Title Image

Archief

Jan Luijendijkprijs

logo knrm

Elk jaar is er wel een deelnemer die pech heeft, groot of klein. Vaak worden problemen zelf opgelost of met hulp van anderen. Soms is er serieuzere hulp nodig en wordt o.a. de KNRM te hulp geroepen. Omdat de KNRM elk jaar paraat staat en ook dit jaar weer een zeiler heeft geholpen toen dat nodig was, heeft het bestuur besloten dit jaar de Jan Luijendijk prijs, samen met een donatie, uit te reiken aan de KNRM. De KNRM was bij de prijsuitreiking vertegenwoordigd door drie man van station Lelystad. Zij uitten zich erg blij met de donatie en riepen aanwezigen op ook te overwegen vrijwilliger te worden.

De inzet en de toekenning van deze prijs kan de vraag oproepen of solozeilen en in het bijzonder of deelnemen aan de 200 Myls ‘SOLO’ nou wel zo veilig is. Welnu, om deel te kunnen nemen aan de 200 Myls ‘SOLO’ moet je boot geschikt zijn of geschikt gemaakt worden om te kunnen voldoen aan de strikte  veiligheidseisen zoals die door de organisatie ‘World Sailing’ onderhouden worden. Als een zeiler besloten heeft deel te nemen en voldoet aan de gestelde eisen, onderscheidt hij/zij zich al positief van de gemiddelde recreatieve zeiler. Voordat ingeschreven wordt aan de 200 Myls ‘SOLO’, heeft een deelnemer al veel ervaring opgedaan. Daarmee is geleerd hoe problemen te voorkomen en hoe zich te redden als er zich wel iets voordoet. De realisatie dat er een moment komt dat besloten moet worden dat er hulp van buiten ingeroepen moet worden vloeit ook voort uit die ervaring.

Dit jaar was het evenement ingekort tot 100 zeemijl. Met 92 deelnemers die de finishlijn gehaald hebben, zijn er tenminste 9200 zeemijl gezeild. Dat zijn geen zeemijlen in lange rakken, over een ocean zonder obstakels. Nee,  gemiddeld elke 8 zeemijl wordt een start, boei of finish gepasseerd. En daar bovenop worden rusthavens aangedaan, sluizen gepasseerd en wordt er gejongleerd met een anker. En dan moete andere scheepvaart nog in de gaten gehouden en vermeden worden. Dat zijn dus in elk geval tenminste ruim 1200 speciale verrichtingen geweest dit jaar. Dat er dit jaar één inzet van de KNRM is geweest is dus helemaal zo gek nog niet. Per saldo mag dus wel gesteld worden dat dit een veilig evenement is waar serieuze zeilers aan deelnemen.

We zijn de KNRM zeer dankbaar dat zij alle jaren dag en nacht paraat staan om te hulp te schieten als dat nodig is!

Evaluatie

In onze ambitie om het evenement toegankelijk en leuk te houden en zaken steeds beter te organiseren, vragen we deelnemers en volgers hun suggesties aan ons te doen voor onze evaluatievergadering. Heb je goede tips voor ons, laat het ons weten via de contactpagina, uiterlijk 1 november 2022. Iedere inzending krijgt een persoonlijke reactie na de vergadering. Dankzij dit soort punten is het evenement zo gezellig en succesvol geworden.

Prijsuitreiking

Afgelopen vrijdag vond een erg gezellige prijsuitreiking plaats van de 27e 200 Myls ‘SOLO’. Vanwege de verwachting dat er weinig wind zou zijn, waren er nieuwe banen bedacht van ongeveer 100 zeemijl. Uiteindelijk zijn maar liefst 102 deelnemers gestart en zijn er 92 gefinisht. Dat is een historisch hoog aantal finishers. Er zijn gelukkig weinig serieuze incidenten geweest. Eén deelnemer kreeg bij een klapgijp de giek tegen zijn hoofd. Hij is door andere deelnemers en de KNRM de haven in geholpen. In het ziekenhuis is hij onderzocht en na wat hechtingen en rust is het gelukkig weer helemaal goed gekomen.

Behalve dat deze editie ontzettend veel ruimte bood voor gezelligheid, is er ook serieus hard gezeild. Vooral slimme tactiek, goede kijk op het weer en geconcentreerd varen maakten dit jaar het verschil. Gebruik maken van allerlei weermodellen van verschillende aanbieders van weerinformatie alléén was niet voldoende. Gewoon op de dijk gaan staan kijken naar het water en andere bootbewegingen was soms de sleutel tot goede beslissingen.

De volgende deelnemers zijn in de prijzen gevallen:

De 1e prijs overall ging naar Wouter Kollmann met zijn Big Deal . Hij was tevens de snelste zeiler van baan 6

De 2e prijs overall was voor Blauwe Westen van Maurits Homan, die ook in baan 6 voer

Derde overall werd Bart Stolker met de Family Fun, ook in baan 6

In baan 7 ging de overwinning naar Mark de Graaff met de Accelerate (11e overall) en in baan 8 naar Ronald Meeuwissen met zijn Rosy Maes (12e overall)

De Line Honours prijs ging naar Dick Koopmans met zijn Jager

De snelste Rookie was dit jaar Guido van der Werd met de Ozo Heppie. Hij was 15e in het overall klassement.

Het bestuur had het verslag van Ferry Verrijzer met de Unsa verkozen tot beste verhaal.

Over de Jan Luijendijkprijs zo meer in een separaat bericht.

De complete uitslag is te zien op op de pagina van onze website

Voorlopige uitslagen

Vandaag zijn de voorlopige uitslagen gepubliceerd, inclusief de verwerking van strafplaatsen. Staat jouw naam in geel. Scroll dan naar rechts, dan kun je vinden hoeveel strafplaatsen je kreeg en waarom. De strafplaatsen zijn al toegepast.

Om het logboek in te dienen, werd er veel tijd geboden om het logboek goed in te vullen en zelf te controleren. Als het logboek niet compleet was, de gelegenheid geboden om het te corrigeren tot het niveau dat alle data erin stonden. Maar: Op het moment dat je het logboek ingediend hebt, dan is het net als voorheen niet meer te corrigeren.

Mochten er evenwel fouten in zitten, waar de data anders geïnterpreteerd zijn dan zoals door jou opgegeven en ingediend, stuur ons dan uiterlijk dinsdag 4 oktober een mailtje. Die mailtjes zullen mogelijk pas ná 8 oktober beantwoord worden

Verslag van Unsa

De voorbereiding.
Dit jaar beloofde de 200myls heel anders te worden dan vorig jaar, toen ik voor het eerst mee deed. Al weken van te voren gaf de pluim van de KNMI aan dat er erg weinig wind zou zijn. En hoewel verschillende andere modellen regelmatig wat anders lieten zien, bleef de pluim stug vol houden… Dat zou nog lastig worden, aangezien Unsa onder de 10 tot 12 knopen wind eigenlijk niet lekker vooruit wil. Eén van de voornaamste oorzaken daarvoor is dat mijn zeilen redelijk op zijn. Maar het bleek aan het begin van de zomer al totaal onmogelijk om op tijd nieuwe zeilen te kunnen krijgen. Ook ben ik er achter gekomen dat mijn mast ruim een meter korter is dan standaard bij een Bries en ik daardoor ongeveer 20% minder zeiloppervlak heb, dat helpt ook niet erg.
Een 2e hands Bries-zeil dat ik op de kop had getikt en nog goed in vorm leek, was dus ook veel te groot voor mijn boot. Een paar weken voor de wedstrijd ben ik er toch maar eens wat aan gaan meten en proberen. Het bleek toch redelijk te passen als ik hem met de ogen van het eerste rif op de giek zette. En eigenlijk zeilde het ook best goed. Dus heb ik maar besloten daarmee te gaan varen in de 200myls. Volgens mij ben ik dan ook de enige deelnemer die de hele wedstrijd met een rif in het zeil heeft gevaren.
De dag voor de start werd definitief dat er banen van 100mijl gevaren zouden worden vanwege het gebrek aan wind. Had ik vorig jaar nog baan-keuze-stress, dit jaar was met de korte banen meteen duidelijk dat het baan 6 over de Noordzee zou worden. Dit vanwege de verwachting van iets meer wind en de optie om te profiteren van de stroming. En niet onbelangrijk: Buitenspelen is natuurlijk ook gewoon leuk!

De 1e dag, woensdag
De grote vraag was: Starten of Rusten? Starten mocht tot 10.00 uur. En het zag er naar uit dat er vlak na 10 uur iets wind zou komen, waarmee het eerste rak te varen zou zijn. Hierna kon dan geankerd worden bij de Markerwadden. Echter gaven een paar wind modellen ook aan dat er donderdag op zee wat zuidenwind zou staan, vrijdag wat zuiden wind op de Wadden en zaterdag noordenwind op het IJsselmeer. Dat was een ideaal scenario. De Famke en ik besloten dus dat we hoe dan ook woensdag naar IJmuiden wilden gaan. Het eerste rak ging super, beter dan verwacht. En waar ik verwachtte dat er vlak tegen 10.00 uur nog best een aantal andere schepen zouden beginnen aan het eerste rak, was dat behalve Famke en Unsa, alleen nog Pretender.
Het tweede rak was het tegenovergestelde van het eerste. Hier was de wind op, echt op. Er was geen rimpeltje meer te bespeuren op het water van het Markermeer en alle windmolens stonden stil. De enige beweging die er nog was, waren de talloze vliegjes die als bij toverslag weer verschenen. Ook was er tijd om het tussenklassement eens te bekijken. Daar bleek ik eerste te staan, iets wat ik nooit had verwacht en dat ongetwijfeld ook nooit meer zal gebeuren. Ik heb er dus maar snel een screenshot van gemaakt. (De keer daarna dat ik keek stond ik 2 na laatste; het kan verkeren). Uiteindelijk kwam er weer iets wind, en kon het langzaamste rak ooit (6 mijl in 6 uur en 12 minuten) afgemaakt worden. Gelukkig zaten de sluizen en bruggen mee en kon er ’s nacht om kwart voor één vastgeknoopt worden in IJmuiden.

Einde van het langzaamste rak ooit


De zon gaat onder achter Amsterdam

De 2e dag, donderdag
Vandaag was er zoals voorspeld wel wat wind, maar niet veel. Belangrijk was dus ook om het vertrek zo te timen dat er bij Den Helder stroom mee zou zijn, want als de stroom daar tegen zou staan, dan werd het achteruit zeilen. De wind stond ongeveer recht van achter, maar was niet voldoende om de zeilen vol te houden in het rollen op de golfjes. Door een beetje af te vallen, werd de snelheid beter, maar het rollen erger, waardoor het netto resultaat slechter was. Het werd dus een moeizame zeildag. Gelukkig was er lekker eten, zonnebrand crème, een muziekje en verder niks te klagen. Al met al was het dus een heerlijke dag. En af en toe gewoon even lekker ruim gaan varen, waardoor de snelheid voldoende opliep om de zeilen vol te houden en er nog meer snelheid kwam. Jammer genoeg was deze koers wel erg uit de richting, maar dat mocht de pret niet drukken. Dankzij de voordewindse koers, en de vele vissersschepen met onvoorspelbare koersveranderingen heb ik vandaag meer gegijpt met de spinnaker dan alle eerdere keren in mijn leven samen. Best leerzaam dus.

 
Moeilijk om de zeilen vol te houden in de golven

Bij Den Helder gekomen nam de wind verder af. Er stond langs de kust nog 4 knopen zuidenwind. Boven Den Helder zou het dus wel nog veel minder zijn. Daarom maar het besluit genomen om in de Helsdeur bij de S11 te stoppen, aangezien het volgende rak vlak langs de haveningang loopt. Het leek me niet getuigen van goed zeemanschap om daar langs te varen met alleen het laatste rest stroom als voortstuwing, terwijl het best druk was met marine- vracht- en vissersschepen. En niet te vergeten af en toe een veerbootje naar Texel. In de KMJC bleek de havenmeester al weg, maar hij zou er de volgende ochtend weer zijn.


Heerlijk weer om te ontspannen op de Noordzee

De 3e dag, vrijdag
Als ’s ochtends de havenmeesters arriveren zijn ze even overdonderd dat hun haven in eens vol ligt; behalve gisteravond Unsa en Famke, zijn er in de loop van de nacht nog best een aantal deelnemers aangekomen. Tijdens een kopje koffie bij het havenkantoor wordt er besloten dat de deelnemers kunnen liggen voor een aangepast tarief van een tientje. Een zeer sympathiek gebaar! Dan komt ook de schipper van Hinder met een taxi aan bij het haven kantoor. Waar we eerst nog grapjes maken dat halverwege de wedstrijd van bemanning wisselen toch wel vals spelen is, blijkt de vork toch wat anders in de steel te zitten. Het was ’s nachts niet helemaal goed gegaan, maar gelukkig waren er ook andere deelnemers in de buurt en was professionele hulp ook snel ter plaatse. Al met al lijkt het redelijk te zijn afgelopen, maar het is wel einde wedstrijd voor Hinder.

Weer is de windverwachting anders dan de vorige keer dat we keken. Het lijkt zaterdag een beetje een rotzooidag te worden met wind, dus we besluiten om na de Waddenzee direct door te varen naar Enkhuizen. Tegen 13.00 vertrekken we uit de KMJC, terug richting de S11. Op hetzelfde moment is er ook een binnenkomend en uitgaand vrachtschip, dus houd ik na het uitvaren van de haven strak de kant aan. Helaas doe ik dat iets te strak en zit ik binnen 30 meter van de haven ingang aan de grond. Met wat hulp van de Famke lukt het ook weer redelijk snel om weg te komen. Verder wordt vandaag het varen gekenmerkt door slechte voorbereiding. Drie rakken achter elkaar wordt ik een beetje overvallen door de nieuwe koers, waardoor ik niet de juiste zeilen voorbereid heb, of juist een zeil heb weggehaald terwijl het nog wel even had kunnen blijven staan. We zullen het maar afschuiven op de slechte nachtrust.

Nog een beetje kleur op een grijze Waddenzee

Bij Kornwerderzand aangekomen is de wind alweer lekker ingekakt en blijkt de windverwachting weer anders dan de vorige keer. Maar nu geven alle modellen vrijwel hetzelfde beeld: ’S nachts weinig wind, maar op zaterdag Echte Wind (meer dan 10 knopen) uit het Noorden. Het besluit om dus niet door te varen maar bij Kornwerderzand voor anker te gaan is dan ook een no–brainer.

De 4e dag, zaterdag
Ik sta op met 18 knopen noord oosten wind, dat belooft wat! Ik besluit dat de genua voor vandaag wellicht wat te groot is, en dat wisselen onderweg niet lekker gaat. Daarom zet ik de high aspect. Dat blijkt weer een keuze die achteraf gezien in het lijstje met foute beslissingen kan worden bijgeschreven. Voor deze 200 mijls is dat nu al een best lang lijstje aan het worden. Maar goed, des te meer kan ik er van leren zullen we maar zeggen. Verder is het heerlijk zeilen vandaag. En hoewel ik zelf het gevoel heb dat het best lekker gaat, wordt ik door tientallen andere deelnemers ingehaald, soms langzaam, soms met een bloedgang. Dat is allemaal niet erg. Ik geniet met volle teugen! Wat wel erg is, is dat ook Famke me nog weet in te halen, in de laatste minuut voor de finish!
Voldaan, maar ook erg moe leggen we even later aan in de Bataviahaven, om de tracker in te leveren en te genieten van een overheerlijk biertje.

Al met al was het een heerlijke 200 100 mijls; heerlijk gevaren, heel veel kunnen leren van minder handige beslissingen, alles is heel gebleven en na afloop ongeveer net zo moe als vorig jaar.

Organisatie: bedankt!

Ferry Verrijzer a/b Unsa

Uitslagverwerking – nieuws van het front

Er wordt keihard gewerkt aan het verwerken van de uitslagen. Naast enkele kleine bugs in ons geautomatiseerde systeem, heeft de creativiteit van enkele deelnemer bij het invoeren van het logboek het systeem misleid. Gelukkig waren er legio voorbeeldig ingevulde logboeken, waar ook ons logboek- en uitslagen-botje in één keer mee klaar was. Inmiddels lijken de grootste raadsels opgelost te zijn en ontstaat er een schat aan informatie waar het bestuur zich aanstaand weekend over zal buigen. Er is een huzarenstukje geleverd door ons ICT team, bestaande uit 1 getalenteerd bestuurslid. Er dreigen helaas enkele diskwalificaties en er zullen ook wat strafplaatsen toegekend moeten worden. Die effecten zullen de definitieve uitslag nog flink kunnen beïnvloeden.

Er kan wel weer vastgesteld worden dat de zeilers die door inzicht, kennis en ervaring plus een flinke dosis geluk de juiste baan kozen én op de juiste momenten gingen zeilen en weer rusten, indrukwekkend veel sneller gezeild hebben dan anderen. Er zijn ook zat zeilers die werkelijk niet heel erg geïnteresseerd zijn in de uitslag en gewoon een fantastisch mooie tocht gevaren hebben. In elk geval was er deze editie volop ruimte om gezelligheid te vinden.

Einde van het evenement

Vandaag 12:00 sloot de finish. Vlak daarvoor kwamen de laatste zeilers nog binnen. Dankzij de goede voorbereidingen en het karakter van de deelnemers zijn er dit jaar maar weinig uitvallers geweest. Er kunnen desondanks goede redenen zijn om de wedstrijd te staken, daarover geen twijfel en veel respect voor diegenen die die beslissing moesten nemen.

 

De deelnemers konden dit jaar voor het eerst digitaal hun logboek inleveren. Als ze dat op de juiste wijze gedaan hadden, kregen ze een volledig logboek retour met alle statistieken over hun zeiltijd, rusttijd, gemiddelde snelheid etc. Dat complete logboek werd door ons eigen nieuwe ‘botje’ gegenereerd. Als het indienen niet vlekkeloos verliep, of er foutjes in het logboek zaten, kregen de deelnemers nog de gelegenheid correcties te maken. Aangezien dit de eerste keer was dat dit zo liep moesten ons ‘botje’ en de deelnemers nog wat aan elkaar wennen, maar erg veel logboeken zijn inmiddels vlekkeloos verwerkt.

 

We kijken terug op een uitdagend en gevarieerd evenement, met door OMC gesponsorde Barista en een door de stichting betaalde super BBQ vooraf bij restaurant NeXt. Tijdens het evenement is er in de vele rustmomenten uitgebreid gelegenheid geweest voor deelnemers om hun avonturen en tactieken met elkaar te delen.

 

Deze week worden de uitslagen nageplozen en besproken door het bestuur. Over twee weken is de prijsuitreiking. Details staan in de wedstrijdbepalingen. Allen, bedankt voor jullie gezellig en sportieve bijdragen aan het evenement!

Wat plaatjes onderweg

Een vorige Tzigane, de huidige Levante, en de laatste Tzigane vlak achter elkaar

 

 

Eén van de vele internationale deelnemers ;-)

 

 

Joost & Vrolijk vlak na de start

 

 

Klaver 4 rond Sport I en door!

Onderweg tegengekomen

 

 

Op naar hervatten van de race vanuit Hindeloopen, zaterdagmorgen: