Oude Koeien van 2009

• Mijn log over beide boegen verschilt  0.5 knoop.
• vult keurig zijn logboek in alsof hij een loadsheet van een 737 in aan het vullen is, maar vergeet zijn finishtijd te noteren.
• een noodkreet van Bart, de J-Action loopt uit zijn roer en komt als een torpedo op mij af. Ik kon net op tijd af vallen en weg komen, pfttttt. Massel.
• Het IJsselmeer is gepavoiseerd met gekleurde lappen en bootjes. Allemaal hetzelfde voor de boeg, maar toch anders. Iedereen zijn eigen werkelijkheid.
• In de sluis bij Kornwerd houdt de motor ermee op. Op het zeil gaat het meestal ook.
• Ten anker bij Volendam met 23 andere schepen. Erg gaaf.
• Mist dass Brot verschimmelt, nur noch cookies!
• prachtige race, fantastische omstandigheden. Tot volgend jaar.
• mijn windmeter is stuk. Of is het windstil? Bij Urk een spischoot in de schroef en naar binnen gesleept.
• Ik moet er nog in komen, werk zit nog in mijn hoofd!
• dit is pas wedstrijdzeilen voor gentlemen. Het motto wordt, koffie erbij? Koekje.
• T5 MH2 net gepasseerd, volgende ton niet gezien en aangevaren... Schade aan preekstoel en polyester, spion gebroken, dus geen spi meer!! Na aanvankelijke schrik besloten toch door te gaan. Zeereling hangt slap, provisorisch gerepareerd...Heerlijk gevaren. Jammer van de schade, maar toch mijn eerste 200mijls volbracht.
• Mooi weer, slecht geslapen, dus bakkie, eitje en gaan met die banaan. Het was toppie, tot volgend jaar.
• Kim zit vast in een visnet. Ik heb nog een stootwil tijdens het zeilen buitenboord hangen.
• Wakker met koppijn, shit. Tanken bij Flevo Marina, Alles gesloten Shit.
• Vind de bediening bij Graaf Floris net zo lekker als het eten. 
• het was weer geweldig zo’n mooie tocht, jammer van die boei (verkeerde boei gerond)
• Een schrijver of dichter ben ik niet, sterker nog, ik vind het stomvervelend dat geschrijf. Jullie zullen het moeten doen met een gedichtje, weliswaar niet van mezelf:

Stilstaan aan de zee.
En voorbij laten gaan.
Zelf zee zijn en niets weten.
Niets en iets golven voort
en glimlachen tegen elkaar.
Stilstaan aan zee en kijken naar de wolken.
Sta ik nou stil of ga ik verder.
Nee, de wolken gaan en gaan
Die witte vond ik mooi
Die witte van daarnet

• Wat een top weer!
• Dik Geurts zit vast. 1.5 mijl terug gevaren en geholpen los te komen nabij VF-5. Gelukt en we gaan weer verder met de wedstrijd.
• heb een aantal jaren tegen aan zitten hikken om mee te doen. Je gaat toch geen 200 mijl in je eentje varen?! Nou volgend jaar weer hoor!
• gewacht op meer zicht, <1000 meter en mag dus niet varen volgens de regels.
• Om 05.45 gaat de wekker. Slaap altijd slecht zo’n eerste nacht. Nou, dus al uren wakker!
• Nog een uurtje. De halve maan verlicht het water. Het mag ook nog wel twee uurtjes duren, zo mooi!
• Wat een geweldige tocht, die eigenlijk in het teken stond van weinig wind. Hierdoor veel in de nacht door gevaren. Het doorvaren was het wel waard, want het waren prachtige nachten.
• Jan, ik hoop dat je even tussen twee wolkjes door kunt kijken naar die schepen op dat prachtige spinnakerrak tussen de Sport E en de OVD 3. Dank je wel...
• De windmeter heeft het niet zo druk gehad. Bedankt en tot de volgende keer. “Willen jullie de wind dan aanzetten?”
• Zes uur varen over 2,5 mijl. Dat is pas windstilte!
• Visje aan dek gevonden, lijkt wel een oceaanoversteek
• Als ik alle boten / deelnemers had moeten opschrijven die ik gezien heb, had er van zeilen niet veel terechtgekomen!
• Ga je starten bij de Baloeran en verwacht je  weinig wind. 5 Knopen wind zou er zijn en het was bijna 5 Bft. Het was dus aardig rodeorijden.
• Ik krijg zo langzamerhand een sik van dat Paard. Vanaf half drie heb ik dat uitzicht al en het is nu bijna zeven uur.
• Nog even de ogen dichtgedaan op het eiland Urk onder het motto: ”ik snurk op Urk”.
• Pannenkoek met haren en stof plus zand is best lekker. Dit noem ik vloerpannenkoek.
• Qua emotie streeft ik naar: ”Keep Calm and Carry on!... Lukt voor geen meter natuurlijk
• Strak aan de wind totdat ik mijn pet verlies en een POB manoeuvre (Pet Over Boord) moet uitvoeren. Saaie stuk op het Noordzeekanaal, daarna eerst een ovenschotel met wijn, heerlijk relaxed.
• 27-09, 11:00 uur. Om 11:00 besef ik dat ik nooit op tijd kan eindigen, de afstand is dan nog 5 mijl, wat nooit gaat lukken met deze wind. Toch bedankt wedstrijdleiding, het was weer leuk.
• 21:52 – 05:50, Sport E – OVD 3: Dit wordt een persoonlijk record langzaam varen.
• Je moet zeilen bij de wind van vandaag, de wind van gisteren helpt je niet vooruit, de wind van morgen blijft misschien wel uit, je moet zeilen bij de wind van vandaag.
• In het ritme van de wind
  met vlagen en luwtes
  zo gaan mijn gedachten gezwind
  over zachtheid en ruwtes
  door de golven ruw verstoord
  ben ik weer terug aan boord.
• Wat een rust, oorverdovend.
• Jammer, om 12:00 moest ik nog 1,8 nm. Ik had het graag binnen de tijd gedaan. Het is een mooie tocht, dat is zeker.
• Komende 12 uur 1 Bft uit alle richtingen, jammer, het was zo’n mooie route. 8 Keer meegedaan, 8 keer gelukt, het moest een keer fout gaan. Shit!!
• Ik zit hier ongelooflijk te genieten!
• Omdat ik een pak pandanrijst voor de almanak aanzag, besloot ik toch maar de rust te nemen. Morgen waait het om 1 uur harder dan om 3 uur, heeft diezelfde pandanrijst van een eerlijk merk “Fairtrade” mij ingegeven. Morgen nog even koffiedrab lezen.
• Ik vaar met een zee onder me en boven me van ongekende schoonheid. Het is uitzonderlijk helder. En doodstil. Ik geniet...
• Een mooie snelle zeildag gehad, top. Nu een prachtige sterrenhemel!
• ’s Nachts 2,5 uur over 1,3 mijl voor de P6-IJM21 boei. Mooi k....  allemaal
• Kopstoot met giek – ik heb verloren

14-10-2009 - Prijsuitreiking - Bestuur 200 Myls 'SOLO'

We kunnen terugkijken op een zeer geslaagd evenement. Er is in sportieve en goede sfeer gezeild, we hadden prachtig weer en voldoende uitdagingen. Er is weinig schade gevaren en er hebben zich weinig persoonlijke incidenten voorgedaan.

Er verschenen maar liefst 81 zeilers aan de start, waarvan 68 zeilers de wedstrijd hebben uitgezeild en nog eens 7 zeilers hun logboek hebben ingeleverd met minder dan 200 gevaren mijlen door de lichte omstandigheden.

Omdat de verwachting was dat de wind op de derde dag zou afnemen, hebben veel zeilers hun best gedaan zoveel mogelijk mijlen de eerste dagen te verzeilen. Veel rust werd daardoor opgenomen aan het eind van de wedstrijd. De enkelingen die minder dan de reglementaire rust hadden opgenomen, hebben daarvoor veel strafpunten gekregen, omdat de organisatie van mening is dat het nemen van te weinig  rust ontmoedigd moest worden. Die overtuiging had Jan Luijendijk en is overgenomen door het bestuur van de Stichting 200 Myls 'SOLO'. 

Door de relatief lichte omstandigheden heeft de snelste boot een gemiddelde snelheid van 6,6 knopen gehaald. In vorige jaren is dat wel eens 7,4 knopen geweest. De boot die de wedstrijd heeft uitgezeild met de laagste gemiddelde snelheid deed daar twee maal zo lang over met een gemiddelde snelheid van slechts 3,3 knoop. Die heeft dus een twee maal zo lange wedstrijd verzeild!

De volgende prijzen zijn uitgereikt:

De Line Honours prijs werd uitgereikt aan de zeiler die het eerste finishte bij de laatste boei en in zijn wedstrijd alle reglementaire rusturen had gebruikt.

Route 2009 > De vier banen

Banen 2009

(hieronder als afbeeldingen hier als pdf-bestand te downladen)

30-11-2009 - 200 Myls 'SOLO' in de pers - Waterkampioen

Van Erik van den Berg mochten we een leuk artikel ontvangen en op de website plaatsen dat hij gemaakt heeft over zijn beleving van de 200 Myls 'SOLO', zoals dat in de Waterkamioen gepubliceerd was. Dat is te vinden onderaan 'Oude Koeien 2009' of via deze link.

01-12-2009 - 200 Myls 'SOLO' in de pers - Zeilen

Klaas Wiersma zeilde de 200 Myls 'SOLO'  in een Pogo 40, een ultieme boot voor shorthanded zeilen. Hij schreef daarover zijn verhaal dat is te vinden onderaan ' Oude Koeien 2009'  of in hoge kwaliteit via deze link.

Deelnemers 2009

Diverse wedstrijddocumenten

Convocatie 2009 - versie juli

Veiligheidschecklist 2009

21-09-2009 - Voorbereidingen 200 myls 'SOLO' 2009 door Anjo Veerman

Met de Aurum op zaterdag 19 sep09 lekker vroeg op weg, plan: vannacht door Amsterdam. Dan moet ik om 18 uur de WSV Nieuwe Meer op de Westeinder verlaten. Remko, havenmeester hoort mijn plan en zegt: dat gaat niet door.... Ik dacht: grapje. Nee, de Schipholbruggen zijn tot 2 oktober geblokkeerd. Dus de staande mastroute door Amsterdam ook. Plan omgegooid, als de wiedeweerga door de Ringvaart Haarlemmermeer naar het zuiden. Maar bij de Kaag loop ik vast, voor de spoorbrug/A44. Lekker ankeren op de Kaag, rustig dineren aan boord. Niks 's nachts door Amsterdam, maar slapen. Het zit zondagochtend om 6 uur potdicht van de mist, maar gelukkig trekt die op voor 08:28 als de brug moet draaien. Dat doet ie. Het hele weg en spoor verkeer ligt even stil voor maar 1 jachtje. Maar geen marifooncontact op VHF 20. Hoe kan dat? Marifoon nat geworden (sorry, buiten laten liggen in de dauw). Nee hoor. Ondanks een groot bord met dat marifoon kanaal vertelt de brugwachtster (ja, met mobiel kun je haar ook bereiken) dat die marifoon al een jaar kapot is. Grote borden op de kant en de wateralmanak ten spijt. Nou ja. Gelukkig kan ik Havendienst Haarlem wel bereiken, ook al is het nog ver. Convooi van zondagochtend om 11 uur halen we op ons gemak. De Cygnus van Henk komt er ook bij. Lekker in Haarlem in de zon aangemeerd, restaurantje met maatje die daarvoor speciaal met de auto langs komt. Maandag hoef/kan ik pas om 10 uur weg hier. Eigenlijk best relaxed zo. Maar stel eens dat ik op het laatste moment met het convooi door Amsterdam had mee gewild. Dan was ik niet op tijd aan de start van de 200 myl solo verschenen. Nu wellicht wel (het is pas zondag, er kan nog van alles gebeuren, toch?) Tot ziens op het palaver, dinsdagavond.

21-09-2009 - Voorbereidingen 200 Myls 'SOLO' door Ronald Kiel

Overtocht van de Balance – 18/19 september

De Balance van Paul moet van haar vaste plek in Herkinge naar de plaats delict van de 200 Myls worden gebracht en we hebben bedacht om deze tocht buitenom te volbrengen.  Op vrijdagochtend begint de dag vroeg voor alle opstappers, die met het OV proberen in Stellendam te komen. De boot is daar al eerder in de week door Paul naar toe gebracht. Na trein, metro, bus, nog een bus en een stuk lopen gaan we om half twaalf aan boord. Binnen 2 minuten loopt de motor en gaan de landvasten los. We schutten snel en om kwart voor twaalf verwisselen we zoet voor zout.

Het is een prachtige dag, met volop zon en ook best wel wind. Alleen deze zit zeer hardnekkig in de NO-hoek, waar wij ook naar toe willen. Na de avondmaaltijd ontkomen we er niet aan om onder ogen te zien dat onze optimistische doelen (middernacht in IJmuiden, goed slapen, goed ontbijt en dan toch nog op tijd weer thuis) allemaal niet gehaald gaan worden.  We delen wachten in en zeilen onder een schitterende sterrenhemel een prachtige tocht. Om half zes ’s ochtends varen we bij IJmuiden naar binnen, om half negen worden opstappers Jan Paul en Arco afgezet achter het Centraal Station (dank, heren!) en om half twaalf kan er worden afgemeerd in Marina Muiderzand. De 200 Myls is begonnen met alvast een mooie tocht, die zeker naar meer smaakt.

Ronald (Wairua) en Paul (Balance)

22-09-2009 18:00 uur. Behouden Vaart toegewenst door Thea Luyendijk

Beste zeilers,

Langs deze weg wil ik jullie allemaal een behouden vaart toewensen.
Dat deze 200 myls ‘SOLO’ weer een succes mag worden.

Today is the First day of the rest of your life!

Met vriendelijke groeten

Thea Luyendijk

22-09-2009 20:30 uur. Palaver 200 Myls 'SOLO' in Ome Ko door Martin Selles

In een volle en gezellige Ome Ko hebben alle schippers de laatste informatie, hun logboek en hun X-Mark tracker gekregen. De formule van rusttijden en rustperiodes is uitgebreid besproken en toegelicht. Direct na het palaver verdwenen de schippers al vlot richting hun boot voor de laatste voorbereidingen of strategisch overleg met hun vrienden en conculega's. Nu wordt het spannend wat de wind de komende dagen gaat doen... 

23-09-2009 08:00 uur - Vertrek, bekeken door wedstrijdleider

Vanmorgen om 06:40 vertrokken de eerste deelnemers uit de gezellige en volle jachthaven bj het Muiderslot. Het begon langzaam licht te worden met een aangename temperatuur. Klaas Wiersma met de Ratio had de meeste haast. De wind was nog zeer zwak. Tegen achten waren de meeste deelnemers vertrokken.

24-09-2009 08:00 uur - Foto's - Dirk-Jan Kann

Een paar foto's genomen door Dirk-Jan Kann varend in baan 1 richting Durgerdam

24-09-2009 21:00 uur - Verslag - Anjo Veerman a/b Aurum

Woensdag 23 September 2009.
Ik word echt goed wakker als Bauke met een reddingsvot over dek dondert, zo'n ding is ook zwaar, zinken die niet als je ze in het water gooit? Maar verplicht, en bij mij kwam Henk het zelfs controleren. Eindelijk plezier van dat ding, die al drie jaar nutteloos aan boord ligt. Bij de passage over de Aurum stoot Bauke mijn mooie ankerlichtje (van tuinlamp gepromoveerd to heel efficiente strookmspaarder). Geen man over boord, Bauke vist hem op, ik sloop hem, droog hem, zet hem in de contactspray en Bauke, mocht je dit lezen: hij werkt beter dan ooit. Om een uur of zeven is de kluwen zo ver ontward dat ik de haven uit kan. Om half acht langs de M1, ik ben gestart. Licht weer, bij de wind, de topgenua moet er bij. Dat gaat goed tot Hoorn, een flinke windvlaag, de Aurum helt, nog 7 minuten tot de boei. Hij blijft gelukkig heel, want inrollen met deze wind gaat alleen in lij van het grootzeil, en ik ga me toch niet even een half uur weggeven. Voorbij de Sport E waait het lekker, topgenua ingerold en door het voorluik gepropt, ik ga wel achter slapen. Fok nr2 te loevert gezet en we gaan met 7,2kn. Ik hoop dat de foto graaf het er mooi op heeft staan. Intussen wisselend bewolkt, maar de fraaie zonnehoed die we dit jaar hebben gekregen in plaats van cap is een prima keus, komt goed van pas. Martin is wat mopperig onder zijn hoed. Maar ja, die verspeelde een uur en een vissersnet. Zo'n ding kan je behoorlijk ophouden. Kop op onder je hoed, ik vind hem fantastisch, zie foto's. Voort gaan we, genoeg wind om met de gewone code2 fok snelheid te maken. Ik ga baan 4 doen, gewoon omdat ik daar zin in heb. Niks taktiek. Helaas, de boei MN2 ligt niet waar de kaart denkt dat hij ligt, ze zijn aan het zandzuigen. De zandzuiger antwoordt heel vriendelijk op marifoon kanaal 10, maar weet niks van boeien. Dan toch maar verder, en ja hoor, waar de MN4 zou moeten liggen ligt de MN2. Toch mooi dat ik nu de 204 myl solo zeil, want bij deze keerboei gaan we overstag richting Enkhuizen. Dat was mooi bezeild. Was. Want de wind pendelt WSW en het wordt een echt kruisrak. Wel genoeg wind om 6kn aan de wind voortgang te maken, tegen de golven in van een halve, tot soms 1 meter. Ondanks dat kook ik een warme maaltijd, ik krijg zo'n vreselijke trek van al dat zeilen! Wat smaakt dan hutspot met blik gehakt ballen verrukkelijk. Na de KG gaat langzaam het licht uit. Prachtig (licht)boeienzicht, helaas liggen er nog steeds blinde tonnen. En sinds ik er ooit een geschampt hem vaar ik daar met een zo ruim mogelijke bocht omheen. Stavoren: stoppen of doorgaan? Het is half negen, stikdonker, maar de wind is nog goed. Dus verder, bij de wind, soms zakt die even in, 4 kn, soms weer wat meer, 6-7kn. 23 uur bij boei VF8 voor Kornwerd, 23:30 anker uit. Veel plezier gehad van mij koplampje: licht waar je hen kijkt en twee handen vrij. Eeen voor het schip en een voor jezelf, nietwaar. Website bekeken (mooi geworden!) en ik kan mijn eigen tocht volgen, briljant! Ben ik de enige in baan 4? Nog even de baan 4 bekijken. Oei, ik ontdek nu pas dat het Visjagersgaatje (Den Helder-Den Oever) stikt van de blinde tonnen, heel dicht op elkaar. Dat wordt dus morgen een kort dagje, want het tij loopt pas weer gunstig daar na 20 uur, geen maan, geen blinde boeien zicht, geen optie.

Donderdag 24 september 2009.
Om half negen spontaan wakker, er is nog warm water, dus lekker douchen. Zonnige ochtend, lekker windje, korte broeken weer. Ik word alleen een beetje nerveus als om negen uur de Francis anker op gaat en de sluis door: staat bij hem het tij dan al gunstig? Ik reken nog eens: nee pas om twee uur starten, dus hooguit 12 uur anker op. Ik bel hem, Hans is al buiten en doet route 2. Zucht van opluchting mijnerzijds. Maatje bellen die had de voicemail al ingesproken, maar ik had mijn mobiel voor de nacht lekker uit gezet. Verslag maken. Foto's er bij en versturen.

25-09-2009 13:00 uur - Info voor thuisblijvers - wedstrijdleider

Regelmatig wordt ik gebeld door verontruste deelnemers en belangstellende over het Track en Trace systeem. De deelnemers zouden niet op de lijst voor komen.  Inmiddels weet ik dat u moet zoeken in Alle routes en niet in de Baan 1,2,3 of 4. en dan op het vergrootglas klikken inzoomen laatste positie. Daarna met de cursor naar het bijbehorende bootje gaan. U heeft dan de laatse bekende positie. Als u op het bootje klikt krijgt u nog wat meer informatie.

25-09-2009 14:30 uur - De eerste 2 deelnemers in Muiden

De eerste twee deelnemers zijn vanmiddag in Muiden aangekomen. Uit de berekening moet blijken hoe de klassering uiteindelijk wordt. De Scheerling van Albert Broshuis en de Kim van Martin Selles.

              Albert Broshuis                                                                Martin Selles

26-09-2009 13:00 uur - Nog 23 uur, door de wedstrijdleider

Nog 23 uur te gaan. Op dit moment zijn er 32 deelnemers binnen in Muiden. De verhalen zijn geweldig, mooi weer lekkere wind behalve op het laalste stuk valt de wind weg. Er zijn ondanks de mooie weersomstandigheden toch een paar spi-bomen gebroken en genakers gescheurd. De deelnemers die nu nog onderweg zijn zullen hun uiterste best moeten doen om voor in  het klassement te eindigen. Voor sommige zal het misschien een hele toer worden om op tijd te finishen. Op de foto gezellig napraten in de kuip.

26-09-2009 18:00 uur - verslag door Anjo Veerman

Vrijdag 25 september 2009.
Om 04 uur even op, anker zit nog, en er staat WIND. Ankerop, met topgenua halve wind naar Urk, halve wind weer terug. Onderweg meer wind, de topgenua er af en fok II er op, 7 knopen! Motregen. Fotografeer J-jacht (wie?) bij UK 8, en ook de X-Mark, niet origineel, ik weet het, maar toch leuk. Bui boven Friesland. Minder wind, 2 knopen. Meer wind, ruim, ik ontdek een nieuwe functie voor de oude genua 2: aan lei, vliegend trekt hij nog best! Na 85 mijl is het mooi geweest, en ondanks bijna lege accu toch ankeren. Laat de motor in de achteruit staan, anker vast en accu weer een stuk bijgekomen. Radarreflector omhoog, ankerlicht aan, koken, eten en slapen. Zaterdag 26 september. Een prachtige dag, er staat nog wat wind ook, voorspelling W2-3. Mbet SSE 2 vertrek ik, in de zon, topgenua, 5 knopen naar Hoorn. Om de boei is het aan de wind, bijna bezeild naar Volendam, 6 knopen, ETA 17 uur volgens mijn laptop. Dan zakt de wind in en waarom kan ik niet hoger varen dan 120 graden tussen de slagen? Waterplanten? Mijn laptop vertelt me: wind 1,6 kn, snelheid 1,1 kn, en VMG (snelheid naar doel toe) -0,1 Die min komt omdat ik een slag maak over BB om uit die waterplanten te komen. Die maai ik met mijn vleugelkiel en dat houdt op als het licht weer is. Mijn ETA nu: 07:23...op maandag 28 september. Gelukkig heb ik niet het gevoel dat ik een 1e plaats verspeel. Aurum loopt nog 0,5 kn, tot een passerende motorboot golven maakt en we geparkeerd liggen voor Edam. Fok en roer aan BB vast: komt er een vlaag dan zal de Aurum gaan bijliggen. Ik duik onder de kiel en haal inderdaad nog een sliert waterplant boven. Het is er vol begroeid met mosseltjes, en ik haal mijn vinger open. Heerlijk zonnige nazomerdag, ik ben zo weer droog, en we liggen nog steeds geparkeerd voor Edam. Met UMTS bereik, dus daar gaat mijn aangevulde verslag. Sorry Bert, het is toch weer een hele lap geworden...

27-09-2009 12:00 - Wedstrijd gesloten

Het is 12:00 uur geweest, de laatste reglementaire finishers hebben zich gemeld. De meeste zeilers hebben de wedstrijd compleet uitgevaren. De laatste uren hebben sommige zeilers helaas moeten afbreken omdat ze niet voor 12:00 uur konden finishen.

Aanstaande week zal begonnen worden met de uitslagverwerking en interpretatie van de logboeken. Er is een formeel protest ingediend, die uiteraard correct in behandeling genomen wordt.

Heeft u nog verhalen, foto's, anekdotes, tips of commentaar. Wij ontvangen die graag op martin@200myls.nl.

27-09-2009 - Prachtige foto's door Pictureweb

Als je op onderstaande link klinkt, zijn van bijna alle jachten prachtige foto's te vinden. Nabestellen kan ook, veel plezier ermee. Met dank aan Pictureweb.

http://www.pictureweb.nl/index.php/200myls

27-09-2009 - 200 Myls Douwe Dabbert update - door Fokke van der Valk

Tot zondag kan nog gefinished worden in Muiden, maar ik ben al weer thuis. Wat is er gebeurd? De eerste rakken zaten erop toen ik woensdagmiddag het zeil liet zakken om bij Lelystad door de sluis te gaan.  Voor, bij de mast gekomen, zag ik dat ter hoogte van de lummel (mast-giekverbinding), de rails waar de lummel in zit was losgekomen. Hier kon absoluut niet mee worden doorgezeild. Wat te doen? M’n popnagelang (extra zwaar model) lag nog in Amsterdam omdat ik die recentelijk thuis gebruikt had. Ben ’s avonds op de genua en met motor bij naar Amsterdam teruggevaren. Op alleen een voorzeil kom je namelijk niet zo hoog aan de wind. In Amsterdam heb ik donderdag nieuwe nagels gepopt. Heb daarna nog met Madelon en Thom thuis gegeten en ben ’s avonds weer naar boord gegaan. Ben rond middernacht losgegaan. Terug naar Lelystad om daar de 200 myls te hervatten leek me geen optie. Gelet op de zeer zwakke wind voor vrijdag en zaterdag, was de kans reglementair te kunnen finishen al verkeken. Heb daarom met de DD koers gezet naar IJmuiden waar ik van van 4:30 tot 9:30 geslapen heb. Na gedouched te hebben, was ik net begonnen de boot zeeklaar te maken, toen Joop en Pieter met de Phoenix kwamen binnenlopen na een retourtje Engeland. Na gezamelijke koffie en gezellig bijpraten ging Joop en
Piet door richting Hoorn en ik naar buiten. Ben met lichte Westenwind op Genua en grootzeil naar Scheveningen gevaren en heb daar overnacht. Op zaterdagochtend ben ik weer vroeg gaan varen. ’s Ochtends om 7:00 was ik al buiten om met het Noordgaand tij mee te kunnen liften. Heb de hele terugweg naar IJmuiden kunnen spinakeren. Het Noordzeekanaal was niet bezeild, dus heb ik daar gemotord.De Douwe Dabbert ligt weer in z’n box aan het IJ. Op ded log zijn in drie vaardagen ca. 140 mijlen bijgeschreven.

Ondanks dat ik de 200 myls heb moeten afbreken, kijk terug op een paar geslaagde zeildagen. Toen ik noodgedwongen uit de wedstrijd stapte kreeg ik, bij wijze van geluk bij een ongeluk, m’n vrijheid terug en was ik niet meer gebonden aan verplichte banen. Wedstrijd varen is af en toe wel leuk, maar zwerven is toch wel het mooiste. De Douwe Dabbert is meer een zwerfkabouter dan een wedstrijdkabouter.

DD-team

27-09-2009 - Gevangen in de 200 Myls 'SOLO' - Martin Selles

Gedreven en ambitieus als altijd in de 200 Myls 'SOLO' heb ik in de luwte van de haven mijn grootzeil al gehesen. Een teken dat ik graag wegwilde. Gelukkig bleken de andere zeilers vergelijkbare haast te hebben, waardoor het lukte om om 07:00 te starten. Het was druk op de startlijn, mooi weer, er stond wat wind, dus het was een leuk begin van de dag. Vrij vlot lukte het me om heel even op de derde positie te komen, maar net voor het Paard werd ik twee maal gepasseerd. Het leek erop dat ik deze positie in de wedstrijd voorlopig vast kon houden. We gingen om de boei bij Volendam. De spi stond er mooi op en het zeilde lekker, wat is dit prachtig!

Een stukje voor Sport E bij Hoorn vertraagde de boot opeens zonder duidelijke reden. Een plastic zak? Nee, die kon de boot toch niet zo sterk afremmen. Visnetten? Dat zal toch niet. De eerste visstaak staat ruim 100 meter verderop. Heeft iemand misschien hier een zeil verloren of zo? Als het iets was om de kiel, moest ik niet omdraaien, want mijn bulb steekt naar voren en naar achteren uit en dan raakte ik alleen maar vaster. Barst, na drie jaar wachten en voorbereiden en na al drie uur varen, dit! Ik startte de motor. Vol gas (de spi en het grootzeil stonden nog) voer ik achteruit. Passerende zeilboten zag ik terecht verbaast kijken wat ik gek aan het doen was. Ik voer 200 meter achteruit en ik veronderstelde dat, wat het ook geweest kon zijn dat aan de kiel zat, het er nu zeker vanaf moet zijn. Ik zette de motor in zijn vrijstand en de boot kwam stil te liggen en begon langzaam weer vooruit te zeilen. Mooi, dacht ik, daar gaan we weer en er zijn maar een paar jachten voorbij gekomen. Niet dus, de boot remde weer af. Toen ik weer bijna stillag, deed ik opnieuw hetzelfde. Achteruitvarend kwam ik vlak langs een langzaam varend groot binnenvaartschip en weer een aantal jachten. Nu voer ik verder en harder achteruit, zo moest het lukken. Ik liet de boot weer zeilen, maar ik kwam toch weer stil te liggen. Oh man, wat was ik ongelukkig. Ik zag niets achter de boot en ik kreeg niets te pakken met de pikhaak vanaf mijn zwemtrappetje. Het moest echt onder aan de kiel vastzitten. Ik lag inmiddels vlakbij een visstaakje. Ik liet de zeilen zakken en kon even niet veel meer doen.

Een Hoornse visser met zwaailicht kwam intussen naar me toe. Toch een visnet? Wie zet hier nou visnetten? De visser kwam langszij en vroeg hoe diep mijn kiel was. "2,20 meter", antwoordde ik. "Waar is dat nou goed voor, zo'n diepe kiel onder zo'n klein bootje!", was zijn reactie. Ik vroeg vervolgens hoe hoog zijn netten boven de bodem stonden, want het was hier maar 3,3 meter diep."1.5 meter", was het antwoord. Aha, dat verklaart, dus met meer dan 1,8 m. kun je er niet overheen. Met pikhaak, dreg en mes hebben ze netten en touwen van de kiel losgemaakt en na ruim een uur, na het uitwisselen van onze gegevens, kon ik weer verder. Drijvend eerst de verzekering gebeld over wat ik het beste kon doen. Ik mocht verder varen en na de wedstrijd de zaken afwikkelen. Ik besloot meteen weer te gaan varen en dan maar eventueel buiten mededingen en met anderhalf uur vertraging de wedstrijd uit te varen. Ik laat me dit superevenement met deze mooie omstandigheden niet zomaar afnemen. Ik kan later zelf redelijk berekenen hoe snel ik geweest zou zijn op line honours (ik moest vrijdagavond binnen zijn i.v.m. verplichtingen op zaterdag) en in het klassement.  Er kwam net meer wind. Ik kreeg de boot niet onder controle zoals ik dat gewend was. Rond de Sport E, richting Lelystad. Er moest nog steeds iets aan de kiel zitten. De boot ging sloom, stuurde slecht en het achterschip schudde langzaam heen we weer. De spi was door de extra druk zwaar en onhandelbaar, dus die haalde ik er maar af. Langzaam en met een uitgeboomde genua 2 sleurde ik naar de OVD 3. Inmiddels had ik per telefoon gevraagd of ik de botenkraan bij de Flevomarina kon gebruiken. Ze waren met een kraankeuring bezig en ik kon waarschijnlijk wel terecht.

Nadat ik door de sluis van Lelystad was, voer de boot wat beter, dus ik twijfelde over de botenkraan. Ik wilde zekerstellen dat alles eraf was en ging toch maar naar de kraan. Die bleek vandaag niet meer bruikbaar, dus ging ik zo maar verder. Zodra de zeilen er weer opstonden, was de bootsnelheid weer goed en trilde de boot niet meer, het drama was eindelijk voorbij! Ik kon niet nalaten te bedenken wat er gebeurd zou zijn als dit 's nachts en met veel wind was gebeurd...

28-09-2009 - 200 mijl match-racen - Richard van Leeuwen

Dinsdag 22 september 2009 20:30: …..gaat het dan eindelijk na 5 jaar wachten gebeuren? De eerste jaren was de inschrijving vol, daarna het tragische jaar 2007. De 13e editie zou het dan echt gaan gebeuren. De DreamMachine staat op de lijst! Had het te maken met het getal 13?? De race ging niet door en ik zou wederom een jaar moeten wachten. Nu was het dan zo ver.

De weervoorspellingen zijn in een woord fantastisch, eerder te weinig dan te veel wind maar daarover kan ik in de convocatie niets vinden;-) Wat kan er nu nog mis? ….Onder het genot van de inmiddels bekende gezelligheid van het palaver neem ik mijn tas met tracker in ontvangst. Oops, startnummer 13 ;-( het zal toch niet weer…

Woensdagochtend, snel opstaan, de zenuwen gieren door m’n keel. Nog 30 minuten en dan is de 14^e 200 Myls 'SOLO' officieel gestart. In de geul naar buiten snel het grootzeil omhoog. Probeer rustig te blijven. Dan, “piep…piep…piep”, de display van de autopilot geeft keurig aan “NO PILOT”. Sh.t, toch startnummer 13? Heeft de autopilot ook de zenuwen niet in bedwang? De hoofdschakelaar uit en weer aan dan maar. Alles komt weer keurig op en we kunnen starten. 7:14:51, de snelle boten zijn Pampus al voorbij. De wind komt met 6 kts van voren in, 50 graden. De reacher moet er op. Wat een genot! Ochtend zon, 7kts wind en 6+ kts bootsnelheid. Hoe bedoel je crisis!!

Bij Volendam zijn er nog slechts 5 boten voor me. JetStream voorop en daarachter een hele vloot J-boats. Een hele tijd vaar ik samen op met de Kim. Voor Hoorn gaat Martin met de Kim ineens in de vertraging?? Een tactiek die ik niet ken? Achteraf blijkt hij een visnet mee te slepen.

Vanaf Sport E gaat het lekker richting Lelystad. Echter, het keuze moment komt ook dichterbij. Wat is wijsheid? De Noordzee heeft verreweg mijn voorkeur maar als de wind naar NW gaat en afneemt, halen we het tij dan nog en een vol tij te laat kan met de voorspellingen voor super licht weer vanaf vrijdag funest zijn. Wat doen de mannen voor me? Jetstream gaat naar Amsterdam, Magic Potion gaat naar Lelystad, FRD gaat naar Lelystad. ???? De keuze valt op safe. Het wordt baan 3. Of deze keuze goed was weten we morgen.

Bij de EZ13 starten we weer. Met z’n 4en. Alle 4 J-boats! Dit wordt een leuke 200 myls matchrace. Tot Enkhuizen (KG) varen we samen op. Het verschil fluctueert slechts enkele minuten. Vanaf de KG is het een hele hoge reach naar de Sport B. 10 - 12 kts wind, 50 - 60 graden van voren. Kan de reacher er op? FRD doet het wel, dus het moet! We lopen lekker. Ik heb zelfs het gevoel in te lopen op de FRD! Zo’n 3 mijl voor de Sport B wordt de wind sterker en de hoek kleiner. Ik lig inmiddels net iets voor de FRD dus afvallen om de gennaker te laten zakken is geen optie. Dus, alles los, snel naar voren en binnenhalen dat zeil. De DreamMachine loopt keurig door met 7,5kts en na veel trekken en doen heb ik het onderlijk bij elkaar. Nu alles naar beneden en doorvaren. Waarom komt de gennaker niet naar beneden? ……..oops, in al m’n enthousiasme vergeten de stopper open te zetten. Daarvoor is maar 1 oplossing: alles weer loslaten, naar achter lopen, stopper open en dan alles opnieuw bij elkaar halen. Inmiddels is de ravage niet te overzien maar na veel trekken, vloeken en zuchten is alles binnen. Het goede nieuws; John is er niet voorbij. Hij heeft mijn geworstel eerste rangs kunnen aanschouwen en besluit wel af te vallen voor het strijken van zijn code-0. (Zoals een ervaren solo-zeiler betaamd!). Na de Sport B ben ik ook de FRD kwijt. In het donker zie ik geen enkel zeilbootje meer. Voor het eerst ben ik dus echt solo. Het gaat echter zo lekker met inmiddels 14 kts wind dat ik besluit de gennaker weer te zetten en door te varen tot Hindeloopen of misschien wel verder.

Uiteindelijk leg ik rond 03:30 op donderdagmorgen aan in Urk. Nu snel slapen want een beetje moe ben ik toch wel. Wekker zetten want op 10 uur wil ik weer in de race zijn. Inmiddels is wel duidelijk dat de boten op baan 1 in het voordeel zijn ondanks de Oranjesluis (?!?!) zijn de eerste toch in Oudeschild aangekomen. Dus rest slechts de race voor line-honeurs en dit betekent rust-uren optimaliseren!

Donderdagochtend 24 september. Weer zon en een schamele 7 kts wind uit WNW. WP6 is dus niet bezeild ;-( Daar hebben we ook de Magic Potion weer. Hij komt vanuit Stavoren en gaat 8 minuten na mij om de ton. De rest van de dag zal een match-race tussen twee identieke J/105’s worden. De verschillen zijn miniem en na 17 mijl aan de wind/kruisen ga ik 10 minuten voor de Majic Potion om de ton. Mooi! Het rak naar Makkum wordt een reach, net iets te hoog voor de reacher . Dit wordt mijn redding naar later blijkt. Na 5 mijl begint de autopilot namelijk weer. ‘piep … piep … piep’ “NO PILOT”. De onderdekse stuurarm zet het roer dwars onder de boot en is niet meer te bedienen. De boot zwiept door de wind, fok bak.. en gaat vrolijk door met draaien … gijp.. en weer doorloeven. Hoe ga ik dit oplossen? Zelf sturen gaat niet want de drijfarm is veeel te sterk. Tenslotte, na het 2^e strafrondje ben ik maar naar beneden gedoken en heb de hoofdschakelaar uitgezet. Dit helpt en na de stroom weer in te schakelen komt de autopilot vrolijk weer op. Alsof er niets aan de hand is…!

Met toch een kleine vertrouwensbreuk vaar ik verder. De Magic Potion komt wel dichterbij. Ik durf het niet aan om met veel roerdruk onder gennaker te varen. Strafrondjes draaien met gennaker gaat een stuk minder goed.. Uiteindelijk wordt ik net voor Lelystad ingehaald door de Magic Potion. Jammer, maar alles is in ieder geval nog wel heel en morgen is er nog een dag.

In de sluis bij Lelystad is het een drukte van belang. Van de sluiswachter mag ik eerst wel en dan weer niet schutten. Er moet een reddingsboot met prioriteit door de sluis. Er schijnt een plezierjacht overvaren te zijn door een binnenvaarder. Deelnemer aan de 200 myls 'SOLO'? In de communicatie tussen de reddingsboot en de sluiswachter wordt gesproken van meerdere mensen in het water. Dat kan dus geen deelnemer zijn.

Om 22:40 eindelijk vast in Lelystad Zuid. Snel slapen en morgenvroeg de laatste mijlen. Wel moet er nog 6 uur geankerd worden.

Bij het uitvaren van de haven komt de JetStream net voorbij. De line honeurs zijn nog lang niet zeker. Ook varen er in het rak naar Hoorn in de verte ook nog 2 schepen. Wie zijn dit?

De wind is wel erg gunstig. De reacher kan er zelfs op en met tussen 7 en 8 kts loop ik in op de JetStream. Echter, de verwachte windshift komt en de reacher moet er af. Met de les van woensdag nog vers in het geheugen toch maar afvallen en een keurige snelle drop. Hierdoor loopt de Jetstream wel weer wat uit en zo’n 5 minuten voor mij gaat Gerben om de ton. Binnen 1 minuut vallen beide zeilen naar beneden en ligt z’n anker op de grond. Zo hoort het dus. Zelf besluit ik door te varen en bij Volendam te ankeren. Het rak naar Volendam is gelukkig bezeild en hier haal ik de laatste van de drie voorgangers in. Het blijkt de Scheerling te zijn. Die moet vast nog rusten.

Om 11:27 ligt m’n anker op de grond. Tot mijn verbazig ligt de Majic Potion hier ook vredig voor anker. Nog een concurrent voor de line honeurs.

Nu begint het frustrerende wachten. Zes uur vast liggen bij een super windje en met voorspellingen van sterk afnemende wind. Wie zal er straks als eerste om de ton naar de finish gaan? Ben ik dit of toch de Jetstream of de Majic Potion. Na nogmaals alle tijden in detail door te rekenen blijk ik uit te komen op 27 uur en 25 minuten rust. Worden dit dure 25 minuten?

Met stomheid geslagen haalt de Majic Potion rond half vier z’n anker op. Wacht even, wij hebben de hele race bij elkaar gevaren. Ik heb wel 25 minuten te veel gerust maar 2 uur eerder weg kunnen. Dan heeft de Majic Potion ergens anderhalf uur sneller gevaren dan ik. Nog heftig rekenend en redenerend zie ik de Majic Potion om 4 uur de ton passeren en koers zetten naar de finish. Heeft de Majic Potion dan de line honeurs of heeft hij te weinig gerust??

Nu wordt het wachten op de Jetstream. Vanaf mijn ankerplek kan ik het rak vanaf Hoorn prima zien. Alle boten die bij de ton komen gaan rusten. Dat is dus goed. Dan om 10 over 5 komt de Jetstream voorbij. Ik moet nog 20 minuten liggen dus de hoop op line honeurs is definitief gevlogen.  

Het laatste rak naar de finish is fantastisch. De zon staat laag. 10 kts wind, knikje in de schoot.

Muiden here I come!

Om 18:47 op vrijdagavond zit mijn eerste 200myls avontuur er op. Wat een geweldige ervaring. Prijzen zitten er helaas niet in maar het genot van een prijs verbleekt bij de 60 uur zeilgenot die deze 200 myls mij heeft opgeleverd. Enorm bedankt aan iedereen die deze race mogelijk gemaakt heeft  en volgend jaar ben ik zeker weer van de partij.

Richard van Leeuwen

28-09-2009 - Meine 200 Myls 'SOLO'- Peter Knüppel

Ich bin am Samstag den Valkenpokal des Dehlerclubs op de Kaag mitgesegelt. Dann nach Lemmer und noch um 09:00 nach Enkhuizen. Dort Dann mit Tuned Riggs den Mast neu getrimmt und über neue Segel gesprochen.

Dann gemütlich nach Muiden und dort sofort vom netten Hafenmeister in den Hafen einsortiert, überall japanische Flaggen.
Michel Renique kam mit seiner Beauty, Michel konnte leider nicht mehr einsteigen, Computer und Track & Trace Probleme. Ich habe ihm einen Solowimpel gegeben und er ist ausser Konkurrenz mitgesegelt.

Noch Elektronikfehler repariert und festgestellt, das weiße Fackeln out of Date sind; noch schnell neue gekauft und gleich noch Klemmen für Barberhauler. Die auch noch montiert.

Viele schnelle Schiffe, Pogo 40, X-Yachten, J´s....und ich mit meiner dicken 10 Tonnen Dehler????

Abend im Grafen Floris mit Spaß und vielen Mitseglern gut gegessen und einige Bekanntschaften geschlossen. Ich bin tatsächlich der einzigste Deutsche. Dann Palaver im Ome Ko.

Um 10:30 dann in die Koje. Alle Mitsegler hatten Angst vor wenig Wind ab Freitag.

Mittwoch 07:00 Start,

mit Genaker Richtung Marken,

konnte ich sogar stehen lassen bis Sport E.
Dann um 12:00 in Lelystadt gesehen, Kurs nach Amsterdam ist besegelt. Also entschieden aussen rum Runde Nordholland. 15:55 noch die Brücke vor der Oranjeschleuse geschafft.


Weiter nach IJmuiden durch die Schleuse

und dann dort 20:00 in SeaportMarina angelegt, zusammen mit Vuurflitz und Pantera Essen gegangen und dann noch mit Obelix und Spiritjuweel einen Schnaps an Bord getrunken.

Donnerstag 04:30 ablegen und los Richtung Kornwerdersand.

Es war sternklar mit Sternschnuppen, dazu Dave Brubeck gehört.
Mit 4-5 Booten zusammen, alle in Sichtweite, eine Dehler 39SQ ist dann "abgehauen" und war bald nicht mehr zusehen. Vor Sonnenaufgang waren viele weiße Toplichter zu sehen, später dann auch die rot/grünen von anderen Verfolgern, die nach uns in Ijmuiden abgelegt haben. Die haben die Brücke um 18:00 erst wieder aufgemacht, also haben die länger Rusttijd halten müssen.

Mit vollem Strom und 10,5 Knoten bei Den Helder vorbei, etwas unangenehme Welle, dann ab Den Helder in der Abdeckung von Texel glattes Wasser. Batterieprobleme, Motor ausgekuppelt gestartet zum Laden. Ja, Elektrische Winschen ziehen Strom und der Plotter die ganze Zeit auch. Also auch bald neue Batterien….
Genaker hoch und Richtung Kornwerd.
Von einem Pogo 40 überholt, der kam vorbeigeflogen.

In Kornwerdersand stracks in die Schleuse,

Mit Michel telefoniert, der segelt Bahn 3.

Bei Den Oever nach der Wende Richtung Urk Tee gekocht und nicht aufgepasst und Steuerbord aus dem Fahrwasser, leicht aufgelaufen; aber sofort wieder frei.

Tolles Segeln bis 22:00, dann Pause in Stavoren zuammen mit Vuurflitz (Archambault Grand Surprise).

Freitag auf der Strecke von Den Oever bis Urk 8 mal Genaker hoch, wenig Wind, Windbuien, Sonnenschuss, Genaker runter, Fock hoch und wieder von vorne, durch bis Lelystadt. Vor Lelystadt wieder Batterieprobleme. Weiter zur Sport E bei Hoorn, wenig Wind 6,5 bis 8,5 Knoten, 5 Kreuzschläge, dann Sport E bis Volendam 2-3,5 Knoten Speed in die Lichtbahn vom Mond, sternklar, dazu selbst Trompete gespielt und Charlie Parker laut gehört, wieder sternklar.

Vor Volendam geankert, eigentlich mit der Beauty verabredet, aber nicht gefunden. Michel schlief schon.
Im Stadion von Volendam Fest, Feuerwerk und Musik. Wieder Vuurflitz getroffen, zusammen überlegt, wann Wind kommt. Nach Gribfiles 05:00.

Samstag 04:30 los und um 05:00 an der Tonne wieder Tracksystem gedrückt, wieder im Race.

Frühstück Eier mit Tomaten und Speck.

Ab Pard von Marken Kreuzkurs mit 2-4 Knoten, der Wind wird schwächer. Schöner Sonnenaufgang mit Nebel vor Almere.

Um 07:50 ruft Michel von der Beauty an, er war auch in Voilendam vor Anker und ist früher gestartet, er hatte schon ausser Konkurrenz für sich gefinisht und war schon in der Oranjeschleuse.

08:22 zusammen mit Obelix (X362) und (Spirit) im Abstand von 50 m gefinisht.


3 Skipper tanzen im Cockpit und jubeln: We made it, Nebelhorn, Trompete...
Segel ´runter und in Muiden Tracker und Logbuch abgeben, es gibt auf der Hippocampus Kaffe und Apppelgeback, und endlich Entspannung, ein tolles Gefühl.

Und dann merkt man, das man "riecht" und eigentlich ganz schnell duschen muss.

Um 09:30 dann unter Motor bei kaum Wind zurück nach Lemmer,

Im Cockpit in der Sonne ausgiebig geduscht und von der Sonne trocknen lassen, herrlich. Alles aufgeräumt und geputzt.
16:00 in Lemmer fest, 20:30 zuhause in Köln.

Yoho ist - warum, weiß ich nicht - im Track & Trace enthalten aber leider im Ranking nicht. Der Wettfahrtleiter wußte es auch nicht.
Bin gespannt, wie ich endgültig liege????

Nächstes Jahr? Mach ich wieder mit, brauche dazu aber sicher eine größere Fock, die Keerfock zieht bei wenig Wind am Wind nicht.

Ich habe viele Fotos von anderen Teilnehmern gemacht, die auch von mir.
Jongens, wer Fotos vom Yoho hat, bitte mailen an p.knueppel@netcologne.de

Danke für die gute Unterstützung und Kameradschaft, es hat mir viel viel Freude gemacht.

Grüße
Peter - Yoho

30-09-2009 - Photo Galery - Ruud Wolf

Op de volgende link zijn een aantal foto's te zien die door Ruud Wolf gemaakt zijn. Ze zijn tevens direct te downloaden.

http://www.sailabout.nl/photogallery/index.php#/content/C%20Zeilen/B%20200%20Myls%20Solo/  

30-09-2009 - Video's en Foto's - Gert Jan Koele

Hier nog een link naar een aantal leuke video's en foto's, gemaakt door Gert Jan Koele.

http://sites.google.com/site/dehlerpantera/wedstrijden/200-myls/foto-film

30-09-2009 - Verslag Rookie "Pantera" - Gert Jan Koele

Pantera startte om 7.38 uur met het idee Baan 1 en vandaag door naar Den Helder of Oude schild. Het zou anders lopen door weinig wind bij de start, het kruisrak naar de P9 en vertraging bij de Oranjesluis. Als ik dat geweten had was ik natuurlijk pas vertrokken toen er wind kwam om een uur of half tien.  

Maar goed, gestart maar met de rolgenaker wilde pantera niet op gang komen en van Hoorn naar de OVD3 was dit zeil ook niet de beste keus, maar doordat ik geen andere keus had heb ik het grootzeil maar bak gezet, al kwam ik hierdoor niet op de stressbalfoto. Op een paar honderd meter voor de OVD3 moest ik nog even goed nadenken of Baan 1 wel de goede keus was; toch maar richting Mokum. Om 15.19 ronde ik de P9, even gas erop om de brug van vier uur te halen hetgeen lukte. Door de brug bleek er een Trafficjam te zijn bij de sluis; "de deur zat vast" dus met z'n allen in de beroepssluis gepropt en op weg naar IJmuiden. Toch nog een hele trip  door het Noordzeekanaal, maar ik had nog steeds hoop op een doorstart naar Den Helder maar dan was 18.30 uur eigenlijk de laatste trein, om de stroom mee te heb tot de T5, verder was de wind er ook aardig uit. Het werd overnachten in IJmuiden. Samen met Peter [YoHo] en Joop [Vuurflits] een lekkere biefstuk gegeten in de stamkroeg van Joop. Rekenen en discusies in de kuip van de Pantera met Bart [J-Action] Maarten [Home of Jazz] en Joop [Vuurflits] en  200Myl routinier Dik Geurts. Bart en Dik wilden vroeg en anderen weer later, de uitkomst was uiteindelijk; vertrekken om 04.30 en starten bij de Baloeran om ca. 5 uur [5.05] beetje stroom tegen de eerste 8 mijl. Het gat uitvaren is altijd weer spannend! Heb ik overal aan gedacht, zit alles goed, is er voldoende wind om de stroom mee te hebben tot Kornwerd, ben ik om 9 uur in den Helder enzovoort  Na 3.35.20 uur zeilen klokken we bij de S11, een geweldige trip, over de 30 mijl een gem. van ca. tenminste 8,5 KNP [zie video's] De enige die ik onderweg tegen kwam was de Obelix met Theo Hin aan het roer en wat vissers. Bij de Lange Jan letterlijk de bocht om gescheurd en met grote snelheid richting T5-MH2. De eerste telefoontjes komen binnen  van mensen die het  uiteraard goed bedoelen, maar jij moet wel trimmen, knoppen indrukken bij de boei, genakers hijsen enz. enz. dus de telefoon maar even uit gezet. Om 9.26 uur bij de T12 en plat voor de wind naar Kornwerderzand via de T27 een de D7 om 11.36 geklokt bij de BO2.  De sluis ging helemaal perfect! In tegenstelling met de 24 uurs, toen moesten we een uur wachten en dan heb je de race verloren. Binnen het uur was ik weer gestart bij de VF8, toen racen naar Medemblik! Tot en met de weg terug richting Hindeloopen ging het snel als de brandweer liep de Pantera in op de JetStream en de J-action, toch ook leuk. Eigenlijk hoopte ik dat het spul zou stoppen in Hindeloopen, ik had eigenlijk geen puf meer voor het kruisrak richting de Sport B, maar toch maar  gedaan omdat de wind de volgende dag zou afnemen. Sport B werd om 17.24.50 gerond en door, zonder spi op weg naar de LC6. Eigenlijk was ik op, dus eerst maar eens lekker gekookt en gegeten. Van deze actie werd geprofiteerd door Bart met z,n J 109 / J-action en Dik Geurt met z'n FF110. Beide gingen met de Genaker resp.SPI langs mij heen, maar je moet keuzes maken niet waar. Ik was van plan om in Stavoren te ankeren of aan te leggen, echter de LC 6 is een heel eind van Stavoren verwijderd dus maar door naar Den Oever. Om 21.20 aangekomen na  ca. 116 mijl varen, een mooi tripje in één dag. 

Ik had aangelegd in de haven  van Den Oever en na 20 minuten hoorde ik vlak naast me zeilen klapperen, ja hoor het was Dik Geurts ; mag ik tegen je aan liggen? antwoord OK, als je maar in je eigen kooi blijft.  Z'n motor had het begeven dus geholpen aanleggen en bij het biertje kwamen de verhalen los, we waren moe maar voldaan. We hadden besloten de volgende dag gewoon op de wind te wachten dus eerst een lekkere lange nacht te maken gevolgd door een stevig ontbijt. 

De volgende morgen gestart in Den Oever om  ca. 11.55. Na een mijl varen zag ik de boot van Dik onder een vreemde hoek hangen, zijn telefoonnummer opgezocht en gebeld: "Gert Jan ik zit vast !! was het antwoord" dus  wat doe je als collega solist, terug en helpen, wel eerst de SPI er weer af enz. Na deze bijzondere actie vol goede moed weer op weg naar de EZD.  Ik besefte eigenlijk steeds meer dat  ook Dik  een concurrent was, hij had na het vrijkomen direct de sokken er in, de SPI stond nog en ik moest het spul er weer op heisteren. Bij de EZD lag Dik nog steeds voor mij, daarna in de richting mijn eigen thuisboei, de sport D begon ik met een inhaal race wat resulteerde in het feit dat we gelijk de boei passeerden.  Varend langs mijn thuishaven en via de sluis naar de OVD3, we hoorden via de Marifoon "het Uurbericht” dat de wind zou krimpen zodat Hoorn beter te bezeilen zou zijn. Dus tijd om even te koken, Chili con carne. Samen met Dik gebunkerd, inmiddels was het 20.45 uur, de wind was nog niet ver genoeg richting ZW gekrompen maar toch besloten we te gaan en niet te af te wachten anders zou de wind er helemaal uitgaan en voor de volgende dag waren de berichten ook niet top. Om ca 21 uur gestart in richting  Sport E. Ik probeerde mee te klappen met de schiftingen maar het was een echt kruisrak, de wind nam af tot een knoopje of 5. Om 00.10 uur Hoorn, na een telefoontje met Dik [lag nu wel achter me, een uurtje of zo] verder naar Volendam, daar ankeren en de volgende dag richting de P6 en Muiden.  Om 1.30 uur kwam ik aan in Volendam zag dat veel collega solisten dezelfde ankerplaats hadden gekozen [20 bootjes] Het anker er in, een biertje en slapen. De wekker gezet op + 6 uur een foutje van een rookie de groene knop 3/4 uur te laat in gedrukt, maar het bleek geen ramp de volgende dag om een uur 9  was er een mooie wind om de P6 te bereiken en de 200 mijl te voltooien. Om 10.30 uur op zaterdag zat het erop; een fantastische ervaring voor een rookie.

Onderweg naar Hoorn [foto door Jos Valkering]

30-09-2009 - Digitaal logboek 200 Myls 'SOLO' - Gert Jan Koele

Gert Jan Koele heeft onderweg zijn logboek ook digitaal bijgehouden. Reuze handig voor hem en voor ons. Wellicht zou het ook voor andere deelnemers handig zijn om de moeilijke sommen te maken over zeil- en rusttijden!

01-10-2009 - Verslag 200 Myls 'SOLO' - Ronald Kiel

Dinsdag 22 september
Met de laatste proviand aangekomen in jachthaven Muiderzand loop ik nog even langs Kniest. Er is natuurlijk altijd nog wel een laatste stekkertje dat je kunt aanschaffen…  En dan is het de haven uit en op weg naar Muiden.  Er staat een strak windje – ik meet zelfs even 27 knopen. Dat doet een beetje denken aan vorig jaar, maar toen kwam er alleen maar meer wind. Nu is de voorspelling dat de wind steeds minder gaat worden.

Ondanks dat ik de tocht vorig jaar niet voor de eerste keer kon zeilen is het in de Stichtings-haven een gezellig weerzien met een aantal oude bekenden. Pascalle (van Paul van de Balance) heeft zoals de gewoonte is weer een heerlijke rijsttafel gekookt en daarna begeven we ons naar Ome Ko voor het palaver. Nu begint het dan toch echt…

Woensdag 23 september
Om kwart voor 6 op en gelijk maar even de wind controleren. Oei, alweer minder. Het is nog erg rustig in de haven als ik de zeilen klaarmaak en de gennaker aansla. Zelfs om half 7 is er op de boten naast mij nog maar weinig beweging. Ik lig mooi ingepakt tegen de palen gedrukt, dus er zit niets anders op dan maar af te wachten.  Uiteindelijk beginnen de boten één voor één te varen. Om 7:12 klok ik bij de eerste boei: mijn eerste 200 myls is nu echt begonnen. Hard gaat het nog niet, maar met de gennaker erop haal ik zelfs weer eens een bootje in.

Bij het Paard besluit ik de gennaker er toch maar af te halen.  Blijkt geen slecht idee, want vlak daarna trekt de wind aan en wordt op de boot voor mij een heel gevecht geleverd met een wild geworden spi.

Van de Sport E naar OVD 3 is plat voor het lapje en loopt de boot lekker. Om 14:00 maakt de RIB-fotograaf van Pictureweb een paar mooie platen en krijg ik mijn stressballetje toegegooid. Die zal later nog van pas komen!

Bij het binnenlopen van Lelystad wordt ik gepraaid door een schipper wiens motor kuren vertoont. Of ik ‘m een sleepje door de sluis kan geven (Wie was het? Er stond geen naam op het schip). Uiteraard kan dat. Snel gaat het niet helaas niet bij de sluis maar deze rusttijd wordt wel nuttig besteed.

Om 16:10 vaar ik voorbij de EZ13 op weg naar de EZD. Daarna blijkt Den Oever net wel bezeild te zijn. Als de wind tenminste blijft staan, want anders verlies ik teveel hoogte.  Bij het aanvaren van de WV-geul moet ik toch nog een slagje maken en in een steeds verder afnemende wind kan ik net na middernacht afklokken bij de WV12. Ik vaar samen op met Paul en die is al door naar Medemblik, dus dan nog maar een rakje. Met 2,5 knoop sukkelt het wel door en is er tijd om de administratie even bij te werken. Om half 3 bereik ik de WP6 en ga op volle stoom naar Medemblik om daar om 3 uur in m’n kooi te rollen.

Donderdag 24 september
Om 9 uur zijn we er weer klaar voor. Een vriendelijke gemeentelijke haveninspecteur, ene Melkert, stuurt ons toch nog even voor de financiële transactie naar het havenkantoor.  Om 3 uur aanleggen, om 9 uur weer weg, geen walstroom of water (en ik kon zelfs niet aan wal omdat ik door ondiepte op een meter van de kant vast lag) en daar mogen we dan elk 9 eurootjes voor aftikken….

Om kwart over tien gaat op 1 meter voor de boei de motor uit en – piep! – we zitten weer in de race. Op de gennaker gaat het met 4 knopen lekker naar Enkhuizen (KG). Daarna is er een lang rak, en weer hoog aan de wind. Bij Stavoren staan er aardige golven en als de wind een beetje inzakt, verlies ik weer net teveel hoogte waardoor Sport B net niet meer bezeild is. Maar met één extra slagje kan ik deze ook noteren. Vervolgens is het weer plat voor het lapje naar Hindeloopen. Zo uit de wind kan ik in de late zon weer lekker even opwarmen. De slag naar LC5 is halve wind en met 6 knopen loopt Wairua fantastisch. Ik kan even wat te eten maken en me warm aankleden voor de nacht.

Net na zonsondergang rond ik de LC5 en ligt er een mooi rak met bakstag wind naar Urk voor de boeg. Alleen op de gennaker ga ik 5 knopen – wat is dit heerlijk zeilen. Ondertussen hoor ik dat er bij Urk een ernstig ongeluk is gebeurt. Blijkbaar is er een boot overvaren en zijn er meerdere mensen te water geraakt. Ik volg de hele reddingsoperatie via kanaal 67. Indrukwekkend wat er allemaal in korte tijd wordt opgetuigd. (Later lees ik op het nieuws dat de schipper van de boot het helaas niet heeft overleefd.)

Tegen middernacht tik ik de UK14 aan en zoek ik de haven op. Nog even een borrel aan boord van de Balance en dan te kooi.

Vrijdag 25 september
Om half 8 weer op.  Een vriendelijke dame had ons gisteren de Geheime Code van de douches toevertrouwt en aangezien we ons deze nog min of meer kunnen herinneren maken we daar gretig gebruik van.  Om half negen passeer ik weer de UK14 en zijn we weer aan het zeilen.  Het is behoorlijk bewolkt maar er staat gelukkig een lekker windje, die ook nog eens naar ZW is gekrompen. De 17 mijlen naar Medemblik zijn dus prima bezeild.  Dat is een goed begin van de dag.  Tijd voor een ontbijtje!  Na een uurtje neemt de wind een beetje af maar tegelijk klaart het helemaal op. Weer een prachtige dag, dus.

Na het ronden van WP6 gaan grootzeil en fok er vanaf en bouw ik de voortent weer op. Een bakstag wind naar Makkum, helemaal noord op het IJsselmeer. Het begint rustig, veel wind is er niet meer.  Paul belt, hij zit er een beetje doorheen. Dobberdown! Speciaal voor hem zet ik heel hard Mahler 8 op. Die Mahler had het n.l. ook niet gemakkelijk. De weergoden stellen deze ode bijzonder op prijs – of trekken dit helemaal niet – maar al snel komt er meer wind, die echter ook behoorlijk ruimt. Het is goed opletten om hoogte te houden en de boot overeind met de gennaker. Maar het lukt en vlak voor de VF8 kan de luifel er weer vanaf. Er ligt nu een heel mooi aandewinds rak naar Enkhuizen te wachten. In de ondergaande zon smaakt de risotto prima.

Na nog twee rakken en om middernacht piep ik Sport D de ether in. Een hele mooie zeildag met 62½ mijl in 15½ uur.

Onderweg naar de sluis begint het oliedruk gevertje een beetje haperend te piepen. Voorzichtig vaar ik door en na de sluis zoeken we een ankerplaats. Het is ondertussen 2 uur, dus eerst maar even slapen.

Zaterdag 26 september
Om 8 uur gaat de wekker. De lucht is strak blauw – alleen is er helemaal geen wind. Tja, dat was wel voorspeld. Terwijl ik met m’n slaaphoofd buiten sta, zie ik net de Kick voorbijvaren. Snel bel ik de schipper op z’n mobiel. Hij heeft nog een half flesje olie aan boord dat hij bij mij langs komt brengen. Paul heeft ook nog een flesje, dat moet toch genoeg zijn. Het probleem is echter niet opgelost. Maar omdat er voldoende olie inzit en er ook gewoon koelwater uitkomt, besluit ik het er maar op te gaan wagen.

Na een ontbijtje voelen we een zuchtje wind en besluiten we om ankerop te gaan. Buiten blijkt de wind in de ZZO-hoek te zitten. Helemaal niet gek voor de slag naar Sport E. Op de gennaker loop ik tussen de 4 en 5 knopen – dat valt me helemaal niet tegen.

De Sport E wordt goed gerond en daarna komt het eerste echte kruisrak van deze 200 mijls voor mij. De eerste slag naar de dijk bij Volendam gaat prima, in de 2e slag neemt de wind een beetje af en op het moment dat ik de slag naar de boei wil maken is het alsof iemand de windschakelaar omzet. Helemaal weg. Het is 2 uur.

De uren verstrijken en ik breng de tijd door met klusjes, lezen en dutten. Om mij heen starten alle Bavaria’s hoofdschuddend hun motoren en varen naar de kroegen van Volendam. Om 7 uur ben ik ¾ mijl opgeschoten en herinner ik me de ‘muziektherapie’ van een paar dagen geleden. Ik kies voor Lemniscaat (symbool voor oneindigheid) van Simeon ten Holt. Het werkt: binnen een kwartier voel ik een zuchtje en zie ik een rimpeling op het water. Vlak daarna komt er beweging in de Wairua en heb ik volgens de GPS weer een officiële snelheid. Via Paul hoor ik dat nog maar de helft binnen is: we zijn dus niet de enige die hier dobberen.

Naar de MN1-GZ2 gaat het voorspoedig en daarna mikken iets links van Het Paard. Daarna stuurboord uit naar de laatste ton. Helaas: 2 mijl voor de finish is de wind weer helemaal verdwenen en dobberen we weer. Ik vervang de schoot van de gennaker door een stukje flostouw om maar zoveel mogelijk van elk zuchtje te kunnen profiteren. Veel helpt het niet. Van het stressballetje is niet veel meer over. Ik kijk op en zie opeens een prachtige vallende ster. Ik heb mezelf niet meer in de hand en mompel: “ik wens wind!”.  Deze wens wordt prompt verhoord, binnen een paar seconden voel ik een koel zuchtje wind en lopen we weer 1 knoopje.

Vlak voor de finish hoor ik achter mij nog een geruis dat snel dichterbij komt. Op de meet wordt ik geklopt door een schitterende Pogo. De schipper staat op het dek te dansen: “Ik ga sneller dan de wind!”.  Ha, welke wind?  Maar om half twee kan ook ik deze 200 myls officieel bijschrijven in mijn logboek. Wat een geweldige tocht!

Ronald Kiel - Wairua

30-09-2009 - Verslag Almare - Jaap Homan

Voor de achtste keer weer de 200 Myls 'SOLO' gevaren. Heel anders dan de vorige keren.

In mei werd een fokrol installatie aangebracht. Twee zeilen werden aangepast: De werkfok voor het zware weer en de genua 2. In de afgelopen zomer naar Bretagne ben ik het nut hiervan ten volle gaan waarderen. Ook leek het mij verstandig de spi thuis te laten. Drie jaar geleden heb ik te veel risico daarmee genomen. Ging maar net goed.

Dinsdagmiddag naar Muiden toe. De havenmeester slaagt erin bijna alle boten een ligplaats te geven. Het leek een onmogelijke opgave! Een hartelijk weerzien met vele bekenden.

Het palaver bij ome Ko heeft weer het vertrouwde chaotische karakter. Het weer had uiteraard bij iedereen de volle aandacht. Wat gaat het worden? Welke baan is de beste? Iedereen had zo zijn eigen idee. Mij leek baan 1 de beste keuze.

Woensdag:
Om 7.15 door de startlijn. Aanvankelijk met een mooi lopend WZW windje richting Paard van Marken. Helaas van korte duur De wind zakt in en de snelheid komt af en toe zelfs onder de 2 knopen. Bij het Paard komt de wind voorzichtig weer terug. Ondertussen jagen de spinakers mij voorbij. Er volgde een snel rak naar de MNGZ. Een gijp bij de sportE en door naar de OVD3met uitgeboomde genua2. Bij de OVD3 meteen hoog aan de wind richting Amsterdam. Net niet bezeild. Om 16.15 uur bij de P9 en door naar de Schellingwouder brug. Het blijkt dat een behoorlijk aantal boten  voor baan 1 gekozen heeft. Precies om 18.00 uur draait de brug. Enige tientallen boten varen op de sluis af. De sluiswachter is in paniek en zet meteen de jachtensluis op dubbel rood?? Genadiglijk laat hij ons in de sluis ernaast.  Proppen maar. De nogal brede pogo850 komt klem als een kurk op de fles tussen twee boten. Iemand stelt voor dat hij volgende keer maar dwars in de sluis moet afmeren. Daarna op motor met redelijke snelheid naar IJmuiden. Ik begrijp weer waarom ik een hekel heb aan motorbootvaren. Gelukkig een mooi vlotte schutting. Door naar de marina en slapen maar. De wekker staat op 4.30 uur.

Donderdag:
Na het ontbijt op weg naar de Baloeran, een boei even noord van de pieren. Een paar minuten na zes uur vertrek ik richting Den Helder.

Het tij begint dan mee te lopen. Een behoorlijke zeegang en een prachtige WNW wind. Het tij werkt de hele weg ten volle mee. Dit gaat zo door tot aan Kornwerderzand 7 uur en 32 minuten later. Het is 15.09 als ik weer op het IJsselmeer ben bij de VF8. Twee bezeilde rakken volgen. Eerst richting Medemblik naar de WP6 en daarna naar Hindeloopen. Met de ondergaande zon kom ik om 19.25 uur bij de HW boei. Het is genoeg geweest voor deze dag. Uitrusten en slapen maar.

Vrijdag:
De wind is zoals voorspeld naar WZW gegaan. Het rak naar de sportB richting Breezanddijk is nu bezeild. Door via Stavoren (LC6) naar Den Oever. Het einde lijkt in zicht te komen. Vanaf nu alleen maar richting Muiden. Alles gaat voorspoedig. Om 19.33 bij de sport D. Door naar de sluis. De weervoorspelling baart mij zorgen: voor zaterdag en zondag wordt zwakke variabele wind voorspeld. Tegen mijn zin in besluit ik door te varen naar de sportE richting Hoorn.  Eigenlijk wilde ik na de sluis voor anker…Na korte tijd stort de wind in en wordt het opkruisen met wind tussen 2 en 4 knoop. Irritant.

Zaterdag:
Pas om 2.20 uur bij de sportE. Daarna doorgezet naar de MNGZ en op de Gouwzee voor anker voor de verplichte ankerperiode. Om 11.09 weer gestart voor de laatste mijlen naar de finish bij de P6YM21. Toevallig ook de ANDO net bij de boei. Even een leuk wedstrijdje tussen twee spirits32. Na het Paard is het een tombola geworden. Op een gegeven moment pik ik een windje op dat mij in rechte lijn naar de finish duwt. Helaas te kort van duur.  Boei in zicht en weer een windstilte. Alles een extreme cursus in geduld oefenen.

01-10-2009 - Links naar foto's van diverse deelnemers - Peter Knüppel

Peter Knüppel stuurde een link naar drie fotopagina's met foto's die hij onderweg maakte van andere deelnemers:

http://de.global.sendpix.com/albums/09093013/13050900000000ba4d943465b8e0a3bc949b3759ec937/

http://de.global.sendpix.com/albums/09093012/12533700000000354c557b3cd945ae66e41566c595289/

http://de.global.sendpix.com/albums/09093013/13050900000000ba4d943465b8e0a3bc949b3759ec937

01-10-2009 - Tekst van logboek van de 200 Myls 'SOLO' - Eric ten Bos

Woensdag 23-sept
Na het palaver bij Ome Ko snel gaan slapen. Na eerst natuurlijk wat gegeten te hebben. Ik besluit om rond 07:30 op te staan en kijken wat de wind doet. Het plan is Baan 1 te gaan varen. De voortekenen zien er voldoende uit en het tij halen in IJmuiden om ongeveer 18:00 heb ik al afgeschreven. Dan moet ik de brug voor 16:00 hebben gehaald. En een grote vraag is of de wind op donderdag blijft waaien om in een tij naar kornwerd te komen. Met voldoende wind geen probleem.

Woensdag om 08:00 weinig wind, besluit toch maar te gaan varen. Als de wind voorspelling het toelaat wordt het inderdaad baan 1. Tussen de Sport B en OVD 3 besluit ik wat te gaan doen.

De start loopt lekker. Ondanks weinig wind doe ik met de spinaker erop naar het paard makkelijk 4 kts gemiddeld. Dondersteen loopt lekker. Klein stukje met de Indra opgevaren. Goede vaart toegewenst en door maar weer. Voorbij het paard de spin eraf en lekker door naar de MN1-GZ2. Nu de ronding naar Hoorn. Hier de spinaker er weer op. Loopt niet echt lekker. Net te scherp voor mijn blauwe vlieger. Bij een bui besluit ik te gaan strijken. Hier meteen een nieuwe methode van stijken geprobeerd. Namelijk de spaghetti gecombineerd met de vlieger aanpak. Mooi gezicht zo’n blauw flapperend ding in elkaar gedraaid op 10 meter van je boot. Wellicht een optie om mee door te varen. Waar is de fotograaf?? Afvallen en het stoffen condoompje erover heen getrokken. Ha het blauwe beest laat zich temmen. De Queen of Alabama loopt erg mooi met haar blauwe soort van genaker tussen de masten in? Hoe heet zo’n ding eigenlijk.

Bij de Sport-B richting OVD-3. Boom in de fok en varen maar. Achteraf had ik de spinaker moeten zetten. Maarja het eten was lekker en slaperig voor me uit kijken erg ontspannend. Bij de fotoboot nog even gedaan alsof ik al de hele weg aan het sturen ben. En jawel ik ga Baan 1 varen besluit ik.

OVD 3 rond en hoog aan de wind bijna evenwijdig aan de geul. Naar Amsterdam is niet bezeild, maar het scheelt niet veel. Iets zuidelijk van het Paard een slag naar boven de geul gemaakt en jawel we hebben weer de ouderwetse shift op het markermeer. De wind komt daar  uit de wal en Amsterdam is bezeilbaar. Diegenen aan de oostelijke kant van de geul hebben de shift niet. Gelukkig is het Markermeer zeer betrouwbaar in haar wind shifts sinds een paar honderd jaar. Ik loop hard de goede kant op en ben even na 1600 bij de Schellingwouderbrug. Helaas die draait pas weer na 18:00. En de stroom van de oude sluis is eraf. Het ding doet het niet meer. Gelukkig draait de brug mooi op tijd en is de sluis gerepareerd. Door het kanaal naar IJmuiden en rond 22:00 naar bed.

Donderdag 25-sept.
Om 05:00 opstaan ontbijten en op naar de Baloeran. Een lekker windje en door toeteren naar Den Helder. Dondersteen loopt erg goed en een lekkere stroom mee. Om me heen varen nog vele anderen. Maarja het is nog donker dus geen idee wie er nog meer vaart. Vlak voor het Schulpengat dicht onder het strand gaan varen en jawel hier stroomt het gewoon weer ouderwets ½ knoop harder de goede kant op. Met ruim 2 kts stroom in de kont om de bocht bij kaap hoofd. De Almare heeft het kunstje ook ontdekt. Zij vaart echt bijna op het strand. Om de hoek bij Kaap hoofd weer iets verder uit de wal en het tij sleurt me richting Texel. Verder loopt op de Texel stroom ook de stroom nog steeds lekker mee en in de Dove Balg gaat de Spinaker er weer op. Laatste stukje nog een mijl of 6 en we zijn bij de Lorentz Sluizen. Gehele weg stroom mee gehad. Hier bij de sluis is het gezellig druk (te druk). En veel Nederlanders bij de sluis is weer eens dringen geblazen. Ik besluit dat het allemaal best is en de sluis loopt helemaal vol voor me. Kan nog net aansluiten in de grote sluis achter de bruine vloot. Kortom ook ik kom snel er doorheen. Iedereen is allang op pad ondertussen. Op deze manier heb ik het water voor mezelf. Nu lekker doorvaren, de wind is goed en ik besluit te varen zolang het waait. Het rak naar de WP6 loopt goed en (bijna) iedereen die eerder door de sluis was pak ik weer terug. Naar Hindelopen is het ook bezeild en door maar weer. Lig lekker op koers en Dondersteen wordt kundig door Charlie naar de goede Boei geleid. Hoezo een solo wedstrijd. Charlie zeurt niet, wordt niet zeeziek, doet altijd precies wat ik intype en het belangrijkste: heeft nooit commentaar op de kapitein. Heerlijk dat solo varen!

Naar Breezanddijk is het kruisen maar het waait lekker dus nog maar een rakje. De Muckle Flugga  zit net voor me en maakt lange slagen naar Makkum. Gezien de westelijke verwachting ga ik het IJsselmeer op. De shift komt inderdaad en in een lange stuurboord slag kan ik steeds verder opsturen. De Muckle Flugga is nergens meer te bekennen.  In de vluchthaven van Breezandijk overnachten dan maar. Anker eruit gemikt en heerlijk drijven in het kommetje. Zo’n snelweg naast je kajuit maakt overigens wel lawaai. En aan de wal is de meest bijzondere camping van heel Nederland. Via de VHF nog gehoord van het ongeluk bij Urk. Aanvaring tussen een jacht en een binnenvaarder.  Ik schrik me dood, het is ook dan ook idioot donker. Hopelijk geen van de solo collega’s.

Vrijdag 26 sept.
Redelijk vroeg op en er staat een lekker windje. Dus meteen varen, ontbijt maken komt later wel. Voorspelling is dat de wind zal afnemen dus wegwezen en zolang mogelijk doorvaren. De Sport-B opgezocht en op naar de LC6. Net te scherp voor de blauwe vlieger maar we lopen weer lekker. Mooi ontspannen rakje. Vandaar op naar de WV6 wat net aan bezeild lijkt te zijn. Op het einde toch nog een kleine slag moeten maken. De boten een paar mijl achter mij moeten echter al eerder aan het kruisen. Ik heb weer geluk gehad zeg ik dan maar. De WV6 rond en de spinaker erop. Dat wordt dik 20NM achter de blauwe vlap hangen. Een van de mede solisten ontdekt dat de Wieringer vlaak echt ondiep is. Ik kan daar toch niet meer bijkomen dus besluit door te varen. De wind is wisselend in kracht en richting. Ik heb ontdekt dat een schijnbare windhoek van 47 graden haalbaar is met de spinaker. Beetje meedraaien met alle shifts en het ding kan bijna de gehele weg blijven staan. Wel zie ik ver achter me dat de spinakers masaal gestreken worden.  Na de EZ-D op naar de Sport-D en door naar de Sluizen. Ik kan zonder te stoppen de sluis en samen met een collega solist. Het motto blijft: Zolang het waait varen. Het Rak naar Hoorn is kruisen, ik kom echter een heel eind in een lange slag. Op het einde nog een klein klapje en ik ben er. Onderweg een mooie zonsondergang en het IJsselmeer lijkt helemaal van mij te zijn. Niemand meer te zien. De wind begint nu echt te verdwijnen. Besluit toch maar door te gaan naar Volendam. Er is nog iets wind en het is bezeild. Hard gaat her niet meer maar ik ben er. Het lijkt wel een soort ankerverzamelplaats Ik moet nog eens stop van 6 uur doen en daarom het anker over de muur gemikt en het wekkertje op 0500 gezet. Even wakker en kijken naar de wind. Geen zuchtje te bekennen. Ik besluit te gaan slapen tot het licht wordt. 07:30 wakker: WIND. Anker op en wegwezen. Als het warmer wordt zal de wind wel helemaal verdwijnen denk ik. Naar het paard toe loopt lekker en onder de wal van Marken naar het zuiden varen maar. Een hele lange slag plus een korte en daar is de finish. Voor de laatste keer het rode knopje en dat was het. Volgende keer toch maar weer een camera mee? Al was het voor de nostalgie en dat je ’s nachts af en toe totaal onverwacht licht flitsjes ziet.

De organisatie weer bedankt en tot volgend jaar.

03-10-2009 - De 200 Myls 'SOLO' leidt tot nieuwe ervaring - Rudolf de Willigen

De 200 Myls 'SOLO' leidt tot nieuwe ervaringen

Na een aantal keer de singlehanded van Lelystad gevaren te hebben (zie www.singlehanded.nl) waar de routes volledig vrij zijn en het op boot beheersing en afzien aankomt, kwam ik vorig jaar door de inschrijfselectie van de 200 Myls 'SOLO' heen en dat beloofde een totaal nieuwe ervaring op te leveren.

Nou dat werd het want op het moment suprême woei het windkracht 7+ en werd de race afgelast. Als compensatie zijn Gerben Bos en John van de Starre toen toch tegen elkaar een baantje vol bemand gaan varen, en ik mocht als nieuwkomer mee op de FRD-Xperience van John. Een zeer toepasselijke naam voor wat er gebeurde met de ons en de boot in die omstandigheden. Extreem varen zelfs onder genaker, wat resulteerde in enige minuten plat liggen en een gescheurde genaker. Over nieuwe ervaringen gesproken, want zeilen had ik nog niet kapot gekregen. Gelukkig niet mijn eigen spullen, maar wel sneu voor John.

Tijdens het varen zat ik samen met Bauke Yntema vooraan in de railing water te vangen en konden we kort kennis maken. In het voor de windse rak mocht ik ook even sturen. Wat een kracht zit er in zo’n grote boot, al heb je niet zo in de gaten dat het erg snel gaat.

Dit jaar was het nog aardig spannend geworden of ik kon meevaren, aangezien er een nieuwe mast op de boot moest. Gelukkig toch weer vol goede moed de overtocht vanuit het zuiden ondernomen, waarbij aardig wat motor uren gemaakt zijn om in het weekend voor de start naar Muiden te komen. Het voordeel van het varen op de motor was dat er een nette analyse van de race scenario’s gemaakt kon worden op grond van de windverwachting. Met dit lichte bootje ben je anders alleen maar met zeilen bezig om niet om te vallen of heen en weer geslingerd te worden door de stuurautomaat. De windverwachting leidde tot een voorkeur voor baan 1 en niet te veel rust nemen, aangezien er later tijdens de wedstrijd weer weinig wind verwacht werd. De boot in de haven van de Koninklijke neergelegd om niet net zoals vorig jaar volledig ingebouwd te liggen.

Op maandag en dinsdag naar het werk terug om vervolgens aansluitend s’avonds op tijd in Muiden te zijn voor veiligheidskeuring en palaver. De treinreis gebruikt om met de laatste weer update de scenario’s te checken en het definitieve plan te maken. Daaruit bleek dat zo laat mogelijk vertrekken en dan baan 1 de beste keuze was. Consequentie was wel weinig slaap in IJmuiden, want met die buitenboord motor van de boot schiet het niet op in het Noordzee kanaal en het tij mee op zee loopt vanaf 5:30 op donderdag.

Woensdag ochtend nog een weer update gehaald, waarbij de windverwachting op het Noordzee stuk slechter werd (NW in plaats van W).  Toch blijft baan 1 favoriet, al zal na rating correctie het resultaat slechter worden. Die rating is namelijk gebaseerd op extreem snel voor de wind varen en aan de wind snel varen lukt me met deze boot nog steeds niet goed.

De een na de ander vertrok onder zeer lichte wind omstandigheden, maar wel schitterend weer om buiten te zijn. Aan een andere steiger lagen nog twee 200 Myls 'SOLO' vaarders te wachten en daar ging ik maar eens een praatje maken. Het waren Bauke Yntema en Erik Opmeer die ook dezelfde strategie hanteren om zo laat mogelijk te vertrekken en baan 1 te varen. Bauke zei nog “al de mensen zijn zo eager, de kunst is juist te wachten tot het goede moment”.  Vervolgens zijn we uiteen gegaan om uit te varen. Met de woorden van Bauke in gedachten toch te vroeg? (9:30) naar de M1 gevaren, maar er stond inmiddels een lekker briesje. In het havenkanaal lag nog de Lightning te wachten. Bovenwinds van de M1 de topspinaker gezet en snelheid makend langs de start ton, en op weg (10:43). Precies genoeg wind om lekker ruimwinds naar het Paard van Marken te zeilen, zonder dat er gevochten moet worden om de boot overeind te houden.  En ja hoor om 10 uur zijn er drie spinakers achter Pampus te zien die de achtervolging in zetten, ze houden woord. Voor mij worden de boten steeds groter doordat ik inloop. De wind neemt ook toe en mijn bootsnelheid volgt evenredig, wel kost het nu moeite om netjes richting het Paard te blijven varen en de topspinaker vol te houden. Dan flinke vlagen, hard werken om af te vallen en niet uit het roer te lopen. Een blik op de GPS laat 8, dan 8.5 en zelfs 9 knopen zien waarbij de windmeter op 16 tot 20 knopen staat, maar het Paard ligt nu aan bakboord op 20 graden. Wel gaaf zo in planée, nog even volhouden tot ik zonder spinnaker vlot naar Marken kan zeilen. Voor me is een licht roze bikini top van de pogo 650 te zien en ik loop op hem in. Helaas kunnen we beide niet hoog genoeg komen, anders vallen we om. Dan diep ademhalen, afvallen tot bijna voor de wind, stuurautomaat er op en naar voren sprinten om de spinaker te droppen. Dat lukt fantastisch in de luwte van het grootzeil en ik krijg hem droog binnen. Genua hijsen en op weg naar het Paard van Marken.

Daar hoog aan de wind naar de eerste keerton. Zoals gebruikelijk weinig bootsnelheid, al heb ik het gevoel dat de boot beter loopt met de nieuwe mast. Het druk opbouwen en verminderen tijdens het zoeken van de optimale hoogte gaat minder abrupt. De boot loopt ook niet uit het roer, ondanks veel zeil en weinig mensen in de rail voor de windkracht 4 die er staat. Hulde aan de mast installateur. Nog een overstag nodig om rond de boei te komen, waardoor de Pogo 650 er net eerder langs komt. Die heeft net zo’n snelheidskarakteristiek als mijn boot, heel hard naar beneden en heel langzaam omhoog.

Op weg naar de sport E bij Hoorn kijk ik achterom en zie dat er twee boten al schrikbarend dicht bij gekomen zijn. Toch niet zo’n handige actie om diep te blijven zeilen onder spinaker? Of is de hoog aan de windse snelheid hier de boosdoener?

Voor sport E komt er een lange platte sigaar langs gesjeesd met in grote letters Lightning er op. Die doet zijn naam eer aan! Achterop meen ik als thuishaven Kats te lezen, dus ook een zuiderling met een extra 200 myls er bij om heen en weer te komen. Kort voor de sport E komt ook de Catootje voorbij. Die heeft een rating correctie die net wat gunstiger is, en ik zou hem voor moeten blijven. Inmiddels heeft Bauke dus een kwartier winst op mij, wat kan hij goed zeilen of zijn die zwart doorzichtige laminaat zeilen zijn geheime wapen?

Na de sport E weer spinaker koers, maar nu de 7/8 spinaker om de zaak een beetje onder controle te houden, het is per slot van rekening weer een ruimwinds rak. De Pogo 650 zie ik plat voor de wind wegvaren, zeker moeite met die bikinitop te zetten. Dit is weer de favoriete koers voor mijn boot en ik haal de Lightning in en tenslotte de Catootje ook. Net voor de OVD3 is de fotograaf die wat foto’s komt nemen. Zo wordt ik wel klem gezet, want ik wil wel foto’s van mijn boot onder spinaker, maar die moet ook nog op tijd neer zijn om daarna hoog aan de wind naar Amsterdam te kunnen. Als bevrijdingssignaal krijg ik een rode bal toegeworpen, waarna de spinaker neer kan. Na de boei aftrimmen en eens rond kijken. Best een nette actie, de Catootje had al veel eerder zijn spinaker neer, en de Lightning is ver achter. Nu op weg naar de P9 tegen de steile golven en een frisse bries in. Rot voor de haalbare hoogte en de bootsnelheid waarbij Catootje en Lightning weer vlot langs komen. De P9 is op een graad of 15 niet bezeild en de twijfel slaat toe. De andere banen hebben nu een half winds tot aan de winds koers, dat moet ik morgen met stroom mee weer goed zien te krijgen. Net voor het water op is bij de dijk van Flevoland krijg ik een windshift en ga overstag. Als die weer terugdraait weer overstag en nu is de P9 zelfs bezeild. Geleidelijk aan wordt ook de golfslag minder als ik onder de hogerwal kom van Marken en Noordholland. De boot begint steeds lekkerder (= hoog en hard) aan de wind te lopen op het vlakker wordende water.

Om 17:11 afgeklokt bij P9 en zeilend door naar de brug bij Schellingwoude, want op de motor gaat aanzienlijk langzamer. Het laatste stuk naar de brug is recht in de wind en daar gaan de zeilen er af en de motor aan. Tot mijn verbazing liggen er veel 200myls vaarders te wachten. Een storing bij de sluis blijkt daar de oorzaak van. Bauke biedt een portie spaghetti met eigen gemaakte saus aan en die verorber ik met genoegen. Nogmaals dank voor het lekkere eten Bauke.

Uiteindelijk valt de wachttijd bij de sluis mee en na de sluis krijg ik een sleepje van de Alabama Queen, wat mijn snelheid verhoogt van 4 naar 6 knopen waarbij mijn motor blijft bijstaan om stroom te draaien. Dat gaat me een uur vaartijd op het Noordzee kanaal schelen en dus meer slaap opleveren, wat een heerlijk vooruitzicht. In Amsterdam gaat de snelheid er uit en Michel Capel de boot in. Even later komt hij vertellen dat zijn motor heet loopt. Ieder alleen verder, weg extra slaap vooruitzicht. Een sleepje vragen bij een andere deelnemer levert als commentaar dat hij slechts 20pk heeft, wat riant vergeleken met mijn 4pk buitenboord motor. Dan mag ik aanhaken bij Erik Opmeer en samen varen we vlot naar de IJmuiden sluis. Daar wacht iedereen in de sluiskolk totdat die helemaal vol is en het is zo gezellig wachten.

In IJmuiden marina aan de eerste beste stijger aangelegd en gaan slapen met de wekker op 4:30, zodat ik exact na 6 uur rust kan wegvaren. Daarmee is dan de eerste verplichte rust binnen. 's Ochtends meteen op de windmeter gekeken om het optimale vertrek moment te bepalen. Het waait lekker windkracht 3 á 4, maar helaas wel uit NW richting. Dat wordt aan de wind naar S11 en gezien mijn bootsnelheid bij die koers vertrekken zonder tij mee. Om 5:23 herstart bij de Baloeran samen met een andere boot, die door het donker niet te identificeren is. De ander vaart hoog aan de wind vrijwel naar het noorden en ik mik een graad of 10 lager om wat meer snelheid te houden tegen de golven in varend. In de verte vooruit is een veld van toplichtjes te zien van nog vroegere vogels, die allemaal langzaam steeds verder vooruit zeilen. Achter mij nog steeds geen andere herstarters te zien en de schrik slaat me om het hart. Te laat vertrokken om het tijslot bij Den Helder te halen? De bootsnelheid is al een uur flink lager dan gepland.

Langzaam wordt het licht en de kustlijn wordt als donker silhouet zichtbaar in plaats van dotjes en clusters lampen. Het licht van de vuurtoren bij Den Helder kan niet meer als mikpunt dienst doen en de enige boot die zichtbaar is voor mij vaart veel te noordelijk want de groep voor mij is niet meer zichtbaar. Een door golven slingerende kompas koers achterna sturen is een stuk inspannender. Een pluk wolken in het noordwesten licht op, langzaam in de tijd verlopend van diep rood via oranje naar vuil wit. Uiteindelijk zie ik toch een zeilboot achterop komen die mijn koerslijn volgt en één die veel meer de zee op vaart. Dat moet die pogo40 zijn want in no time is hij langs en het Marsdiep in. Het heeft wel wat dat sprintjes trekken, heel hard werken om al dat zeil in snelheid om te zetten en dan weer wachten tot het volgende rak optimaal gevaren kan worden. Al zal hij vermoedelijk wel het gevoel hebben dat de 200 Myls 'SOLO' een aaneenschakeling van sprintjes is, en dan loop je snel stuk. De langzame boten moeten gewoon doorvaren, anders komen ze niet op tijd rond wat meer een marathon gevoel oplevert.

Uiteindelijk met een half uur vertraging ten opzichte van de planning bij de S11 de wadden op met een ruimwindse koers en een bak water meestromend waar je van onder de indruk raakt. De boot die via mijn koerslijn achterop kwam bleek de Lightning te zijn en vaart nu ruim voor mij. De halfwinder er op om makkelijker te manoeuvreren dan onder spi. Na de T5 zo’n 20 graden boven de directe koers richting T12 mikken om met al dat stromend water toch goed uit te komen. De halfwinder sleurt, maar de stabiliteit van de boot is onvoldoende om goed overeind te blijven. Geen maximale snelheid haalbaar zoals bij vol bemand varen. Na de T12 is het vrijwel voor de wind en doet de halfwinder niets meer, dus topspinaker er op want de wind is ook wat afgenomen. Dat helpt en de Lightning voor mij wordt weer beter zichtbaar. Bij de T27 gijpen voor het volgende rak. Dat mislukt volledig en ik sla plat. Voordeel is dat het dek eens met zout water wordt schoon gespoeld. In dit plat voor de windse rak haal ik de Lightning weer in en die reageert daar op door zijn genaker op een spinaker boom te zetten en te loevert uit te bomen. Dat helpt behoorlijk. Voor het afvlaggen bij de boei Bo2 moet je eerst om een uitloper van een plaat heen en het stuk daarna blijkt te hoog voor de topspinaker en mijn boot. Flink afvallen om de spinaker te bergen durf ik niet vanwege de ondieptes, dus rest niets dan de topval te lossen en de berg nylon zo snel mogelijk binnen te trekken. Wat rest is een grote berg nat doek.

Na de sluis zijn de twee rakken tot Hindelopen ongeveer halfwinds. Gezien de ervaring richting T12 vaar ik die zonder halfwinder. Dat helpt behoorlijk in het comfort en de boot heeft toch een aardige snelheid. Lightning komt weer langs geflits en het ziet er prachtig uit die lange slanke romp klievend door het water. Helaas zie ik te kort na de ronding van boei WP6 de Catootje als tegenligger, wat heeft hij weer snel gevaren. Tijdens het Noordzee stuk had ik alleen de Lightning achter mij gezien, dus Catootje moet erg laat vertrokken zijn. Bij de H2 stop ik er mee om 18:42 en ga rusten in Hindelopen. De Lightning hakt wel recht tegen de korte IJsselmeer golven en de wind in, gebruik makend van zijn fenomenale aan de windse snelheid (vergeleken met mijn boot dan).

's Ochtends  om 4 uur op de windmeter kijken, die meldt dat de wind weliswaar een beetje gedraaid is, maar ook flink zwak. Terug in bed en later opnieuw kijken. Dat is dan om 6 uur en nu ziet het er goed uit, windrichting WZW en een briesje. Op weg en de klok start om 7:02 bij H2. Hoog aan de wind naar sport B, met gelukkig weinig golven. Een goede keus om gisteren niet door te gaan, dat had veel te weinig snelheid opgeleverd. Bij sport B komt de Dondersteen uit Breezanddijk en geeft mij netjes ruimte voor de ronding. Hartelijk dank daarvoor, al dendert hij kort daarna bovenwinds voorbij. Een halfwinds rak is natuurlijk optimaal voor lange stabiele boten. Toch loopt mijn boot heerlijk, al is het net te veel wind voor de halfwinder. Na Lc6 hoog aan de wind richting Wv5 en dan grote schrik. Achterop komt een blauwe boot met donkere zeilen, de Catootje. Onverslaanbaar die Bauke. Vervolgens gaat een paar mijl voor de Wv5 de wind naar het WNW en de kracht er uit. Met die hele lichte wind lukt het, ondanks diverse overstagen om niet al te ver achter Catootje de boei te ronden. Hij pakt echter de Wv6 en reageert niet op mijn gebaren en duidelijk doorvaren naar de Wv5. Nu is het vrijwel plat voor de wind en gaat de topspinaker er op. Naarmate de kust verder weg is draait de weinige wind richting W en vervolgens zelfs ZW. Om de topspinaker vol te houden vaar ik zo’n 15 graden lager dan de directe koers naar Ez-D. Als Bauke zijn spinaker dropt loop ik eindelijk in en vertel hem dat hij de verkeerde boei gerond heeft en dus protesteer. Ik zie hem schrikken wat begrijpelijk is, terug is geen optie want we zijn al in de buurt van Enkhuizen en tot nu toe ging het fantastisch voor hem. Mijn spinaker gaat er ook af en de halfwinder er op om direct naar Ez-D te kunnen. Een vijftal mijl voor de Ez-D is de wind weer zover geruimd dat de topspinaker er op moet om snelheid te houden. Beneden winds van ons vaart de Pogo 40 en daar wordt ook driftig zeil gewisseld in het ritme van de winddraaiingen. Een mooi schouwspel doordat er elke keer een geheel andere kleur voorzeil staat wat het uiterlijk van de boot totaal veranderd. Na de Ez-D aan de wind richting sport D en daar om 17:12 aangekomen. Zeilend naar de Houtribsluis geeft meer snelheid dan de buitenboordmotor. Bauke komt voorbij en biedt een sleepje aan, wat ik afsla. Eerst nog even een weersupdate zien te krijgen in de haven voor de sluis. Dat lukt, maar nu heb ik een dilemma: Na de sluis meteen tegen de wind in naar sport E of wachten tot morgen en met gedraaide en afnemende wind bezeild varen? Toch maar door, al is het dan jammer van het uur doorlooptijd verlies vanwege de weersupdate. Herstart bij OVD3 om 19:51 en al is sport E geheel niet bezeild, de boot loopt heerlijk. Van de weersupdate krijg ik helemaal spijt, als in de buurt van sport E de wind steeds meer afneemt. Na de sport E kan de halfwinder er op en haal ik zelfs twee boten in, al is het zo donker dat ze onherkenbaar zijn. Om 00:51 langs de Mn1, zeilen er af en op de motor naar de anker plek onder de dijk. Er ligt een hele rij van 200myls solisten. Dit is wel luxe vergeleken met de singlehanded van Lelystad, zo op de motor ankeren met weinig wind in spiegel glad water. Daar is het meestal afzien om onder zeil in een klotsbak met stromend water de pin er in te krijgen.

's Ochtends om 8:01 gestart  tezamen met Firestorm en Dondersteen voor de laatste rakken naar de finish. Halfwinder op richting het Paard van Marken en ondanks de lichte wind op het randje van de boot stabiliteit. Wel snel, ik haal zelfs de Firestorm in die wat foto’s schiet (nogmaals bedankt, zo had ik onze boot nog niet gezien). Na het Paard hoog aan de wind naar de finish die niet bezeild is. Door een windschift overstag richting de wal. Opletten op ondieptes maar de wind blijft zodanig doordraaien dat er vrijwel parallel aan de kant gevaren kan worden. Dat grapje gaat goed tot de uitstekende landpunt achter de haven van Durgerdam. Net voor het water op is overstag en als de P6 bezeild is de laatste keer overstag deze wedstrijd. Bij de P6 komt de Dondersteen over bakboord aanzetten en dit keer moet ik ruimte geven. Na deze onverwachte overstag accelereren, afdrukken van de X-mark en het is gelukt, rond gevaren.

In Muiden haven na het benzine tanken om voldoende brandstof te hebben voor nog een tripje Noordzeekanaal afgemeerd naast Erik Opmeer en Bauke Yntema. Daar nog nagepraat over deze 200myls en het missen van deWV5 in het bijzonder. Bauke was zwaar teleurgesteld en ik voelde me ook rot omdat het blijkbaar niet gebruikelijk was om te protesteren. Enfin dan hebben er dit keer veel mensen een nieuwe ervaring: Bauke als slachtoffer, ik als indiener en de organisatoren om een nette oplossing voor te stellen.

In elk geval was het een bijzondere ervaring zo’n eerste keer de 200 Myls 'SOLO' te varen, waarvoor dank aan de organisatie om de voorwaarden te scheppen en de deelnemers voor de onderlinge gezelligheid.

Rudolf de Willigen
Zeilschip First Passion

05-10-2009 - 200 Myls 'SOLO' - Eric-Jan Wiebenga

Met een lichte knoop in mijn buik van niet alleen dat ene biertje teveel bij Ome Ko, verlaat ik zondagochtend rond de klok van 11.00 de haven van Muiden, waar een opgelaten bedrijvigheid heerste van collega zeilers. Met een spiegelglad water was het nog een beetje mistig, maar de zon deed haar uiterste best ook deze dag weer mooi nazomers te gaan maken. We waren weer alleen, nu op weg naar de thuishaven. In mijn gedachten formuleer ik de eerste zinnen voor mijn verslag van deze 14e 200 Myls editie. Ik had een RET achter m’n naam ….

De achterliggende 4 dagen laten zich prima samenvatten in een sowieso gezellig sociaal weerzien en ronduit prachtig rifloos zeilweer, althans tot de zaterdag tot rond het middaguur…. Geen herfstachtige toestanden maar een paar schitterende nazomerse dagen, goed bijtijden voor een heus vakantiegevoel ! Zonder m’n verslag nu zwaarder te maken dan nodig, zocht ik op weg naar huis niet alleen naar de juiste woorden, maar ook naar een ‘waarom’. Waarom melde ik mij af !?

De kans op een redelijke klassering had ik verspeeld door ’s ochtends A)  de OVD3 pas om 10.20 u te passeren terwijl er al veel eerder die ochtend wind stond en, B) door bij de Sport E  voor anker te gaan liggen; immers, de wind zou ruimen van ZZW naar W !  Onder genaker en mogelijk zelfs spi, zag ik mij de laatste 2 rakken al doen daar waar de één naar de ander een enorme slag naar Volendam moest maken terwijl ik achter m’n anker een koker Pringels zat weg te werken !

De uurtjes echter verstreken, de verwachtingen bleven uit en het water werd alsmaar gladder, gladder en gladder …. Met een resterend vooruitzicht van 1 tot 4 knopen wind uit alle richtingen, had ik gewoon geen zin in een nacht lang stuntelen ! De ‘Indra’ heeft namelijk wel een beeeetje wind nodig om haar enigszins in beweging te krijgen. Rond de klok van 18.00 startte ik dan ook de motor, zette de 3-kleur in de houder en meldde me af. Einde oefening, op weg naar Muiden ! Zo resoluut echter deze beslissing, knaagde voorbij het Paard al de eerste twijfel toen ik zowaar spinakers toch licht bol zag staan …

Ik had de handdoek toch te snel in de ring gegooid zou later blijken. Jammer, erg jammer want de dagen daarvoor waren de meeste rakken helemaal niet onaardig gezeild, was althans mijn idee. OK, ik had de woensdag tot het laatst toe moeten wachten met starten, had op het Wad toch de spi moeten zetten i.p.v. genaker en was het rak naar Den Oever een duur kruisrak, maar het stuk op de Noordzee ging prachtig, de slag van Lelystad naar de P9 had ik hoog aan de wind praktisch in één keer bezeild evenals het kruisrak van Hindelopen naar de Sport B, en ging het met ruime wind van Kornwerd via Medemblik naar Hindelopen ook schitterend. Ja zelfs van Lelystad terug naar Hoorn, ging onder spi nog net bezeild prachtig !

Hoe dan ook, met de wetenschap van een extra streepje op mijn lijstje van ‘gedane zaken…..’, voeren we ondanks de schitterende dagen met een weinig voldaan gevoel en een knoop in de buik, terug naar huis…

Bestuur en een ieder daar omheen, hartelijk dank voor de organisatie en tot volgend jaar !

Mvgr,

08-10-2009 - Meer foto's - Petra de Jong

Let op, in het fotoalbum van 2009 zijn inmiddels weer foto's toegevoegd, de laatsten van Petra de Jong.

08-10-2009 - Online foto-album - Ed Bijnsdorp

Ed Bijnsdorp stuurde een link naar een leuk fotoalbum met verhalen over zijn 200 Myls 'SOLO'. Het is te vinden als u klikt op de volgende link:

<http://picasaweb.google.nl/lh/sredir?uname=bybrokx&target=ALBUM&id=5387367875074675137&authkey=Gv1sRgCIbt6bDQhaaA9gE&invite=CIDf5vYN&feat=email&mode=SLIDESHOW>

09-10-2009 - 200 Myls met de Lady A. - Frits Brattinga

Wat vooraf ging.
Eindelijk, na twee keer niet door gaan van de 200 mijls was er weer een start. Eenmaal omdat ons aller Jan en bedenker van de 200 mijls ons ontviel en eenmaal omdat Aeolus iets te hard blies, althans dat werd ons van overheidsweg gezegd. Dit jaar wil ik, nadat ik twee maal de Line Honneurs heb gehaald, voor de overall prijs gaan. De boot wordt tip top voorbereid, en wat ik nog nooit heb gehad is dit jaar wel gerealiseerd, ik heb een waladviseur die mij van de diverse weerberichten en adviezen zal voorzien.

Dinsdag 23 sept.
Op dinsdagmorgen meerde ik de Lady-A af in de stichtingshaven. Hier lagen al enige zeiljachten, sommige waren in het weekend gebracht en andere jachten waren al bewoond met solo zeilers. In de loop van de dag druppelde de haven vol en werd er weer volop hernieuwd kennis gemaakt al dan niet onder het genot van een hapje en drankje. Ondertussen was de veiligheidscommissie druk in de weer met het inspecteren van de aanwezige vereiste veiligheidsmiddelen. Mijn complimenten voor deze groep, onverstoorbaar deden ze hun werk en reageerden niet op de vele kwinkslagen. Ja, het was even wennen deze keuring, maar vele zaken zijn wel echt noodzakelijk aan boord om een goede veiligheid te garanderen.

’s Avonds met zijn allen naar Graaf Floris voor een diner. Gezellig en vooral veel plezier, over en weer gingen de sterke opmerkingen iets wat het diner plezierig maakte. Daarna naar Ome Ko, waar we werden opgewacht door de honden. Hier was het wachten op het begin van het palaver. Een palaver wat moeilijk opstartte vanwege een muziekinstallatie met een trage geluidsknop. Uiteindelijk werd de dwarse geluidsknop overwonnen en kon een aanvang worden gedaan. De nieuwe wedstrijdleider werd voorgesteld en diverse interne zaken werden doorgenomen. Uiteindelijk werden de track en trace units uitgedeeld samen met een geweldig alternatief voor de cap. Een prachtige kruising tussen een hoed en een zuidwester, ideaal voor aan boord.  Hij is geschikt tegen de zon, wind en kou.

Het palaver eindigde enigszins rommelig door het uitdelen van de spullen op basis van handicap. Hierdoor was het onduidelijk wanneer je aan de beurt was, ik hoop dat het volgend jaar het alfabet weer wordt gehanteerd.

Buiten nog even nagekeuveld en dan naar de boot. Alles opgeruimd en klaargelegd voor morgenvroeg. Jaap Broer hupt nog even binnen voor zijn track en tracé en pet, nog even een biertje, wekker zetten en dan in de kooi.

Woensdag 23 sept.
Om 5.00 uur lig ik klaar wakker, dus eraf. Wassen, scheren, koffie zetten, bacon en een eitje bakken. Ondertussen de Windguru even bekeken, mijn keuze blijft bij Route 1. Na het ontbijt zet ik de route in de GPS zet de X-Mark, mijn eigen satelliet tracker en een Tracker welke ik als testmodel mee heb aan. Met deze drie apparaten moet ik wel optimaal zichtbaar zijn op de verschillende websites.

In de Koninklijke zie ik al verschillende boten stiekem naar buiten glippen. Normaal is de schipper van de Jetstream niet zo stilletjes als hij de haven verlaat met zijn “Jet”. Om 20 voor 7 gooi ik los en glijd de haven uit. Grootzeil omhoog en door het midden van de geul naar de MN1. Om even over zevenen zeil ik weg van de MN1, altijd weer een ontspannend en fijn moment. Het onderwaterschip is schoon, de mast optimaal getrimd voor licht weer. De boot zo leeg mogelijk, dat betekend dat al het overbodige spul wat zich in de loop van het jaar ophoopt in de boot is verwijderd. Nu komt het er op aan om zo optimaal mogelijk te zeilen. De Spi staat en het gaat richting Paard. Bij het oversteken van de geul uitgekiend tussen de vrachtvaarders door en dan een beetje afvallen. Ik loop uit op de achterliggers en loop langzaam in op de voor mij zeilende boten. Hierbij zitten boten die qua handicap sneller behoren te zijn, dus dit biedt al hoop. Bij het Paard stijf om de ondiepte heen, op het laatste moment de Spi weg en op naar de MN1. Harry Vogel zeilt voor mij uit, een groot deel van de race zullen wij elkaar tegenkomen. Bij de MN1 gaat de spi weer omhoog. Helaas begeeft de elektrische stuurautomaat het op dit moment. Voor de Windpilot waait het niet hard genoeg op deze koers, met veel kunst en vliegwerk, en touwtjes met elastiek fabriceer ik een systeem waarmee de Lady op koers blijft. Zelf sturen is het meest effectief dus dat zal ik dan ook zoveel mogelijk doen. Opeens zie ik de Kim geparkeerd liggen, een visser nadert hem. Dichterbij gekomen blijkt dat Martin een net heeft opgevist. Ik hoop dat hij er los van kan komen. Bij de boei zal ik  mijn nieuwe truc uitproberen met het gijpen. Helaas door het ontbreken van de stuurautomaat loopt de Lady uit het roer. Uiteindelijk lukt het mij om te gijpen en richting de OVD te gaan. De Obelix, de Goudvis en de Yoho, vergezellen mij. Er ligt nog een rubberbootje op mijn koers. Dit blijkt een fotograaf te zijn die plaatjes van alle boten schiet en daarna nog een stressbal in de kuip mikt. In de verte zie ik dat de eerste boten de OVD ronden, sommige gaan Noord maar ook enkele richting Amsterdam.

Vlak voor de OVD gaat de Spi eraf, de zeilen trimmen en om de boei. Route 1 wordt het dit keer nadat ik jarenlang hier steeds de beslissing nam om een van de IJsselmeer te zeilen.

Sjouke Bus rond na mij de boei, hij kiest ook route 1. De Windpilot doet zijn werk en ik kan de Spi opruimen waarna ik een Cup of soep maak. Als ik het doosje pak, staat er een tekst op “succes” het blijkt nog een geste te zijn van Unox tijdens de 24 uurs race, een geste waar ik nu van geniet. Hoog aan de wind zeilend gaat het richting dijk, hier zijn de golven stijl en remmen enigszins, dus overstag en richting Marken. Vlak bij Marken overstag en onder de kust door, op relatief vlak water, richting Amsterdam. Het gaat nu snel over het vlakke water. Om 15.40 rond ik de boei Ook Sjouke Bus rond even later de boei. Ik ruim het zeil op en overweeg om vlak voor de Schellingwouderbrug te ankeren. Sjouke komt naast mij en gezamenlijk ankeren wij hier in ondiep water. Ik ruim de zooi op maak een lekkere pot eten waarvan het recept heel simpel is. Verhit een pan met een beetje olie, gooi alles wat je lekker vind in de pan, in de volgorde van hardheid, maar begin met spekjes, dan aardappelschijfjes, gesneden ui, paprika, komkommer, tomaat en wat je verder lekker vind strooi er wat kerrie vers gemalen peper. Bereidingstijd 10 minuten, voordeel 1 vuile pan en 1 bord. Hierna even kletsen, Age van de Bles komt nog even buurten. Langzaam wordt het donker en op de deining van de golven neem ik een power-nap. Als ik wakker wordt zet ik een bak koffie. Om een uur of negen gaat het anker omhoog en gaan Sjouke en ik gezamenlijk door de brug, die vlot draait. De sluis door en dan met een stevig aantal toeren naar IJmuiden. De vleugelboot knalt ons een paar maal voorbij en vlak voor IJmuiden halen we een knots van een zeeschip in. Kleine poppetjes op het dek gluren naar ons. De sluis draait snel, nog even dan kunnen wij bakboord uitdraaien de haven in. Naast elkaar meren wij aan (of is het af), spreken af om de wekker op 4 uur te zetten waarna we de kooi in duiken.

Donderdag 24 sept.
Om 4.00 uur rinkelt het wekkertje, dus eraf. Water voor de koffie op het vuur, straatje schrobben, scheren, chemisch douchen en kleren aan. Ondertussen kookt het water en bak ik bacon met spek voor het ontbijt. De windmeter even checken de Guru van alle zeilers even digitaal bezoeken, alles ziet er goed uit. Ruime wind naar Den Helder, kracht drie vier in de haven. Om half vijf zie ik Sjouke ook scharrelen en voor vijven gooi ik los. Oei, wat is het donker buiten de haven, het lokt niet echt en de deining maakt het er niet vriendelijker op. Met het helmhout tussen de benen hijs ik de zeilen en motor tussen de pieren door. Voor mij zie ik meerdere witte lichtjes dansen. Bij de Baloeran druk ik op de tracker en start de 200 mijls weer. Ik zie op de GPS en het log. Zie ik het goed, stroom tegen? Ben ik toch te vroeg vertrokken? Voor mij flits een schijnwerper aan en wordt ik door een andere zeiler gewezen op een grote visstaak, bedankt! Langzaam begin ik op de voorliggers in te lopen. Ondertussen heb ik volop stroom mee en zo nu en dan komt de 10 knopen in zicht. Laag vliegen de vliegtuigen over en in het westen schitteren de vele rode lampen van de twee windparken. Als het begint te dagen doven één voor één de lampjes voor mij en heel langzaam zie ik de contouren en daarna de kleuren van de diverse zeilboten om mij heen. Samen met twee anderen kiezen we de route langs het strand, hier krijg je eerder de volle mep stroom mee alleen staan er heftige kruisgolven die soms spectaculair verticaal uit elkaar spatten. De YoHo kiest de route meer op zee en samen met Harry Vogel en de Spiritjuweel zeilen we langs de kust. Ik zeil voorbij de Spirit en wij zwaaien vrolijk, wat wil je 12 knopen op de GPS. Dan op naar Harry, deze heeft net als Jeroen de stuurautomaat bij staan, dit terwijl ik zoveel mogelijk op de hand stuur, hierdoor loop ik sneller en ook Harry zeil ik voorbij. De lange Jaap wijst streng omhoog alsof hij wil zeggen wat doen jullie hier zo dicht onder de kust. Het is genieten, spuitend surfen we op de golven, even later zijn de golven weg en kolkt het water alleen nog maar en draaien we de neus naar het oosten. Even bijkomen bakkie doen, broodje pakken en samen met Harry zeil ik het wad op. Ik zie de Teso vertrekken bij het Horntje. Vlak voor de boei moet ik uitwijken, dit terwijl Harry er mooi achterlangs zeilt. Gijpen en weer naar de boei sturen, dan omhoog richting Oude Schild, de spi omhoog. Vlak voor mij zeilt Harry en ik zie hem op het voordek met een pikhaak zwaaien, ergens halverwege de zalingen zweeft zijn spival. Ik roep hem aan of hij mijn pikhaak wil, deze is langer en is telescopisch. Onder spi stuur ik op hem af en op een metertje afstand zeilen we naast elkaar terwijl Harry de pikhaak aanneemt. Even later hoor ik een kreet “ik heb hem”. Harry hijst de Spi en langzaam sturen wij weer naar elkaar toe en ik neem de pikhaak weer aan. De dank was zo groot van Harry dat hij mij bedankte door mij af te dekken. Harry kennende bood hij zijn excuses hiervoor aan. In de knik naar beneden let ik niet op en gijpt de boot onverwacht. Met veel moeite krijg ik de boot weer op koers al ben ik dan wel ver naar het oosten gezeild zelfs al buiten de geul. Plat voor het laken moet ik zeilen en dat is niet leuk. Ik zie de spi van Harry zakken, blijkt even later dat er een scheur in zit, hij heeft pech vandaag. Er gaat een andere spi omhoog en gezamenlijk zeilen we verder, dan moeten we gijpen en kunnen wij met een knik in de schoot richting Kornwerd zeilen. De Vuurflits zeilt zonder spi en die halen we in. Ik strijk de Spi steek omhoog naar de laatste boei en druk weer op de knop. In een kleine zeven uur hebben we het gehaald, mijn planning klopt, al was het beter geweest dat ik een half uurtje later was vertrokken. Voor de brug liggen meerdere boten te wachten en wisselen we even de ervaringen uit. Enkel groen is onze reden om los te gooien en richting brug te gaan. Zoveel boten passen nooit in de beide sluizen en ik denk dat het wachten wordt. Samen met de Spiritjuweel liggen we voor de sluis. De sluiswachter roept ons op. Volgens hem passen we er nog in, en jawel met kunst en vliegwerk liggen we beide schuin in de sluis met een 10 cm ruimte tussen de deur en onze spiegels. Dat scheelt een uur.

Dan op naar de VF8, even de kop in de wind zeilen omhoog en samen met de YoHo en de Spiritjuweel, die voor mij varen zeilen we naar de boei. Vlak voor de boei de zeilen strak en hoog aan de wind schiet ik om de boei. Langzaam haal ik de Spiritjuweel in en daarna de YoHo. Van beide schippers krijg ik een compliment over de snelheid van de Lady A. Aan de wind naar de WP6 de Windpilot even naar beneden zodat ik bruine bonen met spek en een uitje kan maken, lekker! Achter mij zie ik de boten van de 2e schutting richting de V8 gaan. Het gaat voortreffelijk en ik weet dat vanavond Stavoren haalbaar is. Na het ronden van de WP6 gaat het met een knik in de schoot richting Hindeloopen. Fantastisch zeilweer, hier doen wij het voor. Bij de H2W1 kies ik er voor om meteen door de wind te gaan, om de hogere golven te ontlopen. Ik denk dat ik hierdoor meer snelheid heb. Ik klok de YoHo als deze de boei rond. Deze trekt de zeilen aan en gaat scherp aan de wind omhoog, ik ben benieuwd wat het verschil straks zal zijn. Ik peil op de GPS, Sport B en zie dat ik hem aan kan lopen, ga overstag en zeil richting Sport B. Helaas ik moet nog een klapje van 20 meter maken, maar dan kan ik de boei ronden. Nu naar het zuiden, richting de LC6. Voor de Spi is deze koers net te scherp aan de wind. Achter mij zie ik Peter Kneupel met de YoHo, Sport B ronden. Ja, ik ben echt uitgelopen. Even later gaat mijn mobiel en is het Peter Kneupel, die mij feliciteert met mijn snelle schip en nu al zegt dat ik ga winnen. Nou dat moet nog en het is nog ver naar de Finish. De duisternis valt langzaam in en ik zoek de LC6. Ik twijfel wat ik straks zal doen. Vanaf de LC6 is het een heel eind naar Stavoren en als ik doorzeil naar de WV5 is het vandaar maar een klein stukje naar de haven. In het donker rond ik de boei en besluit, ook al omdat het nog steeds heerlijk waait door te zeilen richting Den Oever. In het donker gaat het naar het Noordwesten stijf aan de wind lig ik precies op koers, als de wind zo blijft staan kan ik de boei precies aanlopen. Zo nu en dan laat ik de Windpilot zijn werk doen, maar het grootste deel stuur ik zelf. Ik ga even naar binnen voor een jasje welke ik onder de zeiljas aantrek. Een fleese muts houdt de kop warm. En met een leuke snelheid gaat het naar de WV5. Misschien moet ik nog doorzeilen naar Urk, ik overweeg het, maar langzaam gaat het kaarsje uit, nee het is verstandig om straks te stoppen. Om even voor elven komt de WV5 in zicht. Ik maak alles klaar om straks de zeilen te strijken, lazy jacks zetten etc. Eindelijk ik ben er, bekaf maar blij dat ik zover ben gekomen met een mooie wind. De zeilen roetsen naar beneden, de motor aan en op naar de haven. In de haven zie ik een mooi plekje voor de nacht. Helaas loop ik vast, ik sla achteruit en duw mij af aan een klassieker. Als een duvel uit een doosje wipt er een mannetje aan dek terwijl hij een ochtendjas om zijn Adam kostuum trekt. Jij mag hier niet liggen, ik wil je niet naast mij. Je moet je melden bij de meldsteiger en de haven meester, zo gaat het maar door. Ik antwoord hem dat de havenmeester er vast niet meer is, dat ik helemaal niet naast hem wil liggen en ik alleen maar naast gezellige mensen wil liggen. Hij mompelt nog wat duikt weer naar binnen en de rust is weer terug. Ik meer even verderop aan, het vijfde landvast in de contactdoos op de stijger en een telefoontje naar huis. Pitten!!

Vrijdag 25 sept.
De volgende morgen schrik ik wakker, shit verslapen. Snel kleed ik mij aan, start de motor en vaar stilletjes de haven uit. Buiten de haven draai ik in de wind en hijs de zeilen. Vlak voor de boot ontdek ik visnetten die ik nog net kan ontwijken. Bij de WV5 ontdek ik een ankerlicht, wie zou het zijn? Ik zet de koers in de GPS en zeil over de koerslijn. Opeens loop ik vast, shit!! Ik gooi het roer om en doe de kiel omhoog, gelukkig ik kom los. Toch maar in de geul blijven. Achter mij zie ik een vaag toplichtje er is nog iemand vroeg opgestaan. Langzaam wordt het licht en ontwaar ik zeilers die vanuit Urk richting Medemblik zeilen. Jaap Broer van de Di Vagi komt voorbij en twee Sneekers groeten elkaar in de vroege morgen. De boot achter mij heeft het toplicht gedoofd maar ik zie dat hij dichterbij komt. Zou ik hem voorblijven tot de Sport E. Eerst maar de EZ-D ronden. Van de EZ-D richting Sport D. Deze boei is niet te bezeilen, achter mij ontwaar ik nu wie mij op de hielen zit, het is Bart Desaunois met de J-Action. Zo hoog mogelijk zeilend nader ik de Sport D, ik moet nog een keer door de wind en zeil richting de dijk. Vlak voor de dijk draait de wind en blijkt dat als ik overstag ga de boei gemakkelijk kan aanlopen, foutje. Bart ziet het en die gaat eerder overstag en komt hierdoor wel erg dichtbij. De zeilen naar onder, motor aan en naar de sluis. Vlak voor de sluis ligt de Goudvis achter het anker. Rob komt aan dek en haalt het anker omhoog. Zo te zien met veel modder, even later wordt er ten minste ijverig met water gespoeld. Aan de steiger ligt een cementtanker, aan de zijkant hangt een mast met zeilen, het restant van een eens zo fiere botter die overvaren is en waarbij een bemanningslid is overleden, triest!!. We draaien onze rondjes voor de sluis tot deze open gaat. In de sluis kletsen Bart en ik wat bij. Beiden weten wij dat het verstandig is om Volendam aan te doen voor de laatste rustperiode. Samen met de Goudvis en de J-Action koersen we even later naar de OVD 3.

Met een aanloopje draaien we naar de boei, motor uit en in stilte zeilen we verder. Langzaam komt het rode potlood van Rob Vis, de Goudvis, dichterbij. Even later ben ik de hekkensluiter. Gelukkig lopen de beide boten niet snel uit dus op handicap gaat het goed. Bij Sport E ontwaar ik de Jetstream, deze ligt achter haar anker en maakt zijn laatste rustperiode vol. Om de Sport E gaat het richting Volendam waar de MNI-GZ2 gerond moet worden. De Goudvis zeilt een 200 meter voor mij en langzaam kom ik dichterbij. Om even voor tweeën rond ik de boei. Motor aan en richting haven. De Goudvis is nog aan het afmeren aan de J-Action als ik tegen de Goudvis aan glijd. Afmeren en bij kletsen. Daarna gezamenlijk de dijk op. Bart wil een broodje nasibal met pindasaus scoren en Rob en ik een bakje kibbeling. Wat blijkt, op de Dijk piepen ze de kibbeling op in een magnetron en dat willen we niet. We ontdekken een tent waar ze de hap van Bart serveren en ook vers gebakken kibbeling hebben. Onder het genot van een pilsje genieten wij van deze heerlijke hap en van de Volendamse schonen. Al komen we wel tot de gezamenlijke conclusie dat het opdrogen hier niet zo goed gaat en van invloed is op de Volendamse schonen. Met veel humor en kwinkslagen beoordelen we de toeristen en de locals.

Op de boot terug ga ik even slapen. Later op de dag halen we nog een ijsje en wachten op de tijd dat we mogen vertrekken. Inmiddels liggen er al meerdere 200 mijlers in de haven en voor anker. Ook Sjouke Bus ligt in de haven. Om even voor negen uur draait de J-Action uit de haven. De Goudvis en de Lady A moeten nog een tien minuten wachten. Om vijf over negenen spuit ik vlak achter de Goudvis de haven uit. Snel naar de boei. Ik nader hem ruim zodat ik met volle snelheid van de motor de boei nader, doe de motor uit en zeil op de wind verder achter de Goudvis aan en ik hijs de Spi. Gelukkig het waait nog steeds, in de verte zien wij het toplicht van de J-Action. Ik loop in op de Goudvis, en stuur op het handje. We komen in de duisternis een paar zeilboten tegen en met ons tweeën zeilen we naast elkaar richting het Paard. Ik draai stijf om de boeien en houd hoog aan, dit op advies van Martin Hingst, mijn waladviseur. Deze voorspelt dat de wind naar het zuiden gaat draaien. Langzaam neemt de wind af. Er wordt vuurwerk afgeschoten in Volendam, het Elftal van de artiesten heeft eindelijk weer eens gewonnen. De mobiel gaat, het is Bart. Houd je maar vast, vertelt hij. Ik drijf hier met een gangetje van 0,2 knoop richting boei. Voor mij zeilt de Goudvis, hij zeilt iets lager. Ik hoop dat ik profiteer van mijn tactiek en dat ik zonder knijpen de boei kan aanlopen. Het gaat langzaam heel langzaam. In de verte knippert de boei en er schuiven zo nu en dan vrachtschepen door de geul, ik hoop dat als ik de geul oversteek deze jongens even wegblijven.

Bart belt, hij zal het bier koud zetten. Eindelijk rond ik de boei. Ik heb de stootwillen al opgehangen en vol gas stoom ik naar de haven op naar het koude biertje van Bart.

Ik leg de boot voor de pomp zodat ik morgen kan tanken en snel weg kan naar huis. Bart komt aangelopen met een paar biertjes. En verhip Albert Broshuis komt er ook bij, hoe komt die hier zo snel. Even later komt Rob ook aanlopen. Op het bankje bij de brandstofpomp genieten we na, opeens een brul en ja hoor Gerben van de Jetstream komt om de hoek, hij heeft een biertje gepikt bij Ome Ko. We wisselen met veel humor elkaars wetenswaardigheden uit en horen van mazzeltjes, mooie momenten, bijna ongelukken etc. Albert Broshuis verteld dat hij maar een rustpauze heeft gehad. Dus daarom is hij er zo snel, nou voor mij kan je alleen maar de Line Honeurs “rechtmatig” opeisen als je aan alle verplichte rustpauzes en tijden hebt voldaan. Er worden nog een paar biertjes gehaald en het wordt gezellig. De havenmeester maant ons tot rust. Ja, Jan we missen je weer, steeds wist je iemand te vinden die ons opving na de race, en zelf was je ’s nachts in de haven te vinden. Je genoot van onze verhalen terwijl we een borreltje en een hapje kregen, nu zitten wij op de steiger vol verhalen die we kwijt willen. Wij duiken maar in de boot want wij willen niemand tot last zijn.

Zaterdag 27 sept.
’s Morgens ben ik vroeg wakker, ik ruim de boel op en spoel het dek. Langzaam wordt het drukker in de haven. De mensen die aan de andere kant van de steiger liggen maken een praatje en vertellen dat ze genoten van onze verhalen die wij ’s nachts aan elkaar vertelden. Gelukkig ze hebben zich niet aan ons gestoord.

De havenmeester komt langs en ik vul de brandstoftank. Lever het logboek in, breng de tracker naar Age van de Bles, neem afscheid en vertrek, op nei hûs. Bij Pampus kom ik de YoHo tegen, Peter roept: “Sie gewinnen” ja, dat moet nog, het waait nu terwijl wij vannacht dreven. Ik zie dat de boten die nog richting de finish boei zeilen moeten kruisen, zou er nog een kans zijn. Ik zeil langs de route en zie meerdere bekenden langs zeilen, er wordt wat afgezwaaid. Voorbij het Paard zie ik een hele vloot bij de MN1 voor anker liggen terwijl er ook boten van de MN1 naar het Paard onderweg zijn. Ik ga de boot van binnen schoonmaken en probeer de stuurautomaat te repareren. Als ik de route Lelystad - Sport E kruis zie ik nog vele 200 mijlers zeilen, ze hebben nog even werk en de wind zal er uit gaan. Ik hoop dat ze het allemaal halen.

Via Enkhuizen vaar ik naar Lemmer, het is druk op het water en de vrouwtjes proberen gezeten in de bikini nog wat kleur te krijgen, bijna oktober hoe is het mogelijk. Als ik het zo bezie is de klimaatverandering niet altijd negatief. Als het water niet te veel stijgt ben ik volgend jaar weer in Muiden te vinden en anders wordt het Amersfoort aan Zee, want dat Solozeilen is wel verdomd leuk en vaak ook nog gezellig.

Frits Brattinga

s.y. Lady A

10-10-2009 - Mijn wedstrijd - Adriaan van Berkel

Zaterdagmiddag, de voorlaatste dag van de tocht. Na een voorspoedig begin van mijn dag, vanaf de ankerplaats Den Oever en nu tussen Stavoren en Enkhuizen op weg naar de boei EZB bij Urk, laat ik de zeilen zakken. Ben ik gefrustreerd, doel niet gehaald? Ik neem mij voor dit niet te zijn.

Na twee uur dobberen in volledige blakte, zie ik geen kans meer op tijd in Muiden aan te komen. Hoewel ik nog 20 uur te gaan had duidde alles erop dat windverwachting gereduceerd was tot nul, of eigenlijk –1, want ik dreef meer richting Stavoren dan naar de EZB.

Jammer, maar na een paar wondermooie dagen op dat moment voldoende bevredigd in mijn honger naar een goed einde in Muiden.

Deze tocht was voor mij een afsluiting van een periode van een jaar herstel, met de grote vraag, kan ik het nog. In juni vorig jaar werd een tumor gevonden in m’n endeldarm en die moest eruit. In augustus ben ik daarvan verlost en het herstel ging zo voorspoedig, dat ik mij tijdens de eerste weken herstel, prepareerde op deelname in 2008. Al halicunerend sleepte ik mij door die eerste periode heen. Niet zo dramatisch als dit nu klinkt, maar het idee dat ik wilde meedoen, gaf mij de nodige adrenaline om snel weer op de been te zijn. Natuurlijk kon ik halverwege september thuiskomend, nog niet meedoen en dat wist ik al wel. Helaas voor de anderen, maar ook voor mij, werkte het weer ook niet mee en werd de tocht letterlijk en figuurlijk afgeblazen. Daar ging mijn tocht, ook liggend op mijn herstel bed, met pneumatische matras en automatische bediening voor benen, omhoog en weer neer.

Op het moment dat ik mijn naam op de deelnemerslijst zag staan voor 2009, kon het niet meer stuk. Er schortte nog veel. Concentratieproblemen en veel ongemakkelijke en nare  bijverschijnselen tengevolge van de heilzame, maar ook bijster agressieve, veel vernietigende bestralingen.

Maar ik stond er bij, bij het palaver. Ook dank zij mijn lieve Chris, die me het volste vertrouwen van haar meegaf. Mijn strategie, zorgen voor mezelf, de Mallemok en de boel weer heel thuis brengen.

Ik had mijn keuze gezet op route 1, de wind leek gunstig en het noord gaande tij liep op een gunstige tijd. Henjo, mjn zeilmaat op onze verkennende tochten naar Grymsby, liet zijn routekeuze nog even wachten tot bij Lelystad.

Woensdag 23 september

Om 07.00 de touwtjes los , de zeilen omhoog, inclusief druil en zo dicht mogelijk langs de M1. Ik lag al wat achterin het veld, wat de schijn gaf dat ik de rest wel in zou halen.

De eerste druk op de knop van de X mark, gaf geen geluid, dus die deed het niet. Melding in het logboek. De wind was perfect. Aanvankelijk niet veel, maar gaandeweg toenemend naar 3 Bft uit het ZW. Ik experimenteerde met de aap tussen de druilmast en de hoofdmast en warempel het scheelde een knoop en we begonnen te lopen, ook met het lichte weer. De grote Fok uitgeboomd op weg naar het keerpunt bij de OVD 3 bij Lelystad. Mijn voornemen was om zeker rond 16.30 bij de laatste ton, de P9 te zijn. Dit werd wat later. Alles was bijna bezeilbaar en een klein slagje was nodig, maar om 17.31 drukte ik af.

Rustig nog nagenietend tuften we richting Oranje sluis. Helaas de grootste groep voor mij, kreeg al groen bij de brug en ik moest nog 20 minuten wachten . Erachteraan, maar bij de sluis gekomen ook weer rood. Een brutaal mens heeft de halve wereld maar dat bleek voor mij vandaag niet weggelegd en het werd wachten. De sluiswachter in IJmuiden van de “kleine kolk”, kwam even langs om te informeren naar wat al die bootjes met wimpel 1 zo laat nog moesten. Hij zag een verband, maar kon het niet plaatsen. Om 00.30 afgemeerd in de Marina IJmuiden . Het thuisfront had me zien gaan op de200 myls site. Kicken hoor, die support. Sta ik vroeg op, kan ik het wel? Mijn twijfel nam enigszins toe, toen ik een pak Pandamrijst van een eerlijk merk “Fair Trade”voor mijn almanak aanzag. Om 5.00 uur wakker, fit en wel. De nodige voorbereiding treffend. De juiste zeilen aanslaan en de Baloeran nog even controlerend op de GPS , om 06.30 uur vertrek. De koffie klaar, ontbijt licht vanwege het stoma, daar moest ik geen last mee krijgen en op zoek, nog in het donker naar het karakter van de Baloeran. Ik vetrouw mijn GPS wel, maar ik wil het zelf ook nog zien. Drukken en ja hoor, het tij loopt al. De wind zit in de WNW hoek, dat valt weer mee. Het is te bezeilen. Niet zo krap als waar ik op had gerekend maar royaal. En steeds royaler. Dit is kicken zeg. Een prachtig zeetje , een beetje knobbel, maar de Mallemok glijd er schitterend doorheen. Soms wipt er wat water aan boord, dat maakt het nog mooier. Ik en de Mallemok, doen het goed.

Ik heb een goede keuze gemaakt. Meer dan acht knopen op de GPS. We vliegen erover, met fok 2 en druil. Stoutmoedig besluit ik het met de grote fok 1 te proberen, maar dat loopt niet zo lekker, dus neer maar weer neer en weer op de 2e fok.

De Grote Kaap in zicht en in de verte de zeiltjes van mijn mede solisten, net als achter me. Bij de T5, Den Helder, besluit ik aanvankelijk te stoppen en Den Helder in te gaan. Ik realiseer mij nog voor de zeilen zijn gestreken, dat de rest van de solisten al door was naar Oude Schild. Met het staartje van het tij mee, besluit ik naar Oude Schild te gaan, dat scheelt weer wat mijlen. Rusten???? Het moet wel, maar ik voel mij uitstekend. Eetlust niet zo, maar het lijkt een vriendelijk griepje waar ik geen last van heb. Ik meer af in Oude Schild. Na de Lunch realiseer ik mij dat ik weer terug moet om te klokken bij de Den Helder ton, Ik heb iets niet goed gedaan. Bellen naar vraagbaak en wedstrijdleider Joost van der Velde. Uitgelegd, dit was wel een beetje dom, maar het maakt niets uit. Ik ga morgenochtend gewoon starten vanuit Den Helder, na een goede nachtrust met het opkomende tij, op een keurige tijd voor een mooie dag .

Weinig wind, helaas, maar het lopende tij gaat snel genoeg. Helaas mik ik verkeerd, op de ton en de weinige wind en op ruime afstand glijd de T12 voorbij. Gisteren ook al gemist. Daar heb ik iets mee. Ik druk toch maar, maar het is feitelijk een misser. Alles bezeilbaar en er komt weer wat wind op de Texelstroom. De Zwarte Valk roept op kanaal 10. Zoon en schoondochter’s levenswerk, is onderweg naar de sluis. Zij komen van de Boontjes en zien de rode zeiltjes met de oranje punten gaan. Samen liggen we inde sluis, zij naar Makkum om een groep op te halen en wij op weg naar de volgende boei.

De WP 8 is geheel bezeilbaar, het loopt ondanks de lichte wind wel mooi. De wind is ZW 2. Hoever zal ik gaan. Ik test mezelf, voel me goed. De concentratie is er. Ik ga door, ik moet mijlen maken. Ik wil Muiden op tijd halen en profiteren van de wind. Het wordt avond als ik op weg ben naar de H2 voor Hindelopen. Naar de Sport B moet ik een slag maken. De wind stelt niet veel voor, maar blijft staan. In de nacht lijkt alles sneller te gaan. De Sport B, het oranjegele licht is in de heldere nacht goed te zien op verre afstand. De groene en rode verlichte tonnen van de aanloop Kornwerd stralen prominent en lijken veel dichterbij dan de werkelijkheid.

Schepen in de nacht, zeilichtjes en plotseling lijkt de Sport B opgenomen door 3 anderen. En vier oranje lichten spoeden zich met grote haast in de richting van Den Oever. Ik halucineer…, nee toch niet. Bij nader inzien licht de Sport B rustig achter zijn ankertje te dobberen en blijken de zich voortspoedende knipperaars , wegwerkers te zijn.

Ik mijmer weg naar mijn opname periode. Op zaal liggend aan mijn morfine epiduraalpomp. Met een paar patiënt lotgenoten. Een goede vriend zei me toen: ”zie hen als schepen in de nacht, lichtjes die voorbij gaan. Ze verschijnen en verdwijnen in de nacht. Niet meer en niet minder.” Ik heb nooit meer iets van ze vernomen. En dat is goed.

We gaan verder naar het Lacon. In de nacht ontvouwt zich een schitterend tafereel.

Vier groene en vier rode tonnen op rij in die volgorde. De aanloop naar de Lacon . Naar de sterrenhemel kijkend en het zwarte water onder mij voel ik me opgenomen in een onnavolgbare ordening waar geen touw aan vast schijnt te knopen, maar bekend en met een zekerheid biedend perspectief, voerend naar in ieder geval een bestemming.

De groene en rode wakers waartussen mijn boei ligt blijven geordend en onveranderlijk voor mij liggen. Ik koers naar mijn lichtkarakter. Lange tijd verbaas ik mij over dit tafereel. Kometen schieten met vurige staart door het zwerk.

Jan Luyendijk, de oorspronkelijke ontwerper van deze tocht, moet dit hebben geweten. Je vaart een veilige haven binnen en langzaam ontstaat er een andere ordening. Groen rood, groen rood. En mikkend op mijn boei-karakter glijdt er aan SB een blinde ton voorbij. Dobberend zoals een boei in het donkere water behoort te doen, zo vanzelfsprekend normaal. Ik voel mij goed, met dit schitterende weer en ga door, laat m’n anker uitwijk naar Staveren vallen. Nu naar den Oever. De Mallemok glijd met 3 mijl door het stille water. Ik verbaas me. Ik voel me intens gelukkig, opgenomen in mijn eigen wereld van het kunnen, het water en m’n schip. Het water is zo bijzonder. Ik besef dat ‘s mensen genen daarin zijn gevormd. We horen bij elkaar. Trooster en Energiegever, Vriend en Uitdager. Dwinger om grenzen te overschrijden. In de jeugdzorg bestaat er voor kinderen die moeilijk zitten een therapie “Rots en Water”. Een meesterlijke vondst om zoiets zo’n naam te kunnen geven. En het werkt nog ook.

Om 05.37 de zeilen neer. Het anker houdt en ik ga te kooi. Tot zaterdag 12.00 uur de tijd om mijn laatste rustperiode af te kunnen maken. Een gevoel van tijdloosheid bekruipt me. Geen haast, we liggen op schema. Ik heb nog 24 uur. Hoewel maar enkele uren geslapen en het “prettige”griepje, waar ik geen last van heb verwerkend, ligt ik het anker om 12. 15 en in een heerlijk tempo van 3 a 4 mijl naar mijn volgende boei, richting Urk. Ik zit in mijn wedstrijd en ik win, dat weet ik zeker.

Mallemok  Adriaan van Berkel

10-10-2009 - Mijn 8e keer - Bauke Yntema

Woensdag 23 september.
Alweer de 8e keer dat ik met de 200 Myls ‘SOLO’ mag varen. De eerste deelnemers willen vroeg starten, dus maak ik plaats en vaar naar de Koninklijke verenigingshaven en leg daar even aan. Vanwege de matig wind voorspellingen wil iedereen de eerste 2 dagen zoveel mogelijk mijlen maken en starten daarom vroeg. Tussen 7 en 8 uur starten er veel schepen. Erik Opmeer komt naast me liggen. We willen pas vlak voor 10uur gaan starten. Start window is van 7 tot 10 uur. Na 10 uur komt er meer wind, en de wind zal in de middag ruimen naar NW wat volgens mij beter is voor het rak van OVD3 (Lelystad) naar P9 (Durgerdam). Uiteindelijk starten Erik , Gilles van Delft en ik samen net voor 10 uur bij de M1.

De race is begonnen en spi staat. Wind  ZW 2-3 en het gaat nog rustig richting Paard van Marken. Na Pampus zie ik een bui boven Amsterdam hangen. De beloofde wind is in aantocht! Even later zie ik dat Erik, die achter me ligt, een dikke vlag krijgt en gelijk al uit het roer loopt en moeite met zijn spi heeft. Ik kan er goed op anticiperen en weet de vlagen steeds goed op te vangen en de spi er goed op te houden. De wind neemt steeds meer toe en een mijl voor het paard moet de spi er af, want ik loop nu te vaak uit het roer. Het strijken gaat prima, mooi onder de giek door en naar binnen met die lap, alleen houd ik de loefschoot bij het loslaten te lang in de hand, wat een paar brandblaren in mijn linker hand opgeleverd. Doe dan ook die mooie handschoentjes aan!#@*#!. Het gaat in ieder geval erg hard en we zijn al een paar vroeger starters ingelopen. Ik kan na het paard van Marken in 1 keer de MN1GZ2 bezeilen. Mooi zo’n ondiepe kiel! Een prachtig halfwinds rak naar de Sport E en loop Jaco Cosse en Rudolf de Willigen net voor de boei voorbij. Vlot om de ton gijpen en binnen 3 minuten de spinakker er op. Dit gaat super!! Een heerlijk spi rak naar de OVD3 (Lelystad) De wind is al geruimd en van de OVD3 is Durgerdam (P9) misschien al te bezeilen? Bij de OVD3 ligt de foto boot, ik wacht niet zoals anderen op hem met de spi,die gaat er vroeg af om strak de boei te ronden. De fotoboot maakt mooie plaatjes van me,net voor en na de boeis. Zit mijn haar wel goed? Heb wat last van een collega (Barend Peters?) en duik vlak achter zijn spiegel langs om snel aan de wind te kunnen liggen. P9 is (nog) niet bezeild en besluit een klein hoogte slagje te maken om dan beter van de verder ruimende wind te kunnen profiteren en ook om vrij te blijven van de vaargeul en de grote scheepvaart. Dit betaalt gelijk uit en win flink hoogte met een iets verder ruimende wind op Barend en Rudolf.

16.55 uur bij de P9. Het eerste stukje zit er op, ben zeer tevreden en ben van mening dat ik dit eerste stuk optimaal heb kunnen varen. Iets minder dan 7 uur. Kalm aan naar de brug en de Oranjesluis. Daar een lekkere pot macaroni gemaakt. Rudolf van Willigen komt naast me liggen. Ik zie zijn Spartaanse inrichting en bied hem een bord macaroni aan. Gaan toch nog vlot door de brug en sluis en na de sluis wacht ik Erik op en lever hem ook een flink bord macaroni.

Rond 10.30uur in de marina van IJmuiden. Nog met Erik de tactiek doorgenomen hoe laat te starten. Ik denk dat er genoeg wind zal staan en wil om 6:30 uur starten, dan moet ik voor 14:00 uur bij Kornwerderzand kunnen zijn. Ik reken op 7 uren met een half uur reserve. Erik gaat een half uur eerder van start.

Donderdag 24 oktober
Als ik de Baloeran rond loop de stroom al flink mee. Had ik niet beter toch eerde moeten starten? Nou ik besluit flink te pushen en alles er weer uit halen wat er in zit. Ben wel een van de laatste starten de deelnemers lijkt het. Voor Den Helder haal ik enkele mede deelnemers in. Waaronder Herman Tieman en Barend Peters. Vlak voor oudeschild loop ik Erik voorbij. Alles volgens plan. Na de T12 (oudeschild) kan de spinaker er op. Gaat weer lekker vlot en ik zie dat ik langzaam op het veld voor me in loop. Moet 2 keer gijpen met spi, altijd weer spannend. Gaat beide keren wonderwel probleemloos.( lijschoot laten vieren, naar voren boom omzetten, naar achteren, snel gijpen , bijsturen en spi trimmen.) Kan tot aan de BO2 de spinakker er op houden. 13:35 uur precies 7 uurtjes zoals gedacht. Gaat nog steeds super. Flink druk bij de sluis met 200 Myls zeilers en veel schepen van de bruine zeilvaart. Komen enkel deelnemers tegen die route 4 varen. Praat even met Anjo Veerman. Ik wens hem vel succes met het kruizen op het wad.

15:03 uur de VF8 boei en op naar Medenblik. Het doel is Hindelopen en daar rust te pakken en morgen (vrijdag) verder. Nu begint het toch wel moeilijk te worden, is het misschien beter om toch een kruisrak naar Sport B te pakken en door te varen naar Stavoren? Hoeveel wind is er vrijdag en hoe ver kunnen we dan komen? Is er zaterdag nog wel wind en wanneer pakken we dan de 3e rust? Vaar op met Nicky deux van Jan Smink en kan hem in het begin niet bijhouden. Hij is wel iets langer maar het is me niet naar de zin. Op het rak naar Hindelopen , neemt de wind iets af en loop ik weer op hem in en we finshen gelijktijdig met de H2W1 tussen ons in. Ik heb in middels besloten om toch maar eerst te rusten in Hindelopen en nu geen kruisrak te pakken. In Hindelopen kun je erg lekker douchen en ik hoop dan even goed te kunnen slapen, want ik ben nu eigenlijk wel moe. Erik komt ook naar Hindelopen en we liggen naast Pim Schulp met zijn X99 in de haven. We eten gezamenlijk een ondefinieerbare warme pot, maar het smaakt allemaal heerlijk. We kunnen niet helemaal een pijl op de wind voorspellingen trekken en besluiten het morgenochtend maar eens aan te kijken. We denken niet vroeg te hoeven varen i.v.m het aantrekken van de wind in de loop van de ochtend.

Vrijdag 25oktober
Ochtends 5:30 uur wakker en kijk even buiten, moeilijk te beoordelen, wind is ZW, maar door de luwte van Hindelopen moeilijk te beoordelen. Ik heb nog geen zin en ga weer op bed. (achteraf erg dom) Buurman is om 7 uur in de weer en ik bekijk de voorspelingen. Zie dat we snel moeten gaan varen om deze dag echt ver te komen en maak Erik wakker en spoeden ons naar buiten en ik start om 7:18 uur. Sport B is prachtig te bezeilen met heerlijk wind en maken 6.5 mijl. Dit gaat weer goed, alleen ik realiseer me dat, dat een uur eerder ook wel gekund had. Het rak naar VZ6 is net aan bezeild en gaat redelijk vlot, een enkel keer neemt de wind wat af. Na de VZ6 op naar de WV5 (den oever) mijn GPS route planning is van slag en geeft niet automatisch de volgende boei aan ik toets snel even de boei bij den Oever in die ik standaard in de GPS heb om Den Oever aan te lopen (blijkt later dus de WV6!!).

Ik loop Rudolf de Willigen op en kom lekker dichtbij hem. Het is mooi een knikje in de schoot, maar de wind is niet constant en neemt steeds meer af. Ca 5 mijl voor de WV5 ruimt de wind. Vol kruisrak!!! Balen! Ik had dus inderdaad eerder moeten vertrekken uit Hindelopen! In het kruisrak probeer ik zoveel mogelijk op shifts te zeilen en dat lukt aardig en weet Rudolf net voor de boei te passeren. Rond de boei en snel de spinakker er op. Niet veel wind maar op naar Lelystad. Dick Geurts heeft zijn schip op een plaatje naast de geul geparkeerd en wordt door een ander zeilschip van de plaat geholpen.

De wind is erg wisselen, maar niet constant en lijkt steeds meer te krimpen. In de buurt van het vogeleiland kan ik de spi er niet meer voor houden en besluit wat te experimenteren met de halfwinder. Is geen succes en vaar even later op high aspect , maar er is te weinig druk en het gaat allemaal niet erg hard. Rudolf komt mij achterop en komt een praatje maken. Meld mij dat ik de verkeerde boei heb gerond en dat ik nog terug moet naar de WV5. Ik schrik en kom tot de ontdekking dat ik inderdaad de verkeerde boei bij Den Oever heb gerond!!! Ik baal flink, maar terug gaan is nu geen optie meer. Ik noteer het in mijn logboek en ik zie wel wat er van komt. Stom stom, Later kom ik er achter dat ik inderdaad de WV6 heb ingetoetst en niet de WV5. Nou ja het scheelt ca 50 meter? 1 minuut voordeel?? Ik blijf de hele middag balen en heb moeite me te concentreren in de wedstrijd. Op hoogte van Enkhuizen de spi er weer op en komt er weer wat meer snelheid in het schip. Ik zie de schepen voor me wind op pakken en schuin onder spinakker varen. Ze lopen zienderogen uit en ik zit me te verbijten. Wanneer krijg ik de wind. Ja, eindelijk kan ik ook mee liften op de wind 16:27 uur bij de EZ-D boei en nu nog een stukje naar de sport D (17:13 uur)

Doe eerst rustig aan naar de sluis. Maar na de weersvoorspellingen te hebben bestudeerd, besluit ik haast te maken. Er staat vanavond nog wind maar die gaat in de nacht afnemen. Nu is het rak OVD3 naar Sport E nog bezeild, maar vanavond zeker niet! Ben net te laat voor de sluis, gaat net voor mijn neus dicht. Jammer had toch weer een half uurtje gescheeld.

19.00 uur pas gestart bij OVD 3. Sport E is niet bezeild en de wind zal verder gaan ruimen denk ik dus besluit de stuurboord slag maar zo lang mogelijk aan te houden. Harrie Vogel start vlak na me maar kan met zijn X beduidend hoger en harder dan mij. Maak nog een leuke foto van hem met een mooie rode avond achtergrond. Het is een prachtige zeilavond en ik beging weer heerlijk te genieten van het varen. Windkracht 4 aan de wind en een prachtige ondergaande zon, ach schijt aan het resultaat, gewoon genieten! Na ruim een uur ruimt de wind inderdaad een neemt ook geleidelijk af. Zal er nog genoeg wind zijn om naar Volendam door te zetten of bij Hoorn rusten?

10:10 uur bij de Sport E het laatste stukje ging niet van harte. Laatste stukje naar de MN1-GZ2 is niet zo ver dus ik zet door. In het begin loop ik nog ruim 4 knopen, later loopt de snelheid verontrustend terug! 3,2 kn Ik zit met samengeknepen billen aan het roer en blijf trimmen. Vlak voor Volendam komt er weer iets meer wind en haal om 23:47 uur de MN1GZ2 . Geen bijster snelle tijden, maar dan hoef ik morgen niet zo ver meer naar de finish. (later blijkt dat ik op deze twee rakken de 1e plek heb moeten afstaan aan Frits Brattinga die deze raken al op middag had gevaren)

Er liggen minstens een stuk of 16 bootjes voor anker achter de dijk bij de Gouwzee. Ik zoek een plekje achterin en eet nog wat en pruts nog wat om. Zo ver ben ik nog nooit gekomen op de 3e zeildag in een 200 Myls. Erik belt nog en is ook nog onderweg en kan nog wat snelheid lopen, maar de wind zakt er uit. Eerst maar even lekker slapen. Morgen zie ik wel weer, en ik zet geen wekker. Ik wil uitslapen!!!

Zaterdag 25oktober
8:00 uur Erik belt me, ik ben al wakker en ik was net buiten om het weer in ogenschouw te nemen, Er liggen nog veel 200 Myls zeilers hier achter de dijk, ik zie al enkel zeilers richting paard varen met een redelijk gangetje. Erik denkt dat we moeten varen! Ik kijk nog even op windfinder en kom tot de conclusie dat er tussen 8 en 11 nog wind zal zijn en daarna gaat hij er echt uit, dus snel de thee op drinken en varen!

We starten om 8:30 uur en kunnen het Paard hoog aan de wind bezeilen. Bij het Paard krimp de wind en ik zeil nog een half mijl door en besluit zo snel mogelijk de Sb slag in te zetten in de veronderstelling dat de wind weer terug komt. Stuurboord zeilend richting de molens bij Uitdam, krimpt de wind steeds meer en meer en meer en we hebben een prachtige windkracht 3 zuid!! Ik kan de P6-IJM21 bijna aanlopen! Het gaat schitterend met een snelheid van 5.5 knopen bruisen we op de finish af. Nog een klein slagje even uitwijken voor twee vrachtschepen en finish om 10:27uur.

Mijn 8e 200 Mijls ‘SOLO’race zit er weer op. Ben nog nooit zo vroeg binnen geweest. Ik heb zeker weer genoten, alleen knaagt de foute boei nog wat in mijn achterhoofd.

Binnen liggen nog niet heel veel schepen, en er zullen ook niet zo heel veel meer aankomen blijkt later. De wind is er na 11:00 uur helemaal uitgezakt en we hebben met het laatste rak vreselijk veel mazzel gehad. (Erik en ik) Praten in de haven nog met Rudolf de Willigen. Ik zie een protestvlagje in zijn achterstag hangen! Ik vraag hem er na en hij blijkt inderdaad een protest tegen mij te hebben ingediend! Ben erg teleurgesteld en laat hem dat dan ook merken, aan de ander kant fout is fout.

Vul mijn logboek in en lever dit in en de wedstrijdcommissie. Deze stelt mijn nogmaals op de hoogte van het protest en vraagt mij of ik nog commentaar heb op het protest. Ik meld hem dat het klopt dat ik de verkeerde boei heb gerond en dat ik het ook in mijn logboek heb vermeld.

Nog gezellig na gepraat op de haven en op internet al gezien dat ik op baan 1 Ranking 1e sta maar, alle gegevens zijn natuurlijk nog niet bekend en hoe komt het met het protest?

Na woord:

Het protest van Rudolf van Wiligen is afgewezen. En ten tijde dat ik dit verslag schrijf sta ik nog op een voorlopige 2e plek in het klassement. Frits Brattinga op de 1e plek. Frits alvast gefeliciteerd!! Definitieve uitslag wordt 14 oktober op de prijsuitreiking in Huizen bekend gemaakt.

11-10-2009 - Foto's - Barend Peters

Volg deze link om een mooie fotoserie van Barend Peters te zien.

12-10-2009 - Meer foto's - Adriaan van Berkel

Adriaan van Berkel stuurde ook een mooie fotoserie. Zie het foto-album van 2009

12-10-2009 - 185 Myls 'SOLO' - Hans Pietersma

De Francis (foto Jaap Homan)

Mijn 200 mijls begint altijd op maandag als ik de boot alvast naar Lelystad vaar. De dag eerder heb ik mijn anker met 50 meter ketting al op de bodem van mijn thuishaven in Kampen laten zakken. Het scheelt zo’n 200 kilo aan gewicht ter plaatse van de boeg. De motor van de bijboot die normaal op de achtersteven hangt heb ik er ook afgehaald. Je moet wat doen om aan je rating te voldoen. Dit jaar 99.6 alle andere jaren 103, ik moet dus echt mijn best doen. In Lelystad geankerd naast de jachthaven. Volgende morgen naar Muiden, gewoon op de motor want de wind staat tegen en ik moet nog heel wat klusjes doen. In Muiden is het een gezellige drukte, achter in het kommetje is nog een plaatsje te vinden. Henk Bulthuis is druk doende alle boten te controleren op de vereiste uitrusting. Ook ik ontkom niet aan een controle. “Heb je een reddingsvlot?” Die heb ik dus niet. Ondanks mijn stalen boot, bijboot en flinke longinhoud mag ik in principe niet, op straffe van diskwalificatie een zeeroute kiezen. Als ik zeg dat ik toch een zeeroute zal kiezen en daarmee anderen een grotere kans bied op een top 10 plaats stijgt er een hoongelag op van de andere boten (?). ‘s Avonds na het eten bij Graaf Floris het gebruikelijke palaver bij Ome Ko. Altijd leuk om alle bekenden weer te zien. Om tien uur al weer terug op de boot, dat is echt nieuw de eerste dag zeilen zonder kater. Woensdag al om 6 uur op en om mij heen al allemaal activiteit. Half zeven start Martin Selles al zijn motor en hijst de zeilen terwijl er nog wel 20 boten voor hem vast liggen, hoezo fanatiek. Ondanks alle drukte toch nog om kwart over zeven gestart. Ik heb eigenlijk al de keuze gemaakt voor route 2, om Vlieland en Texel heen. Eigenlijk is dat gewoon de mooiste, maar ook meest risicovolle route. Twee keer eerder heb ik die al gevaren. Maar eerst moet ik dan wel ‘s avonds in Kornwerderzand zien te komen.

De eerste mijlen na de start

Tot het paard van Marken gaat het niet al te snel. Met ca. 3 knoop bootsnelheid word ik aan alle kanten door ook langzamere boten voorbij gelopen. Na het paard gaat het beter. Bij Volendam loop ik met de halfwinder op zelfs bijna uit het roer, het kan dus toch! In Lelystad ben ik in no time door de sluis. De meesten kiezen route 3 en ook een groot aantal route 1 over de Noordzee. Om kwart voor elf ‘s avonds lig ik voor anker bij Kornwerderzand na een eigenlijk wel snelle tocht over het IJsselmeer. Het was bijna te bezeilen, slechts enkele slagen tot het Vrouwenzand en daarna in een rechte lijn tot de ankerplaats. Onderweg stamppot met worst van de AH met een glaasje wijn, het moet wel leuk blijven. Donderdag ochtend zie ik de Aurum van Anjo Veerman naast me voor anker liggen. Op internet had ik al gezien dat hij route 4 had gekozen. Net toen ik door de sluis was belde hij me, of ik niet een beetje vroeg weg ging? Hij moest afgaand water hebben en kon nog even blijven liggen, ik had opgaand nodig om naar Harlingen te gaan.

Het wad was weer prachtig, zonnetje, licht windje en gelijk al een zeehond vlak bij de boot. In de verte zag ik vanuit het westen een aantal boten met spinakers op aankomen. Dat moesten de boten zijn die route 1 hebben gekozen en die het wel heel snel hebben gevaren. Om half 12 ben ik bij Harlingen en loop de haven binnen om even te wachten tot het moment dat het getij het gunstigst voor me uit zal pakken. Ik heb uitgerekend dat ik moet vertrekken om half drie, de uiterste ton bij Vlieland moet ronden om 7 uur s’avonds en om 12 uur s’nachts bij Den Helder moet arriveren. Ondanks dat ik aardig moet kruisen (ingecalculeerd) tot de Vliestroom klopt mijn planning heel aardig. Om 19.04 uur rond ik de uiterste ton bij Vlieland. Tussen de eilanden en in de Zuider Stortemelk stond werkelijk een enorme zee. Met west 5 Bft. en uitgaande stroom had ik dat eigenlijk wel kunnen verwachten maar toch verrast het me. Sommige golven zijn wel 3 meter hoog en op de banken staan grondzeeën. Na de uiterste ton van de Zuider Stortemelk te hebben gerond kan ik meer afvallen en de zelfstuur instellen. De boot vaart nu geheel zelfstandig en ik kan me met het eten bezig houden. Het wordt weer een versmaaltijd van de AH, aardappeltjes, cordonbleu, rode bietjes en een glas wijn (het moet wel leuk blijven). Het vissen op makrelen laat ik maar achterwege, het is al donker en ik kan toch niet zien of ik beet heb. Het gaat met een redelijke snelheid richting Den Helder. Bij de Eierlandse gronden tussen Texel en Vlieland loopt de snelheid door de tegenstroom terug tot 3,5 knoop. Pas bij het Molengat zal ik de stroom tot Den Helder mee krijgen. Ik pak vast de kaart van de aanloop en een lichte paniek overvalt me als ik geen enkele ton ter plaatse van het Molengat zie liggen. De opmerking van Ron Bree dat het Molengat aan het verzanden is spookt door mijn hoofd. Op de detailkaart blijkt echter dat het Molengat er nog steeds is, het zal de vermoeidheid wel zijn. Bij de aanloop van het Molengat gaat de stroom inderdaad meelopen. Ik heb grote moeite de tonnen van elkaar te onderscheiden. Het is bijzonder helder en je ziet bijna alle tonnen van de geul, enkel door de verschillen in lichtkarakters is duidelijk welke ik eerst moet passeren. Wat het ook niet makkelijk maakt zijn twee bijzonder sterke lampen op de wal die me m’n nachtzicht ontnemen. Verder in de geul kom ik ook nog een baggerschip tegen, eveneens een zee van licht, waarvan onduidelijk is of die vaart of niet. Dichterbij zie ik dat de baggerboot gesleept wordt en dat die net naast de geul ligt. Als ik ook nog wordt ingelopen door een visser heb ik het wel echt gehad. Het laatst stukje tot Den Helder gaat het mooi rustig, licht windje en sterke stroom mee. Vrijdag Na het ronden van de ton om 22 minuten over twaalf, 22 minuten later dan gepland (!) kan ik de haven binnenlopen. Als ik naar de stroommeter kijk blijkt dat de accu’s niet bijladen, probleempje voor morgen. Ik ben niet doorgevaren omdat er weinig wind staat; morgen staat er vast meer bovendien kan ik het gunstigste tijdstip van vertrek beter bepalen. Eerst even tot rust komen met een wijntje. Ben te onrustig om direct te gaan slapen en lig pas om 2 uur in bed. ’s Ochtends om 7 uur weer op om te kijken wat het probleem is met de lader op de motor. Blijkt een slippende en totaal versleten V riem te zijn. Heb de riem vervangen voor een iets bredere en beter passende riem. Probleem opgelost, met de motor stationair laadt de lader weer met 25 amp. Met weinig wind vertrek ik richting Oudeschild, een dikke tegenvaller, ik had veel meer wind verwacht. Als ik Oudeschild al een eind achter me heb, zie ik twee andere zeilboten bij Oudeschild de ton ronden. De Mallemok herken ik, later blijkt de ander Barend Peters van de Layam te zijn. Hij haalt me halverwege naar Kornwerderzand in. Bij het passeren kletsen we even en maken over en weer foto’s van elkaar.

De Mallemok kan ik met moeite, onder vol tuig met halfwinder achter me houden. Kwart over één de laatse ton bij de sluis, nog net alles met de stroom mee. Voor de sluis zie ik nog een zeehond met vis in zijn bek net naast de boot. Ik heb er nu in twee en een halve dag ongeveer 135 mijl op zitten, en heb het gevoel dat ik het aardig heb gedaan. Om drie uur kan ik op het IJsselmeer weer verder met mijlen maken. Tot Medemblik gaat het goed, daarna gaat het fout. De wind zakt verder weg, en ik doe bijna zeven uren over de 18 mijlen naar Urk. Wel de gelegenheid om rustig te eten, van de AH, rijst met thaise kip en natuurlijk een glaasje wijn (het moet wel leuk blijven). Ook nog gebeld met ErikJan van de Indra die van Den Oever ook op weg is naar Urk. Onderweg krijg ik het nog knap koud, ondergoed, feecetrui, fleecejas en gevoerde zeiljas en nog zit ik te bibberen. Ron Bree met de Esperitu loopt net voor Urk nog dicht achter me langs, we hebben nog over en weer kunnen roepen. Zaterdag Om half twee in de ochtend rond ik de ton bij Urk en kan door naar Lelystad. Mijn geduld is eigenlijk op en ik heb het ook wel gehad. Om half vier rond ik de ton bij Lelystad, snel de motor aan en doorvaren naar het ankerplekje naast de sluis. 4.30 uur eindelijk voor anker bij Lelystad. Dit houdt wel in dat ik pas om 10.30 uur kan vertrekken vanwege de 6 uur verplichte rust. Dat gaat me heel wat uren met redelijke wind kosten. Binnen een uur ben ik door de sluis en bij de OVD3, de vertrekton op het Markermeer. Tot Hoorn gaat het redelijk, 9 mijl in drie uur. Na het ronden van de ton bij Hoorn doe ik ongeveer drie uur over de volgende 2 mijl, snel drijven dus. Om de tijd te doden ga ik maar vast eten. Twee volle borden macaroni met tomatensaus en stukjes aubergine en een glaasje wijn (je probeert het wel leuk te houden). Ron belt me nog en vertelt me dat het absoluut niet waait, maar eigenlijk wist ik dat wel. Ook contact met Erikjan, die zit behalve in een windstilte ook in een dipje. Praten over de mogelijkheden, stoppen of doordrijven.

We besluiten dat ik eerst zal kijken naar de windverwachtingen op internet. De verwachtingen voor de komende 12 uur geven per drie uur een andere windrichting aan met een windkracht van 1/3 Bft. Het wordt nog 10 á 12 uur drijven/varen over de laatste 15 mijl of de motor aan en nog een leuke avond in Muiden. We kiezen voor het laatste. Om kwart over vijf druk ik de laatste positiemelding in en noteer RET en shit! in mijn logboek. Vervolgens motor aan en op weg naar Muiden. Vaar nog even langs Ron, hij gaat gewoon door. Later vaar ik gelijk op met Erikjan en komen we nog verschillende dobberende en volhardende 200 mijlers tegen. In Muiden is het nog heel gezellig aan boord van de wedstrijdleider en later bij Ome Ko.

We besluiten dat ik eerst zal kijken naar de windverwachtingen op internet. De verwachtingen voor de komende 12 uur geven per drie uur een andere windrichting aan met een windkracht van 1/3 Bft. Het wordt nog 10 á 12 uur drijven/varen over de laatste 15 mijl of de motor aan en nog een leuke avond in Muiden. We kiezen voor het laatste. Om kwart over vijf druk ik de laatste positiemelding in en noteer RET en shit! in mijn logboek. Vervolgens motor aan en op weg naar Muiden. Vaar nog even langs Ron, hij gaat gewoon door. Later vaar ik gelijk op met Erikjan en komen we nog verschillende dobberende en volhardende 200 mijlers tegen. In Muiden is het nog heel gezellig aan boord van de wedstrijdleider en later bij Ome Ko.

Zondag Als we weer teruglopen naar de haven is de stoep nog maar net breed genoeg. We varen duidelijk rechter dan we lopen. Erikjan baalt toch wel een beetje, ik heb zelf ook wel een dubbel gevoel over het niet uitzeilen. Helemaal als we om twee uur Ron de haven binnen zien varen. Maar het was wel een hele leuke week, prachtig gezeild en de mooiste route gevaren. Alle mensen die dit mogelijk hebben gemaakt, enorm bedankt!

Hans Pietersma S/Y Francis

24-10-2009 - Verslag van de 200 Myls - Peter Müller

Peter Müller houdt al jarenlang zijn verslagen van de 200 Myls 'SOLO' bij op een prachtige site. Klik op deze link en geniet van de mooie verhalen!

27-09-2009 Prachtige foto's door Pictureweb

Als je op onderstaande link klinkt, zijn van bijna alle jachten prachtige foto's te vinden. Nabestellen kan ook, veel plezier ermee. Met dank aan Pictureweb.

http://www.pictureweb.nl/index.php/200myls

30-11-2009 - de 200 Myls 'SOLO' in de pers - Waterkampioen

Erik van den Berg zeilde in 2009 zijn eerste 200 Myls 'SOLO'en schreef daarover een leuk artikel in de Waterkampioen:

01-12-2009 - 200 Myls 'SOLO' in de Pers - Zeilen

Klaas Wiersma huurde voor het zeilen van de 200 Myls 'SOLO'  een Pogo 40, de ultieme shorthanded racer. Of die boot ook zo ideaal is op de kleine (binnen)wateren waar de wedstrijd verzeild wordt is de vraag, maar spectaculair is het in ieder geval wel, in meerdere opzichten.

15-01-2010 - 200 Myls 'SOLO' - Joop ten Bokkel