Title Image

200 MYLS SOLO

Verslag 2008 (13)

Woensdag 01 oktober 2008, 15:38:20

 

 

Met pijn in het hart heeft het bestuur van de Stichting 200 myls ‘SOLO’ de 13e editie van de 200 myls ‘SOLO’ moeten aflassen. Het bestuur is tot dat besluit gekomen na lang beraad, mede onder druk van de vergunning, na overleg met Rijkswaterstaat en naar aanleiding van de meest recente windwaarschuwing van 8 bft.

Hedenmorgen, voorafgaand aan het met spoed ingelaste schippersontbijt bij Graaf Floris van Muiden, is tijdens een ontspannen bijeenkomst de beslissing van het bestuur kenbaar gemaakt. Gelukkig hebben we van geen negatieve reacties ontvangen.

De deelnemers, die aanwezig waren tijdens het palaver en schippersontbijt, zullen voor volgend jaar ruim op tijd uitnodigingen voor de voorinschrijving van de 14 e editie ontvangen, waardoor deze schippers alvast gegarandeerd zijn van een startbewijs in 2009.

Namens het bestuur willen wij iedereen, schippers, sponsors, commissieleden, de havensmeesters van de Stichtingshaven, Café Ome Ko en Eetcafé Graaf Floris van Muiden bedanken voor iedere vorm van medewerking.

Woensdag 01 oktober 2008, 10:24:00
Vanuit de Stichtingshaven in Muiden, zittende in de kajuit van de Easy Going, wachtend op de deelnemers die hun x-mark unit komen terugbrengen, kunnen wij u het volgende mededelen:

DE 13e 200 myls ‘SOLO’ IS AFGELAST
Meer info volgt in de loop van de dag!

 

Dinsdag 30 september 2008, 23:13:13
De afgelopen 24 uur waren bijzonder spannend, wat gaat het weer doen, wat gaat de wind doen…? Vooral de wind baarde ons zorgen. Even voor zessen was het voor ons duidelijk, uitstel is onontkoombaar.

Het officiële bericht was binnen met een windwaarschuwing voor alle regios. Momenteel is zelfs de laatste winwaarschuwing zelf nog wat verder aangetrokken. Was rond 18:00 uur de waarschuwing nog een 7 bft, het tussentijdse bericht van 22:12 vanavond laat weten dat in de door ons te bezeilen rakken de wind al 8 bft is.

Morgenochtend om 08:00 uur heeft het bestuur een spoedbijeenkomst, de uitslag hiervan zal bekend worden gemaakt tijdens het op stel en sprong, met de welwillende medewerking van Graaf Floris in Muiden, georganiseerde schippers ontbijt.

Morgen ochtend meer….. over deze 13e 200 myls ‘SOLO’

 

Dinsdag 30 september 2008, 14:06:03
Zo,…. het regattabureau van de 13e 200 myls ‘SOLO’ is klaar voor de strijd. Middels de meest geavanceerde programma’s worden wij 24 uur per dag voorzien van onder andere het exacte weerbeeld op dat moment voor alle regio’s van de race alsmede een nauwkeurig lange termijn voorspelling.

Tevens worden wij volcontinu voorzien, door gebruik van ons P2000 systeem, van alle meldingen vanuit de KNRM.
Ook kunnen wij vanuit hier alle deelnemers volgen dankzij X-MARK, ook kunnen wij direct iedere deelnemer peilen in geval van calamiteiten.

Namens het regattabureau; een behouden vaart toegewenst.

 

Dinsdag 30 september 2008, 06:55:21

Van:fokke (DD-team)

Bericht:
Beste 200-M buddies. Heb net het weer voor de komende dagen bekeken en dat zit er goed uit:volop wind. Moet helaas werken, dus kan er niet bij zijn. Zal jullie volgen op internet. Zet ‘m op jongens (en meisjes).

Groetjes,

Fokke
DD-team

 

Maandag 29 september 2008, 22:36:48
Vanavond kregen we een aantal fotoos binnen van diverse deelnemers. Op de zwart-wit foto word een nieuwe windvaan geplaatst op de Indra van Eric-Jan.

Hopelijk is na deze actie de ‘tender to’ niet helemaal leeg gelopen, want er zat zo te zien weinig lucht meer in.

Op de foto rechts is goed te zien hoe netjes de boten welke deelnemen aan deze 13e 200 myls ‘SOLO’ zijn. Een prachtige foto, met een vleugje zicht op de voorbereiding van één van de deelnemers.

Blijf vooral leuke foto’s sturen van elkaar en van elkaars boten, liefts met een stukje begeleidende tekst. Deze kunnen eventueel als MMS verstuurd worden naar het gsm nr. van het regattabureau.

 

 

Zaterdag 27 september 2008, 14:45:26

En nu dus maar hopen dat we de echte SPORT B gewoon op zijn vaste plek tegen zullen komen. Jos Valkering stuurde ons in ieder geval deze foto, met de vraag is na te zoeken of de routes nu nog wel helemaal kloppen…

 

 

Woensdag 24 september 2008, 22:36:48
Op voorhand willen wij, het bestuur, vast alle deelnemers aan de dertiende 200 myls ‘SOLO’ een prettige wedstrijd toewensen. Wij hebben er in ieder geval heel veel zin in en hebben meer dan onze uiterste best gedaan voor alle deelnemers een mooi evenement te organiseren.

Op de foto rechts ziet u het voltallige bestuur; van links naar rechts: Martin Selles, Henk Bulthuis, Mark Wilbrink, Bob Luyendijk en Robert Wit.

 

Dinsdag 16 september 2008, 15:42:55 uur
Onze secretaris Henk Bulthuis, heeft op dinsdag de jachthaven van Muiden bezocht en samen met de havenmeesters Wim en Marijke de puntjes op de “i” gezet.
Het zal ook dit jaar weer puzzelen voor professionals worden, wat om zoveel boten op een ordelijke wijze te kunnen bergen in ‘onze’ haven is elke jaar weer een kunst.
De havenmeesters zullen wederom alle deelnemers van de 13e een warm welkom heten.

 

 

 

 

Maandag 01 september 2008, 16:20:00 uur
Over precies 1 maand is de dertiende 200 myls ‘SOLO’ begonnen. Wat zal deze editie ons brengen, veel wind, slecht weer, of prachtig nazomer weer, wij weten het niet, maar zien er wederom naar uit. Hieronder ziet u vast een stukje weers verwachting. >

 

 

Vrijdag 29 augustus 2008, 11:24:00 uur
Ook dit jaar zullen de deelnemers weer hun uiterste best doen om één van de diverse prijzen in de wacht te slepen. Tevens zullen we ook dit jaar weer de bekende herinnersplaatjes en caps uitdelen.
Na een aantal jaren ook de troffee te hebben gehad voor de snelste dame van het veld, is besloten deze troffee niet meer uit te reiken, tenslotte doen de dames niet meer onder van de heren.

Er zal dit jaar wel een nieuwe troffee worden geintroduceerd, en wel de
“Jan Luyendijk Troffee”.

Deze prachtige, door Wim Schreurs ontworpen troffe, zal door Bob Luyendijk worden uitgereikt aan de grootste doorzetter van de dertiende 200 myls ‘SOLO’.

 

Vrijdag, 11 juli 2008, 23:59:59 uur

In Memoriam – Tjeerd Tilkema
Veel te vroeg en totaal onverwacht is Tjeerd aan het begin van zijn vakantie op Kreta overleden op de leeftijd van 59 jaar. Hij was als lid van de Commissie Banen, Ratings en Reglementen binnen de Stichting 200 myls ‘SOLO’; zeer actief om de banen voor 2008 rond te krijgen. We hebben hem binnen de commissie als een zeer sportieve en consciëntieuze collega zeiler leren kennen. Wij wensen zijn echtgenoot Ans en zijn kinderen Erik, Thomas en Mathijs heel veel sterkte toe met dit grote verlies. Het bestuur van de Stichting 200 myls ‘SOLO’ en de leden van de Commissie Banen, Ratings en Reglementen.

 

Vrijdag, 01 februari 2008, 21:00:00 uur
Vlak voor het overlijden van Jan Luyendijk, heeft hij ons verzocht om te bekijken of het mogelijk zou zijn om de 200 myls ‘SOLO’ voort te zetten als stichting of vereniging.

Gelukkig hebben we nog een aantal zaken met hem kunnen overleggen en besloten de 200 myls ‘SOLO’ onder te brengen in de Stichting 200 myls ‘SOLO’.

Op vrijdag 01 februari 2008 hebben we dan ook de stichting in Blaricum kunnen laten passeren.

 

TODAY IS THE FIRST DAY OF THE REST OF YOUR LIFE

Verslag 2007 (12)

Woensdag, 28 november 2007, 17:08:00 uur
Vandaag is mijn lieve man, onze lieve vader en onze bijzondere opa, Jan Luyendijk, op de leeftijd van 66 jaar overleden.

 

 

 

 

 

Woensdag, 19 september 2007, 20:00:00 uur
Wegens een tweede operatie in het AMC en door allerlei complicaties bij Jan Luyendijk, de organisator van deze race, is zijn situatie dermate kritiek, dat we vrijwel unaniem hebben besloten de 200 myls ‘SOLO’ – 2007 niet door te laten gaan!

 

Vrijdag, 07 september 2007, 09:28:00 uur
Deze foto’s zijn genomen op de eerste dag van mijn vakantie, ’s morgens om een uur of 6.
Ik ga wel van start, maar ben nog niet competitief. (1 hand in het verband, de ware singlehander…)
Groeten Bart 


Donderdag, 06 september 2007, 10:28:16 uur

 

Er zijn toch wat boeien m.b.t. de 200 myls ‘SOLO’ die niet de juiste coordinaten blijken te hebben volgens de laatste lijst van de RWS, augustus 2007. Deze zijn dus vandaag in de diverse boeienlijsten aangepast.

Het deelnemersaantal was eind januari al ver boven ’t eigenlijke deelnemerslimiet gestegen. Inmiddels zijn er helaas ook alweer afmeldingen van diverse schippers binnengekomen, waarvoor er absoluut geen vervangers worden opgeroepen.

Bijna alle organisatiezaken, zoals routes, logboeken, plottingprogramma’s staan op een rijtje en al klaar om eind september de twaalfde editie van de 200 myls ‘SOLO’ te reilen en te verzeilen.

 

Donderdag, 22 maart 2007, 09:12:00 uur
De 200 myls ‘SOLO’ – 2007 is al weken over het gestelde deelnemerslimiet van 80 schippers heen en dus nu echt totaal volgeboekt met ruim 98 solo-schippers, hoofdzakelijk bestaande uit oud-deelnemers en op speciale gronden uitgenodigde nieuwe kanshebbers. Meer dan 200 teleurgestelde schippers uit het binnen- en buitenland waren helaas niet in staat een startbewijs te verkrijgen.

Uitslag 2006 (11)

 

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
598 2006 1 0 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 98.60
492 2006 2 0 John v.d. Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 88.00
86 2006 3 0 Bart Boosman Boosman JB De Franschman Bergen 93.00
361 2006 4 0 Paul Peggs JOD 35 Audacious Hamble (UK) 86.00
96 2006 5 0 Geert Bosch Dufour 4800 Swell Maarssen 98.00
235 2006 6 0 Theo Hin X-362 Obelix Lelystad 88.50
489 2006 7 0 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
485 2006 8 0 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
441 2006 9 0 Peter v.d. Schaaf Stern 33 Jager Medemblik 87.00
4 2006 10 0 Jacquel ine v. Amstel X-362 * 2.05 Xinia Dintelsas 86.50
245 2006 11 0 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Amsterdam 98.00
162 2006 12 0 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
393 2006 13 0 Govert Ramselaar Contessa 32 Saffier R’veen 103.0
79 2006 14 0 Age v.d. Bles Spirit 32 * 1.80 Foddebosk Lemmer 98.00
291 2006 15 0 GertJan Kos First Class 8 Obsession Huizen 95.50
11 2006 16 0 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.0
153 2006 17 0 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
524 2006 18 0 Jos Valkering Waarschip 1/4T *1.2 Magic Akersloot 111.0
308 2006 19 0 Bram v.d. Loosdrecht Arcona 400 Octavus Schokkerhaven 84.00
555 2006 20 0 Pamela v.d. Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
130 2006 21 0 Jan de Bruin X-332 EsXape Scheveningen 86.00
566 2006 22 0 Egbert v.d. Waal Waarschip 1/2T *1.65 Siddhartha Workum 103.6
341 2006 23 0 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
174 2006 24 0 BertJan v. Delft Waarschip 1220 Utopia Kats 89.00
285 2006 25 0 Fred Knitel Dehler 39 Suntiki Blocq v.Kuff. 85.00
256 2006 26 0 Harry Immink Banner 41 Banzare Durgerdam 86.00
180 2006 27 0 Bart Desaunois J-109 J-Action Enkhuizen 83.00
280 2006 28 0 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 82.00
136 2006 29 0 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
510 2006 30 0 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
128 2006 31 0 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 100.0
434 2006 32 0 Clemens Sanders Dehler 31 Maran Huizen 98.50
557 2006 33 0 Harry Vogel Cayenne 42 Tzigane Block.v.Kuff. 87.00
191 2006 34 0 Martijn Franssens J 92 Jottem Medemblik 87.50
477 2006 35 0 Martin Selles Bashford H. 36 Kim Block.v.Kuff. 83.00
204 2006 36 0 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
116 2006 37 0 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
534 2006 38 0 Riaan v.’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 103.0
345 2006 39 0 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
193 2006 40 0 Jerry Freeman Figaro Fluffy Hamble (UK) 86.10
538 2006 41 0 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
36 2006 42 0 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
178 2006 43 0 Gilles v. Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 92.00
450 2006 44 0 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
125 2006 45 0 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 96.00
384 2006 46 0 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 103.0
247 2006 47 0 Gert Hoogeveen Bavaria 30 Vire Muiderzand 102.0
325 2006 48 0 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
100 2006 49 0 Frits Brattinga Zilvermeeuw Lady A Sneek 86.00
470 2006 50 0 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
25 2006 51 0 Piet Bakker(hn) J-92 Jolly J Hindeloopen 87.50
576 2006 52 0 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
56 2006 53 0 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 113.0
190 2006 54 0 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Dintelmond 100.0
251 2006 55 0 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 100.0
110 2006 56 0 Ron Bree Adams 44 Espiritu Den Helder 78.10
376 2006 57 0 Arie Petrus First 285 *1.2 Adventure Almere-Haven 104.9
520 2006 58 0 Fokke v.d. Valk Dutch Dandy MK IV Douwe Dabbert Amsterdam 116.0
28 2006 59 0 Jules Banffer Mount Gay 30 Bandito Lelystad 86.00
52 2006 60 0 Nico Benink Kroes platgatkits Brandaan Hasselt 113.0
558 2006 61 0 Cees Vos Waarschip 725 HoutNsteen Huizen 111.0
406 2006 RET 0 Andre Rijnbeek Etap 22i On-rust Heerenveen 112.0
253 2006 RET 0 Jurgen Huizinga Scyth Scylla Kampen 105.0
415 2006 RET 0 Ruud Roos Freedom 35CB Kits Samiel Monnickendam 104.0
422 2006 RET 0 Henjo Ruiter Ranger Cras Factus Est Medemblik 110.0
466 2006 RET 0 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
95 2006 RET 0 Gerben Bos F & F 95 Jeanine Medemblik 91.00
274 2006 RET 0 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
606 2006 RET 0 Piet v.d. Zwaan Dehler 34 Cygne Lelystad 93.00
30 2006 DNS 0 Jurrien Baretta Etap 22 *1.45 Maria Tessel Termunterzijl 116.0
47 2006 DNS 0 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Makkum 93.10
69 2006 DNS 0 Cor Berlee Mini Transat Pogo Berlee Lelystad 103.0
77 2006 DNS 0 Rob Bijnsdorp Marieholm IF Circle of life Monnickendam 110.0
139 2006 DNS 0 Stuart Campell First 375 Gunbeat Whitstable 89.00
146 2006 DNS 0 Michel Capel Freedom 44 Cat Alabama Queen Makkum 93.00
186 2006 DNS 0 Peter v.d. Driesche Dufour 35 Vagebond IJmuiden 99.00
223 2006 DNS 0 Erik Jan Hardonk Etap 34s Chick-a-bee Lemmer 91.00
229 2006 DNS 0 Paul Heijmerink F & F 65 Funky Feet Naarden 98.00
306 2006 DNS 0 JanKees Lampe Puffin 50 Little Sarah Rotterdam 91.00
334 2006 DNS 0 Ed Megens Fulmar 38 Fram Den Oever 90.90
352 2006 DNS 0 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 102.0
367 2006 DNS 0 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Monnickendam 90.00
387 2006 DNS 0 Rene Pluymert X-332 Libel Lelystad 86.00
499 2006 DNS 0 Michiel Tasseron Bavaria 32 Passie Huizen 98.00
513 2006 DNS 0 Anje Valk Vancouver 27 Warber Harlingen 112.0
561 2006 DNS 0 Marjan v.d. Vrie Aquila * 1,60 Mathilde Tilburg 105.2
571 2006 DNS 0 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 101.0

Uitslag 2006 (10)

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
1 2005 1 6 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 98.60
2 2005 2 5 Gerben Bos F & F 95 Frequent Flyer Medemblik 91.00
3 2005 3 4 Egbert v.d. Waal Waarschip 1010 *1.90 Fast Good Workum 92.00
4 2005 4 3 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
5 2005 5 2 John van der Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 88.00
6 2005 6 2 Pamela van der Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
7 2005 7 6 Peter v.d. Schaaf Stern 33 Jager Medemblik 87.00
8 2005 8 1 GertJan Kos First Class 8 Obsession Huizen 95.50
9 2005 9 1 Fred Knitel Dehler 39 Suntiki Blocq v.Kuff. 85.00
10 2005 10 2 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
11 2005 11 8 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
12 2005 12 4 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
13 2005 13 3 Gilles van Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 92.00
14 2005 14 10 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Makkum 93.10
15 2005 15 5 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
16 2005 16 3 Theo Hin X-362 Obelix Hoorn 88.00
17 2005 17 6 Erik Jan Hardonk Etap 30 Nescio Lemmer 102.0
18 2005 18 1 Peter van den Driesche Dufour 35 Vagebond IJmuiden 99.00
19 2005 19 3 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
20 2005 20 6 Clemens Sanders Dehler 31 Maran Huizen 99.50
21 2005 21 1 Harry Vogel Cayenne 42 Tzigane Block.v.Kuff. 87.00
22 2005 22 2 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 100.0
23 2005 23 2 Paul Peggs Feeling 850S Adopo Hamble (UK) 97.10
24 2005 24 9 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
25 2005 25 7 Gert Vink Pion Gambiet Almere-Haven 99.00
26 2005 26 8 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
27 2005 27 6 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.6
28 2005 28 5 Paul Heijmerink F&F 65 Funky Feet Naarden 98.00
29 2005 29 3 Michiel Tasseron Bavaria 32 Passie Huizen 98.00
30 2005 30 1 Age van der Bles Spirit 32 * 1.80 Foddebosk Lemmer 98.00
31 2005 31 2 Riaan van ’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 101.0
32 2005 32 3 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
33 2005 33 4 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 81.00
34 2005 34 6 Kees Riemer Gib’Sea 84 Poespas Huizen 105.0
35 2005 35 6 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Het Y 98.00
36 2005 36 4 JanKees Lampe Puffin 50 Little Sarah Rotterdam 91.30
37 2005 37 4 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
38 2005 38 6 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 102.0
39 2005 39 5 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Monnickendam 90.00
40 2005 40 3 Ids Witteveen Granada 27 Rocinant Makkum 108.0
41 2005 41 4 Piet van der Zwaan Dehler 34 NN Lelystad 93.00
42 2005 42 4 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
43 2005 43 8 Ed Megens Dehler 34 Lupa Maris Den Oever 93.00
44 2005 44 5 Bart Boosman One Off Alca Torda Bergen 117.7
45 2005 45 1 Gert Hoogeveen Bavaria 30 Vire Muiderzand 102.0
46 2005 46 8 Arie Petrus First 285 *1.2 Adventure Almere-Haven 104.9
47 2005 47 3 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Kampen 100.0
48 2005 48 2 Marjan van de Vrie Aquila * 1,60 Mathilde Tilburg 105.2
49 2005 49 10 Cees de Wit Scampi 30 Foetsie Baarn 100.0
50 2005 50 3 Kees Rijniersce Etap 26 Baraka II Ermelo 109.0
51 2005 51 3 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 113.0
52 2005 52 1 Bart Desaunois J-109 J-Action Enkhuizen 83.00
53 2005 53 1 BertJan van Delft Waarschip 1220 Utopia Kats 89.00
54 2005 54 1 Piet Bakker(hn) J-92 Jolly J Hindeloopen 86.50
55 2005 55 2 Bertus Buys Standfast 40 Sea-Beryl Scheveningen 88.00
56 2005 56 3 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
57 2005 57 6 Martin Selles Dehler 36 DB Kim Block.v.Kuff. 87.00
58 2005 58 4 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
59 2005 59 1 Jurgen Huizinga Scyth Scylla Kampen 105.0
60 2005 60 1 Ron Bree First 30 * 1.7 Serenity Den Helder 98.00
61 2005 61 7 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 99.00
62 2005 62 6 Fokke v.d. Valk Dutch Dandy MK IV Douwe Dabbert Amsterdam 116.0
63 2005 RET 5 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
64 2005 RET 9 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
65 2005 RET 4 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 101.0
66 2005 RET 1 Jurrien Baretta Etap 22 *1.45 De Vrijheid Termunterzijl 116.0
67 2005 RET 5 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
68 2005 RET 3 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
69 2005 RET 6 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
70 2005 RET 1 Andre Rijnbeek Etap 22i On-rust Heerenveen 114.0
71 2005 RET 1 Ruud Roos Freedom 35 Samiel Monnickendam 104.0
72 2005 RET 6 Wim Schreurs Cormoran Mon Ami De Kaag 103.0
73 2005 RET 8 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 94.50
74 2005 RET 1 Jan de Bruin X-332 EsXape Scheveningen 88.00
75 2005 RET 6 Henjo Ruiter Meridian Cras factus est Medemblik 115.0
76 2005 RET 4 Nico Benink Kroes platgatkits Brandaan Hasselt 113.0
77 2005 RET 1 Ronald Boontje North Beach 24 Tadorna Teroosterzijl 117.3
78 2005 RET 1 Harry Immink Banner 41 Banzare Durgerdam 86.00
79 2005 RET 2 Rene Pluymert X-332 Libel Lelystad 88.00
80 2005 DNS 10 Piet Bakker Maxi 77 *1.45 Balder Huizen 108.2
81 2005 DNS 7 Jeroen Groenendijk Contessa 32 Swan of Tuonela Warmond 102.0
82 2005 DNS 3 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 100.0
83 2005 DNS 10 Jan Luyendijk Sun Light 30 Tam Tam Huizen 103.0
84 2005 DNS 3 Menko Poen Spirit 28 Laughing Gull IV Naarden 104.0
85 2005 DNS 7 Jaap Verkerk Comet 910 * 1.40 Stella Filante Ketelhaven 104.0

Verslag 2006 (11)

Oude koeien van 2006

  • Alles doet wel zeer, zelfs de pijn in mijn hart nu ik besef dat het weer voorbij is en het weer een jaar duurt.
  • Maar hoe krijg je dat ding naar beneden. Dat heb ik gemerkt, ik gooi de loefschoot los, maar het blijft net even hangen. Slaat de boot plat, zelf water over de kuiprand, de val snel los en toen kwam de boot weer rechtop. Hehe, wat een gedoe
  • Mijn stuurautomaat moet wel vrouwelijk zijn. Ze doet net iets anders als wat ik wil en als ik er wat van zeg, houdt ze er mee op.
  • Als je ankert en je blijft één of twee knopen doorvaren, anker je dan ook?? We zagen het maar konden hierover niets vinden in het reglement.
  • Heb extra vaak geklikt, zodat mijn gesprekspartner kon zien waar ik op dat moment zat. Dit is een supersysteem Jan,
  • Tussen de Sport E en Hoorn spelen we wat met de afstandsbediening van de stuurautomaat. Terwijl ik aan boord van de Scheerling zit zeilt de Bandos no-handed de haven van Hoorn binnen. Over 10 jaar de 200 mijls zeilen via remote control, kunnen we dan als oude lullen toch aan dit spelletje blijven meedoen.
  • Ik word doodziek van zijn spi. Dat ding komt steeds dichterbij….
  • Oh ja, we treffen het, waarom, wel het heeft geregend. Ja, en? Nou regent het in september, dan valt de kerst in december.
  • Piet baalt, die heeft volgens hem de nieuwe gasleiding in de schroef.
  • De ontvangst vrijdag ’s nachts op het Markermeer tussen Marken en Muiden was overweldigend. Het weerlichten was niet van de lucht. Toen volgde die bui, die hoosbui met zijn verblindende bliksems en donder. Alles werd zo voor de finish bij de IJM18 boei nog even flink schoongespoeld. Je moet netjes gewassen thuiskomen, heb ik vroeger altijd geleerd. Poe, poe…..!
  • Het zou misschien een suggestie zijn om in de convocatie nog te vermelden dat zeilen op het wad de boeien (alle boeien) aan vaarwaterzijde gepasseerd moeten worden.
  • Op de website sta ik nu wel: rechtstreeks van OVD3 naar Den Helder over land en zee gezeild. En Jan had nog ze gezegd dat dat niet mocht.
  • OK, ik word dan geen eerste, maar hopelijk kom ik straks wel heel aan
  • Dus iedereen start, ik ook. Plots doemt iets zwarts op onder mijn spi, een binnenschip? Nee een steiger. Hoe kan dat nu weer… Bijna had ik pampus overvaren. Toch maar even uitgeweken
  • Supertocht over zee, ’t wad, lijkt meer op surfen.
  • De wind werkte precies tegen en hield zich slecht aan de voorspellingen
  • Mijn broer belt – ik heb er een 2e nichtje bij gekregen vanmiddag
  • De nacht was nog mooier, een prachtige sterrenhemel met vallende sterren, waarin Donar zich uitleefde met zijn strijdwagen. Gelukkig hield hij zich aan de randen van dit prachtige schouwspel. Ook heb ik weer een paar nieuwe sterren ontdekt…., volgens mij.
  • De veerboot heb ik 3 keer zien passeren, ik heb maar gezwaaid, want hij zal wel gedacht hebben, waarom start die eikel zijn motor niet.
  • Om 12:45 uur zit ik in een onweersbui bij Stavoren. De wind valt praktisch weg en tolt rond. Na 1½ uur ben ik 1 mijl opgeschoten in de verkeerde richting.
  • Volgens de kaart ligt hier maar 1 rode ton. Controleer snel de positie en zie dat die niet goed staat in het logboek. Kan gelukkig nog bijsturen.
  • What an amazing race!. A true test of a single handed sailor – seamanship, navigation, weather, tides and all condensed in four busy days with hot competition amongst the best of comrades. Thank you very much
  • De barometerstanden heb ik niet vermeld in ’t logboek, doordat de aanwezige barometerstand sedert 2000 op tres sec (droog) staan.
    Daar dit de opvarenden immer in een goede stemming brengt, is het instrument niet vervangen.
  • Was weer een geweldige tocht. Ik heb zaterdagnacht door gevaren onder een prachtige sterrenhemel omzoomt door zware wolken met aan alle kanten onweersflitsen. Het was een geweldig gezicht.
  • First to say a very big thank you for another great race best one so far you organised some lovely weather this year. At the end of the race I wanted it to be the 300myls race as I did not want to stop I was having such a nice time.
  • Op het gevaar af dat ik als een beroepszeiker wordt gezien
  • Dit scheelt namelijk 5 minuten waardoor ik een plaats zak en elke plaats is er één.
  • Tijdens het onweer draaide de wind 45 graden en nam sterk toe. Ziehier de winst! Wel heftig zeilen! Maximaal 38 knopen wind, helse regen. Vol zeil gehouden. Vervolgens doorgevaren tot Lelystad. Tot Nek geen slag hoeven maken.
  • Mijn doel was uitzeilen, in een stuk wat betreft zowel boot als schipper, en het in elk geval tot zondag rekken, hoe eerder je arriveert hoe korter de lol nietwaar?
  • Verrassing van het uur: de windmeter doet het niet. Het wiel draait boven in de top, maar het display is dood. Dus zeil ik zonder wind …(informatie) verder. Achter mij en gigantisch onweer, en voor mij strakke blauwe lucht.
  • I enjoyed it very much and I learnt a lot. Everyone was very friendly and helpful, typical of solo sailors everywhere?
  • Wat wel jammer is (te denken geeft) is dat de GPS units blijkbaar niet zo betrouwbaar zijn in het doorgeven van data, of zijn veel zeilers gewoon lui in het klikken? Zo ja, dan geeft dat ook weer te denken.
  • man ,man ,wat heb ik weer genoten, zoals je misschien weet heb ik dit jaar best veel wedstrijden gevaren, en daarbij wat betreft avontuur niet de minste, zoals b.v.een vuurschepenrace winnen met 40knopen wind, maar dit was voor mij weer de absolute topper!
  • Eigenlijk nog steeds niet helemaal weer gewend aan het normale bestaan na een weekje uitwaaien.
  • Ik heb weer genoten van deze 200 myls en bij het weg varen uit Muiden had ik alweer de kriebels voor volgend jaar! ”t is toch niet tegeloven!
  • Overigens heb ik nog nooit zo een volledige website gezien, met een perfecte dynamische uitstraling.
  • Waar is de M1. Ik kijk op de GPS. Die moet vlak voor me liggen. Ik zie een aantal boten onder zeil, op de motor en onder vol tuig met spi, maar ik zie geen boei. Ah daar is ze, een spi schuift vlak voor langs me heen. Net zo als in een spookfilm. Die schijnt dus te zijn gestart.
  • Ik vertrek dus met een lege accu, een warme koelkast en kokend van binnen aan de start naar de 200myls. (Eten vanuit een warme koelkast, dat is is simpel, kan ik weggooien, maar warm bier als beloning voor een dag hard zeilen ?? Neen, dat gaat mijn voorstellingsvermogen te boven).
  • Ik begrijp nu dus, hoe in het verleden de spook- en zeeman’s-verhalen tot stand zijn gekomen. Je ziet niet wat je ziet, maar wat je denkt te zien – dus ook spoken.
  • Wish I was there for the beer and Dutch chat – what a great race!
  • Je geeft haar wel een merkwaardige handicap. Dat is niet onze boot en dus ook niet onze handicap.
  • Maar als ik eraan denk dat ik eventueel de 200 Myls moet missen word ik bijna misselijk.
  • Normaal zeur ik niet over handicaps maar ….
  • Is 87 deelnemers een mooi aantal? 88 of 99 is toch veel mooier.
    En ik wil nog graag mee doen. Kan dat?
  • Eigenlijk ben ik wel eens bang dat ik alleen dubbel geniet. Als ik weer terug ben van zo’n tocht heb ik gewoon de blues.
  • The biggest handicap is not having a clue what the hell is going on!
  • Het kan dan ook niet anders dan dat ik de laatste weken voor de start nog wat inhaalmijltjes moet gaan maken. Wordt het onderwaterschip ook weer even schoon.
  • In ieder geval kan ik iedereen vertellen dat ik er voor de 27e helemaal klaar voor zal zijn en kunnen de andere solo’s hun borst maar nat maken. Ik kom er aan!!!!!
  • Ik voel me gewoon verbonden met de mensen, waarmee ik shorthanded races vaar
  • Gegroet koud Nederland, Wij gaan weer verder met koffiedrinken op een terras aan de boulevard van Ponta Delgada op de Azoren ….
    SAIL NOW, WORK LATER !
  • De gedachte klinkt misschien wat hopeloos, maar ik zoek naar een manier om weer mee te doen na mijn deelname in 2001 waaraan ik erg goede herinneringen bewaar en een aantal bootloze jaren daarna.
    Als je me wilt laten weten of dit een mogelijkheid is heel graag. Mocht er een reservelijst zijn voor ‘hoopvollen’ dan zou ik daar graag op komen.
  • Wat goed is, is vaak schaars en moeilijk te verwerven.
    Denk daarbij aan een plekje in de 200Myls en mooie vrouwen!
    Ik zal je vertellen, alhoewel het mij nooit lukt, dat het laatste makkelijker is dan een plek in de race van het jaar. Waar wij varen met 85 scheepjes is de vraag groter dan 500 enthousiaste eenlingen.
  • Tja ,neem maar van mij aan ,dat dit ook m`n plan was, maar toen ik daar midden in de eerste nacht voor Urk lag te `rollebollen` en eindelijk naar binnen durfde, dan merk ik toch ook wel dat ik ook wat ouder wordt !!
    Mááár, we hebben de wonden weer gelikt en we gáán er weer voor in september!
  • Fout, dit kost minuten !
  • Dan gebeurt het een flinke vlaag en een prachtige golf, roerdruk minimaal en de boot blijft maar versnellen. 10, 11, 12, 13……….en dan 14 knopen bootsnelheid. YESSSSSSS. Het lawaai is niet van de lucht, de boot ramt gewoon door het water.
  • Voor de volledigheid geef ik een motivatie om aan deze race mee te willen doen. Ik begrijp nl. dat er een beperkte inschrijving is.
  • Ik heb ruime (wedstrijd)zeilervaring op verschillende open boten en jachten vanaf mijn 6e jaar en zie het als een leuke uitdaging om in het veld van de 200 mijls te mogen varen en mij te mogen meten.
  • Ik vraag u bij deze of ik op de lijst mag komen te staan van nieuw-deelnemers (of eventueel op de reserve lijst als er al aanmeldingen zijn) Ik zou het super vinden om deel te mogen nemen aan de 200 mijls solo.
  • De veranderingen van betonning zijn zo drastisch, dat we nog van geluk mogen spreken, dat de havens (hopen we althans) nog op dezelfde plek liggen
  • The usual victims cannot come out to play due to tricky things like careers and marriages!
  • Omdat ik alleen in ’t verleden heb deelgenomen kan ik me niet via de site inschrijven, ik kreeg een melding dat mijn inschrijving ongeldig is.
    Ik besef dat de toeloop heel groot is, ‘op hoop van zegen’ heb ik hieronder mijn inschrijfgegevens vermeld. Mocht er een mogelijkheid zijn dan zou ik heel graag weer deelnemen.

Ingeschreven solo-schippers – 2006

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
598 2006 1 0 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 98.60
492 2006 2 0 John v.d. Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 88.00
86 2006 3 0 Bart Boosman Boosman JB De Franschman Bergen 93.00
361 2006 4 0 Paul Peggs JOD 35 Audacious Hamble (UK) 86.00
96 2006 5 0 Geert Bosch Dufour 4800 Swell Maarssen 98.00
235 2006 6 0 Theo Hin X-362 Obelix Lelystad 88.50
489 2006 7 0 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
485 2006 8 0 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
441 2006 9 0 Peter v.d. Schaaf Stern 33 Jager Medemblik 87.00
4 2006 10 0 Jacquel ine v. Amstel X-362 * 2.05 Xinia Dintelsas 86.50
245 2006 11 0 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Amsterdam 98.00
162 2006 12 0 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
393 2006 13 0 Govert Ramselaar Contessa 32 Saffier R’veen 103.0
79 2006 14 0 Age v.d. Bles Spirit 32 * 1.80 Foddebosk Lemmer 98.00
291 2006 15 0 GertJan Kos First Class 8 Obsession Huizen 95.50
11 2006 16 0 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.0
153 2006 17 0 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
524 2006 18 0 Jos Valkering Waarschip 1/4T *1.2 Magic Akersloot 111.0
308 2006 19 0 Bram v.d. Loosdrecht Arcona 400 Octavus Schokkerhaven 84.00
555 2006 20 0 Pamela v.d. Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
130 2006 21 0 Jan de Bruin X-332 EsXape Scheveningen 86.00
566 2006 22 0 Egbert v.d. Waal Waarschip 1/2T *1.65 Siddhartha Workum 103.6
341 2006 23 0 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
174 2006 24 0 BertJan v. Delft Waarschip 1220 Utopia Kats 89.00
285 2006 25 0 Fred Knitel Dehler 39 Suntiki Blocq v.Kuff. 85.00
256 2006 26 0 Harry Immink Banner 41 Banzare Durgerdam 86.00
180 2006 27 0 Bart Desaunois J-109 J-Action Enkhuizen 83.00
280 2006 28 0 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 82.00
136 2006 29 0 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
510 2006 30 0 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
128 2006 31 0 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 100.0
434 2006 32 0 Clemens Sanders Dehler 31 Maran Huizen 98.50
557 2006 33 0 Harry Vogel Cayenne 42 Tzigane Block.v.Kuff. 87.00
191 2006 34 0 Martijn Franssens J 92 Jottem Medemblik 87.50
477 2006 35 0 Martin Selles Bashford H. 36 Kim Block.v.Kuff. 83.00
204 2006 36 0 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
116 2006 37 0 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
534 2006 38 0 Riaan v.’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 103.0
345 2006 39 0 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
193 2006 40 0 Jerry Freeman Figaro Fluffy Hamble (UK) 86.10
538 2006 41 0 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
36 2006 42 0 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
178 2006 43 0 Gilles v. Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 92.00
450 2006 44 0 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
125 2006 45 0 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 96.00
384 2006 46 0 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 103.0
247 2006 47 0 Gert Hoogeveen Bavaria 30 Vire Muiderzand 102.0
325 2006 48 0 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
100 2006 49 0 Frits Brattinga Zilvermeeuw Lady A Sneek 86.00
470 2006 50 0 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
25 2006 51 0 Piet Bakker(hn) J-92 Jolly J Hindeloopen 87.50
576 2006 52 0 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
56 2006 53 0 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 113.0
190 2006 54 0 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Dintelmond 100.0
251 2006 55 0 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 100.0
110 2006 56 0 Ron Bree Adams 44 Espiritu Den Helder 78.10
376 2006 57 0 Arie Petrus First 285 *1.2 Adventure Almere-Haven 104.9
520 2006 58 0 Fokke v.d. Valk Dutch Dandy MK IV Douwe Dabbert Amsterdam 116.0
28 2006 59 0 Jules Banffer Mount Gay 30 Bandito Lelystad 86.00
52 2006 60 0 Nico Benink Kroes platgatkits Brandaan Hasselt 113.0
558 2006 61 0 Cees Vos Waarschip 725 HoutNsteen Huizen 111.0
406 2006 RET 0 Andre Rijnbeek Etap 22i On-rust Heerenveen 112.0
253 2006 RET 0 Jurgen Huizinga Scyth Scylla Kampen 105.0
415 2006 RET 0 Ruud Roos Freedom 35CB Kits Samiel Monnickendam 104.0
422 2006 RET 0 Henjo Ruiter Ranger Cras Factus Est Medemblik 110.0
466 2006 RET 0 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
95 2006 RET 0 Gerben Bos F & F 95 Jeanine Medemblik 91.00
274 2006 RET 0 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
606 2006 RET 0 Piet v.d. Zwaan Dehler 34 Cygne Lelystad 93.00
30 2006 DNS 0 Jurrien Baretta Etap 22 *1.45 Maria Tessel Termunterzijl 116.0
47 2006 DNS 0 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Makkum 93.10
69 2006 DNS 0 Cor Berlee Mini Transat Pogo Berlee Lelystad 103.0
77 2006 DNS 0 Rob Bijnsdorp Marieholm IF Circle of life Monnickendam 110.0
139 2006 DNS 0 Stuart Campell First 375 Gunbeat Whitstable 89.00
146 2006 DNS 0 Michel Capel Freedom 44 Cat Alabama Queen Makkum 93.00
186 2006 DNS 0 Peter v.d. Driesche Dufour 35 Vagebond IJmuiden 99.00
223 2006 DNS 0 Erik Jan Hardonk Etap 34s Chick-a-bee Lemmer 91.00
229 2006 DNS 0 Paul Heijmerink F & F 65 Funky Feet Naarden 98.00
306 2006 DNS 0 JanKees Lampe Puffin 50 Little Sarah Rotterdam 91.00
334 2006 DNS 0 Ed Megens Fulmar 38 Fram Den Oever 90.90
352 2006 DNS 0 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 102.0
367 2006 DNS 0 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Monnickendam 90.00
387 2006 DNS 0 Rene Pluymert X-332 Libel Lelystad 86.00
499 2006 DNS 0 Michiel Tasseron Bavaria 32 Passie Huizen 98.00
513 2006 DNS 0 Anje Valk Vancouver 27 Warber Harlingen 112.0
561 2006 DNS 0 Marjan v.d. Vrie Aquila * 1,60 Mathilde Tilburg 105.2
571 2006 DNS 0 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 101.0

 

 

Banen – 200 myls ‘SOLO’ – 2006

Muiden M 1 0 Muiden M 1 0 Muiden M 1 0 Muiden M 1 0
Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10
Hoorn SPORT E 16 Hoorn SPORT E 16 Hoorn SPORT E 16 Hoorn SPORT E 16
Lelystad-Z OVD 3 27 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 13 27 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 13 27 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 13 27
S/N.zeekanaal P 9/B’RAN 41 Hindelopen H 2 52 Den Oever WV5 53 Lemmer NM 2 41
Den Helder MH 4 73 S/Kornwerderz. VF 8/BO 9 57 Enkhuizen KG 68 Enkhuizen KG 51
Oude Schild T 12 78 Harlingen BO 44 63 Breezanddijk SPORT B 86 S/Kornwerderz. VF 8/BO 2 70
S/Kornwerderz. BO 2/VF 8 96 Oost Vlieland ZS 13 78 Hindeloopen VF-A 90 Oude Schild T 12 88
Medemblik WP 6 110 Den Helder MH 4 109 Urk UK 14 112 Den Helder MH 4 93
Hindelopen H 2 122 Oude Schild T 12 114 Medemblik WP 6 130 S/Den Oever VG 17/WV 11 102
Breezanddijk SPORT B 128 S/Kornwerderz. BO 7/VF 8 132 Makkum VF8 145 Urk UK 14 124
Stavoren LC 9 139 Enkhuizen KG 151 Hindelopen H 2 149 Medemblik WP 6 142
Den Oever WV5 150 Stavoren LC 6 158 Stavoren VF-B 154 Hindeloopen VF-A 152
S/Lelystad-N SPORT D/OVD 3 174 S/Lelystad-N SPORT D/OVD 3 174 S/Lelystad-N SPORT D/OVD 3 174 S/Lelystad-N SPORT D/OVD 3 174
Hoorn SPORT E 185 Hoorn SPORT E 185 Hoorn SPORT E 185 Hoorn SPORT E 185
Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191
Muiden IJM18 200 Muiden IJM18 200 Muiden IJM18 200 Muiden IJM18 200

 

 

Verslag 2006 > DE ELFDE

1e. prijs

Vrouwentrofee

2e. prijs

3e. prijs

Line honeurs

 Bauke

 Jacqueline

 John

 Bart

 Bart

 Yntema

 van Amstel

 v.d. Starre

 Boosman

 Desaunois

Woensdag, 11 oktober 2006, 21:30 uur

Heel wat deelnemers, veelal met partners waren van heinde en verre gekomen om de elfde prijsuitreiking van de 200 myls ‘SOLO’ – 2006 mee te maken. Helaas … de microfoon was niet in orde, erg jammer, zodat het een en ander niet bij iedereen even duidelijk overkwam en dus moest er wat harder worden gesproken.
Na het welkom heten van de deelnemers en het bedanken van de sponsors werd er een overzicht gegeven van de race, het weer, de routekeuzes en passagemeldingen door de gps/gsm-units van XMARK

Er werd gesproken over de plotseling opstekende dikke mist tijdens
de startperiode, waarin het eigenlijk onverantwoord was te starten.
De meldpost IJsselmeer gaf echter 1 tot 2 km zicht aan, oplopend verbeterend.
De vraagstelling wat nou het criterium is volgens het STZ 1,23. of art. 10 in de convocatie: “De omgevings-werkelijkheid aan boord of de officiele melding van een meldpost ?”
De wind steeds zuidelijk, zwak, matig en hard zorgden voor een schaakspel tussen de schippers in de 4 routes, om het meeste voordeel te trekken uit de weerstomstandigheden en … de voorspellingen.
Wederom werd door diverse schippers een top-speed van hun boten gemeld. Vrijwel iedereen, die zich niet had teruggetrok-ken of niet was gestart, had ruimschoots de mogelijkheid zijn wedstrijd de gestelde tijd te verzeilen.

Alle 4 routes werden verzeild.
16 schippers besloten voor, buitenom, dus route 1, IJmuiden, Oude Schild, Kornwerd.
2 namen de wadden-route 2, via Harlingen, Stortemelk en om de eilanden Vlieland en Texel heen.
26 solisten bleven op de IJsselmeer-route 3, terwijl de route 4, IJsselmeer, Waddenzee door
25 schippers, als de meest tactische baan werd gekozen.
Op het laatste ogenblik vlak voor de OVD 3 bij Lelystad werden er nog routekeuzes veranderd. Wat het gevolg was van deze tactische (route)keuzes, blijkt uit de eerste 7 plaatsen en verder, dat er in route 1 geen uitvallers (RET) zaten.

Dan de GPS/GSM-units door XMark BV geleverd en gesponsord.
Alweer waren fans en thuisfront razend enthousiast, omdat zij hun favoriete schippers, life op internet konden volgen, als zij hun merktekenpassages doorklikten.

Er paar units bleken een sim-kaart conflict te hebben, wegens het op ’t laatste ogenblik kiezen voor ’n pre-paid. We kwamen erachter, dat ’t niet altijd de juiste oplossing was, wegens probleempjes met t opwaarderen. 95% werkten echter perfect getuige de geplotte posities op het Tracking-board.
De wedstrijd/passagetijdgegevens van de logboeken werden volgens de convocatie weer toegepast en als bewijslast de meldingen van de XMARK-units.

Wij blijven in elk geval enorm enthousiast voor wat de XMARK-units van Mark Wilbrink voor de 200 myls ‘SOLO’ heeft gebracht, dit in verband met de directe verslaggeving, bewijslast en ….. veiligheid.
Mark zegde tevens toe voor de twaalfde editie van de 200 myls ‘SOLO’ de XMARK gprs-unit te sponsoren, zodat er tijdens de race elke 2 minuten een positie-melding zal worden gegeven. 

Veel prachtige digitale fotosessies werden er gemaakt. Ruim 35 vergrotingen in A4 formaat werden grif door de schippers na de prijsuitreiking van het wandbord gehaald.
Graag had ik ook nog de foto’s van andere schippers ontvangen, zodat we daarvan een gezamelijke cd-rom kunnen branden om tegen kostprijs te kunnen verdelen.

Menno Ledel van de Jachtservice Huizen in z’n RIB met aan boord Piet Bakker, maakte buiten de mooie foto-sessie ook een fantastische film, waarbij vooral het gemak van boothandling, spinakers hijzen, etc. van de solisten opviel. De passage van de GZ 2/MN 1, onder spinaker, echter zonder Duckgijp, maar wel in je eentje, was spectaculair.
Inmiddels heeft Jaap Homan een prachtige selectie van de foto’s ge- maakt en de filmbewerking afgerond. De DVD kan worden opgehaald of opgestuurd aan geinteresseerde deelnemers.

Er waren zoals elk jaar talloze positieve en sportieve reakties vanuit het deelnemersveld, het thuisfront, binnen- en buitenland, getuige de vele hits (in oktober tot nu toe 4.694.330 hits) op deze website.
Veel van deze bezoekers hielden de wedstrijdstanden van hun favorieten nauwlettend in de gaten en hadden al snel ontdekt, dat men in de XMARK-Webmap met een ‘request location’ gemakkelijk de positie van de schipper van op dat moment kon opvragen.

2006

Voor diegenen , die tijdens de wedstrijd
veel werk hebben verzet, een fles of zelfs …. nog meer. .

     

BobWalbegeleiding, meldingen

Andries Opname-schipper

Martin Verwerking logboeken
Mark XMARK gps-units Wim Havenmeester Muiden v.l.n.r. Lex, Piet en Bert Het 200 myls ‘SOLO’ bar team

Niet op de foto’s staan: Frits Bartels-weerberichten palaver, Marco luyendijk-it ondersteuning, Gerrit-co opnameschipper.
Ook de horloges en weerstation, beschikbaar gesteld door Alex van Leenen, vonden hun weg bij de diverse prijswinnaars, zoals Han Beijersbergen, Frits Bartels en BertJan van Delft. De twee stopwatches stuur ik met de logboeken, wat foto’s en de uitslag-lijst naar onze Engelse deelnemers ‘Petit Bateau’ Paul Peggs en Jerry Freeman, met als reden, dat zij zich toch wel heel wat moeite moeten getroosten om de 200 myls ‘SOLO’ mee te kunnen verzeilen.

Dan was er de prijsuitreiking,
waarin de tinnen borden aan
de drie prijswinnaars werden
uitgereikt.Bauke IJntema werd voor de
2e. maal achtereen gehuldigd
als winnaar van de 200 myls.
John van der Starre ontving
zijn tweede prijs en de derde
prijs werd in ontvangst geno
men door Bart Boosman.Daarna was er voor iedere
deelnemer ’t herinnerings-
plaatje. Tegelijkertijd ont-
vingen de schippers hun
logboeken weer terug met
de uitslagenlijst.Jacqueline van Amstel won verdiend met een tiende plek de
door Wim Schreurs ontworpen Ellen Mc Arthurtrophee.
Het is de 4e. keer, dat Jacqueline de vrouwentrophee wint.

Bart Desaunois had dit keer geen zin in ’t spelletje schaak en
zeilde met een minimale rusttijd van 27:01:00 uur en 32:44:00
zeiluren volop voor het bootsmanfluitje, de line honeurs.

De tradionele prijs van ‘Stichting Schildpad’, die in het leven is ge- roepen om de grootste doorzetter te eren is ‘Petit Bateau Member’ en ook dit jaar weer deelnemer, links op de foto onder: Gilles van Delft. Eens kwam Gilles 5 minuten te kort om op tijd te finishen en kreeg een DNF. Hij vocht deze DNF aan en vond, dat je na vijf dagen volop zeilen niet op vijf minuten een DNF mocht krijgen. Wij, althans Gilles, vond toen de ‘FTL’ uit ! Oftewel ‘Finished To Late’. Nu werd er ruim op tijd gefinished en wel 4 minuten voor ’t einde van de wedstrijd op 01 oktober 2006, om 11:56 uur.De mooiste foto werd gemaakt op de mistige startmorgen door
rechts op de foto boven: BertJan van Delft. De 2 zeiljachten de Cras Factus Est en de Brandaen van respectievelijk Henjo Ruiter en Nico Benink.

De barbediening van de wsv AVOH te Huizen was weer het toonbeeld van gastvrijheid en zorgde er voor dat iedereen het prima naar de zin had. Al met al een heerlijke avond, waar alle kontakten weer eens stevig werden aangehaald.

En natuurlijk dank aan onze sponsors – 2006


alleen   met het weer en de wind
de snelheid       het water is wijd
en wij   in de race die ons bindt
de mijlen     de boeien de tijd

Gedicht: Joke Bartels

2007 –> > Prijsuitreiking

Adventure – foto: Gilles van Delft

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto-album – Toegezonden foto’s en film startochtend 27 septemberMaandag, 09 oktober, 07:00 UUR
De meeste schippers zijn weer in hun thuishaven of hebben hun boot dit weekend naar huis gezeild. Zo ook Paul Peggs & Jerry Freeman, die vanaf zaterdag hun terugtocht aan het verzeilen zijn. De Audacious met Paul, singlehanded, is op dit moment goed te volgen op : www.oceanracetrack.comDe tweede controlle van de logboeken is verricht en de -(min) punten toegekend ….
Martin Selles heeft alle logboeken gelezen en … uitgetypt. De teksten daarvan komen na de prijsuitreiking, evenals de definitieve uitslagen-lijst op deze site …
Ongeveer 35 vergrotingen liggen woensdag klaar bij de fotograaf.
Fantastische digitale serie foto’s over de race zijn toegestuurd door de diverse solo-schippers en …. fans.Het een en ander moet echter ook nog worden bewerkt en op het web worden gezet, evenals de diverse verslagen, die nog in de wachtstand staan.Dinsdag, 03 oktober, 22:00 UURInmiddels de logboeken, ingekeken.
Veruit de meeste data vanuit ’t plottingprogramma naar het wedstrijdprogramma toe kloppen vrij nauwkeurig met de gegevens van de logboeken, dus dat scheelde weer veel werk.
Maar ook diverse ontbrekende, afwijkende logboektijden tijden zijn vast gedeeltelijk ingevoerd en gecorrigeerd.
Diverse schippers schreven in hun logboek over de merktekenpassges, tijd, sorry vergeten ….. klikken, sorry vergeten … Maar ook 0000 meldingen, door slechte ontvangst, maar met wel ….. met de tijden erbij.
De wedstrijdstanden, die vannacht op het web staan, zijn nog steeds t/m de prijsuitreiking ……. voorlopig.Zondag, 01 oktober, 12:00 UUREinde wedstrijd !
Een lang gerekt hoornsignaal bevestigt, dat de elfde 200 myls ‘SOLO’ teneinde is.

De schippers, de betrokkenen bij de organisatie kunnen weer even aandacht schenken aan het sociale leven buiten de 200 myls ‘SOLO’ … en gaan huiswaarts
Terugkijkend op ’n bijzondere wedstrijd, fantastisch weer, de gastvrijheid van de opnameschippers en op de bijzondere schippers.
Morgen misschien … of overmorgen …. de voorlopige uitslagen

Zondag, 01 oktober, 07:00 UUR

35 schippers gefinished, dus zijn er nog minstens 30, die zullen proberen voor twaalf uur
bij de finish-passage de IJM 18 te klikken.

Op dit ogenblik voert Jan Smink met z’n Nicky Deux de lijst aan ……. maar hij is vergeten de P 9 bij ’t IJ te klikken op de My-Bodyguard, waardoor het computerprogramma niet herkende welke route hij verzeilde.

Dit was, helaas, ook het geval bij 2 andere schippers Deze en nog meer hiaten, dmv de passage-tijden, opgetekend in de logboeken, zullen moeten worden gecorrigeerd voor de prijsuitreiking op 11 oktober a.s.

Zondag, 01 oktober, 01:45 UUR

Ron Bree van de Espiritu schreef: ‘Vannacht 01.45 langs de IJM 18 “My friend the wind” was op de radio toen ik de IJM 18 passeerde.
Het was weer een fantastische 200 myls, volgend jaar ben ik er weer bij!!!!!’

Zaterdag, 30 september, 14:00 UUR

Zolangzamerhand loopt de Stichtingshaven vol, worden de logboeken en de units afgeleverd en of weggevaren of een plek gezocht om nog effe na te genieten met de andere solo-schippers..
Er staat een vrijwel pal zuid windje 4 bft. Voor de deelnemers dus een aandedwindse koers richting Muiden.
De wedstrijdstand zal in de komende uren wel veranderen. Veel waarde kan daar niet aan worden gehecht, omdat diverse merktekens waarschijnlijk wel juist zijn gepasseerd, maar niet op tijd zijn geklikt door de schippers op de gps-units.
De verhalen zijn weer talrijk en fantastisch om naar te luisteren.
Foto: De Xinia wordt na de race weer omgebouwd tot een toerschip.

Zaterdag, 30 september, 07:00 UUR

Henjo Ruiter met de Cras Factus Est uit Medemblik had pech.
Henjo schreef: “De mast brak zaterdag ochtend om 05.15 uur opweg van de VFA naar Lelystad tussen Hindelopen en Staveren, daarna ben ik een tijdje bezig geweest de boel te klaren en heb toen tegen 7 uur het regatta-bureau gebeld.
Ik lag dus niet in het zonnetje, zoals eerder werd geschreven op deze website, maar was net met mijn verrekijker de sterren aan het bestuderen.”

Zaterdag, 30 september, 01:50 UUR

29/09/06-22:30:45 Martin Selles met z’n net aangekochte Bashford H. 36, Kim klikt de IJM 18 bij z’n passage.
Het mooie weer van de laatste dagen lijkt voorbij.
Om ons heen verschijnen de buien, lichtflitsen alom.
Veel solisten hebben reeds de havens opgezocht voor een korte nachtrust.
Frits Brattinga van de Lady A loopt binnen en ook de Easy Going van Frits Bartels ruikt de finish en zet door. Om 00:20 en resp.00:43 uur klikken de beide Fritsen de IJM 18 ….. begeleid door toch wel behoorlijke donderbuien.

Na de finish nog wel even afmelden … bij opname-schipper Andries Honing

Vrijdag, 29 september, 19:26 UUR

Bart Desaunois is gefinished, line honneurs !
Ogenschijnlijk zo fris als een hoentje meerde Bart z’n J-Action af, nadat de IJM 18 was geklikt, in de Stichtingshaven.
Een foutlose route met perfecte boei-passages gezien de meldingen/afstanden/merktekens met de MY-Bodyguard.
Bart vertelde op het opnameschip van Andries Honing, dat hij een mijl voor elke merkteken-passage een vaste procedure start, vanwege het in te voeren logboek, de click met de gps/gsm-unit en …. de zeilen vanwege de passage/koerswijziging. Het resultaat was er dan ook naar.

Vrijdag, 29 september, 17:56 UUR

Bart Boosman mailde:
Gisteren was een dag met wisselend succes. Het begon uitstekend: om tien voor 6 met volle vaart en een lekker windje 4 tot 5 recht van achter, langs de Baloeran wrakboei. De tijd liep weer. Heel in de verte was een lichtje, en toen het licht werd bleken het bruine zeiltjes van de X332 van Jan de Bruin. Hij had zijn genua uitgeboomd. Ik had de grote spi op, en liep continue 10/11 knopen. Helaas duurde dat feest maar tot Petten. Die spinaker is een klasse-spi van de X99, en speciaal gemaakt voor het wk in 1992. Stokoud dus, maar ontzettend goed gemaakt. Helaas is ie nu dus gesneuveld.
De top is eruit en de lijken zijn tot de schoothoeken uitgescheurd.
Natuurlijk voer ik toen over die flapperende lap heen en het heeft een minuut of tien gekost voor ik hem binnen had en de genaker ervoor in de plaats.
Met de genaker ging het minder hard, en ik liep ook niet meer in op Jan de Bruin. Onder de kop van Noordholland viel de wind natuurlijk weg (slecht voor je gemiddelde!), maar meteen daarna de kleine spi erop. Dat had ik meteen al moeten doen, maar ik had toen de genaker al helemaal klaarliggen omdat ik een windshift verwachtte.

Ook op het wad heb ik de X niet meer kunnen inhalen, helaas. Maar toch de laatste 48 mijl een gemiddelde snelheid van 8.2!

Volgens de weerberichten zou de wind in de nacht van donderdag op vrijdag even richting ZO draaien, en langzaam toenemen tot 4bft alvorens weer naar Z of ZZW te ruimen. Ik was dus om 3 uur op. Helaas was de richting wel ZZO, maar de kracht was niet veel meer dan een knoop of 4. Moeilijke beslissing:: nu gaan met een bezeilde, maar heel zwakke wind of later gaan met meer wind, en het risico dat ik dan misschien een slagje moet maken.

Gekozen voor het laatste. Om 7 uur was er in Makkum nog niet zoveel wind, maar die werd met de minuut harder. Meteen dus vertrokken. Helaas, bij de VF8 aangekomen, bleek Medemblik niet meer helemaal bezeild. Maar er stond wel een dikke 4.
Ik kwam ongeveer een mijl onder de ton uit. Dat korte slagje heb ik mooi kunnen gebruiken om de (kleine) spinaker vast klaar te leggen, zodat die 20 seconden na het ronden van de boei al bij stond. Onderweg al een lekkere pastasaus gemaakt (met champignons, ui, gerookt ontbijtspek (moest op), kappertjes en rode pesto; alleen de room bleek op).

Bij Sport B bleek dat de wind nog steeds pal zuid was, kracht 5, en aangezien het volgende rak pal zuid is ben ik maar bij Brezand naar binnen gegaan. Daar lig ik nu nog, met nog 4 boten, te wachten op ZW wind. En ik heb net mijn maaltje op. Voor de zekerheid nu maar even een paar uur slapen; het kon wel weer eens een lang nachtje worden.
Bart

Vrijdag, 29 september, 17:00 UUR

Weer een prachtige zeildag, weliswaar met een beetje weinig wind. Ook met de nieuwsgaring is dat meteen te merken, want er is weinig te melden, geen foto’s of nieuws.
Vanavond is er wel nieuws want Bart Desaunois ligt op schema voor z’n …. line honneurs

Donderdag, 28 september, 23:00 UUR

Van Nico Benink van de Brandaan, nr 8, ontvingen we vandaag een ansichtkaart met de volgende tekst: “Jan, Ik weet niet precies, welke route ik ben gevolgd, maar het is ook hier erg mooi”
Op z’n geplotte posities blijkt gelukkig, dat Nico in route 1 ….. de goede koers heeft gevolgd.

Een bezoekje aan Urk, was heel gezellig, alhoe- wel er lagen weinig 200 mylers.

Wat mijzelf betreft viel het me tijdens de diver- se testen met de gps-unit op, dat ook ik af en toe in m’n enthousiasme voor het zeilen, weleens een boeitje vergat te klikken, die ik eigenlijk wel wilde klikken met de GPS-unit of gewoon niet genoeg aandacht besteedde aan de stroomvoorziening of handling.
Zo zal het toch tijdens de race natuurlijk bij diverse schippers ook vergaan ….. of …. Maar gelukkig zijn er dan nog de logboeken, waarin de juiste passagetijden dienen te worden genoteerd, waaruit na de race de juiste wedstrijdstanden kunnen worden geprojecteerd

Donderdag, 28 september, 15:27 UUR

Zomaar een mailtje
Geachte wedstrijdleiding,
Vanmorgen wat plaatjes gemaakt van 3 boten, de boot met ESP in het zeil kan ik niet traceren, maar was een lust voor het oog. De Utopia zag ik aan komen over het Vrouwenzand en leek af en toe ietsje vast te zitten, knap dat hij er door is gekomen. Misschien vinden ze plaatjes wel leuk helaas stond de camera op een lage resolutie.
De zeiler op ESP nam de tijd om terug te groeten, dat maak ik niet vaak meer mee!
Met vriendelijke groet van een bewonderaar die zelf nooit mee zal doen.
Hans ten Hag

 Hans Colenbrander met Hebbus  Martin Selles met Kim (ESP)  BertJan van Delft met Utopia
 
 
 

Donderdag, 28 september, 14:22 UUR

Bart Desaunois met z’n J-Action (Foto rechts bij z’n vroege start, gisteren in Muiden) loopt als een tierelier en voert de voorlopige wedstrijdstand aan.
Deze standen zijn echt voorlopig omdat ook dit jaar diverse meldingen ontbreken bij enkele solisten …

Fred Avezaat van de ‘Sun Dance Kid’ (Foto: iets rechts met spi) is jarig ! Gefeliciteerd door de vloot ! Eens schreef hij in z’n logboek: ‘Mijn stuurautomaat is af en toe net zo koppig als Wilma’ Koppige Wilma kon toch niet nalaten een mailtje naar haar echtgenoot te sturen: ‘Fred gefeliciteerd met je 54ste verjaardag. Maak er een mooie zeildag van.’
afz. Je koppige Wilma.

Gerben Bos is uitgevallen, wegens een electrische storing op z’n geleende FF, Jeanine, Jammer, geen prijs dit jaar ! Volgend jaar maar weer met de Jetstream.

HoutNsteen heeft zo wie zo een electrische probleem, maar zet vrolijk bellend en smsénd z’n race door. Cees Vos geniet met volle teugen.

Donderdag, 28 september, 12:31 UUR

Bart Boosman mailt:
Ik geloof dat het goed gaat! Volgens mij was ik de enige die in Volendam heeft gerust, want toen ik weg ging zag ik verder ook niemand. En er stond wind! Wel 15 knopen! Dus ik ging met een gang van 6.5 tot 7 knopen, onder spi, naar Nek. Op het laatste stuk voor Lelystad kakte het wat in, maar het draaide ook. Naar Zuid, waarmee het stuk naar Amsterdam opeens bezeild is. Route 1 dus.
Ondertussen belt Bob Luyendijk met de vraag of ik die My-Safety alsjeblieft overboord wil gooien, want dat ding stuurt steeds (ongevraagd en onbedoeld) noodberichtjes naar zijn telefoon. Ik heb het ding maar in een theeblik gestopt.
Ondertussen loop ik nu, met een knoop of 6 en een klein knikje in de schoot, richting Amsterdam. Geschatte aankomst bij de sluis rond
middernacht. 4 uur varen naar IJmuiden, vertrek vanaf de Baloeran (wrakboei ten NW van IJmuiden, waar de race wordt hervat)kwart over 6. Schutten dus om een uur of 5.
Het wordt een kort nachtje.

Donderdag, 28 september, 11:55 UUR

Helaas komen er geen sms/gps meldingen komen binnen van:
Arie Petrus, Jacqueline van Amstel, Anjo Veerman en Bart Boosman.
wegens simkaart-conflicten. Wij hopen wel, dat de storingen op de een en andere manier snel kunnen worden opgelost ….

Jacqueline van Amstel vertelt, dat ze 7 kts loopt richting Enkhuizen, met even de opmerking: “Je weet niet wat je mist”. Gisterenavond had ze het wel even benauwd toen ze met 9 kts onder spinaker bij het Enkhuizerzand haar dieptemeter ineens razendsnel omhoog zag lopen ….

Arie Petrus meldt, dat hij nu met de Adventure op het wad zit in route 4.
Het waait een 4 a 5. Gisterenavond trouwens vanaf Lemmer waaide en stevig met behoorlijke golven ….

Donderdag, 28 september, 10:33 UUR

Marjan de Vrie kon de 200 myls niet verzeilen.
Op 14 augustus j.l. beviel ze van haar zoontje Luuk en schreef :
Als je zo op de site kijkt kriebelt het wel hoor.
Wij houden hier de race goed in de gaten. Werken? Hoezo…
De twee weermannen houden de stand nauwlettend bij, en de tactiek voor volgend jaar wordt al besproken!

Donderdag, 28 september, 06:43 UUR

De Bondhi van Bart Smulders ligt bovenaan. Evenals verleden jaar weet Bart zich van meet af aan al in de kopgroep te nestelen. Er zijn 2 uitvallers, waarvan 1 zeiler in de mist Pampus niet zag liggen.
Op het Tracking -board kunnen we zien dat er al heel wat solisten hun route weer aan het vervolgen zijn.

Woensdag, 27 september, 20:00 UUR, Macro-MagicNa de passage van Sport E, zetten de Scheerling van Albert Broshuis en de Bandos van Dick Geurts koers naar Hoorn voor een tactische rustperiode.
Op de ‘slide-show’ rechts is te zien dat Dick aan boord van de Scheerling zit. Zijn Bandos vaart echt SOLO en Dick speelt met zijn macro-magic.
Even later stuurt Dick de Bandos, al zeilend met afstandsbediening, de haven van Hoorn binnen.De My-Bodyguard/My-SOS van XMARK BV is toch maar weer een fantastische toevoeging van de race qua veiligheid en verslaggeving. Van de schippers werd wel gevraagd om meteen na het palaver de unit onder spanning te zetten, zodat de My-Bodyguard zonder problemen borg zou staan voor de juiste positiemeldingen, zoals te zien is bij veruit de meeste schippers op Tracking -board en Ocean Race Track
 

Klik ook eens voor een spannende verslag over John van der Starre op :www.happyzeilen.nl
Vanmorgen is John al vroeg vertrokken, gezien de positiemelding op 05:18 uur. Heeft helaas daarna geen melding meer verzonden. Om 11:17 uur bij positie-kontrolle (request location op de XMARK webmap) blijkt dat de gps/sms-unit de MY-Bodyguard/My-SOS prima werkt, getuige de positiemelding op enkele mijlen afstand van Kornwerderzand ????

Woensdag, 27 september, 18:56 UUR

Bericht van: Utopia Startnr 27 ten anker in Enkhuizen.
De eerste wedstrijddag begon met een mistige start waar een vloot solisten als spookschepen in de nevel verdween.
Gelukkig kwam er in de loop van de dag wind en zon, en zo werd het toch nog een prachtige zeildag. Ik lig voor anker in Lelystad, nadat een eerste poging om achter mijn anker te gaan liggen, wreed werd verstoord toen ik even vanuit de kajuit naar buiten keek: de dijk schoof voorbij! Ik was reeds 0.2 myl verlijerd .
Slechte ankergrond hier in Lelystad, want dat anker waar ik “voor”, “achter” of “ten” lig is prima.
Ik weet nog steeds niet voor welke route ik moet gaan. De weerberichten blijken telkens niet te kloppen, dus dat wordt een gokje.
Met zeilersgroet, BJ

Woensdag, 27 september, 15:56 UUR

Bericht van: Bart Boosman
Leuke start, zo in de mist. Het was niet omgeroepen als mist, dus gewoon starten. Mooie start, op volle snelheid (nou ja, bij windkracht 2 dan).
Het rak gaat wel lekker, ik kan de meesten wel aardig bijhouden, hoewel mijn boot het aanzienlijk beter doet als het flink waait! Meldpost, guru en grib files beloven allemaal vanavond meer wind. Daarom meteen na de boei bij Volendam ten anker, pal onder de kop van de dijk.
Gek genoeg lig ik daar als enige.
Overigens weet niemand dat, want mijn electronisch meldertje schijnt het niet te doen. Mijn meldingen, en die van drie andere deelnemers schijnen niet door te komen. Waarom nou altijd ik? Maar goed, eerst lekker luieren in het zonnetje, en dan vanavond en morgen rammen!

Foto’s rechts: de Fluffy van Jerry Freeman en daarboven van de Catootje van Bauke IJntema, die dit jaar z’n eerste plaats van het vorig jaar moet verdedigen.

Woensdag, 27 september, 07:00 UUR

Om 06:00 uur nog helder en goed zicht, een uurtje later valt er een dikke deken over het meer. De meldpost geeft echter 1 tot 10 km zicht dus is de verwachting, dat de nevel snel zal zijn verdwenen.

Van de uiteidelijk 87 ingeschreven schippers, starten er 69. Door allerlei omstandigheden van werkdruk tot gezondheid werd de beslissing tot afmelding genomen.
Peter van der Driessche was een van de ongelukkige afmelders, Peter schreef:
Volgens afspraak een foto van de schade aan de Vagebond. Deze heb ik gistermiddag bij de sluis van IJmuiden opweg naar de start van de 200 myls opgelopen.
Ik voer op de motor met zo’n 6,5 knopen vol op een stalen aanlegpaal. Niemand kan ik de schuld geven want ik lette gewoon even niet goed op.

Ook Jon v.d.Weide werd op de heenweg naar Muiden getroffen door pech. Vlak voor Enkhuizen brak er een onderdeel van z’n motor en zeilde weer terug naar Workum. De motor van de Silent Lucidity zal pas klaar zijn op vrijdag, dus helaas … passé 200 myls…..

Dinsdag, 26 september,
Palaver, 20:35:54 UUR
Bij Ome Ko staat het appelge-
bak met slagroom en koffie
weer klaar. Jan heet de schip-
pers welkom en vertelt wat
over reglementen, dat veilig-
heid voor alles gaat en het ge-
bruik van ’t logboek.
Bob heeft het over de telefoon meldingen en de contacten met de diverse waterbeheerders Mark Wilbrink van XMARK BV

legt nog eens uit hoe men de MY-Bodyguard oftewel de MY-SOS, moet bedienen om het juiste resultaat naar de wedstrijd toe te krijgen.
Frits Bartels tenslotte verteld over het weer, de resten van cyclonen en de twee hoge druk gebieden, waar van alles mee kan gebeuren, als deze drukgebieden het met elkaar aan de stok krijgen.

Dinsdag, 26 september, 17:34:19 UUR

In alle haast worden er nog talloze klusjes opgeknapt, handen geschud en de kontakten verstevigd.
Het lijkt erop dat de chinees, graaf Floris en Ome ko het weer behoorlijk druk krijgen. Het druilerige weer heeft wederom plaats gemaakt voor een prachtige najaarsdag.

Een nest vol met waarschippers – Pamela klimt nog even de mast in – Bart Boosman maakt z’n onderwaterschip schoon

 

Dinsdag, 26 september, 16:29:32 UUR
De weerberichten voor de komende week zien er nog niet eens zo slecht uit. De dag begon een beetje druilerig. Er zijn al behoorlijk wat schepen binnen en het is gezellig op de steiger …

Maandag,25 september, 14:23:12 UUR

Martin Berkeley, bedenker en ontwikkelaar van het tracking-programma Ocean Race Track.

Martin stuurde ik als dank voor zijn niet aflatende hulp met Ocean Race Track, een 200 myls cap.

Voor hem echter wel een cap met daarop een speciaal ontwikkeld veiligheids-attribuut.

Zondag, 24 september, 09:01:12 uur
In de Stichtingshaven liggen al diverse zeilschepen van de deelnemende solo-schippers geparkeerd. Jerry Freeman (foto rechts) is er met zijn Figaro de ‘Fluffy’ in ieder geval al klaar voor ….

Donderdag, 21 september, 12:33:35 uur

Hadden we de vorige jaren een vertegenwoordiger van de KNMC met onze fantastische ex opnameschippers Tine & Peter Capel, nu hebben we als opnameschipper, de schipper van de ‘Ludgerdina Smeltekop’, de Skûtsje van Huizen, Andries Honing.

Op donderdag, 31 augustus 2006 nog omgeslagen door een onberekende windvlaag, drie dagen later, tijdens de Skûtsje wedstrijden met alle bekende Skûtsjes, zoals die van Lemmer, Sneek, etc. bereikte Andries in een waar tinanengevecht een derde plaats.
Al met al weerhoudt het Andries er niet van om met zijn doorleefde motorschip Ibis acte de presence te geven als opname-schipper in de elfde 200 myls ‘SOLO’

 

Zondag, 17 september, 19:15:21 uur

De solo-schippers komen van heinde en verre.
Zo ook o.a. Paul Peggs & Jerry Freeman, beiden uit Hamble, UK, hebben dit weekeinde, alvast de steven gezet richting het schaakbord van de 200 myls.
Dan even terug naar Engeland en na het volgend weekend weer verder, zoals dan ook de meeste andere solo-schippers Muiden, als eind-doel in hun GPS hebben staan.
Nog 10 daagjes …

Zaterdag, 16 september

Het begint weer te kriebelen.
Veel mailtjes over en weer over de banen, routes …. handicaps, etc.

De haven is weer besproken. de koffie en appelpunten zijn besteld.
De Stichtingshaven, de zomerdrukte een beetje voorbij, ligt er op een doordeweekse dag rustig, nu nog, en vredig bij.

De logboeken zijn eergisteren gedrukt. De prijzen en de caps zijn al binnen.
Bij XMark is men hard aan het werk de My-Bodyguards voor de elfde 200 myls ‘SOLO’ gebruiksklaar te maken en de imei-nummers toe te kennen.

Ook de solo-schippers slijpen de messen.
Heimelijk worden allerlei zaken nog eens nagelopen, nagedacht en aangebracht, de trim aangepast, de onderwaterschepen gepoetst, de taktiek bepaald …

Nog 11 daagjes …

Woensdag, 01 maart 2006, 10:10:10 uur
Op de Hiswa was het even schrikken bij de Hydrographische dienst en wel van iets wat nogal rampzalig is voor elke zeil-race organisator, alsook voor elke zeiler die dit seizoen een zeiltrip op het IJsselmeer heeft gepland.

Het is fijn om te weten, dat deze watersporters al hun oude hydrographishe kaarten meteen in de vuilcontainer kunnen gooien, alsmede hun plotter software en waypoints van voor het jaar 2006.
De meeste boeien, namen daarvan en de coordinaten zijn veranderd en/of zelfs totaal verdwenen.

De veranderingen zijn zo drastisch, dat we nog van geluk mogen spreken, dat de havens (hopen we althans) nog op dezelfde plek liggen

Echter bij de bestudering van de totaal veranderde situatie, moeten we toch concluderen, dat de totaal nieuwe betonning logischer en konsekwenter is opgezet door de RWS.

Dinsdag, 28 februari 2006, 23:59:59 uur
De 200 myls ‘SOLO’ – 2006 is al sinds weken totaal volgeboekt met ruim 90 deelnemende schippers, bestaande uit oud-deelnemers en op speciale gronden uitgenodigden nieuwe schippers. De op dit moment 297 teleurgestelde schippers uit het binnen- en buitenland waren niet in staat een startbewijs te verkrijgen.
Alle organisatiezaken, zoals routes, logboeken, plottingprogramma’s staan op een rijtje en al klaar om in het najaar de elfde editie reilen en te verzeilen.

Totdat op …..

© 200 myls ‘SOLO’ – 2006 – Jan Luyendijk

 

Voor het eerst ongeschonden … door Eric-Jan Wiebenga

Het is dinsdagavond 26 september tijdens het Palaver bij Ome Ko aan de vooravond van de 200 myls solo 2006, de elfde editie waaraan ik voor de 5e keer alweer mocht deelnemen.

Alsof het praten in de kroeg over voetbal of vrouwen voor één keer in het jaar een verboden onderwerp lijkt, was naast het gebruikelijk bootjespraat uiteraard dé routekeuze openlijk onderwerp van gesprek. Route 3 of 4 had hierbij volgens de experts al een absolute meerderheid van stemmen en zouden 1 en 2 met een constante Zuid, dit jaar zogenaamd absoluut geen optie zijn.

Om mijn zenuwen zo vlak voor de start niet langer ook nog te belasten met altijd weer diezelfde weifeling over welke route dit jaar nu weer te nemen, besloot ik eigenlijk die avond al dit jaar voor route 4 te kiezen. Immers, deze ging ook over het Wad en bovendien naast dit stroomvoordeel simpelweg ook leuker te varen dan route 3. Daarnaast had ik met route 1 vorig jaar mijn leergeld betaald door op de eerste dag al 15 mijl van Lelystad naar de P15 te moeten kruisen. Frits die het met zijn gebruikelijke weerpraatje had over 2 precies even grote en omvangrijke hoge drukgebieden boven Rusland en Engeland, en zich daarmee dit jaar niet aan een reële verwachting waagde, werd mijn laatste weifel weggenomen.

 

Op een paar boten na die al wel vroeg startten, werd met het uitblijven van een serieus briesje de feitelijke start door de meeste deelnemers tot het laatst aan toe zenuwslopend uitgesteld.

Bedrieglijk relaxed werden spinakers klaargemaakt en resten ontbijt met het zoveelste kop koffie weggespoeld. Toen het eerste schaap dan toch zijn aanstalten maakte, was de haven dan ook in no-time leeg.

De volledige vloot dreef onder spi in dikke mist richting de M1. Het is woensdagochtend 27 september 2006.Eenmaal op het water bleek (of leek ?) de mist dikker dan in de haven en leek het soms alsof ik bijna de enige was die dan toch gestart was. Toen bij het naderen van het Paard zo rond de klok van 11.00 de zon het langzaam toch won van de mist, gaf het een groot prachtig spinakerveld prijs. Ook de wind trok enigszins aan en met een gemiddelde van nog steeds niet meer dan 4,3 knoop onder spinaker, klokten we 13.09 uur de Sport E die bij mij overigens nog steeds de Nek ton heet.
Halverwege het rak naar Lelystad kromp de wind naar ZO en werd de genua verwisseld voor de genaker, welke actie met 0.3 knoop extra werd beloond. ZO ? Amsterdam toch bezeild ? Toch route 1 ? Ook Bart die mij inmiddels vanachter zijn anker in Volendam met een belletje volledig onderbouwd informeerde over zijn voornemen route 1 te kiezen, deden mij toch niet besluiten van mijn voorgenomen route 4 af te wijken….

Zowel voor als na de sluis lagen de eerste boten al tactisch achter hun ankertje. Waarschijnlijk niet alleen wachtend op meer wind, maar wellicht met name ook om het moment van definitieve routekeuze daarmee te kunnen uitstellen.
Dit laatste realiseerde ik me pas later en vroeg mezelf dan ook af hoeveel jaren meer ik werkelijk nog nodig heb, mij ook dit tactische denken meer eigen te maken…

Goed, na het schutten wederom onder spi dus op naar de Lemmer. De wind trok inmiddels aan tot een mooie Z4, waarmee het gemiddelde werd opgekrikt naar een acceptabele 5,7 knoop. Met het ronden van de NM2 om 19.32 uur stond de teller de eerste dag op 41 mijl. Aangezien Enkhuizen met de wind Zuid niet bezeild zou zijn, meerden we (de Espiritu van Ron Bree en ik) een goed uur later af in Lemmer.

Nog weer een uurtje later zaten wij heerlijk aan biertje en gebakken kippenbouten die Ron aan boord had ingeslagen. Alsof we het al verdiend hadden !

Met de windverwachting die ochtend een aantal uurtjes in de ZO hoek, gingen de touwtjes rond 04.30 uur los om vervolgens de NM2 om 05.27 wederom te klokken, op naar de KG Enkhuizen die met een ZO 4/5 nu goed bezeild was. Het daarop volgende 19 mijl lange rak naar de VF8 zuid van Kornwerderzand, woei het me voor de spinaker net iets te hard en dus werd met de 20 m2 kleinere genaker uitgeboomd op dit voor de windse rak geëxperimenteerd, waarmee uiteindelijk een gemiddelde 6,3 knoop kon worden genoteerd. So far, so redelijk.

In afwachting van het afgaande tij verzamelden zich de nodige route 4-gangers Noord van de sluizen van Kornwerd, gemengd met de eerste route 1 gangers die hun keuze inmiddels triomfantelijk vooralsnog als juist bevestigd zagen door met record snelheden in één keer van IJmuiden naar Kornwerd te kunnen zeilen. Hmmm …! Met een Z4/5 was ons vooruitzicht het halve Wad kruisen, waarmee we ons beoogde stroomvoordeel wel konden vergeten !

Om 14.05 uur klokten we op hoop van zegen de BO2 en al kruisend kwamen we het restant route 1-gangers tegen. Het 18 mijl lange rak naar de T12 Oude Schild kostte me maar liefst 3 uur en 20 minuten, oftewel 3,4 knoop gemiddeld, waarmee de hoop op een fatsoenlijke eindnotering dan ook was vervlogen.
Ook de MH4 naar Den Helder werd vervolgens moeizaam bevochten, met als enig positief puntje dat de kentering van het tij bijna niet beter ‘gepland’ had kunnen worden, zodat ook het rak naar Den Oever een logisch en gelukkig bezeild vervolg was. Uiteraard zwakte tegen de avond af zodat om 20.09 uur pas de VG17 werd geklokt.

Met een naar het ZW ruimende wind als verwachting werd de volgende ochtend nauwelijks haast gemaakt wederom te starten, en klokten we 9.38 uur de WV11 op weg naar 22 mijl verderop gelegen UK14 voor de kust van Urk. De UK14 bleek aanvankelijk net bezeild maar toen de wind uiteindelijk toch weer de ZO hoek verkoos, moest ook dit rak weer een dikke slag gemaakt worden.

Met deze ZO4/5 ging op weg naar de WP6 Medemblik dan ook hoopvol de spinaker omhoog en was dit rak errug leuk en soms zelfs spannend zeilen, waarbij met dikke hekgolven zo nu en dan even een 7,5 knoop genoteerd kon worden ! Zuid van het geliefde (..) vogeleiland werd het me nog even spannend want met de wetenschap van ondiepte rondom deze werelduitvinding enerzijds, wist ik niet goed waar ik precies zat anderzijds, en een blik op de kaart kon ik me eigenlijk niet veroorloven zonder de helmstok los te laten.
Toen ik de volgende gele ton in het zicht kreeg en deze onder spi niet bezeild leek, ging deze er dan ook rap af want uit een denkbeeldige rechte lijn trekkende tussen deze 2 gele tonnen, trok ik voorzichtigheidshalve de conclusie dat ik mij op dat moment akelig dicht op de grens van diep en ondiep water bevond.

 

Snel, snel, snel werd de genaker gehesen voor de laatste paar mijl naar de WP6 die maar niet in zicht kwam, althans niet op de plek waarmee het in mijn GPS als waypoint was ingevoerd… Hij moet hier toch ergens liggen terwijl het (nog) niet eens donker is en het bovendien groot en rood verlicht hoort te zijn ! Nog maar eens goed op de kaart kijken !
Toen bleek dat de ton een mijl zuidelijker lag, werd ik dan ook pijnlijk afgestraft de waypoints klakkeloos vanuit het logboek de GPS ingevoerd te hebben, door het feit de WP6 nu pal tegen lag en er dus weer gekruist moest worden… 18.52 uur werd de WP6 gerond, waarmee mijn verdienste op dit 18 mijl lange rak bleef steken op een 4,5 knoop gemiddeld.

Voor vandaag vond ik het wel mooi geweest en een klein uurtje later ging onder de kust van Medemblik dan ook mijn ankertje overboord. Een warme prak + koud biertje, ik vond het prachtig !

Het is zaterdagochtend 30 september, en deze maand kon simpelweg niet mooier afgesloten worden dan met een heerlijke najaarszonnetje en een ZW3 ! Vol frisse moed werd de WP6 om 08.18 uur onder spi wederom geklokt en na ontbijt, diverse bakjes koffie en andere ongezonde genotsmiddelen, kon me dit rak eigenlijk niet lang genoeg duren ! Mijn ‘toerzeilersbloed’ viel dan ook niet langer meer te ontkennen, dat toen de zon zelfs even krachtig genoeg bleek, ik m’n t-shirtje nog even uit deed ook.

Maar na 10 mijl (lees: 2 uur en 22 minuten oftewel 4,17 knoop gemiddeld) was het uit met deze relax pret en kwam de VF-A Hindelopen in zicht; er moest gekruist worden om het Vrouwenzand heen richting de Sport D Lelystad. Tot voor de kust van Stavoren aan toe ging het met een ZW 3 best wel redelijk. Maar toen ik op het punt stond het Vrouwendzand te ronden, viel de wind compleet weg en dikke regendruppels vielen naargeestig loodrecht naar beneden.
Ik lag wel ‘een-uur-lang’ ( ) hopeloos stuurloos op de deining gek te worden van irritant klappende zeilen.
‘Dit kon niet de bedoeling zijn’ en ik nam mij voor dit rak gewoon over te doen door 6 uren later de VF-A opnieuw te ronden en startte de motor dan ook om de daad bij het woord te voegen.

Om 16.43 uur gaf ik opnieuw de positie van de VF-A ton aan het regatta bureau door, mij op dat moment nog niet bewust van de reglementaire overtreding die ik had begaan. Toen ik nog geen half uur later met nieuw verzamelde moed het rak naar de Sport D opnieuw was begonnen, belde Bart met de vraag waar ik ongeveer zat en ik hem overeenkomstig mijn beslissing informeerde. Hij bracht mijn beslissing in twijfel door mij te adviseren het reglement hierop nog maar eens goed na te lezen, alsof de gemaakte overtreding daarmee teruggedraaid kon worden. Oeps, voor het eerst hing een RET achter mijn naam mij boven het hoofd …

OK, gewoon doorgaan en de resterende 48 mijl in ieder geval voor mij zelf uitzeilen. Dit zou nog niet eens vanzelfsprekend zijn, want de tijd begon toch ook wel te dringen wilde ik voor 12.00 uur ’s zondags finishen en met een ZO3 werd er allesbehalve dan met recordsnelheden gevaren. Het zou in ieder geval een nacht doorzeilen worden, maar dat had ik me al wel eerder bedacht.

Met de wind ZO en de Sport D daarmee pal tegen, werd deze dan eindelijk ’s zondags om 00.38 uur geklokt, en kon ook ik het IJsselmeer verruilen voor de laatste 26 mijl op het Markermeer.
Om 03.21 uur passeerde ik de OVD3 Lelystad onder spi met een ZO4 op weg naar de Sport E Hoorn.
Het idee dat ik werkelijk als laatste deelnemer zou binnenkomen door het feit dat ik de hele vrijdagavond geen enkele andere solo zeiler had kunnen ontdekken, werd ontzenuwd toen, alsof uit het niets, zowel sb als bb ineens nog 2 lotgenoten onder spi dezelfde koers als ik aanhielden.

Met de harde windvoorspellingen (waarbij óók de 7 werd genoemd ! Zou ik mijn 2e reglementaire overtreding begaan ?) die de Centrale Meldpost ieder uur de ether in stuurde, was ik enigszins op mijn hoede.

Met het naderen van de (onverlichte !) Sport E was ik dan ook blij dat ik de spi mocht dan wel moest strijken, aangezien de wind inmiddels aardig aantrok. Om 5.24 uur klokte ik de onverlichte Sport E die ik overigens gelukkig zonder veel moeite wist te vinden.

Hoog aan de wind was ook de GZ2 met een ZO5/6 voor de verandering niet bezeild, waarmee ook dit slechts 6 mijl lange rak duur betaald moest worden. Hoe dan ook, met het ronden van de GZ2 om 7.22 uur was het einde in zicht en begon het licht weer letterlijk en figuurlijk aan de horizon te gloren.
Met inmiddels een ZO6 waren de laatste 9 mijlen nog even heerlijk strak doorgezet ongereefd hoog aan de wind zeilen, uiteraard de IJM18 pal tegen. Schitterend, de ‘Indra’ is dan toch echt op haar best, en weer begon ik het ergens jammer te vinden dat nu spoedig ook deze 200 Myls erop zouden zitten.

Na een aantal slagen liep de teller van ‘distance to go’ langzaam af en bedacht ik mij dat ik deze 200 myls voor het eerst ongeschonden had weten af te leggen, materieel gezien althans …. ; geen gescheurde spi, geen lierhendels overboord, geen schootblok die met een klapgijp uit de giek werd gerukt en ook mijn anker had ik niet ergens op de bodem achter hoeven laten.
Alsof ik mijzelf daarmee te voorbarig gelukkig had geprezen, ging het bij de allerlaatste ton toch nog mis !
Weliswaar geen drama, maar toen ik de IJM16 de laatste plusminus 100 meter (te) hoog aan de wind enorm aan het knijpen was, lag ik dan ook bijna stil vlakbij de IJM16. Om binnen de vereiste 15 meter op het groene knopje te mogen drukken en ik dan ook snel naar voren toe liep, viel de wind back in mijn voorzeil en moest ik alsnog hulpeloos toekijken hoe de ‘Indra’ eigenwijs naar deze allerlaatste te ronden ton zeilde, waarop mijn ankertje voorop met toch nog best wel een aardige dreun de IJM16 een deukje (niet overdrijven) als aandenken achterliet in ruil voor een mooie rode verfstreep…

Hoe dan ook, om 09.43 uur zondag 1 oktober 2006 was de 11e 200 Myls gezeild.

 

Eric-Jan Wiebenga
s.y. ‘Indra’.

 

Vervolg bewijstlast boeipassages met de XMARK-GPRS-units voor 2007

Vervolg bewijstlast boeipassages met de XMARK-GPRS-units voor 2007Laren, 24 oktober 2006

Op het kantoor van XMARK BV te Laren werd door Mark Wilbrink een toch wel aardig cadeautje uitgereikt aan Jan Luyendijk, organisator van de 200 myls ‘SOLO’.
Een oorkonde, welke in ieder geval weer een basis is voor de voortzetting van deze vijf daagse singlehanded zeilrace en van de boei-passage-meldingen van de solo-schippers voor het jaar 2007.

De tekst van de oorkonde luidt:
Met deze oorkonde willen wij onze eer laten blijken om de 200 myls te mogen sponsoren. Het was ons een groot genoegen om te zien dat onze track en trace apparatuur heeft meegehol pen om de veiligheid van de schippers te waarborgen.
Wij zijn zeker bereid om in 2007 weer de 200 myls te mogen sponsoren.
Mark Wilbrink, directeur XMARK BV

 

200 myls ‘SOLO’ werkt verslavend door Diana Bogaards

200 myls ‘SOLO’ werkt verslavend

‘Dit is tactischer dan de 24-uurs’

Als je in Nederland shorthanded zeilt, moet je minstens een keer aan de 200 myls ‘SOLO’ hebben meegedaan. Althans , dat is de mening van drie voudig deelnemer Jules Bänffer. Als voorzitter van de Stichting Zeil- baak zet hij zich enthousiast in voor de stimulering van het duo- en solo zeilen. “Deze klassieker mag je niet missen.”

In de ochtend van 27 september ver trokken de 69 schippers vanuit Mui- den. Ieder met een eigen missie, maar met dezelfde uitdaging. In drie dagen tijd, met minimaal 27 rusturen ver- deeld over drie periodes van zes uur, moest 200 mijl worden afgelegd. Daarvoor hadden ze de keuze uit vier door de organisatie vastgelegde rou- tes.
Bart Desaunois koos voor het IJssel- meer (baan 3) en pakte met zijn J-109 op vrijdag 29 september om 19:06 uur de line honeurs.

Knallen op het IJsselmeer
“Ik heb een snelle boot met een hoge handicap, dus ging ik voor de line honneurs,” aldus Desaunois. “Dat betekent dat je zo min mogelijk wilt rusten en daarom bleef ik alleen op het IJsselmeer. Ik heb uiteindelijk 27 uur en 2 minuten stilgelegen.”
Ook Bänffer koos voor het IJssel- meer maar had daarvoor een andere reden: “Ik heb mijn Whitbread 30 net een jar en baan 3 brengt de minste risisco’s met zich mee.” De poulaire en gunstige route 1 ging via het Noordzeekanaal buitenom naar Den Oever, dan een stukje Waddenzee en via Kornwerderzand terug over het IJsselmeer naar de finish. Slechts 2 deelnemers kozen voor de tweede route: Markermeer, IJsselmeer, Kornwerderzand, buitenom Vlieland en Texel en over de Waddenzee bij Kornwerderzand terug. De vierde optie was: Markermeer, IJsselmeer, Kornwerderzand over de Waddenzee via Den Oever naar Muiden. Desaunois: “Op weg naar de startboei, de M1, kies je definitief voor een baan. Daar zit je dan de rest van de drie dagen aan vast.
Daarom is de race tactischer dan de 24 uurs.”

Strategie
Desaunois drukte op woensdagmorgen om 07:20 uur de knop van zijn GPS in, waarmee hij officieel van start ging:”Vanaf dat moment was mijn positie op de site te volgen.
Ik had tien minuten eerder willen vertrekken, maar door de dichte mist kon ik de boei niet vinden.”

De eerste dertig mijl naar Lelystad waren voor iedereen hetzelfde en vanaf daar verspreidde de zeilers zich. Desaunois voer via Den Oever naar Enkhuizen, waar hij om 19:45 uur arriveerde: “Je bent verplicht een rustperiode te ankeren, dus dat heb ik gelijk maar gedaan. Ik denk dat we daar met ongeveer twintig deelnemers lagen, want het is een ideale ankerplaats. De dag daarna hebben we onze tactische slag ge-
slagen.” Zijn ‘weerman’ op de wal voorspelde dat de wind tegen het einde van de donderdagmiddag zou wegvallen. Hij raadde Desaunois aan om zo vroeg mogelijk de zeilen te hijsen. “Ik ben om 04:00 uur opge- staan en 0m 05:15 uur gestart. Rond 17:30 uur hield het inderdaad op te waaien en lag ik in Hindeloopen. Mijn concurenten zeilden langer door, omdat ze later waren ver- trokken.” Om 1 uur ’s nachts verliet Desaunois weer de haven op weg naar Lelystad, waar hij vijf uur later door de sluis ging en aanlegde in de verenigingshaven. “We hebben vervolgens uitgerekend hoeveel rusturen ik nog had en daaruit bleek, dat ik pas om 14:15 uur weg mocht. Op dat moment wisten we al dat we veilig zaten voor de line honeurs.”
Om 19:06 uur passeerde de J-Action van Desaunois de lichtboei IJM18, die de finish van de elfde 200 myls ‘SOLO’ markeerde. Desaunois: “Het is heel speciaal om als eerste binnen te komen, maar na mijn debuut van vorig jaar was de voldoening nog groter. We hebben toen alleen maar windkracht 5 tot 7 gehad. Nu 3 tot 5 met zonneschijn.

In je eentje is het toch wel hard werken hoor.”
Ten tijde van dit bericht was de uitslag nog niet definitief en ging Bauke Yntema met zijnCatootje(Winner 950) op handicap aan de leiding. Gevolgd door John van de Starre met de Happy(Sun Fast 37) en Bart Boosman met de Franschman (Boosman JB). Zij legden alledie de eerste baan af.

Mini’s gevraagd
Uiteindelijk bereikten 61 boten de eindstreep, waaronder de Bandito van Jules Bänffer. “Ik heb voor mijn gevoel goed gevaren, maar de volgende keer ga ik voor een betere klassering,” aldus Bänffer die de voorlopige 58ste plek innam. Bänffer zit vol ideeën om het shorthanded zeilen in Nederland naar een hoger plan te trekken. Zo organiseerde hij afgelopen april mede de eerste Dualhanded Race op het IJsselmeer. Hij werkt met de Stichting Zeilbaak aan een ambiteus project om met sponsoring enkele Mini Transat-jachten aan te schaffen: “Daarmee willen we talenten laten varen. Wij zien dat circuit als het voorportaal voor de Open 60. Bovendien kunnen zij met hun opgedane ervaring het niveau in Nederland opkrikken.”

Maar wat maakt een race als de 200 myls ‘SOLO’ nou zo bijzonder? Naast het feit dat de organisatie al elf jaar in handen is van de familie Luyendijk, noemt Desaunois direct de gezelligheid: “Je zeilt in je eentje en toch ook met 68 andere deel- nemers in de buurt.
Dankzij het GPS-systeem kun je iedereen volgen en in de havens zoeken we elkaar op. Het is een sociaal gebeuren.
Ik ben geen solozeiler, maar dit is verslavend. Dit is mijn wedstrijd en daar blijft de rest van de bemaning mooi van af.”

Diana Bogaards

 

Line honeurs door Bart Desaunois

27 september t/m 01 oktober 2006

    Overgenomen vanaf de website van Bart: J-Action Sailingteam – http://www.j-action.nl/

      Van deze wedstrijd is er ook nog een stukje film, omdat Bart de digitale camera te goed had opgeruimd.

Line honeurs

Een week voor de aanvang van de race het eerste overleg met Jan van Oostende welke mij tijdens de race gaat routen. Uitgelegd wat de regels en valkuilen kunnen zijn. Jan raakt zo geïnteresseerd in het spelletje, dat hij zich er helemaal in inleeft. Doel van deze wedstrijd voor ons is: Gaan voor de handicap en de line honours en zodra daar een conflict komt, kiezen voor alleen de line honours (omdat onze handicap alleen met windkracht één of twee goed te varen is)Het weekend voor de race moet de boot nog bevoorraadt en de laatste dingetjes afgewerkt.
Dinsdagmorgen de boot uit het water om de onderkant schoon te maken en daarna onderweg naar Muiden, samen met Peter van der Schaaf. ’s Avonds met een ploeg eten bij graaf Floris en daarna naar de briefing bij ome Ko. Nadat alle attributen in ontvangst zijn genomen, naar de boot voor de laatste normale nachtrust. Na een slechte nachtrust ging de wekker om 05.45 uur. Contact met Jan, baankeuze voorlopig baan 1 of 3.Woensdag 27 september 2006
Ik heb de grote Genua erop gezet. Afspraak was om zo snel mogelijk te starten, maar omdat je in je eentje langer werk hebt dan vol bemand en de kleine M1 boei in de mist slecht te vinden was werd het iets later. Kanaal 01 gaf om 07.15 uur zicht van 1 tot 4 kilometer, dus om 07.21 uur als 4e boot gestart. Ze hadden bij de meldpost waarschijnlijk een feestje gehad, want het eerste halfuur was er maar 100 meter zicht. Op grootzeil en grote gennaker afgekruist naar het paard van Marken. Easy Going en Jolly J snel ingehaald, alleen Tzigane lag nog voor mij, maar Harry was toch onderweg naar zijn werk. Mn/GZ gerond om 09.22.
Daarna plat voor de wind naar de Sport E. Hier houden J-boats niet van, dus afgekruist met weinig wind. De spinakerboten kwamen weer dichterbij. De kleine sport E boei om 10.30 uur gerond en onderweg naar Lelystad. De OVD 3 moest er om 11.59 uur aangeloven. We gaan baan 3 varen. Als enige soloboot door de sluis. De EZ 13 om 13.25 gerond, we zijn weer in de race, dus de grote gennaker erop en knallen. Dus niet, bij het hijsen zit alles in de knoop. Waarom mag je van Jan je voordekker niet meenemen??? Dat is toch veel veiliger. Na veel geworstel de 120 m2 naar beneden en de kleine gennaker gehesen.
Halverwege het rak trekt de wind wat aan en komt wat hoger uit. Na 2 keer uit het roer gelopen te zijn moet ook deze gennaker er af, maar de kleine is evengoed nog bijna 90 m2. Onder grote genua en vol grootzeil naar de WV 5 bij den Oever. Wat legt dat kreng ver weg. Om 17.25 uur gerond. Mooi de tijd om met licht naar mijn thuishaven Enkhuizen te varen. Ik heb met Jan (mijn mentall coach) afgesproken 3 mijl voor elke boeironding met hem te bellen en we besluiten in de compagnies- haven voor anker te gaan. De KG laat zich om 19.40 verschalken. Motor aan en tegen de wind in naar de haven. Omdat de ankergrond in de compagnieshaven niet zo best is laat ik de boot aan de grond lopen achter de schoeiing van het Zuiderzee museum en gooi daarna het anker uit. Jan komt met zijn bijboot aanvaren voor een paar biertjes en om de dag van morgen door te nemen. We besluiten om donderdag vroeg te starten, omdat op het eind van de dag de wind waarschijnlijk inzakt. Nog even warm eten en om 11.00 uur naar bed. De adrenaline pompt nog door mijn aderen en ik slaap weer niet zo best.Donderdag 28 september 2006
Wekker om 04.00 uur gezet, wat een tijd, voor je baas zou je dit nooit doen. Genua 2 eraf, no. 3 erop en om even over 5 uur varen we weer. De KG gerond om 05.24 uur en ruime wind naar Breezanddijk, de Sport B. In mijn eentje in het stikkedonker wil ik de gennaker niet zetten, maar de boot loopt lekker en de stuurautomaat heeft alles onder controle. Voor Stavoren om de werkschepen van de gasleiding heen gestuurd en door een daar varende vrachtbak even van dichtbij in zijn aller grootste schijnwerper gevangen. 10 minuten later had ik weer wat zicht. De sport B om 07.53 uur achter ons gelaten en op naar de VF-A. Met 25 knopen wind over dek toch iets teveel zeil op, dus snel het eerste rif gezet. Dit is een kort rakje van 4 mijl en hoog aan de wind ben ik daar om 08.31 uur. Kruisen om het vrouwezand heen en daarna hoog aan de wind naar Urk. De UK-14 wordt om 11.49 uur gerond. Met een knik in de schoot naar Medemblik. De zon komt erdoor en het zeilpak kan eindelijk uit.
De stuurautomaat doet al het werk en ik geniet. Met een gemiddelde van boven de 7 knopen komen we bij de WP-6 aan om 14.17 uur. Het gaat lekker, de mijlen vliegen onder de kiel door. Pal voor de wind naar Makkum. De wind is behoorlijk vlagerig en ik besluit niet met gennaker af te kruisen, maar pal voor de wind, met uitgeboomde fok recht op mijn doel af te gaan. 16.41 uur de VF-8 gerond. Niet zo’n snel rak maar ik heb lekker warm kunnen eten en ben er weer klaar voor. (misschien vannacht door naar Lelystad???).
De wind begint nu inderdaad in te kakken en na overleg met Jan besluiten we in Hindelopen onze 2e rust te pakken. (de wind zal vannacht iets aantrekken en iets draaien).
Om 17.29 uur de H-2 geklokt. Wat een luxe, met licht de haven in. De havenmeester ziet mijn solo vlag en roept; “dezelfde wedstrijd waar Piet Bakker (Hindelopen) aan meedoet???, mooi, leg je boot daar maar neer, je hoeft niets te betalen want je dondert waarschijnlijk vannacht wel weer op. In de haven ben ik de enigste solozeiler. Eerst de boot aan kant, grote genua erop en alles controleren en klaarleggen voor vannacht. Wekker op 24.00 uur en nog even een paar uur slapen.Vrijdag 29 september 2006
Midden in de nacht het water op, de H-2 gaat er om 01.07 uur aan. Er staat een prachtige 7 knopen ware wind. Hier houd je J-Action van.Hoog aan de wind in een keer naar de VF-B, waar wij om 01.52 uur omheen gaan. Vanaf hier een pal kruisrak naar Lelystad. Met een vlakke zee, sterren aan de hemel, zonder maan, is het pikkedonker, maar prachtig. De stuurautomaat heeft er lol in en stuurt de boot om 06.02 uur rond de Sport D. Wat ligt die boei dicht bij de dijk. Het is een stroom van auto’s over de dijk en ik vraag mij af welke busjes van ons bedrijf zijn. Onze jongens zullen niet snappen dat de baas op dit uur in het donker met zijn bootje, in de kou, vlakbij de dijk, zijn hobby aan het uitoefenen is.
Door de sluis naar de verenigingshaven, waar ik wederom een paar uur slaap kan pakken. De vrouwelijke havenmeester verteld dat alle 200 mijls deelnemers gratis aan de passantensteiger mogen leggen, en ze wijst mij de gratis douches. Komt dit door mijn charmes, of doordat ik misschien wat stonk, na een nacht in mijn zeilpak? Na hevig rekenwerk komen Jan en ik uit op een herstart tijd van 14.15 uur bij de OVD-3. Doordat het vlagerig weer met enkele buien is heb ik de grote Genua geruild voor de no. 3. Enkele vlagen met 25 knopen wind over dek. De Sport-E bij Hoorn is pas op enkele honderden meters te zien, maar de plotter zet mij er bijna bovenop. Om 15.44 uur rond richting Volendam. Het wordt pal kruisen met schifterige wind, maar ik ruik de stal en de line honours kan mij niet meer ontgaan. 17.06 uur de GZ-2 gerond, en begonnen aan het laatste stuk.
Bij het Paard de grote genua er weer op en pal kruisen naar de finish.
Vlak voor de finish begint de My safety uit zich zelf wat te piepen. Het blijkt achteraf dat Jan Luyendijk mijn positie aan het controleren was.

De finish, de IJM 18 gerond om 19.06, de laatste 2 rakken waren niet goed voor de rating, maar dat vond ik niet belangrijk, de line honours was voor de J-Action. Onze opname schipper Andries Honing en bemanning hebben mij gezellig bezig gehouden totdat No. 2 (Martin Selles met de Kim) binnenkwam. Ik heb de hele 200 myls geen mede deelnemer gesproken , maar dat werd na de finish dubbel en dwars ingehaald.Zaterdag, lekker uitrusten, biertjes drinken en ’s avonds met een ploeg eten bij Graaf Floris.
Zondagmorgen om ongeveer half 10 weer vertrokken naar de thuishaven Enkhuizen.

Woensdag 11 oktober, bij de prijsuitreiking was het als vanouds gezellig.
Vele herinneringen werden opgehaald. Jan Luyendijk overhandigde mij de line honours prijs, de bootsmansfluit, beschikbaar gesteld door Frits Brattinga. Ook dik tevreden ben ik met mijn 28e plaats op handicap. Een behoorlijke verbetering van mijn 52e plaats van vorig jaar. Jan, Rob en Marco Luyendijk en iedereen die er energie in gestoken heeft, bedankt voor al jullie werk, zodat wij (alle deelnemers) zo’n mooie race hebben kunnen varen.
Ik heb genoten en tot volgend jaar.

Bart Desaunois
J-Action

 

Mailtje Jaap Homan

Amsterdam, 13 oktober 2006

Mailtje Jaap Homan

Waarde Jan,

Nog even een wat serieuzer commentaar op de mist bij de start.
Toen ik de haven uit voer kwam ik meteen in een dikke mist terecht. Na het passeren van de M3 ben ik meteen BB uit gegaan en heb de boot vrijwel stil gelegd. Formeel had ik mogen starten, uitgaande van de officiële mededeling van Lelystad.

Ik vond het op dat moment voor mijzelf absoluut niet verantwoord om te starten. Heb meteen de radar ingeschakeld op een bereik van 1 Nm.
De elektronische kaart gaf duidelijk aan waar ik mij bevond. Ik realiseer mij dat niet iedereen een radar aan boord heeft.

Heel geleidelijk werd het zicht beter. Ook de mededeling van Lelystad dat er minimaal 1000 meter zicht was moest toch ergens op slaan. Ik nam aan dat de mist vrij plaatselijk was. Pas tegen negen uur vond ik het voor mijzelf verantwoord om te starten. De radar bleef nog enige tijd aan. Het feit dat voor een paar mensen Pampus als een verrassing in de weg lag toont aan dat de mist een reëel gevaar was.

In mijn verslag ben ik er erg luchtig mee omgegaan, maar ik was zeer serieus bezig.
Achteraf denk ik dat het startvenster opgerekt had moeten worden tot 12.00 uur.

m.vr.gr.

Jaap Homan

 

Beste 200mylsliefhebbers/sters door Gerrit Schuur

Beste 200mylsliefhebbers/sters,door Gerrit Schuur, 10 oktober 2006Heb weer genoten van het 200 mylsgebeuren ! De start begon al behoorlijk chaotisch (voor mij althans ) want dacht slim m`n gennaker te zetten , net voor de M1 die uit de mist kwam opdoemen.

Doch dat werd weer het bekende geklooi ( met de wind precies achter werkt dat doek niet goed ) en daarom kreeg ik er geen vaart in en hoorde opeens achter mij ,heel gedecideerd ,”bakboord”—-ik keek schichtig om waar dat lawaai vandaan kwam en zag Bart Boosman met Grote SPI erop, met ongeveer 200 km/uur aan komen vliegen.
Ik zat volgens mij al binnen de twee bootlengten van de boei M1 maar op zo`n moment heb je weinig aan diskussies en die felle blik in de ogen van Bart— dus dacht “laat maar gaan, die houd jij tóch echt niet bij–!
Dus een soort kamikazemaneuvre om èn Bart èn de M1 niet te raken en wonder boven wonder lukte dat (tussen m`n Myrlette en de boei was nog ruimte voor dat ene beroemde /beruchte haartje )waarop Bart weer gedecideerd constateerde “Nou dat heb je allemaal net mooi gemist” , en verdween toen in —de mist—!
U begrijpt allen wel , toen was ik echt helemaal wakker.

De rest van de trip op het Markermeer was ook nogal ontluisterend voor Myrlette en mij omdat het uitstekende SPI-omstandigheden waren en geen gennaker-wind. En sommigen hadden een SPI—daar kon je die bewuste boot wel 4x inwikkelen en had je nog genoeg doek net zo groot als mijn gennaker—!!
Dus zag alle “spi-boten” langzaam maar zeker verdwijnen ,eerst in de mist later aan de horizon.

Op streng advies van Jan heb ik,op de eerste dag v/d wedstrijd ,ditmaal niet zo lang doorgedouwd en ben in Lelystad voor anker gegaan .
Wat een slechte en vieze ankergrond aldaar en was blij dat het niet te hard ging waaien. Donderdagnacht merkte ik aan de boot dat het wat harder ging waaien en besloot voor” rte 2″ te kiezen en ging meteen op weg. Wist wel dat het beslist niet de route was met hoog snelheidspotentieel (vooral Vlieland-Texel zou lastig kunnen zijn ),maar doe dit nu eenmaal graag dus–. Mooie nacht/ochtendtocht naar Kornwerd ,liep als een tierelier ,denk boven de 6 KTS gemiddeld.
Blijft toch apart dat nachtzeilen , prachtige sterrenhemel ,niemand op het water, en dan de kleurveranderingen van de lucht tijdens zonsopkomst ,altijd weer indrukwekkend .
In Kornwerd gewacht op gunstig tij naar Vlieland en misschien gelijk buitenom door. Kreeg tussen Harlingen en Vlieland een Trog over me heen en dat gaf gelijk een hoop werk, slecht zicht, zeil wisselen, rif zetten maar duurde niet zo lang en de ZS13 was precies te bezeilen.
Had waarschijnlijk iets verkeerd gegeten of gedronken want voelde me bij ZS13 niet sterk genoeg om door te gaan buitenom dus schoof Vlieland binnen.
Had daar vrijdagmorgen geen spijt van,voelde me een stuk beter en zat op dat mooie eiland ,op een terrasje ,in de zon,jawel ,(hoezooooo”wedstrijd”!!)m`n volgende plan uit te broeden.
Op gunstig tij buitenom in één keer door naar Kornwerd en misschien wel Enkhuizen (wat een optimist —)
Dus op het juiste moment op weg met een inderdaad heel gunstig “halve wind” naar de Eierlandse Gronden etc. etc.
Tot die Gronden bleef m`n plan goed overeind ,doch het Molengat naderende ,begon de wind te ruimen naar pal Zuid en later Z/West en nam af in kracht van ruim 4 naar 2-3.

Dat kost echt veel tijd ,bovendien veel onweer om me heen mooi gezicht hoor al die flitsen en het werd al donker , maar toen “Den Helder” voor de hele nacht onweer en “windje 6” voorspelde hield ik het bij Oude Schild voor gezien en schoof weer mooi naar binnen.
Net op tijd ,want m`n Myrlette lag nog niet eens behoorlijk vast toen “windje 6” al door het want joeg.

Inmiddels was het al wel zaterdagmorgen en had dus nog tot zondag 12 uur en lag nog heerlijk op–juist ja ,Oude Schild.
Sorry Jan dit werd dus toch weer het bekende doordouwwerk want ik moest en zou ,op z`n minst op tijd in Muiden zijn !!
Dus die zaterdagmorgen ,mooi op het tij , eerst naar Kornwerd gescheurd Had geen tijd om thee te zetten ,zo snel ging het.

Maar na Kornwerd , naar Enkhuizen —wind precies tegen en werd gewoon variabel in richting en sterkte (zwak tot minimaal) veroorzaakt door grote onweersbuien die opbouwden aan de Friese Kust bij Hindeloopen/Stavoren . Wederom een prachtig gezicht maar een goed zeiplan maken was er echt niet bij.

Het werd èèn grote laveer- en drijfpartij en om een (te)lang verhaal wat kort te houden :het werd verder “gewoon doorgaan tot de laatste snik bij IJM18”
Maarrrr we (Myrlette en ik) waren zondagmorgen om 1038 uur bij die IJM18 en echt niet zo heel erg moe—zie je wel ,alles went.

Ik vind die 200 myls net een schaakspelletje , de opening gaat meestal wel redelijk geroutineerd (hoewel dit keer niet zó– door Bart)
Maar tijdens het “middenspel ” doen die weergoden een paar verrassende zetten waardoor je nooit je plan waar kunt maken en er weer een hoop geïmproviseerd moet worden–.

Al met al , ben blij dat ik weer mee heb kunnen genieten van een uniek gebeuren die met vaste hand (en) en op unieke wijze geleid en begeleid wordt!
Jan en alle medewerkers en medewerksters —-BEDANKT en tot ziens.

 

 

Bovenste drie door Bauke Yntema

 

 

De taktische racedoor Bouke IJntema

200myls solo 2006
De taktische racedoor Bouke IJntema, Catootje, 10 oktober 2006

26-09
Na het gebruikelijk palaver en de diverse discussies over welke baan nu het best zou kunnen zijn voor de komende 200myls, aan boord van Catootje weer lekker gaan puzzelen met de routes en de windvoorspellingen. Eerst met Menno gebeld ( mijn persoonlijke windguru). De voorspellingen zijn wat lastig te interpreteren. W/zw misschien een kans op zuid oost in de avond.
Voor de langere periode lijkt het veel z of zw te blijven. Vorig jaar was de weersinfo van Menno doorslaggevend voor het uiteindelijke succes. Dit jaar blijkt het ‘weer’, wel wat onvoorspelbaarder dan vorig jaar. Maar Menno zijn info is ook nu weer geweldig en ook Erik (mijn mentalcoach) is erg belangrijk voor me om onderweg even mee te kunnen overleggen als ik twijfel over de te voeren tactiek.

Route 2 valt af, alhoewel ik dit de leukste route vind.
Na veel gepuzzel lijkt route 1 de beste keuze mits ik zonder te kruizen van Lelystad naar Amsterdam kan komen.
Route 3 of eventueel 4 houd ik als alternatief. Morgen tijdens de eerste rakken maar verder zien en de laatste wind info afwachten.

27-09
Mist en weinig wind. Zal later aantrekken. Dus zo laat mogelijk starten. Start uiteindelijk maar om 10 voor 10 omdat het wel erg druk bij de M1 dreigt te worden. Net achter John v.d Starre en Bart Boosman. ( wel grappig dat wij samen later de 3 kanshebbers blijken te zijn). Door de mist zet ik een boei van de vaargeul in de GPS zodat ik weet wanneer ik de vaargeul over steek. Na de geul klaart het ook al op en krijgen we zicht op het mooie kleurige deelnemersveld Het is echt plat voor de lap en veel deelnemers gijpen een keer. Ik blijf strak voor de wind varen ik kan de spi. prima volhouden en kies voor de kortste weg naar het paard.
Het blijkt dat de schepen die ruimer gevaren hebben en een keer hebben gegijpt daar niks mee hebben gewonnen. Halve wind spinakkerend naar de GZ2 gaat net. Ik zie dat Bart er mee stopt. Ik blijf door varen wil mijn eerste taktische rust in Lelystad nemen. Het gaat vlot genoeg naar de sport E en loop langzaam in op Albert en Age.
Ga vlak achter Age om de Sport E.

Mooi halve windsrak naar de OVD 3. Kijken of ik de Spirit 32 ook voorbij kan komen. (bijna dezelfde handicap). In het begin lukt het niet om hem voorbij te komen. Na het nodige trimwerk en iets minder wind, schuif ik toch langzaam de Foddebosk voorbij. Na de OVD3 14.08u ga ik voor anker achter de dijk in het oostvaardersdiep. Ik ben prima tevreden over de eerste 3 raken. Even later komt Anjo Veerman me gezelschap houden. Onderweg nog contact met Menno gehad en de wind zal vanavond z.zo worden maar hoeveel oost is onzeker en het zal maar een zwak windje zijn. Heb met Anjo nog telefonisch contact en hij wacht ook op de zuidoostenwind. Ik probeer wat te slapen wat niet erg lukt. Rond 18.00uur uitgebreid gekookt en afgewassen. Draait de wind al? Is er wel genoeg wind?
Er lijkt zo onder de dijk wel erg weinig of helmaal niks meer te staan. Uiteindelijk na achten het anker gelicht en maar eens buit gaan kijken hoe het lijkt.
Dat de modder daar in het Oostvaardersdiep zo kan stinken! Een dag later ruikt mijn zeiljack er nog na. Rond negenen gestart en het gaat wonder goed! De P9 is precies aan te lopen met een snelheid tussen de 5.5 en 6 kn. op lekker vlakwater. Ik bel Anjo nog op dat hij niet langer moet wachten. Hij blijkt ook al te varen en achter me te zitten.
Het laatste stukje (0.8 mijl)naar de P9 ruimt de wind een tikje waardoor ik moet knijpen en raakt de snelheid er een beetje uit. 23.15u gefinisht en op naar Ijmuiden.

28-09
De tocht door Amsterdam is wel boeiend in het donker maar het is toch wel een klere eind op de motor varen! Ik ben rond 4en in de marina en probeer nog even te slapen. (wat uiteindelijk 1 uurtje lukt) Wil om 4 uur starten. Dat is bewust zo laat want ik wil maar tot Den Helder en daar het volgende tij afwachten dan pas naar Kornwerderzand.
Ik ben toch al om 6,30 buiten en besluit maar te starten. Op zee staat een lastige deining en al een aardige wind tegen de 20kn. Ik probeer de spi. voor de boei te hijsen, maar dat gaat fout. Een dikke zandloper er in. Trek de boel weer naar beneden en besluit eerst de boel te klaren en dan pas te starten. Uiteindelijk net na 4uur gestart vlak achter Paul Peggs. De spinaker gaat nu goed over bakboord omhoog. Het is wel weer plat voor de wind wat het sturen lastig maakt omdat je door de golven snel binnen de wind gaat varen.

Ik ben eigenlijk al doodop en kijk nu al uit naar de aankomst in Den Helder! Maar moet eerst nog 4 uurtjes sturen! Het gaat best hard en constant boven de 8kn. Soms een surfje van boven de 10 -11kn. Na een onvrijwillige gijp de spi. aan bakboord gezet (na een klein gevecht op het voordek) De stuur automaat kan het net aan maar niet te lang. Snel weer een schoon T-shirt aangetrokken! Bijna alles zelf sturen want het schip rolt behoorlijk! Eén keer helt het schip erg vervaarlijk over naar loef! Het water staat in het bakboord gangboord en de spi raakt bijna het water en de giek lijkt naar de hemel te wijzen! Ik denk daargaatie! Maar Catootje rolt gelukkig weer terug. Opgelucht haal ik adem en blijft alerter sturen op de golven om dit te voorkomen.
Een paar mijl voor Den Helder belt Menno me op. Het is beter om door te varen naar Kornwerd omdat de wind in de nacht veel minder zal zijn, ook lijkt de wind morgenochtend naar zuid of misschien wel z/zo te gaan, wat ideaal is voor het rak naar Medemblik .
O, nou ja ik had net zo’n zin om lekker naar Den Helder te gaan, maar dan maar even door zetten. Ik ben dan eigenlijk wel een uur te laat vertrokken uit Ijmuiden maar als ik de snelheid er wat inhoud moet het nog net met hoog in Kornwerd kunnen aankomen. Ik twijfel nog even of de spi kan blijven staan onder Den Helder, maar ik besluit hem er toch maar af te halen. Ik ben dat ding eigenlijk nu wel zat! Even halve wind varen op de stuurautomaat en tot me zelf komen. Ik flikker de spi ongecontroleerd in het luik en denk niet dat ik hem het eerste rak weer nodig heb, wind zat toch! Na de MH4 weer plat voor de lap richting Oudeschild. Stuur iets noordelijk om met stroom de juiste richting te behouden. Een krappe 6 kn.

De spi had er weer op gemoeten. Stom dat ding ligt als spaghetti voorin. Ik maak de spi onder tussen maar klaar, maar het is voor dit rak de moeite niet meer.

Kan richting de afsluitdijk nog een mooi stuk afsnijden buiten de betonning. Paul Peggs doet dat ook maar heeft blijkt later wel en 20min vast gezeten. De laatste mijltjes gaan voorspoedig en vlak voor de BO2 bij Kornwerderzand meet ik een 0,2 mijl tegenstroom. Vanaf de Brandaan naar de BO2 in iets minder dan 7 uur is toch niet slecht lijkt me.
Ik kom diverse route 4 gangers tegen die starten. Zullen toch de nodige slagen moeten maken zoals het er dan uit ziet. Maak voor de sluis nog een praatje met Dick Geurts en Jaap Broer die daar nog liggen te wachten om het wad op te gaan. Aan de ander kant van de sluis gezellig naast de andere 1 gangers aangelegd. Nadat ik met John v.d. Starre heb gesproken kom ik er achter dat wij en Bart Boosman de kanshebbers zijn, of er moet nog een verassing uit route 3 komen.
Ik voel me gebroken en ben blij dat ik nu een normale nacht kan maken. Iedereen is blijkbaar moe want we zijn allemaal vroeg te kooi. Met Menno nog de verwachtingen besproken. We spreken af om rond 8 uur te gaan starten, dan zou de wind gunstig moeten zijn.

29-09
Paul had mij al gemeld dat hij rond 6 uur weg wilde. Ik besluit maar mee te gaan en het op het meer nog even te bekijken. De wind blijkt gunstig en ik start dan ook maar om 7.06u. Later met Menno contact. Die is blij dat ik vroeger ben gestart! De grote diep stekende schepen lijken het allemaal te kunnen bezeilen. Ik moet toch langzaam wat prijs geven en kom zo’n 0,7 mijl onder de boei uit. Toch vind ik dat het lekker gaat. Tjeerd (de bouwvaan) stuurt perfect en we lopen toch zo’n 5,7kn aan de wind. Dit zijn voor de schipper de ontspannendste rakjes. Alleen een beetje trimmen en lekker de walkman aan met mijn favoriete muziek en ik heb het super naar mijn zin.

Van de WP6 naar de H2 is een lastige. Kan ik wel of niet spinakeren? Ik besluit eerst even een mijl een paar graden hoger te varen en dan af te vallen tot 110graden schijnbaar zodat ik bij deze wind 15/16kn toch de spi er voor kan houden. Het lukt me om te spinkaren en zelfs tot aan de H2 maar ik denk dat ik zo ongeveer 8 keer uit het roer ben gelopen! De helmstok kraakt er soms over! Maar het gaat wel hard! Vlak bij de boei kom ik Jos Valkering? (een blauwe ¼ tonner) tegen. Hij heeft net de boei gerond en is nog druk met de trim van zijn zeilen bezig en ziet mij niet. Ik kan hem net ontwijken. Hij kijkt wat verbaast als ik vlak langs hem schiet. 12.02u H2-W1 gerond. Het zou tactisch beter zijn om door te varen naar de Breezandijk maar ik wil naar Hindelopen. Daar hebben ze douches, een viskraam en ook nog het zangkoor grietjesprot wat een optreden geeft aan de haven. Ook speelt het mee dat je in Breezand slechte aanleg mogelijkheden hebt. Ik denk dat ik met een lekker zw wind het rak naar de sport B ook minsten zo snel kan varen als met een bakstagwind wat dan net weer geen spi rak zou zijn. De voorspeling is dat de wind weer zw wordt tussen 8 en 10 uur?? Voorlopig is deze zuid.

Ik denk eerst dat ik in de nacht kan vertrekken met zw wind en dan misschien wel de rest van de race in één keer kan afmaken. Het is erg gezellig in Hindelopen. Er komen veel bekenden binnen die aan de oktoberraces meedoen. Ook is er een weekend van oude reddingsboten die één voor één binnen komen. Van af 20.00 uur regelmatig kijken of de wind ook ruimt. Maar dat doet ze nog niet. Wel komt er een onweersbui over met flink veel wind. Ik probeer zo nu en dan wat te slapen en controleer regelmatig de windrichting.
Uiteindelijk ruim de wind na 4 uur. Ik maak de boel klaar en vertrek. Het is wel erg donker. Ik kan m.b.h.v de zaklamp net de reflectors van de onverlichte tonnen buiten bij Hindelopen ontwaren. Tijdens het optuigen blijft de bakboord bakstag achter het grootzeil hangen. Het zeil wil niet omhoog en als ik het dan toch omhoog heb blijkt de bakstag uitgehaakt te zijn! In het donker voel ik een ware spaghetti van touwwerk in de kuip liggen. Nou ja eerst maar varen. Als het straks licht wordt ruim ik wel op.
De volgende 3 rakken gaan volgens planning supersnel tot aan de WV5, daar neemt de wind flink af. Na de WV5 richting Lelystad neemt de wind geleidelijk weer toe, maar het gaat me eigenlijk niet hard genoeg. Ik blijf hard werken om de maximale snelheid eruit te halen.
De wind is ondertussen gaan krimpen en het is maar net bezeild naar het Enkhuizerzand. Op de lijn Stavoren – Enkhuizen haalt de wind plotseling aan tot een flinke windkracht 4. Ik pas de trim aan (zou bijna een rif kunnen steken) en blijf geconcentreerd zelf sturen. De wind ruimt later weer iets zodat ik de sport D boei mooi kan aanlopen. De wind neemt geleidelijk weer af en om 13.58 uur gerond. De route in één keer uitzeilen zal niet gaan. Voorspelling zuid windkracht 2 tot 3. Later op de avond z/zo 2. Wachten in Lelystad door naar Hoorn? Ik besluit om bij de OVD3 maar te kijken hoe de wind is en of ik misschien kan spinakeren.
Samen met Jan Smink en Geert Bosch in de sluis. Geert heeft ook zijn spi spullen klaar liggen. Ik ga eerst eens op koers liggen voor de boei en kijk het eens aan. Ik denk eerst dat het op de spi niet kan. Hijs de halfwinder. En dobber naar de boei. Dit is ook niks!!. Toch die blauw gele rakker van 70m2 er maar voor getrokken net voor de boei. 15.55u OVD gerond en met 65 tot 70 graden reachend richting de sport E. Het gaat net!! en lekker snel ruim 6 tot 6.5kn. Onderweg nog contact met Erik en later nog met Menno. Tot nu toe is het allemaal redelijk vlekkeloos verlopen, maar wat is nu de beste optie? Gebruik maken van de zo wind in de nacht lijkt de enige optie. Deze zal dan wel zwak zijn. De voorspelde harder zw wind op zondag, dat wordt te laat. Ga lekker nog even naar Hoorn.
Tref daar nog veel andere 200myls gangers. Ik ga naast John v.d Starre en Jan de Bruin voor anker. Samen een wijntje met drogeworst en later nog een paar heerlijke pannenkoeken van John gekregen. Dan even een paar uurtjes slapen. Om 23.00 uur weer paraat. De wind is z/zo en ik besluit maar vast richting de sport E te varen en daar maar te beslissen. De wind is nog niet 100% zo, maar er staat wel en 8-10 knopen wind.

01-10
Ik besluit toch maar gelijk te starten (00,05u) en het maar te nemen zoals het is. Kan de GZ2 niet aanlopen maar de snelheid zit tegen de 5.7kn. Maak halverwege het rak een slag bakboord . Als de wind toch nog oostelijker wordt zit ik aan de goede kant. De wind krimpt inderdaad nog iets maar eigenlijk pas als ik bijna bij de boei ben. Na de GZ2 een bakboord slag richting oost om het paard vrij te zeilen en dan gelijk de Ijm 18 bezeilt recht voor. De wind haalt nog iets aan en kan met ruim 6kn de laatste mijltjes varen. John is ruim achter mij gestart maar zijn toplicht komt gestaag dichterbij. Ik wil proberen om toch nog voor hem te finishen. Maar vlak voor de boei zeilt de Happy me voorbij.

Mooi gezicht die donkere zeilen in de nacht. 3.31 uur klok ik de IJM18. Ik heb een prima gevoel over de race en ik heb weer fantastisch genoten.

Overdag nog een vreselijk gezellige dag in Muiden gehad, met diverse andere zeilers nagepraat. Pas maandags naar huis gezeild met zw 7 voor de wind naar Workum. In 6 uur van Muiden naar Workum incl. sluis in Enkhuizen is voor mij ook een record.
De hele week na de race nog moeite met afkicken. Steeds dwalen mijn gedachten weer af naar de afgelopen week. Even op internet kijken, zijn er nog nieuwe verslagen , wat is de stand?Bauke Yntema, S/Y Catootje

 

J-Action pakt line honneurs tijdens 200 myls SOLO zeilen

Nieuwtjes
01-10-06
Uitgegeven: 01/10/06 @ 13:22:11
J-Action pakt line honneurs tijdens 200 myls SOLO zeilen
Logboeken van de solo zeilers zullen bepalend zijn voor de uitslagEen 200 myls ‘SOLO’, dit keer keer tegen de traditie met uitzonderlijk mooi najaars-weer, 5 dagen lang een zuidelijk windje 3-4-5 Bft.Van de 69 solisten, finishten er 62. De line honneurs, na twee en een halve dag zeilen was voor Bart Desaunois, een J 109, de J-Action.De race was door de geplotte GPS-posities goed te volgen op internet. De wedstrijduitslag moet helaas nog op zich laten wachten, daar de tijden in de logboeken bepalend zijn.
Diverse GPS-units hadden een programmatuur of een simkaart conflict, waardoor aan de nu gepubliceerde wedstrijdstand tot 11 oktober geen waarde kan worden gehecht.

 

 

Mailtje Nico Benink

Hoi Jan,

Ik kan niet bij de prijsuitreiking zijn a.s. woensdag, om overigens heel gezonde redenen “hij moet werken om z`n hobby`s te betalen”.
Sinds het einde van de editie 2006 zit ik mij af te vragen waar ik de extra snelheid uit de Brandaen moet halen, goed; een beetje meer oefening in het rap hijsen en strijken van de spi zal helpen, en ook wat meer bekeken varen (ik heb volgens mij veel teveel mijlen gemaakt) scheelt een slok natuurlijk.
Dat die 7,5 Ton niet in plane te krijgen zijn weet ik, dus dat proberen we maar niet weer, en het is een troost natuurlijk wanneer ik in het klassement kijk en zie dat er nog meer “stalen mannen” in de gemoedelijke achterhoede zijn gefinished met Hans Pietersma voorop.(feliciteer Hans van mij!)

Is het zo langzamerhand niet aardig om naast de hoofdprijzen van beide kunne ook iets te introduceren als “de roestige lummel” of “de ijzeren wil” een “stalen sukkel op sokkel” voor de minst trage ijzeren boot?
Veel plezier alvast bij de uitreiking van de prijzen, en dat je maar een heleboel applaus mag ontvangen, want dat verdien je (jullie).

Groeten,
Nico Benink

09 oktober 2006

 

 

200 Myls Matchracen –  Verslag van 200 myls solo 2006, door Geert Bosch, SWELL

200 myls Matchracen Verslag van 200 myls solo 2006, door Geert Bosch, SWELL

Ik doe dit jaar voor ’t eerst mee.
De dagen voor de start besteed ik (te) veel tijd aan weerberichten, bestuderen van getijden en het analyseren en in mijn plotter stoppen van de routes. Op dinsdagmiddag voor de start ontdek ik tot mijn schrik dat er een bevestigingsbout bij één van de zalingen los zit. Ik laat me door een hulpvaardige passant omhoog lieren en zie dat ook enkele popnagels slecht zijn. Later realiseer ik me dat dit het gevolg is van een harde aanvaring met een boei, enkele weken geleden in de Solo Northsea Race. Het middendeel van de mast heeft zo’n zwieper gemaakt dat de boel is ontzet.
Wat zal ik doen? Nu al opgeven? Is het wel verantwoord om met deze verzwakking te starten? Ik sla de bout met een hamer terug en doe er een nieuwe splitpen in. Ik weet dat het niet helpt, maar ook de popnagels geef ik een klap met de hamer. De voorspelde winden zijn zwak tot matig.

Ik besluit om toch maar te starten en neem me voor om voortdurend de bakstagen te gebruiken, zodat de mast goed gefixeerd blijft. Popnagels: doe je best!

Woensdagochtend vertrek ik vroeg uit mijn thuishaven Muiderzand. Het is erg mistig. Ik heb zowel radar als plotter nodig om de weg te vinden naar de startboei bij Muiden. Daar aangekomen blijkt de mist een beetje op te trekken en ik zie andere deelnemers, waar-van er enkele starten.
De meeste dralen nog wat, net als ik. Om 10 voor 10 start ik, tegelijk met Ruud Roos van de Samiël. Snel de spinaker omhoog en bij het paard van Marken gijpen richting Volendam. Mooi gezicht als die spinakers. Ik haal schepen in en wordt ingehaald.
Af en toe een blik op de lijst met handicapgetallen in het goed verzorgde logboek. Soms levert dat een goed gevoel, soms denk ik: “Zo, die gaat hard!

Voor Lelystad neem ik de beslissing: ik ga baan 1 varen, via Noordzee en Wad, met het stroomvoordeel als bonus.
Maar eerst zal ik moeten investeren in de vorm van een kruisrak richting Durgerdam. Als ik bij de boei OVD oploef en overstag ga, blijk ik de enige te zijn van de mij omringende schepen. Ik ga twijfelen of dit wel de juiste keuze is, maar ik kan nu niet meer terug.

Het opkruisen valt mee. Een korte slag vanaf het Paard terug naar de geul en dan weer overstag naar de P9, die dan zo goed als bezeild is.
Eenmaal bij de Oranjesluizen belt Jan Smink van de Nicky Deux me op en zegt dat hij voor de sluis op me wacht. Vanaf dat moment zullen onze twee oude Dufours voortdurend bij elkaar in de buurt varen: het wordt 200 mijl matchracen. Jan heeft deze eerste dag 4 minuten op me gewonnen.

Ik vind dat niet leuk en neem me voor alles op alles te zetten om die tijd weer terug te winnen.

We varen in het donker naar IJmuiden.
Ik ben bepaald niet ontspannen. Dat komt door de zorgen om de popnagels en de zaling, maar ook door het verhaal van de aanvaring van Peter van den Driesche. Hij voer in het Noordzeekanaal met zijn Dufour 35 met 6 knopen tegen een stalen aanmeerpaal. De schade is enorm. Ik durf in het Noordzeekanaal niet langer dan enkele seconden benedendeks te zijn. Maar alles gaat goed en in IJmuiden haalt Peter van den Driesche ons (Jan Smink, Bram van de Loosdrecht en mij) met de auto op om op verjaardagsvisite te gaan bij zijn vrouw Noor. Dat is erg gezellig en te laat belanden we in bed.

De volgende morgen start ik om 6.06 uur bij de boei Baloeran, net buiten de pieren van IJmuiden. Het is donker en ik voel me een beetje ‘unheimisch’. Ik vraag me af waar ik mee bezig ben. Ik dwing mezelf om alle voorbereidende handelingen één voor één en zorgvuldig uit te voeren. Dan kan er niets mis gaan…..
Ik start onder spinaker en dat gaat inderdaad goed.
Gelukkig is het een paar uur later licht. Ter hoogte van Petten moet ik de spinaker gijpen omdat de wind ruimt van zuid naar zuidwest. Dat durf ik met de inmiddels tot windkracht 5 toegenomen wind en de vrij hoge golven niet aan en ik besluit om de spinaker weg te halen. Ook dat gaat goed, maar tijdens het weghalen van de spi slaat de genua 5 slagen om de voorstag en vormt daar samen met de schoten en de rolreeflijn een onontwarbare kluwen. Er volgt een langdurig gevecht. Uiteindelijk win ik, ten koste van twee zeer pijnlijke knieën, heel veel zweet en waarschijnlijk een mijl of anderhalf, omdat ik een uur niet hard genoeg heb gevaren.

Met uitgeboomde genua gaat het met 8,5 knoop richting Den Helder. Daar in vlak water ontwar ik de laatste restanten van de genua-knoop door 5 keer met de spinakerval rond het voorzeil te lopen.
Ik realiseer me dat ik nu pas een beetje ontspan: waarschijnlijk zit het zwaarste stuk er op en de popnagels, de zaling en de mast bevinden zich nog daar waar ze horen te zijn.
Het rak via Oude Schild naar Kornwerderzand gaat snel: soms mét en soms zonder spinaker, gemiddelde 7 knopen. Ik ben er ruim voor de kentering van de stroom, om 13.11 uur. Later blijkt dat ik mijn achterstand op Jan Smink in dit rak heb omgebouwd tot een voorsprong van 3 minuten.

Na de sluis meren we af om te wachten op het draaien van de wind van zuidwest naar zuid tot zuidoost. Het wachten is aangenaam. Samen met Jerry Freeman, Harry Vogel en Bram van de Loosdrecht eten we bij Jan aan boord: hachee met rode kool en dito wijn.
Het is maar goed dat er met culinaire prestaties geen punten te verdienen zijn, want anders stond ik nu hopeloos ver achter op Jan.

Op vrijdagochtend blijkt de wind inderdaad naar het zuidoosten gedraaid te zijn. Nicky Deux en Swell varen met niet meer dan enkele tientallen meters onderlinge afstand richting Medemblik, Hindelopen en Breezanddijk. Ik ben voortdurend aan het trimmen en omdat mijn stuurautomaat ver beneden de maat presteert, stuur ik vrijwel voortdurend met de hand. Alleen zo kan ik Jan van me af houden. Na 5 ½ uur varen is er geen verschil: gelijkspel.

Bij Beezanddijk stoppen Jan en ik. Wederom om op betere wind te wachten. Nu moet de wind draaien van zuidoost naar zuidwest. We ankeren en weer eet ik bij Jan aan boord. Dit keer een tournedos met gebakken aardappelen en doperwtjes. Ik wordt door Jan culinair ‘overklast’ en knock-out geslagen.

Als ’s nachts de wind wat toeneemt gaat het anker krabben en we belanden aan lager wal. Gelukkig bestaat deze uit riet en niet uit een werkschuit of ander hard en hoekig object. Ik haal het anker op we verhalen naar een steiger. We gaan weer slapen en om de beurt kijken Jan en ik elke 3 uur of de wind al gedraaid is. Om 5.00 uur wekt Jan me: “Geert de wind is gedraaid!”

We starten in het donker en varen wederom voortdurend dicht bij elkaar.
We houden elkaar weer erg scherp. De windrichting is gunstig: alle rakken zijn goed bezeild en alleen van het Enkhuizerzand naar de boei sport D bij Lelystad moeten we een paar kleine slagen maken. Na 8 uur varen ben ik met veel moeite 4 minuten op Jan uitgelopen.

Van Lelystad naar Hoorn is eerst 70 graden aan de ware wind.
Ik heb sinds enkele weken een nieuwe spinaker en weet niet zeker of ik met dat ding zo hoog en hard genoeg kan varen. Daarom probeer ik het eerst met de genua. Catootje van Bauke Yntema en de Nicky Deux starten enkele minuten na mij. Beiden onder spinaker. Na een half uur varen blijft de afstand tot Jan gelijk, maar Catootje loopt duidelijk in. Als de wind langzaam ruimt besluit ik om ook de spinaker te zetten. Ook met deze grote oranje sinasappel lukt het niet om op Catootje uit te lopen.
Dat ding vaart echt (te) hard.

Catootje stopt bij Hoorn, maar Jan en ik ruiken de stal en wij varen door.
Achteraf bleek dat we beter hadden kunnen stoppen, maar we hadden eigenlijk gewoon zin om de klus af te maken. We kruisen naar Volendam. Jan kiest er voor om dicht bij de Noordhollandse kust te blijven. Ik maak een slagje weg van de kust. Als we weer bij elkaar komen blijkt dat ik in een periode van 20 minuten een voorspong van 6 minuten verspeeld heb! Jan had een mooie windschifting van 20 graden, die ik geheel gemist heb. Foutje!

Van Volendam naar Muiden valt de wind eerst even helemaal weg. Met 2 knopen en Muiden stik in de wind zal het lang gaan duren. Ik bel mijn vrouw dat ze die avond niet meer op me hoeft te rekenen. Gelukkig komt er bij het Paard een mazzelwindje uit het zuidoosten. Muiden is ineens weer bezeild! Met een acceptabele vaart van 4,5 knoop finish ik om 10 voor 10 bij de boei YM 18. Het is gelukt: de mast staat nog, ik heb de legendarische ‘200 mylsolo’ volbracht en ik ben op line honeurs voor die andere Dufour 4800 ‘Nicky Deux’ gebleven.
Jan Smink komt een paar minuten later uit het donker opdoemen.
Ik zet hem in de schijnwerper en blaas eens flink op de toeter. We hebben een onvergetelijk mooie en spannende race gevaren. We hebben ongeveer 34 uur gevaren en het verschil tussen Nicky Deux en Swell was slechts 11 minuten.

   
Jan Smink praat (weer) eens na over z’n …… Schol, bier en whiskey bij de opname-schipper
Andries

In de haven van Muiden worden we warm ontvangen door de ‘opvangbemanning’ van de Ludgerdina Smeltekop.We eten schol, drinken bier en luisteren naar de opgewonden verhalen van andere schippers. Gelukkig komt die avond de grote aanstichter van dit alles ook de steiger oplopen.
Als dank voor het organiseren van dit mooie evenement drinken we zijn whisky op.
Zoals gezegd, dit was mijn eerste 200mylsolo. Hopelijk nog lang niet mijn laatste.
Het was onvergetelijk, leuk, gezellig, inspannend en spannend.
Veel dank aan Jan en de andere organisatoren. Zij bezorgen soloschippers onvergetelijke (match)races!

De Aurum in de elfde 200 myls ‘SOLO’ door Anjo Veerman

DE AURUM IN DE ELFDE 200 myls ‘SOLO’

Ook dit jaar ben ik een van de gelukki-
gen die mag meedoen aan de 200 myls
‘SOLO’, met mijn Dehler 39CWS van
bijna 12 meter lang, met vleugelkiel, de
Aurum.
Voor de vierde keer, na 2003, 2004 en 2005.Dinsdag 26 september 06.
De dag voor de start. Ik lig al in Muiden. Routes uitwerken, in de GPS program-
meren, klusjes, zoals een bulletalie op-
tuigen, de 220 volt AC repareren, an-
ders kan ik niets met mijn laptop zee-
kaarten, en niet e-maillen en internet-
ten.Op het palaver lijkt het wel minder druk dan vorig jaar, Jan heeft ook nogal wat afmeldingen te melden.
Slapen lukt niet erg, de koffie bij Ome Ko was lekker sterk en ook de muggen houden me wakker. Of zou het toch de pre-tocht stress zijn?Woensdag 27 september 06.
Om zes uur op, want buurman Gio wil om 7 uur starten. Wilde, want nu wil hij niet meer, want het mist en het is windstil.
Na negenen is het rondom de M1, de
startboei, vreselijk druk met schepen
die allemaal zeil aan het hijsen zijn.
Zicht 50 tot 100 meter. Mist?
Dan word je toch uitgesloten als on-
danks dat vertrekt?
Zie reglement punt 10. Kennelijk kent iedereen het reglement op zijn duimpje, want ik heb niemand niet zien starten. Was ook moeilijk met dat zicht trouwens om wel te zien dat iemand niet startte. In het reglement staat dat je bij mist minder dan 1000 meter niet mag starten als dat op het betreffende marifoon kanaal wordt gemeld (cursief van mij, AV), op straffe van uitsluiting. Dus iedereen uitgesloten, zou je zeggen. We kunnen direct stoppen.
Mis: op het betreffende marifoon kanaal VHF1 hebben ze van geen mist gehoord, In Lelystad is het zicht 1 tot 4 km. Dus iedereen start of er niets aan de hand is, ik overvaar bijna Pampus, roep nog aan: wedstrijd, maar Pampus weet van geen wijken, dus wijk ik tenslotte zelf maar uit.Ik kom zonder kleerscheuren door de shipping lane (mijn acoustisch alarm gaat niet af en al die beroeps hebben toch zeker radar?) en dan klaart het op.Intussen is het me gelukt om een minuut of tien na de start de lijnen van mijn spi correct om alle stagen, wanten etc geleid te hebben. Ik had alles klaar voor een start over SB, maar het werd BB. Zodat ik eerst alles moest verande-
ren. Later draait de wind wat en moet ik toch over SB verder, zodat ik alsnog
moest gijpen.
Met weinig wind kun je ook zonder ervaring best een spi van 90m2 gijpen hoor, ik deed het nu voor het eerst, en het ging prima.
Alleen wilde later de slurf er maar halverwege omheen. Dat was trouwens nadat de neerhouder op het halfwindse rak was geknapt, de boom sky-high wees, en de spi wat fladderde. Nou ja, even voor de wind varen, spi gestreken achter het grootzeil, de hele bende door mijn mooie grote voorluik gepropt en alles weer ship-shape.
Wel waren intussen 10 a 15 concur-
renten zonder spi problemen voorbij gedenderd.
Nou ja, ik deed dit als prestatie tocht toch? En niet om te winnen.
Met veel spi en andere problemen lever je eigenlijk een veel grotere prestatie dan die lieden bij wie alles gladjes verloopt: de spi staat bij hen direct, een slurf hebben ze niet, neerhouders zijn van kevlar met een breeksterkte van 3 ton, aan de wind kunnen ze hun carbon grootzeil nog vol varen bij 6Bf, kortom dat zijn de winners. OK en terecht ook.Gelukkig is het na de nieuwe Sport E boei bij de wind en kunnen we zonder al die fratsen eens lekker gewoon met de HA fok op aan een inhaal race beginnen.De route keuze is nog een probleem, want route 2 lijkt me dit jaar ongeschikt, om van Vlieland met SW 5 naar Den Helder te geraken, tegen tijzee en grondzeeën in. Route 3, alleen IJssel-
meer, ja dat heb ik nu drie keer gedaan. Dus het wordt route 1 of 4. Mijn favoriet is nr. 1, alleen het volgende rak naar Amsterdam is voorlopig stik in de wind.
Ik ga maar vast 6 uur ankeren pakken, hebben we dat gehad. Naast Bouke met de Catootje, die zich ook af vraagt of wij de enigen zijn met dit plan: wachten tot de wind draait.
Intussen krijg ik een SMS van Bob: mijn My Safety/ SOS apparaat geeft geen posities door. Wat doe ik fout? Het ding is tot barstens toe vol geladen, het piept volgens de handleiding als ik 5 seconden op de knop druk, wat kan ik nog meer fout doen? Dus ouderwets per e-mail mijn passage tijden doorgegeven. Na een uur op de bank plat, is de wind inderdaad gedraaid, gauw het anker op, route 1 wordt het! Bouke is al weg. Na een half uurtje gaat mijn mobiel. Bouke aan de lijn: wakker worden! het waait. Ja zeg ik, ik vaar vlak achter je, ik zie je achterlicht, zie jij mijn voorlicht? Dat doet hij.Donderdag 28 september 06.
We zien elkaar weer in de sluis bij IJmuiden. Daar volg ik dappere dodo, Douwe Dabbert, een Dutch Dandy-achtige, Fokke dus, met lokale bekendheid. Ik volg hem, leg aan naast hem in de marina, dan pak ik vast het goede tijdstip voor het tij. Wisten jullie dat de tijden van de getijden in de Reeds almanak helemaal niet kloppen? Ze zitten er allemaal 2 uur naast. Nou ja, gelukkig wist FokkE uit zijn hoofd dat we niet om 7, of 15, maar om 05:00 weg moesten. Hij krijgt van mij een halve liter bier, als tegenprestatie maakt hij me na drie kwartier doezelen blij met een kop koffie en de mededeling dat het tij(d) is om te vertrekken.Wie kiest nu ook een route met getijden. Aan dek lijnen en zo opruimen valt niet mee, de marina is erg krap en buiten vliegen de loodsboten je om de oren. Met een swell van een meter is werken aan dek ook niet lekker. Uiteindelijk denk ik, hier is het me te link, buiten hijs ik wel. Niet dus, daar is het nog linker.
Er staat een dijk van een zee voor de pieren, de giek zwaait als een gek van SB naar BB, ik durf de bulletalie niet van het voordek te halen, laat staan aan het eind van de giek vast te maken. Dat had dus wel in de haven gemoeten. Maar zonder bulletalie om het grootzeil en mijzelf tegen een klapgijp te behoeden wil/durf ik ook niet. Dus grootzeilsval weer terug op eind giek, dat lukt nog wel, alles snaarstrak en de giek is getemd.
Fokje uit rollen en we lopen 6 knopen door het water, aanvankelijk 8 over de grond. Zo nu en dan word ik ingehaald door lieden met een vol grootzeil (soms zonder dat ik iets kan ontwaren wat op een bulletalie lijkt trouwens), en een fok op de spiboom of zelfs met spinnaker. Jazeker, maar als je ziet hoe weinig het snelheids verschil is….Om half twaalf in Den Helder, In krap 5 uur
Op het log 27 mijl, afstand 32 mijl. Op de website sta ik genoteerd als om 15 uur zoveel aankomst tijd. Dat klopt dus ook van geen kanten. Binnen de 5 uur 32 mijl op alleen de fok, helemaal niet gek toch, die route 1? Morgen verder, dat komt ook beter uit met het tij. Laat die anderen maar doorzeilen op dood water, met aan het eind nog kans op een vuil tij.Ik ontbijt om 12 uur, neem een douche, en ga dan twee uurtjes slapen.
In de laatste 30 uur lag ik precies twee keer een uur op de bank. Dan klussen. Spi op de steiger recht leggen en lijnen ontwarren, logboeken bijwerken. En, oja: de My Safety. Omdat die niet mijn posities doorgeeft, sta ik niet op de website en
kreeg ik verscheidene telefoontjes van ongeruste familie. Bob bellen, tja, Den Helder, te ver weg om een nieuwe te brengen. Maar doet de alarm functie het? Vraag ik. Proberen zegt Bob. Ik probeer. Krijg een lieve damesstem die meldt dat mijn beltegoed op is, en dat ik het gratis (!) kan opwaarderen op nummer zoveel.
In elk geval duidelijk waarom het systeem niet werkte.
Alleen: er zit helemaal geen toetsenbord op het apparaat dus opwaarderen wordt dan een probleem, Je zal in het water liggen, je schip zien weg zeilen en dan zo’n bericht…
Elke 5 minuten komt vervolgens dezelfde boodschap. Behalve na 15 minuten, dan komt er een andere boodschap: ‘Met Bob, ik kan nu even niet antwoorden, spreek een boodschap in…’ Ja hij was in gesprek (met mijzelf nota bene) toen de noodoproep doorkwam.
Dus ik spreek een boodschap in. Je zult in het water liggen en op de alarmknop krijg je een voicemail… Weer een kwartier of zo later begint het apparaat opnieuw te kwekken: het is dezelfde dame weer, maar nu met een ander bericht: de voicemail van Bob is bijna vol, nog 10 seconden, wilt U stoppen, anders verbreken wij de verbinding. Stoppen? Dat kan helemaal niet met dat ding. Maar gelukkig, alles komt goed, opwaarderen kan vanuit Muiden. Dus geregeld zou je zeggen.Helaas blijken later mijn posities na den Oever weer niet doorgegeven te zijn. Zou dat komen omdat het beltegoed van het apparaat weer op was vanwege die
voicemail van 15 a 20 minuten? Maar goed, we staan op de website, alleen loopt mijn traject nu regelrecht van Lelystad naar Den Helder, dwars door dijken, dorpen en Noord Holland. En Jan had ons nog zo gezegd om bij elke hoek in het vaarwater op de knop te drukken zodat ons traject niet over land zou lopen.Maar zonder gekheid, ik vind het een fantastische uitvinding, en heb dit apparaat liever dan een positie melder die aan de boot vast zit. Dan kun je altijd op het internet zien waar de boot is, maar niet waar de schipper is.Deze donderdag blijf ik dus verder in Den Helder, Een andere solist, Herman, route 4 kruist hier route 1, komt een glaasje wijn bij me drinken.
Dan is het voor mij op de boot diner en vroeg te kooi.Vrijdag 29 september 06.
Om 05:55 gaat de wekker, heerlijk geslapen.
Om 08:08 passeer ik de startboei van vandaag, de MH4 vlak voor den Helder. Lichte wind, ruim invallend, dus de topgenua van 60m2 gaat omhoog en wordt uitgerold. We knallen met 8 knopen door het water en met 10 over de grond.
Bij Texel kan ik niet vlak langs de T12, want een bruin schip komt de haven uit en draait om de boei waar ik binnen 15 meter langs zou moeten. Even verderop is de wind langzaam toegenomen tot 5Bf, daardoor gaat het inrollen van de topgenua niet. Dus een hoop tijd verloren voordat het grote loeder, nog maar half ingerold, in het gangboord ligt. Even later gaat er ook nog een rif in het grootzeil. Maar het tij is deze keer goed uitgerekend, de hele weg 2-3 knopen stroom mee.De brug in Kornwerd draait zodra ik er aan kom, sluis op groen, in no time door de afsluitdijk.
Het blaast nog steeds lekker, dus in de haven zet ik het tweede rif. Dat blijkt een goed besluit, met 7-8 knopen gaan we op de WP6 bij Medemblik af. Maar waar is die nu gebleven? Blijkt bijna een mijl meer zuidelijk te liggen dan in de papieren van de 200 myls staat. Dus eigenlijk vaar ik de 202 myls ‘SOLO’, want eerst twee extra slagen om er te komen, en dan diezelfde extra mijl weer
terug.
Intussen is de wind ingezakt, reven er uit, en ruimwinds terug naar Hindeloo-pen. De topgenua is intussen in het gangboord zoet gespoeld, en hang ik nu te drogen. Dat schiet lekker op.Ook het rak naar Breezanddijk gaat gezwind. Ik ben er al om half zeven ‘smiddags. Dan maak ik de tactische fout om nog door te zeilen, terwijl Stavoren stik in de wind is. Maar ja, weerbericht spreekt van SW, bezeild dus, en morgen en zondag weinig tot geen wind, dus als ik wil finishen binnen de tijd moet ik verder. Dacht ik. Maar de wind blijft zuid, dus hele stuk opkruisen, en de wind is zwak, dus het schiet niet echt op.En het is een stikdonkere nacht, boven me sterren, maar overal op de horizon buien met weerlicht, maar zover weg dat ik geen donder kan horen. Uiteindelijk, na drie en een half uur opkruisen, om 21:59 ben ik er. Afstand hemelsbreed 11,2 mijl, maar 21 mijl opgekruist. Nog even 4 mijl op de motor terug varen naar de haven van Stavoren, en proberen de onverlichte tonnen mis te varen. Dat lukt met behulp van de twee kaartplotters, en om 23:00 lig ik vast en om 23:45 is dit verslag bijgewerkt. Nu nog even versturen en dan slapen.
Nog 61 mijl te gaan, moet lukken voor zondag 12:00.Zaterdag 30 september 06.
Laat op, tja geen getijden, dan word je lui. Pas om 10:08 weer bij de LC9 boei, tegen flinke golven in.
Met ruime wind nu weer naar het Noord-
westen. Helemaal naar den Oever. Aldaar topgenua er af en de high aspect fok uitgerold, want hoewel het bezeild is is het wel hoog aan de wind. Ik zeil tactisch wat beneden de koerslijn(ten zuid-westen, want daar gaat straks de wind vandaan komen, dat scheelt straks opkruisen. Deze keer komt het nog uit ook. Boven Medemblik sta ik met de topgenua aan dek, want de wind is afgenomen, ik zie nog net in de verte schuimkopjes mijn kant op komen. Topgenua vliegensvlug weer door het voorluik gepropt. Voor ik bij het stuurwiel ben wordt de Aurum door een heftige windvlaag scheef gedrukt. Zelfstuur er af en zelf weer sturen. Met de toegenomen wind gaat het nu zeer zoef, en door de extra hoogte die ik had genomen (ten westen van de koerslijn en het Vogeleiland) kan ik net de hoek van het Enkhuizerzand boven de dijk bezeilen.Daarna wordt het met afnemende wind wel weer opkruisen naar de Sport D boei, vlak boven de dijk bij Lelystad.
Vlot geschut, en dan de vraag: gaan we verder of blijven we hier?
Gezien de huidige wind, op de sluis woei het Zuid 3-4 Beaufort, beter doorgaan, want de voorspelling is minder wind uit zuidoost. Ook deze beslissing blijkt tactisch geheel onjuist. Om 18:18 passeer ik de OVD3 boei, start van het laatste gedeelte van de 200 myls.
Helaas blijkt de wind verder buitengaats slechts 1 a 2 Bf. En ook al zuidoost. Leermoment: weersvoorspellingen komen zelden uit, behalve wanneer het je niet uit komt. Maar terug gaan en opnieuw aan dit rak begonnen morgen-ochtend mag niet van het reglement.
Dus dan maar verder. Topgenua er op, op het voordek zitten om het natte oppervlak van de boot zo klein mogelijk te maken en het mijne wat te vergroten met een klein glaasje wijn (klein, ik moet nog varen).
De zon schijnt, lekkere temperatuurtje, dit is mooi zeilen. Als de zon onder gaat rustig dineren.Zo glijden we rustig voort de vallende nacht in, een solist achter me blijft steeds verder achter. Zo te zien is het Fokke met de Douwe Dabbert weer, die weet me aardig bij te houden zeg! Alleen
En daar hebben ze geen lichtje op gezet, alleen wat reflecterend tape. Wat zijn die kaartplotters tegenwoordig dan toch een zegen. Zowel om blinde tonnen te vinden als om ze te omzeilen. De Buitenhaven van Hoorn is dan nog een uurtje varen.
Anker uit, het ligt er vol met geankerde schepen, maar ik kan er nog net bij.Zondag 01 oktober 06.
Om 03:30 word ik wakker, wat is er aan de hand? De Aurum beweegt anders. We krabben gelukkig niet, maar de wind is gedraaid, naar Zuidzuidoost 4 Bf.
Redelijk ideaal om naar Muiden en de finish te komen, want de voorspelling is ruimend naar zuid tot zuidwest, en toenemend tot 6 Bf. En buien met 40 knopen wind, onweer en hagel. Dat lijkt me minder gunstig dan wat we nu hebben.
Het anker zit muurvast in de modder, dus het kost even om dat er uit te krijgen. Op de motor weer naar die Sport E boei bij de Nek. Als er geen reflecterende gele band op zat had ik hem denk ik niet gevonden, want het is nog steeds heel donker als ik er om 05:00 in de buurt ben. Met de koplamp op vind ik hem, zeil hijsen, langs varen en tegelijk de knop op de My Safety 5 seconden ingedrukt houden, en hoog aan de wind ploegen we met 6-7 knopen door de golven.Ik trim de zeilen zo dat het stuurwiel iets naar lij vast gezet kan worden. Op die manier stuurt de Aurum zich zelf door het donker. Met alle vlagen loeft hij keurig mee. Zelf sturen gaat nauwelijks beter. Ik schuil onder de buiskap, houd uitkijk, de kaartplotter in de hand. Beetje regen deert dan niet. Weer veel onweer boven Noord Holland, maar gelukkig niet waar ik ben. Bij Volendam overstag, ik zeil een eindje voorbij Marken, genoeg om de finish in een keer te bezeilen. Kom fraai uit, en finish om 08:28 bij de IJM18 boei.
Achter me dezelfde blauwe boot die na Lelystad ook al achter me lag. De Douwe Dabbert, een stalen boot rating 113 of zo.Die moet dus de hele nacht hebben door gevaren. Grote klasse!Wat was dit een fantastisch mooie tocht.
Heel fraai weer, alleen het stuk Noordzee was erg ruig en grauw. Weer van alles mee gemaakt. Drie keer in het donker gezeild. Spinnaker leren temmen. Topgenua gezouten en later weer zoet en schoon gespoeld.
Jammer dat de positie op het internet niet klopte, dat ik 64e sta, nou ja, who cares. Maar helaas had ik familie en kennissen ingelicht over het feit dat ze me konden volgen. En aanvankelijk kon dat niet, omdat ik ontbrak op de website, en toen het wel kon klopten de posities niet, en eindigt mijn spoor zo maar in den Oever.
Diverse ongeruste telefoontjes gehad van wat er aan de hand was.
De uiteindelijke uitslag gaat heus wel precies kloppen aan de hand van het logboek. Maar dan kijkt niemand van mijn kennissen meer op de website.Bij dezen voor allen die dit lezen: de echte uitslag staat vanaf 11 oktober op de website. Allemaal nog een maal gaan kijken graag, want hoewel het doel is bereikt: uitzeilen met intact schip en schipper, een beetje hoger in het klassement mag toch ook nog wel na al die stroom mee op Noordzee en Wad.
Als ik goed heb gerekend heb ik 37 uur en 54 minuten in de tocht gezeild, en 56 uur 51 minuten ‘rust’ gehad, dat is niet alleen haven of ankerperiode, maar ook sluispassages en de 5 uur durende tocht van IJ naar IJmuiden in de duistere nacht. Al met al ook nog 15 motor uren gemaakt. Al met al bijna vier maal 24 uur gevaren.Na het inleveren van de papieren en het localisatie apparaat vertrek ik snel naar Amsterdam, want het weer dreigt ten ongunste te veranderen.
In Amsterdam krijg ik 24 uur extra om bij te komen, want het nachtconvooi is gestremd, spoorbrug stuk.Dus heerlijk geslapen aan de beschutte Houtmankade, terwijl storm en regen Amsterdam teisteren. En daarna de hele dag opruimen, verslagen schrijven, e-mail beantwoorden van mijn werk.
En ja, ook afspraken verzetten voor morgen.
En waarnaar luistert de solo zeiler op zo’n dag? Jawel, naar de Dire Straits (Ruige Zeestraat? Of ‘He is in dire straits’: hij zit in de problemen). En dan natuurlijk speciaal naar het nummer Single Handed Sailor.
Wie het allemaal begrijpt mag het zeggen.

Anjo Veerman a/b Aurum

 

 

De 11de 200-mijls 2006 door John van der Starre

De 11de 200-mijls 2006

website Happy zeilen van John v.d. Starre
http://www.happyzeilen.nl

De voorbereidingen voor mijn 200 mijls zijn dit jaar anders verlopen dan voorgaande editie’s.
Na een druk wedstrijdprogramma in de zomer , we hebben de Van Uden Reco Cup, North Sea Regatta, North sea Race , Vuurschepenrace en Deltaweek meegevaren, dacht ik me in rust te kunnen prepareren voor de 200 mijls. Echter wat onderhoud gooide roet in het eten.

Ik was al vele jaren van plan om het profiel van mijn kiel te optimaliseren. Na de deltaweek in juli heb ik de HAPPY op de wal gezet om groot onderhoud en de kiel te doen. Dus ook mast eraf en o.a.zalingverbindingen vernieuwen, dit was trouwens hard nodig, nog een heftig windje en het hele tuig was denk ik naar beneden gekomen. Dus iedereen met Z-Spar mast, check af en toe die dingen! Als ik achteraf aan de Vuurschepenrace denk waarbij we met dik 40 knopen wind van Scheveningen naar Harwich moesten kruisen ben ik blij dat we het toen met zwabberende zalingen heel gehouden hebben. Het shapen van een kiel is een heel werk , eerst de juiste profielen van internet vissen dan omzetten in mallen (dank aan Marcel!)en kiel opzetten en schuren (dank aan Horst!),opzetten schuren opzetten schuren……… Maar het eindresultaat mag er zijn, een volledig symmetrisch profiel, en in je hoofd het idee dat het onder water helemaal o.k. is.
Altijd was er een snelheidsverschil van ongeveer 0,4 knoop tussen de bakboord en stuurboord koers , dat is nu bijna verdwenen. Het verschil in profiel BB en SB bedroeg dan ook meer dan 9mm, wat dit verschil zou kunnen verklaren.
Alleen de tijd die dit kostte had ik vooraf niet voorzien. Ik denk dat ik bij elkaar 20 uur heb zitten schuren , niet echt m’n hobby..

Begin dit jaar hadden we besloten ook te proberen de ORC –Competitie te winnen , hiervoor tellen de 3 beste resultaten uit een 8-tal wedstrijden. Na de deltaweek stonden 3 boten, waaronder de HAPPY met een gelijk aantal punten bovenaan de ranglijst. Wilden we winnen dan moesten we nog een wedstrijd extra varen om meer punten te vergaren.

De Zuiderzeeweek in Hoorn zou een goede optie zijn, het weekend voor de start van de 200-mijls. Hier zouden we een 1e of 2e plaats moeten varen en onze grootste concurrent “Jack in the Box”achter ons moeten laten. Boven de 15 knoop loopt de boot in verhouding tot andere schepen het beste, alleen was ook de Zuiderzeeweek evenals de andere ORC evenementen weer een licht weer evenement. Nou ja , als het dan niet waait dan hopelijk meer wind de week erna. Tijdens de races in Hoorn bleek dat onze hoogte aan de wind en snelheid bij weinig wind veel beter waren dan vroeger. De nieuwe kiel vorm werkt! We zeilden 4 paaltjes en hadden een te vroege start welke we konden aftrekken.ORC –kampioenschap is binnen!

Hoewel de 200-mijls voornamelijk een race is waarbij je natuurlijk zo veel mogelijk met meer en ruime wind je rakken probeert te varen , gaf me dit wel rust. De speed is goed!
Zondag na de laatste wedstrijd de boot van Hoorn naar Muiden gevaren, mede scheveninger en 200-mijls deelnemer Jan de Bruin van de ESCXAPE had voor ons al een plek bij de Koninklijke gereserveerd. Boot vrij geparkeerd , nu geduld tot dinsdagmiddag..
De dagen tot dinsdag zijn toch altijd hectisch, ik probeer gewoon te werken om niet constant met die race bezig te zijn. Wel steeds een pen en papier bij de hand om de dingen die me te binnen schieten op te schrijven anders vergeet ik ze echt weer, ja je wordt ouder papa.
Verder is de ondersteuning van het “walteam”fantastisch, Marcel met de ontwikkeling van het Excel sheet voor de voorspelde raktijden, Fred houdt samen met mij het weer in de gaten.
Dinsdag middag is het weerzien met de andere deelnemers en Jan Luyendijk weer zeer hartelijk, helaas moest ik het aanbod om mee te gaan chinezen met z’n allen afslaan ,er was nog ’t een en ander te doen op de HAP. Ondertussen zag ik nog Bart Boosman fanatiek in z’n onderbroek zijn onderwaterschip schoonsnorkelen.

‘s Avonds het palaver waar we onze logboeken en XMark uitgereikt kregen onder het genot van koffie en appeltaart. Tijdens de uitleg van de XMark vloog er bij mijn apparaat al een sticker af, waarna de SIM-kaart vanuit het apparaat het biljart opvloog. Ik hoopte na de problemen van vorig jaar toen mijn meldingen op o.a. ’t wad slecht doorkwamen dit m’n enige XMark probleem zou zijn…Helaas ,toen ik na het palaver het apparaat aan boord in de lader stopte werkte deze niet. Snel weer terug naar cafe Ome Ko om de problemen op te lossen,met een andere lader en een stuk van de SIM-kaart geknipt leek het weer OK.

Later bleken weer veel meldingen niet doorgekomen te zijn, jammer voor het thuisfront
Zij dachten op een gegeven moment dat ik over land kon varen.

Na altijd een onrustige nacht waarin alle banen diverse keren in gedachten gevaren zijn zat het ’s ochtends potdicht . Niet meer dan 200 meter zicht, mogen we wel starten?
Op het blokkanaal werd melding gemaakt van zicht van 1-4km ,we mochten dus starten, alleen melding onder de 1km mogen we niet. Samen met Jan de Bruin die naast me ligt alles rustig klaargemaakt en besloten tot een late start , er zou dan iets meer wind zijn.

   
Foto links de Happy Foto rechts: De X van Jan de Bruin,
foto: Piet Bakker (Huizen).

Foto links de Happy- Foto rechts: De X van Jan de Bruin, foto: Piet Bakker (Huizen).
Als een dief in de mist om 9.48 gestart , Bart zat net een 5 min voor me en Bauke iets achter me.Spi op en gaan ,eerst maar een BB slag. Fanatiek trimmend aan de spi realiseer ik me ineens dat er voor Muiden ook nog zoiets als Pampus ligt, ik storm naar beneden ,kijk op m´n plotter, blijk ik er in de mist recht op af te gaan , snel de gijp (hoewel snel, alles voorbereiden, dubbele schoten ordenen , boom dippen, nieuwe schoot erin, boom weer omhoog ,insturen .grootzeil om , blijft hangen aan achterstag….al met al toch een paar minuten ) net op tijd alles geklaard .
Ik lag nu al bijna voor Pampus.
Na een half uur zie ik dat ik inloop op Bart , hij heeft volgens mij zijn hele zeilgarderobe gehesen heeft, spi + gennaker + waterzeil+ grootzeil, het lijkt wel een galjoen.
Doemt er uit de mist ook nog wat beroepsvaart op,maar die zijn goed te ontwijken,. Bart roept nog dat hij waarschijnlijk in Volendam een tussenstop gaat houden om op meer wind te wachten.
Na het Paard heb ik 14 knopen op m´n klokkie, ik besluit door te gaan naar Hoorn.
Bij de GZ2 zie ik Jan de Bruin die problemen heeft met z´n spi en daar wat minuten verspeeld.

   
Foto links van de Happy gemaakt door:
Arie Petrus
Foto rechts: De Bashford H.36 de Kim van
Martin Selles

Op weg naar de Sport E zie ik achter me een boot met blauwe spi steeds dichterbij komen , hoe ik ook m´n best doe. Het blijkt Martin Selles met de KIM te zijn, een Bashford 36, welke gelukkig ook een stuk sneller dan mij moet varen .
Bij de Sport E hebben we nog een spannend gijpduel en vergeten we in de hectiek allebei soms onze stuurautomaten bij te sturen , zodat de 2 boten soms eng dicht bij elkaar komen.
Martin stuurt hem kort om de boei en ik prik hem ertussen. De volgende 5a 6 mijl blijf ik kort in z´n spoor, maar als door krimpende wind ik besluit m´n spi te zetten en deze in een zandloper omhoog trek is hij weg.
Achter me zie ik Henk Bulthuis bij Sport E afnokken, ook Dick Geurts stopt even in Hoorn zo belt hij me door.

De beslissing welke baan is steeds nog onzeker, in overleg met Fred en Marcel (walteam of zoals Fred zei de `walnoten`) wachten we tot Lelystad om te zien ,of de voorspelde winddraaiing naar ZZO plaatsvind.
Ik besluit daarom na de OVD3 een ankerperiode te nemen en te wachten of de wind werkelijk naar ZZO gaat en en de P9 te bezeilen is en dan voor baan 1 te gaan.
Persoonlijk ga ik graag over zout ,vooral met stroom mee! Maar 3 uur kruisen naar de P9 is zelfmoord. Indien de wind niet draait ga ik voor baan 3 of misschien zelfs 2 ,er zit een ZO shift op vrijdagochtend vroeg,precies de tijd dat je bovenlangs de eilanden moet.Een groot nadeel vind ik echter dat je dan van Kornwerd tot Lelystad alleen in Noord Zuidelijke richting vaart, wat met de dan voorspelde overwegend zuidelijke wind op vrij middag en zat ochtend recht in de wind is. Als het kan graag baan 1!!
Om 20.00 is de wind om en gaat het anker op . Ik start bij de OVD3 een uurtje later en Jan enige minuten na me terwijl ik een derde boot vanuit Hoorn op hetzelfde moment de OVD zie ronden. Wie het is kan ik niet zien ,eerst denk ik dat het Dick Geurts is ,hij lag in Hoorn, later belt hij me op en zegt dat hij in Lely ligt. Wie is het dan??
De bewuste zeiler verliest behoorlijk afstand, het is dus iemand met een langzamere boot.
Later hoor ik van Jan dat het Bart Boosman was, hij doet dus ook Route 1.Concurrentie!!
De schutting van de Oranjesluizen gaat supersnel na de dienstdoende vrouwelijke ambtenaar gebeld te hebben en deelgenoot gemaakt te hebben aan onze 200-mijls.Bij de kraan in Marina Ijmuiden kan ik zodoende nog een uurtje pitten. Ik lig toevallig voor de STAMPEDE ,onze grootste concurrent tijdens de Ijspegelwedstrijden, hij ligt hier om glad en strak gemaakt te worden en ons over 2 weken het leven weer zuur te kunnen maken.

Donderdag 28 september
Het tij bij de Baloeran loopt ongeveer vanaf 05.30 , vanaf 05.15 kan ik de sluis/vaartijd als een rustperiode tellen, die pik ik in ieder geval maar mee.
De planning van de vertrektijd is altijd zeer lastig ,wil je het volle tij op het wad of op zee?
Gezien de nog niet zo sterke wind besluit ik niet al te laat weg te gaan, zodat ik in ieder geval goed in het tij op ´t wad zit. Alleen de wind wordt snel sterker en spi-end met 20 knopen wind gaat tie als de brandweer, zodat ik achteraf wat later had kunnen vertrekken en meer tij mee had gehad op ´t eerste stuk.
´T is niet anders , eerst maar effe een gijpje , ik vaar over BB recht op Bergen aan Zee aan.
Alleen met 20 kts wind en behoorlijke zeegang in de nacht niet echt een pretje.
Ik vind tot 20-25 knopen eigenlijk de beste manier eerst het grootzeil strak midscheeps zetten en precies voor de wind varen . Dan de spi kort op de achterste schoten varen ,de voorste schoten los en boom vast laten zakken waarbij de spi niet gehinderd wordt door ´t grootzeil en mooi vol blijft staan. Ook draait hij dan niet zo snel om ´t voorstag als je de boom tript. Vervolgens naar het voordek ,rustig nieuwe schoot in de boom , boom weer omhoog en dan zelf weer naar de kuip , iets insturen ,grootzeil vieren en voila je ligt over de nieuwe boeg. Een goede stuurautomaat (´Harry`) is wel een vereiste om de boot goed voor de wind te houden met het grootzeil midscheeps, anders pakt ´t grootzeil in een slinger te veel wind en wordt je platgeslagen. De grens ligt bij mij bij de wind en golven die we nu hebben , toch maar geprobeerd, het bleek net te gaan.
Na de gijp weer rustig ademhalen en moed verzamelen voor de volgende , die zowieso volgt om over BB het Marsdiep binnen te kunnen lopen. Harry krijgt het wel steeds moeilijker en ik stuur maar zo veel mogelijk zelf, bovendien vind ik dit nog steeds kicken , ruime wind golfjes af surfen.
Tijd om de genua klaar te leggen voor het rak bij Den Helder naar de MH4 heb ik zo niet, maar ik ga gewoon met de mindere wind die daar onder de wal staat de MH4 onder spi te halen.. Foutje, niet te halen bleek , dus met 85 ° ware wind spi eraf, wapperend achter de boot ,in de kajuit gepropt, snel genua omhoog, shit.. schoot zit nog niet vast, effe tobben en het staat weer. Aan de wind naar de MH4 ,ik haal ´m net , dan weer ruime wind naar de T12. Spi moet er weer op alleen die is nog een puinhoop , gelukkig zitten alle schoten en val er nog aan en lukt het om hem vanuit de kajuitopening te hijsen.
Bij de T12 moet hij er weer af, nu wel gepland keurig in het voorluik, klaar om straks voor de laatste 6,5 mijl naar Kornwerd na de D8 weer te hijsen.

 Bart Boosman – foto: Jurrien Baretta

Op ´t wad zit ik vol in het tij , de HAPPY is happy en ik ook !!! 10-11 knopen over de grond, dit zijn stappen! Net niet binnen de 6 uur klok ik af bij de BO2, 55mijl met een gemiddelde van meer dan 9 knopen ,top!
Bij de sluizen van Kornwerd zie ik veel Route 4 zeilers de andere kant opgaan, volgens mij niet bezeild. Ook zie ik daar weer Dick Geurts en Eric Jan Wiebinga beiden komen even aan boord voor het laatste weerbericht vanuit het Happy media centre.

Vrijdag 29 september
Ik wens ze beide sterkte en ga door de sluis aan de remming wachten op de shift naar ZZO om het rak naar Medemblik te kunnen bezeilen. De verwachting is een korte shift tussen 03.00 en 06.00 daarna weer ruimend Z , dan is de WP6 niet meer te bezeilen. Ik wil dus niet te laat weg, en als we (Jan en ik) om 04.00 losgooien liggen alle andere route 1 gangers nog in diepe
rust… Verslapen? ..of taktiek? Na gestart te zijn met een 10 kno-
pen wind uit ZZO neemt hij toe tot 15 knopen, de WP6 is op 50 meter na bezeild. Op naar de H2 . Spi erop bij 120° ware wind en 17 knopen wind geen makkie, super concentreren ,het gaat net , vallen in de vlagen ,loeven in de stiltes, keihard werken.
Na de gijp bij de H2 zie ik op weg naar de Sport B Bart hoog aan de wind op weg naar de WP6 , ik pijl zijn koers en zie dat de wind nog niet veel gedraaid is en hij heeft meer wind dan ik had in dat rak. Toch te vroeg weg gegaan? Achteraf misschien wel, maar op dat moment leek het me een juiste beslissing en een kans om afstand te nemen van de rest.
Na 4h 54m finish ik bij de Sport B. Jan zie ik niet meer , hij had zijn spi dacht ik niet gezet van WP6 naar H2 en ik zie hem toch in de verte aankomen met zijn halfwinder op. Bel hem met het idee naar Makkum te varen en daar onze rust te nemen +douche+gebakken eitje.

In Makkum zie ik nog Han Beijersbergen voorbij varen, hij verteld dat hij helaas vanwege zijn gezondheid niet mee kon doen, jammer, ik hoop dat hij er volgend jaar weer bij is!

Volgens de verwachting gaat de wind na 14.00 weer terug naar de ZW , dit zou gunstig zijn om het volgende rak naar Stavoren , bijna bezeild te laten zijn.
Echter hij neemt dan ook af, en draait dan in de ochtend weer naar ZZO daarna weer ZZW neemt iets toe ,maar is zat middag na 15.00 weer weg. Verwachting zondag is Z. Tricky senario.
Ik kan dus niet te lang wachten , om niet in de stilte van zaterdagmiddag terecht te komen. Wachten op de draaiing….
Ik besluit vast terug te varen naar Breezanddijk en daar te wachten op de verwachte draaiing naar ZZW.
Daar blijken ook Bart, Theo ,Paul en nog wat anderen te liggen. 18.00 geen draaiing, 19.00 geen draaiing, ik word toch wat ongeduldig. Wel verschijnen er tijdens de schemering tientallen ratten op de steiger waar Bart en ik aangeknoopt liggen, zij doen zich tegoed aan de vogelpoep die daar op ligt. Ik besluit toch maar even aan een vrije paal te gaan liggen om onverwachte verstekelingen te vermijden.
Jan , mijn brave schaduw ESCXAPE, is door een onderling misverstand al wel begonnen aan het kruisrak naar Stavoren. Hij meld slechte omstandigheden, niet veel wind ,lastige golfslag en wind recht op de neus.VMG 3,5 . Niet echt een rak om daar de 200 mijls mee te winnen. 20.00 nog geen draaiing.. Het is nu gaan of 6uur wachten omdat ik anders te vroeg in Den Oever ben en dan nog geen gunstige ZZW wind heb om naar Lelystad te varen. Wacht ik nog een uur dan kan ik geen 6 uur rust in Den Oever nemen omdat ik dan in de latere voorspelde stilte terecht zou komen..

Na overleg met walnoot Fred besluit ik in ieder geval naar buiten te gaan en te kijken hoe de koersen liggen en hoeveel wind er is. Ook meld hij wat buienactiviteit met kans op wind ,ook Marcel belt dat er noodweer is in Den Haag, ik vraag nog : is er wind? Meer dan zat, hoor ik.
20.30 nog steeds geen draaiing naar ZZW,is eerder ZO …. Ik word gek , lig ik hier , waarom klopt ´t niet?
O.K. met ZO is hij iets minder ongunstig, ik besluit even te wachten of de shift stabiel is.
Om 20.46 ga ik met een onbehaaglijk gevoel op weg. Kost dit me dit de overwinning of levert me dit juist punten op, het blijft een moeilijke race. Onderweg naar de LC9 neemt de wind weer toe en blijft ZO, dus een lange slag SB.
Ik ben benieuwd wat Bart gedaan heeft, hij zei dat hij eerst zou kijken hoe ik ging en dan zou beslissen wat te doen. Ik denk dat ook hij vertwijfeld is.
Ook hij blijkt uiteindelijk gegaan te zijn
Als meervoudig winnaar zei hij nog in Breezanddijk de mooie woorden tot me: “Met de kunst van het wachten win je een 200 mijls“. En nu vaar ik hier….en hij ook.
Achteraf blijkt Bauke hier zijn winst gepakt te hebben (en op het enkhuizerzand) hij vertrok om 06.06 en voer dit rak sneller dan Bart en mij., de verwachtte windstilte zaterdag middag bleef uit ,dus ook hij kwam met prima wind later zaterdag in Hoorn aan. Mazzel??? Misschien wel,of misschien had hij betere informatie…

Na Stavoren op naar den Oever, de buien naderen snel. Fred ziet op de buienradar dat ik rond 00.30 de klos ben, net de tijd dat ik bij WV5 zou zijn. Haal ik het of niet ?
De spanning stijgt ,maar de snelheid ook, spi trekt als een beer, 140° ware wind met 22 kts haal ik net, maar hij neemt verder toe, Harry trekt ´t niet meer, ik moet zelf sturen…
Den Oever is alleen net een mijnenveld, veel onverlichte boeien, veel ondiepten.
Binnen op de plotter kijken is er nu niet bij, ik ga op gevoel en dieptemeter.
De wind piekt soms naar de 29 knts, ik moet echt laag sturen, speed 9,9 , wanneer en hoe gaat die spi eraf?
Als iemand dit met een webcam van boven zou kunnen zien, zou hij zeggen , “die is gek“
Ondertussen veel hoge bliksemontladingen om me heen, ook een reuzeklap in die toren van Den Oever, het ziet er allemaal heel surrealistisch uit..
Op het moment dat de spi eraf gaat val ik even naar voor de wind om de druk eraf te krijgen.
Eerst genua omhoog, spival achter de boot overboord, dan stopper open en met alle hens spi in de kajuitopening wegproppen.
Snel even binnen kijken , shit,ik ga recht op een bankje van 1,90m af ,daarna 1,40 , snel oploeven!
Onder genua verder , het hoost nu van de regen ,slecht zicht. Nog wat verwarring welke boei maar om 00.38 afgeklokt.
Ik ben redelijk stuk, weinig geslapen, heftig rakje, ik ben blij even 6 uur te kunnen pakken in Den Oever.

Zaterdag 30 september
De wekker om 05.00 gezet, alle puinhoop opgeruimd en weer voorbereid voor het rak naar Lelystad.
Even paniek, Harry doet ´t niet!
Alle zekeringen gechekt,lijkt goed, blijkt de afstandbediening sluiting te maken, was nat.
Gelukkig na wat vaselinespray werkt hij weer.
De wind is nu wel zoals voorspeld naar ZZW en is het rak goed bezeild , zelfs na onder de rook van Den Oever uit te zijn , de spi erbij gezet. 100° ware wind ,12 knopen ,gaat net. Snelheid is zeker een halve knoop tot knoop meer dan zonder spi.
Alleen de laatste 3,5 mijl van Enkhuizerzand tot Sport D moet ik kruisen, wel balen, wetende dat Bauke met zijn 1,35 kiel hier waanzinnig de bocht afsnijdt en rechtdoor over het zand vanaf Den Oever naar Sport D koerst. Voor me zie ik nog een solo man of vrouw. Het blijkt vrouw , het is Pamela , ook kruisend naar Sport D.
Na de sluispassage twijfel ik nog even tezamen met het walteam of ik doorga naar Hoorn of niet. Als de spi erop kan besluit ik wel te gaan , de HAP loopt dan zo 7-8 knoop.
Gelukkig blijkt dit het geval, onderweg krimpt de wind nog iets waardoor het nog beter loopt.

Na 1h 41 min ben ik bij de Sport E en klok daar af.
Ik besluit weer voor anker te gaan om de wind ,hij moet weer naar ZZO, goed te kunnen voelen en zien. Na een kleine 2uurtjes volgt Jan ! en komt langszij ,gevolgd door Bauke.
We drinken een wijntje en ik bak wat pannekoeken ,hartstikke gezellig, ook dit is 200 mijls !!

Zondag 1 oktober
Om 00.00 is de wind om , Bauke is al weg, wat is taktisch juist?
Nog even wachten op meer wind, of draait de wind dan weer tegen?
Ongeveer 40 minuten na Bauke start ik ook met de gedachte ,die wil ik voor Muiden pakken.
Het is een lange SB slag naar Volendam, dan langBB naar het Paard en vervolgens bezeild over SB naar de IJM18.
Net voor de IJM18 haal ik de Catootje van Bauke nog in ik finish om 03.31.
Als ik finish heb ik weer een onwijs voldaan gevoel, dit is verslavend ,deze race,
Alle hoogte en dieptepunten, verlies en overwinningen op jezelf maken dit tot een onvergetelijk avontuur ongeacht je klassering!
Na wat rekenwerk heb ik uiteindelijk ook vertrouwen in een goede klassering, wat na 2 dagen bevestigd wordt in de voorlopige uitslag: een mooie 2e plaats, dik tevreden, de stijgende lijn zit er nog steeds in…

Tot volgend jaar!

John van der Starre
S/Y Happy

 

Mailtje Bart Boosman

Tot mijn genoegen zie ik dat ik weliswaar verloren heb, maar toch op de derde plek sta. Drie fouten gemaakt, toch nog de derde plek.
In geval van discussies over mijn tijden; ik heb de foto’s afgedrukt en je kan alle tonnen prima zien. De foto’s van de GPS, vooral in het donker, zijn bijna allemaal teveel bewogen om ook de tijd te kunnen aflezen, maar je kan wel gewoon op de kajuitklok zien hoe laat het was. Op verzoek kan ik ze je toesturen, ik neem ze in ieder geval mee naar de prijsuitrijking.

Groeten, Bart

1e fout: Toen in het donker op de noordzee de spi ontplofte had ik onmiddellijk de tweede spi moeten zetten, en niet de genaker. Het had een paar tiende knoop gescheeld over een grote afstand.
2e fout: Gaande van OVD naar Nek, op de terugweg, had ik de positie van die staak een mijl verkeerd ingevoerd. En kon vervolgens de boei niet vinden. Terugvaren kostte minstens tien minuten.
3e fout. Op het laatste stuk, vanaf Volendam, had ik de keus tussen wachten op mogelijke ZO wind (die waarschijnlijk heel zwak zou zijn) en kruisen met een lekker windje. Ik vond de gok om hierop te wachten te groot. Het pakte anders uit: zondagochtend vroeg stond er al een flinke wind. Bauke heeft hiervan geprofiteerd en prompt gewonnen.

Ook een paar dingen heel goed gedaan:
– Wachten in Volendam. Als enige.
– Route 1 bleek de beste
– Wachten in Breezand. John vd Starre was te ongeduldig. Tijdens het onweer draaide de wind 45 graden en nam sterk toe. Ziehier de winst! Wel heftig zeilen! Maximaal 38 knopen wind, helse regen. Vol zeil gehouden. Vervolgens doorgevaren tot Lelystad. Tot Nek geen slag hoeven maken.

 

Mailtje Geert Bosch

Vandaag een beetje stram, met een rode kop en onwennig op kantoor.
Prettige herinneringen van de race komen meerdere keren per uur naar boven. Niet goed voor de productiviteit….
Zie de vloot op woensdag uit de mist opdoemen, de vele spinakers richting Hoorn, voel de twijfel kort na de keuze van baan 1. Nog pijnlijke knieen van een gevecht met de genua voor de kust bij Petten en de voldoening tijdens vele bezeilde rakken op het IJsselmeer.
En natuurlijk de gastvrije ontvangst met schol en bier op zaterdagavond. de verhalen van de andere schippers. Jan en alle andere (onzichtbare) organisatoren: Heel veel dank.
Jullie bezorgen deze soloschippers onvergetelijke races.

Groeten, Geert

(Foto : Zeilen. Harry Vogel & Geert Bosch tijdens de Flevomarina Dualhanded)

 

Mailtje Harry Vogel

Eigenlijk nog steeds niet helemaal weer gewend aan het normale bestaan na een weekje uitwaaien.
Ik heb dramatisch slecht gezeild. Misschien is dat werken tussendoor niet zo’n geweldig idee geweest.

Tot nu toe zak ik elke dag een stukje verder in de uitslagenlijst. Ik neem aan dat jullie er nog steeds mee bezig zijn en ik begrijp dat de uislag pas vast staat op de prijsuitreiking maar…..
Er is in m’n track-staatje een klik niet doorgekomen: de passage van de OVD3 op de terugweg. In m’n logboek is die tijd uiteraard wel vermeld. (zal rond de 00:57 uur geweest zijn).

Volgend jaar graag weer een 200 mijls, dan zal ik toch eens overwegen te stoppen met dat werken.
Het doorkruist je hobby’s zo hè.

groeten,
Harry a/b Tzigane

(Foto : Harry vertelt het allemaal in het opname-schip)

 

De Douwe Dabbert in de 200 myls van 2006: een beknopte terugblik door Fokke van der Valk

De Douwe Dabbert in de 200 myls van 2006:

een beknopte terugblik

palaver
Het palaver op woensdagavond bij cafe Ome Ko was als vanouds: een gezellig weerzien met oude en nieuwe bekenden.
Met de koffie was iets aan de hand. Ik vond hem te hard en de afdronk was niet prettig.
Dat is jammer want koffie is erg belangrijk. Ik ben daarom na m’n eerste bakje op bier overgeschakeld.
Daar was gelukkig niks mis mee.

routekeuze
Ik kan hier een ingewikkeld verhaal vertellen over meerdaaagse voorspellingen en tactische keuzes. De werkelijkheid is dat ik er zin in had om me voor de winter nog eens lekker langs de kust te laten blazen. Aeolus was me goed gezind. Voor vrijdag was voor zee 5 Bft. uit ZZW-richting voorspeld, terwijl de wind in het IJselmeergebied die dag naar verwachting beduidende minder, namelijk ca. 3 Bft., zou zijn. De Douwe Dabbert (3,5 ton staal bij 6,10m lengte waterlijn) heeft wind nodig en komt niet zo hoog aan de wind. Een goede rede om voor route 1 te kiezen.

spinaker
Die ging dus te barste tussen Den Helder en Oudeschild. Dat kwam doordat ik andere deelnemers op zee hun spi had zien voeren. Op de Douwe Dabbert had ik bij de Baloeran (cardinale ton nabij IJmuiden) de genua I gezet, een boompje erin en een bulletalie onder de giek.

Bij daglicht heb ik besloten dat, met de wind recht achterin en de deining schuin van achteren, meer zeil niet handig was. Ik kon nauwelijks bij het roer weg waardoor ritsen geen optie was. Op het vlakke water van het wad kreeg ik alsnog m’n kans. Bij de MH4 aangekomen, had ik niks voorbereid omdat het oorspronkelijke plan was al in Den Helder een tijstop te maken. Het zetten van de spi, na het ronden van de ton, ging gehaast, ongeconcentreerd en vol ongeduld. Dit had een dubbele zandloper tot gevolg. De boel zat muurvast en wilde niet meer naar beneden. In het zicht van de haven en de T12 (6 mijl verder) is dat uiteindelijk toch gelukt. De warboel heb ik maar een beetje aan dek gebonden en later in de marina uit elkaar gepeuterd. Een scheur vlak boven het onderlijk is na afloop van de race door Zwaan Sails (jawel official sponsoring partner van de 200 myls, die dus) hersteld. Voor de rest van de race moest ik me zien te redden met m’n gewone voorzeiltjes. Dat heeft in de verdere tocht tot veel extra zeiltijd geleid. De spi wordt namelijk ook als halfwinder ingezet.

weer
De temperatuur was aangenaam, maar dat hoort niet bij de 200 myls. Handschoenen heb ik dit keer niet nodig gehad terwijl je in de 200 myls dient te vernikkelen van de kou.

onweer
Vrijdagavond was er veel weerlicht en waren er ook onweersbuien. Rond elven had ik het eerste rif gezet omdat de wind aantrok tot een zesje. Op weg naar de LC9 (nabij Stavoren) kwam ik in een stortbui met donder en bliksem terecht. Ik heb het grootzeil neergehaald en ben weer snel onder de buiskap gaan zitten om te sturen. Op zulke momenten ben je blij dat niet alleen de boot van staal is, maar de buiskap ook. De dichtstbijzijnde inslag was op 2100m afstand. Dat ik niet onder de buiskap wegdurfde heeft het inschatten van de afstand tot de LC9 in de stortregen enigszins bemoeilijkt. Op sb boeg heeft e.e.a. geresulteerd in een flinke groene schram.

windstilte
Voorspeld was dat van zaterdag op zondag de wind zou krimpen van ZW naar ZO. De laatste 2 rakken worden dan beter bezeild. Bij Hoorn aangekomen, wilde ik nog even door naar Volendam om daar een officiële rust te maken. Om ca. 20:00 kwam niet de beloofde windschifting, maar viel de wind weg. Om een dutje te kunnen doen heb ik daarom maar geankerd halverwege het rak. De rusttijd telt dan niet als rust, maar als zeiltijd waardoor ik behoorlijk zal zijn gedaald in het klassement. Omdat ik de volgende week een beetje fris op het werk wilde kunnen verschijnen heb ik niet ieder uur gekeken of er wel wind was, maar doorgeslapen tot zondag 02:00. Na een klein ontbijt zat ik om 03:00 weer in de race. Bij de MN1GZ2 (Gouwzee/ Volendam) drukte ik af om 04:48. Zondagochtend om 8:40 finishte ik bij de IJM18. Aldus was er voldoende tijd om in Muiden te douchen en voor twaalfen logboek en ‘My Bodyguard’ in te leveren.

communicatie
In de eerste edities van de 200 myls waaraan de Douwe Dabbert deelnam, moest ik in sluizen en havens de wal op om vanuit een telefooncel passagetijden aan Bob door te bellen. Ik heb het nog even kunnen rekken, maar sinds 29 augustus 2000 is ook de Douwe Dabbert op het gsm-netwerk aangesloten. Een VHF had ik aanvankelijk ook niet.
De veiligheid moest voornamelijk komen van een rubberboot van de kijkshop die permanent aan dek lag opgeblazen Als ik nu tijdens de race één van m’n buddy’s van het DD-team aan de lijn heb met de vraag:’Waar zit je?’ Is een druk op de knop van ‘My Bodyguard’ genoeg om binnen enkele seconden op internet een stip op de kaart te laten verschijnen. Fantastisch Jan! Bedankt voor weer een fijne doe-vakantie.

 

Groetjes,

Fokke van der Valk DD-team

 

 

Ingestapt in de verkeerde bus door Age van der Bles

200 myls solo 2006 “INGESTAPT IN DE VERKEERDE BUS”Age van der Bles a/b zs FoddeboskHet kan weer beginnen na een redelijk succes in de 24-uurs, op naar Muiden.Het verwrongen oog van de spinnakerschoot achterop nog even vervangen voor een degelijke wandputting. En we zijn er klaar voor!
Het kijken op “guru” en “windfinder” neemt bijna epidemische vormen aan. In de laatste week gaan we dan ook nog op de site lekker elkaar opjutten. Lekker inkomen heet dat volgens mij.
In het weekend van 26/27 september de boot naar Muiden brengen. Zonder wind op zaterdagmorgen op de motor naar Lelystad. En na Lelystad waait het Zuid Oost, spi erop en nog lekker even zeilen. We zijn om zes uur al in Muiden. Lekker eten en wachten op de eerste solisten. Mattieu komt als eerste maar gaat gelijk naar huis. Jan komt met Jerry Freeman als het donker is.
Zondags gaat Jerry nog even naar Engeland en passen wij op zijn boot. Als alle weekenders weg zijn leggen we ons in startpositie aan de steiger. We nemen er alvast een met Albert, die binnen komt vallen met een smerige neus.
Nu Albert er is laat ook ik mijn boot met een “gerust hart” achter in de gezellige haven van Willem. Plicht roept en dinsdagmiddag kan ik pas terug zijn.Dinsdag 26 september Dinsdagmiddag om een uur of vier aankomen. De haven is weer klem vol gelegd en de deelnemers zitten gezellig bij elkaar aanboord elkaar te begroeten. Na alle oude bekenden even de nieuwe Lady A bekijken. en we verzeilen aan boord bij een Hylper horica uitbater.
Niet slecht om aan te stoten en een gerookte paling aangeboden te krijgen. Gezelligheid kent geen tijd en via graaf Floris komen we bij ome Co terrecht. De appelpunt slaan we over na een uitgebreid maal maar de koffie smaakt best. Na uitreiken van de zwarte tassen met inhoud en een weerpraatje dat net zo warrig is als het weer zelf gaan we richting haven.
Daar ploffen we gezellig achter in de kuip. Na even de afspraak: “eerlijk of verlinken”, komen de plannen voor de komende dagen op tafel. Mij worden de ogen nog even geopend dat een rust bij een boei altijd 6 uur moet zij anders is het zeiltijd. Dat had ik dus niet gelezen maar staat een artikelen verder in de convocatie.Woensdag 27 septemberNa een rustig nacht sta ik laat op want vroeg varen levert geen wind op. Die gedacht hadden er meer want ik heb zelden zo’n lamlendige start van een wedstrijd gezien. Nou ja gezien? Het was redelijk dicht van de mist.
1 km zicht??? Ik heb mij twijfels. Maar als iedereen om kwart voor tien om de boei cirkelt ga ik weg, het is me te link en de kans op een aanvaring is niet ondenkbeeldig. In de mist is weinig te zien, naast mij op ca 200 m vaart Bart met alles wat hij heeft spi, halfwinder en grootzeil. Toch loopt hij niet harder dan mij. Oké, dat gaat in de mist op Maken aan.

Plots komt er een J achter me langs scheren en verdwijnt weer net zo snel. Na de passage van de vaargeul klaart het iets op en ontdek in voor mij Ericjan en Albert Brooshuis. Het voordeel van gekleurde zeilen is dat je ze eerder ziet.
Even gijpen en dan om de hoek naar Volendam. Nu heldert het op en kunnen we zien waar iedereen zit. Lekker raggen onder spi met z’n alleen hoog aan de wind.

Na de GZ gaat het plat voor het lapje. Eigenlijk maken we allemaal ( behalve Bart) de fout om door te gaan. Want erg veel wind is er niet als de zon gaat schijnen. Maar de adrenaline stuurt ons door: op naar Lelystad.
Daar moeten knopen worden door gehakt. Route 1 over zee of route 4 voor zeemijltjes op het wad? Route 3 deed ik vorig jaar, ik wil meer. 30e is leuk maar 29e beter.
Maar wat te doen? Amsterdam is 16 mijl tegen de wind nu. Wachten op de beloofd zuiden wind??
Ik besluit voor 4 te gaan als hij draait geeft dat van de Rotterdammerhoek naar Enkhuizen ook voordeel en dan hopen dat het Wad bezeild is. Als ik samen met Gerben onder Spi links en rechts langs de EZ13 vlieg lijkt de beslissing goed.

De wind trekt wat aan en met de zon in de rug gaat het lekker met 6,3 mijl langs de thuis polder. Bij de NM2 is de wind nog Zuidwest dus hoog aan de wind, dus hopen dat hij onderweg draait naar het zuid.
Nou mooi niet, ik kom een mijl tekort bij de KG boei, niet lekker dat eerste verlies maar de groep voor route 1 heeft nu een probleem want dat is flink kruizen naar Amsterdam.
Later blijkt dat zij wel in een keer naar Amsterdam konden zeilen. Kennelijk was mijn kwartje voor de wind niet goed terecht gekomen!
Half negen bij Enkhuizen lekker voor anker bij het museum. Gerben licht er al maar verder is er ruimte zat. Na mijn zonnelampje te hebben gemonteerd gaan we warm eten en een borrel drinken. Dat gaat met horten en stoten want in de komende twee uur loopt de havenvol en iedereen wil ankeren. Om elf uur kruip ik er in. Het gevoel is toch wel goed over dag één.

Donderdag 28 september

S’morgen om acht uur de haven, uit het waait hard 4,5-5 Bft maar Kornwerd is ruim voor de wind. Hijsen dat ding! Maar zonder boom is de spi erg onrustig. Durf ik dit wel en kan ik dit nog aanpassen? Afsturen, de stuurautomaat erop en de boom en loefschoot zetten.
Dan staat hij stil, en gaan we met uitschieters van 8,5 en zelfs 9,2 mijl naar het Noorden.
Na een uur durf ik wat te ontspannen en geniet ik van de snelle rit. Bij de sluis gaat het soepel er liggen wel een stuk of tien solisten. Ook Gert Jan, Ron, Gio en Pamela liggen hier en achter ons schuift Herman nog mee. Het verbaast je dan weer dat al die eenlingen zonder noemenswaardige problemen binnen varen maar dat schepen met meer bemanningsleden dwars in de sluis liggen. Na de brug aan de gorring, wachten tot twee uur op de stroom. Gezellig even met een man of acht bij praten.
Ondertussen liggen de eerste route 1 gangers ook in de kom! Oeps, gemiddeld 8 mijl en meer. Dat is geen goed bericht. Zitten we verkeerd met route 4? Het gevoel bekruipt me dat ik in de verkeerde bus ben gestapt en ik kan er niet meer uit. Na de start bij de BO2a boei kan ik bij de goede boei mijn positie niet op nieuw verzenden. Als laatste van de groep begin ik aan de tocht over het Wad. Verdorie, ze moeten op kruizen, maar dat was niet de bedoeling!
Nou de mooie zuiden wind die beloofd was is zuidwest. Met zijn alleen kruizen op het wad is spannend. Wie durft het verst de droogte op en hoever ga je buiten de boeien. Nu helpt het wel als je bij mooi weer de grenzen op zoekt dan leer je het water te “lezen”.
In ieder geval vaar ik na een half uur achter de “kenner” Ron. Als “Nieuwe dieper” weet hij de weg op het wad. Maar ik loop harder en net zo hoog. Boven langs ? Onder langs? Het laatste, dus het kost hoogte maar samen gaan we op de Texelstroom aan. Ook Gio blijft bij al kan hij niet helemaal de hoogte houden. Ondertussen speelt mijn “bus” gevoel weer op. Ik heb er geen vrede mee dat de strijd al verloren is voor die echt begonnen is. Uit nijd op mezelf stuur ik de boot buiten de boeien.
14 meter water is genoeg om hoogte te pakken. Ongemerkt schuif ik achter de banken, nog steeds 12 meter water, en ik lig de jachthaven voor. Zonde om de hoogte weg te geven.
Dan plots schrik ik wakker uit mijn gepeins, als het water “kookt”. Links en rechts steile golfjes en een hoop herrie. De diepte loopt snel van 10 naar 5 meter en door naar 4,3 meter
Shit en nu! Terug? Maar links en rechts ziet het er erg droog uit op een uur voor laag water.
Ik zie dan de kleine kardinaal op 1,5 mijl aan bakboord en besluit door te varen. De diepte meter geeft nog 3,2 meter aan en eerlijk is eerlijk ik zit met kromme tenen.
Als er niets gebeurd zakt na 300 meter de diepte meter weer naar 7 meter en ben ik er over. Het gat naar Gio en Ron is geslagen en ik kan hoog aan de wind met de stroom in de rug bijna de Ts 12 aan.
De klipper achter mij zal wel verbaasd geweest zijn. Ik had precies de havenmond voor de kop maar ga overstag en druk bij de boei mijn knopje in en ga weer zee op. Het waait stevig en met stroom tegen golven is het hard werken. Onder Texel staat nog stroom mee maar tegen de Dove balg aan begint de stroom al te draaien. Met een paar korte slagen en een lange kom ik in Den Helder. Eigenlijk een uur later dan gepland. Maar nu wel met dood tij. Het is zes uur en nog twee uur licht. Het is zonde om te blijven liggen. Dus uit reven en op naar Den Oever. Rustig voor de wind en met uiterst kalm water klok ik om half acht af. Achter mij, nog Ron en ik dacht Gio. Rustig op de motor aftuigend wacht ik op de schepen. Het blijken Ron en Gert Jan Kos te zijn.
In de buitenhaven even overleg, eten in Den Oever of naar binnen en in de jachthaven. Het laatste en als we een half uurtje wachten op bussen die over de sluis en brug moeten komt Pamela ook nog binnen. Gezamenlijk varen we door de sluis en brug en meren om half tien af in de jachthaven.
Wat is dan een warme douche lekker. Heerlijk het zout en het zweet eraf. Even een warme hap. Redelijk fit loop ik met wat bier nog even naar Ron. Maar die is uit de lijken,net als zijn spi overigens, en is al heel ver in dromenland. Droomt vast over zelf werkende lieren en spieren als kabbeltouwen. Ja, een grote boot heeft grote kerels nodig. En op kruizen in smal water is met een 44 voeter geen alle daagse bezigheid. Dus ik kruip er ook maar in.

Vrijdag 29 september

Vrijdagmorgen is het rustig. Achter het bos valt de wind mee, moeten we wel weg? Eric jan blijkt ook nog binnen gekomen te zijn. En om negen uur komt een verkleumde BertJan v Delft met de Utopia binnen dwarrelen. Gelukkig maken vele handen licht werk en kan Bertjan na een minuut of vier de spi-schoot wel loslaten als voor en achter alles vastliggen.
Dan is het ook onze tijd, EricJan, Pamela, Ron en ik zetten af richting de WV 11 aan de wind gaat het richting UK 14.
Da’s heftig, vier uur sturen, eigenlijk overtuigd en dus staan op de banken. Onderweg doet alles zeer ribben, armen, ellebogen en niet te vergeten je kont. Hoe vaak de verleiding om af te sturen naar Lemmer voorbij gekomen is weet ik niet maar het zonnetje en het feit dat ik hoger liep als de Lady A deden me net genoeg om door te gaan. Bij Urk kom ik 1,6 mijl tekort, dus onder het Vormt overstag en de boei aanlopen.
Na even alles los te laten. Enig sinds hersteld zet ik bij het Enkhuizerzand de Spinnaker weer, 85° aan de wind moet net kunnen. Het gaat boven verwachting goed en het schiet lekker op. Onder Enkhuizen trekt de wind echter even aan en bij 55° schijnbaar aan de wind giert de boot op zijn kant uit het roer. Ik gooi nog net de lij schoot los en alles slaat en klappert. Ik ben toch blij met een slurf! Naar voren en de lijn los en binnen 2 minuten is de lap weg.
Even uitpuffen en bijkomen. en dan de genua uitrollen en door naar de WP 6.
Bij Medenblik wordt het wat buiig en als ik afstuur naar Hylpen ( Hindeloopen ) zet ik de boom maar in de genua en de GPS op H2. Even iets eten en drinken. Het schiet ook eigenlijk niet op dus toch de rode lap er maar weer op. Onderweg zit er een engeltje op mijn schouder mee te kijken. Ron wil weten waar ik heen stuur? Niet de H2 is de bestemming maar de VF-A “oeps” foutje, maar nog net te herstellen. Bij de VF-A even wachten want Ron zijn huis heeft geen koelwater. Gezamenlijk met Gertjan Kos en Ron leggen we aan in de Marina. Gezellig man, de haven vol reddingsboten en een feestje op de wal. Gezamenlijk gaan we een hapje eten en bij een paar pilsjes en in de warmte is het moeilijk wakker blijven. Wel geef ik Ron mijn anker mee, want nu hij zover is gekomen wil hij ook ankeren. Alleen de lier doet het niet en zijn anker en ketting zijn van orkaan kwaliteit. Dus een lichter anker en een ankertros wisselen van schip

Zaterdag 30 september

Zaterdag vroeg op maar achteraf niet vroeg genoeg. Pamela, Ron en Bertjan zijn al weg. Snel varen en op naar Lelystad. Als het zonnetje erbij komt lig ik dwars van Stavoren en kan de sport D aanlopen. Wel jammer dat het Enhuizerzand in de weg ligt. Samen met Ron bij de sport D afgeklokt en op naar de sluis. Ron tikt af en gaat hier voor anker. Ik ga door.
Eigenlijk wil ik de Genua I zetten maar dat is vrij veel werk met een rolfok. En hoe eerder ik weg ben hoe beter want de wind zal afnemen. Van de Ovd 3 naar de Nek ( het blijft voor mij NEK!) hijs ik de Genua I vliegend het help toch 0,5 mijl in de snelheid. En dan maak ik een beginners fout. Ik wil naar MUIDEN!!!!
Opkruizen naar “Volendam” gaat nog met net 5 mijl aan de wind. Maar als ik net voor Pamela om de GZ ga valt de wind helemaal weg. Achter het Paard van Marken is het kruizen naar Muiden, maar met 1,5 mijl snelheid is het niet echt leuk meer. Stom, Stom, Stom was blijven liggen in Volendam. Pas als ik op 2 mijl van de IJM 18 ben komt er een zuid oostelijke briesje terug.
Om 20.39 druk ik voor het laatst af. Binnen is binnen.

Blijft het gevoel van de “verkeerde bus” en zo. Maar al met al redelijk fit en stevig gevaren. Er zijn nog punten voor verbetering vatbaar en dat is gelijk het doel voor volgend jaar.
Tevreden zeker, het schip is heerlijk, zeker aan de wind en in een dikke zee.
Eigenlijk geen schade of kapotte zaken,of het moet de schipper zelf zijn. De rug, de elleboog ( tennis verschijnselen) en onderarmen zijn wat stram. Gelukkig vaart mijn vrouw zondag het schip terug. Ze solliciteert ergens naar volgens mij?
Lekker zondag morgen na genieten met z’n alleen op de steiger en aanboord.
Heren Luijendijk, heer Honing en bemanning van het ontvangst schip en alle stille krachten achter de schermen, mijn dank voor een heerlijke ervaring. Alle vrouwelijke en mannelijke collega schippers dank voor de talloze momenten van geluk soms op afstand soms kort bij het gevoel van samen een missie te hebben is nooit ver weg geweest.
Hartelijk dank daarvoor en tot ziens op 11 oktober en anders tot volgend jaar misschien.

Verslag: Age van der Bles
z/s Foddebosk
datum 3 oktober 2006

 

 

De 200 myls ‘SOLO’door: Frits Brattinga

De 200 myls ‘SOLO’door: Frits Brattinga(gepikt van z’n website: http://www.lady-a.nl)

21-09-2006

De boot is gereed. De bemanning staat op scherp. Nu nog het weer, de wind, het water, de zeilvrienden, de spanning, de start, de 200 Mijls, het wordt weer genieten.

Hier leest u alles tijdens de race.

26-09-2006 Drukte in de haven van Muiden voor de start van de 200 Mijls Solo

  • Ondertussen wordt het weer bestudeerd de diverse route’s ingebracht in de plotter en een beetje gebuurt bij de concurenten medezeilers.
  • Overdag lekker gekletst met andere zeilers, nog een interview met het Friesch Dagblad
Tweehonderd mijl op zee Leeuwarder Courant, 28 september 2006

Woensdag steken ze af, de 87 solo- zeilers die meedoen aan de 200 mijl wed- strijd over Noordzee, Waddenzee en IJsselmeer. Er doen veertien Friese deelnemers mee, onder hen Piet Bakker uit Hindeloopen en Anje Valk uit Harlingen. Maar liefst 297 zeilers blijven teleurgesteld achter, zij staan op de wachtlijstDe zeilers komen op Dinsdag om 20:30 uur bij elkaar in Muiden voor het palaver.
Woensdag gaan ze van start, tussen 7 en 10 uur. Dan moeten ze goed het weer en de wind-verwachting bestuderen, want eenmaal op een van de vier routes, kunnen ze daar niet mee van afwijken.De hele reis zijn ze alleen verantwoor-
delijk, zowel voor de weerkunde als voor de aan- en afvaart in rusthavens. Overleg met het thuisfront, bijvoorbeeld over het weer, is wel handig. ‘Vorig jaar hadden we steeds windkracht 7 a 8, toen was je steeds aan het zeilen en had je geen tijd voor andere dingen’, zegt Bakker.Uiteraard moeten schippers en jacht in goede conditie zijn. ‘Je doet het niet zomaar even’ stelt Bakker. Ook zijn de nodige veiligheidsmiddelen vereist.
De organisatoren Jan en zijn zonen Bob en Marco Luyendijk geven iedere deelnemer een zendertje mee. In hun kantoor kunnen ze de positie van de schepen daardoor aflezen. Bij het ronden van een ton, moet de deelnemer op een knop drukken, zodat ook te zien is of hij de ton op de juiste
manier rondt.
Bakker: ‘Geen gesjoemel, dus’. In geval van nood dient de zender als communicatiemiddel.Om ervoor te zorgen, dat de schippers niet kapotzeilen, moeten ze minimaal 27 uren rusten onderweg. In ieder geval drie periodes van zes uur, waarvan een ankerperiode. Bakker verwacht dat de deelnemers tussen zaterdag- en zondagochtend aankomen. Wie zondag na 12 uur arriveert, telt niet meer mee in het klassement.Muiden, haven, zeiltocht start woensdag 7-10 uur, zie ook www.200myls.nl, op deze zijn ook de verrichtingen van de zeilers te volgen tijdens de race.

27-06-09 Mist, dichte mist, bij het paard van Marken wordt het zicht iets beter.

  • Om 06.00 uur is de koffie klaar, eitje met spek gebakken. samen met Piet Bakker van de Jolly J koffie gedronken.
  • 06.15 uur de spi aan dek gelegd.
  • 06.30 klaar voor vertrek.
  • Samen met Frits Bartels en Piet Bakker richting start, de J Action loop vast.
  • Buiten op het IJmeer toch maar de Genacker gepakt, De spi zal na Marken niet blijven staan en bij het oversteken van de geul kan je met de Genacker beter uitwijken voor de scheepvaart en dat is wel gemakkelijk met deze dichte mist.
  • Om even over half acht wordt voor de eerste keer de GPS unit ingedrukt, ik ben gestart. Het doel is om voor de Line Honeurs te gaan, want met de zware handicap die ik heb zal een overwinning tot het onmogelijke behoren. (volgens mij denkt iedereen dat ik een top racer bezit, jawel een 5500kg multyknik gaat als de weerlicht).
  • Ik passeer in de zeer dichte mist de vaargeul en kan tussen drie schepen door waarvan ik voor een moet uitwijken veilig de andere kant van de geul halen.
  • Bij het Paard van Marken wordt het zicht iets beter en kan nog net een foto van deze merrie, of is het een hengst, maken.
  • Nu de Genacker vlak trimmen en wordt er riching Volendam gezeild, waar de GZ 2 gerond wordt. Deze boei is net te bezeilen, na een gijp gaat het naar de Sport E. Het zicht wordt steeds beter en het zonnetje breekt door.
  • Vlak voor de Sport E wordt de Genacker vervangen door de werkfok. In het slechte zicht wordt de gele staak ontdekt en gerond waarna met een iets voorlijk invallende wind richting de OVD3 wordt gezeild.
  • Zo nu en dan ontwaar ik de Jolly J en de Easy Going, langzaam maar zeker loop ik op ze in. Via het regelmatige telefonische contact met Piet Bakker beslissen wij dat de Noordzee route vervalt en dat Route 4 via het wad tot de mogelijkheden behoort.
  • Na de OVD3 moet er geschut worden en zal de rust periode ingaan, deze zullen wij na enig overleg als ankerperiode nemen, dit ook al omdat de wind afneemt.
  • Wij  mogen dan 6 uur later weer starten, daar ik om 12 uur 32 ben gefinist mag ik om 18 uur 32 weer starten, dan heb ik er net een rustperiode opzitten van 6 uur.
  • Gezamelijk ankeren wij tegen elkaar aan, dat wil zeggen Frits Bartels in het midden en Piet aan bakboord en ik aan stuurboord. Even later komt Peter van de Schaaf ook nog even buurten.  Kopje koffie, soepje, ons verwonderen over de ankerprocedure van de Utopia, volgens ons geldt dit niet als ankerperiode want ze verplaatsen zicht tijdens het ankeren over een 750 meter,  wat grappen en grollen en dan is het alweer bijna tijd om te gaan. Nog even de Werkfok vervangen voor de Genua en we kunnen een voor een starten en beginnen nu jawel aan route drie, dit omdat de voorspellingen weer zijn aangepast. Eerst start de Easy Going daarna de Jolly J waarna ik start.

De Easy Going, drie dagen in zicht.

  • Ik start met de Genacker, waarna ik Chily Concarne maak. Zit ik net te dineren, wijntje, servetje, schiet de haak van de schoot los. Klo.. met veel ellende haal ik de natte zooi binnen. Hierna kan ik eindelijk mijn diner afmaken. Piet Bakker die voor mij zeilt haalt ondertussen ook zijn Genacker weg.
  • Tussen de ondieptes door snijd ik een stukje af en probeer langzaam maar zeker de achterstand in te halen.
  • Op het Wagenpad begint het te schemeren, ik besluit om over het Vogeleiland heen te zeilen, hier passeer ik eindelijk Piet Bakker in de Jolly J. In de verte schemert het toplicht van Frits Bartels, volgens mijn SW cijfer moet ik rondjes om hem heen kunnen zeilen….. nou vergeet het maar.
  • Vlak voor de WV5 haal ik Frits in. Via telefonisch overleg besluiten we om in Den Oever af te meren. Hier nemen we een borrel aan boord van de Easy Going.

29-9-2006

  • Om 07 uur 21 starten we weer met ons drieen. Eerst Frits daarna Piet en even later ik met mijn Lady A.
  • De Jolly J heeft kuren en wil niet op gang komen. (Piet laat later in Hindeloopen de boot uit het water halen om te zien of er iets onder zit) Frits Bartels speert er weer vandoor.
  • Onder het Vogeleiland door richting de KG via het Wagenpad. Bij de vuurtoren welke op de kaap staat zeilen we een windstilte in. Voorbij deze vuurtoren trekt de wind weer aan en met een scherpe koers ronden we de KG , ik druk op mijn GPS unit, deze piept heel even en geeft de geest. Ik hoop dat het signaal overkomt. Later blijkt dat hij al eerder een signaal niet heeft verstuurd. De unit krijgt steeds meer problemen. Als ik hem van de lader haal, hij staat de gehele dag aan de lader, is hij binnen 5 minuten weer leeg.
  • Na de KG gaat het met een ruime wind naar de Sport B. Daar de wind aantrekt zet ik de genacker niet. Op deze koers haal ik Albert Brouwer met het Waere Hout in.
  • In de verte ontwaar ik de werkzaamheden aan de nieuwe gasleiding, dit strekt zich over een kleine mijl uit, wetende dat ik er niet tussendoor mag wijk ik uit in oostelijke richting. P.vd S. maakt en foutje en wil er dwars doorheen, helaas ook hij moet uitwijken. hij kan nog net de Spi volhouden zonder te gijpen. Ondertussen haal ik eindelijk na een twee dagen zeilen de Easy Going in.

Vlak voor de herstart bij Lelystad (foto Piet Bakker)

Eindelijk….. de Easy Going kan lezen wat de thuishaven is, al duurt dit maar tot de UK 18 (foto Frits Bartels)

  • Nadat we de werkpontons zijn gepasseerd kan er richting Sport B worden gezeild ,ik zie Peter van de Schaaf de boei ronden en om 12.23 rond ik de zelfde boei. En uiteraard al zaten we aan elkaar vast de Easy Going na mij.
  • Nu gaat het richting de VF-B nabij Stavoren, al denkt Jan dat deze ton dichter bij Hindeloopen ligt. Strak aan de wind kan ik ook deze boei bezeilen, Nu om het Vrouwenzand heen naar Urk. Met een slag alweer richting werkpontons kunnen we om het Vrouwenzand heen. Frits Bartels heeft een uitgekiende slag  en is net voor mij om het “zand der maagden”  Nu met een te bezeilen route na de UK 14. Omdat de wind afneemt kan ik hem net voor de Easy Going ronden. Na mij rond de Bandito de boei.

De Bandito

  • Nu de wind nog redelijk blijft staan gaat het richting Medemblik waar we de WP6 moeten ronden.
  • Terwijl ik er heen zeil maak ik het eten klaar, Kip Curry met Lijst. Hierna afwassen als ik later de kuip inkom stoot ik op een geweldige manier mijn knie, ik zie even *****tjes. Langzaam maar zeker zakt de pijn wat, eerst maar koffie. De WP6 wordt om ongeveer 9 uur 48 vlak na de Bandito gerond. Nu enige twijfel dit vanwege de wind voorspelling, morgen vrijdag zal het weinig waaien, Ik besluit onder Spi richting Makkum te zeilen. Het wordt nu langzamerhand donker. De werkzaamheden aan de gasleiding gaat ook in de nacht door en een mooi deel van het IJsselmeer wordt verlicht, ook mijn route. Frits Bartels volgt mij nog steeds, het lijntje is nog steeds niet verbroken.

’s Nachts onder Spi

  • Om ongeveer 12 uur ’s nachts ronden wij, ja wij Frits een tien minuten na mij, de boei VF8, helaas hadden we achteraf beter in Medemblik kunnen blijven, de andere dag waait het veel harder, helaas hebben we nu onnodig lang over dit rak gedaan, all this is the 200 miles.

30-09-2006

  • Om een 11 minuten voor 8 rond ik weer de VF 8. Ik heb redelijk last van mijn knie. Nu naar de H2 bij Hindeloopen. Deze boei is niet te bezeilen en we moeten 2 klappen maken, de Easy Going zeilt voor mij. Na een slag de zee in kunnen we de H2 aanlopen, hierna gaat het richting de VF-B. Ik merk onder tussen dat ik slaapgebrek krijg en rek regelmatig mijn kaakspieren tijdens het gapen, dus eerst koffie. Vlak voor alweer de werkpontons overstag en daarna gaat het richting Lelystad, de stal roept.
  • Helaas blijkt nu dat mijn GPS unit  helemaal de geest heeft gegeven er komen nu helemaal geen posities bij het wedstrijd kantoor binnen. Van de VF-B heb ik nog maar even een foto gemaakt als bewijs dat ik er wel was. Ik hoop dat Jan wat aan mijn eigen Ocean Race Track heeft.

De VF-B…….. ik was er!

  • Nu naar de Sport D, via slimme slagen haal ik Frits B in, helaas moet ik vlak bij de dijk van de Flevopolder overstag, Dit buit Frits uit en draaid net voor mij langs.
  • Om 14 uur 35 passeer ik Sport E. Ik heb nog  4 uur en een 15 minuten rust over, dit besluit ik aan de zuidzijde van de sluis op te maken. Samen met ja Alweer Frits B meren we af aan een verboden af te meren bord.
  • Om 10 minuten voor zeven zeil ik weer langs de OVD3, ik hoop dat de wind blijft staan. Onder Genacker gaat het richting Hoorn waar de Sport E wordt gerond. In de laatste schemering ontwaar ik waarempel de boei vlak voor mijn boeg, de Gen neer en de Genua op, nu richting Volendam met een extra slag richting de GZ2. In het donker komen mij tegenliggers tegemoet welke de spinacker voeren, ik wijk iets uit.
  • In de duisternis de GZ 2 gerond dit met een aantrekkende wind en een hemel waar zich een actieve onweersbui ontwikkeld.
  • Bij Het Paard van Marken kan ik in een keer de finish boei aanlopen, ik ga overstag en al laat het paard een scheet, de wind draaid tegen, dus weer over stag richting Block van Kuffler. De weerlicht is nu niet meer van de lucht, deze bui kan ik niet ontwijken.
  • Vlak voor de geul ga ik overstag, het onweert nu behoorlijk.
  • De bliksem en donder volgen elkaar binnen een tel. Na een geweldige flits en knal waarbij ik automatisch mijn handen om de oren sla en kijk ik achterom om te zien of Frits er nog is, gelukkig ik ontwaar de Easy Going. Ondertussen probeer ik een foto te maken van de bliksem.

Onweer

  • Op het einde van de bui volgt er nog een gigantische hoosbui, daarna is het droog en alleen nog een paar flitsen aan de horizon zijn de restanten van dit natuurgeweld. Ik bel Frits op en vraag hoe hij het heeft overleefd. Hij verteld dat hij de Genua al had weggerold.
  • Maar ook deze bui heeft ons weer het zekere feit opgeleverd dat ook dit jaar de kerst weer in December valt. Want wie kent niet de spreuk, “Regent het in September dan valt de Kerst in December”
  •  Om 20 minuten over twaalf  ’s nachts passeer ik de finish. De zeilen gaan neer en de motor aan op naar de haven.
  • Ik meer af tegen een oude dame en wordt al aangeroepen vanaf het meldschip. Mijn poot doet zeer en ik ben moe.
  • Ik kom binnen op het meldschip en Andries is geijk de gastheer ten top  een whisky, een zoute haring en een gebakken schol, maar vooral de vriendelijke  ontvangst in een gezellig schip maken veel goed.  Andries dacht waarschijnlijk dat de boten de finishtijd wel heel ruim nemen, dit gezien de kerstversiering aan boord.
  • Even Later meert ook de Easy Going af en Frits komt ook de kajuit binnen, het zelde ritueel, borreltje, harinkje, scholletje. En om het feest compleet te maken komt ons aller Jan Luyendijk ook even langs. Uiteraard moest Gerrit , alias Tom Poes dit ilustere gezelschap op de foto zetten, vanuit de kajuit ging dit niet. Tom Poes zou Tompoes niet zijn als hij hiervoor niet een truk bedacht, dus naar buiten en hangend door raam kreeg hij ons op de plaat.
  • Later mijn slaapzak opgezocht en ben als een blok in slaapgevallen, zal de whisky zijn geweest.

Het was weer een uitzonderlijke 200 Mijls.

De gezellige stuurhut van Andries Honing. (van links naar rechts Frits, Frits, Andries en Jan, fotograaf Gerrit moest via de ramen de foto maken om ons er allemaal op te krijgen)

30-09-06

  • Ik wordt wakker met een dikke pijnlijke poot waar ik niet op kan staan, het is beter dat ik de boot gereed maak voor de reis naar huis. Voorzichtig scharrel ik aan boord rond en maak alles gereed voor de afvaart . Om 8 uur 30 vertrek ik. Met een stijve poot hijs ik de zeilen, bllj dat ik inmiddels ben gefinist en nu op mijn gemak naar huis kan scharrelen.
  • Als ik de de route Vrouwenzand Lelystad passeer zeilt net de Airborn van Gio Schouten voor me langs, het blijft een bijzonder schip.
  • Om 5 uur kom ik thuis aan, bijna niet meer in staat om de Lady A af te meren. Akkie kijkt mij bezorgt aan en ik duik even later ziek en koortsig in bed.. Nu ik dit type (01-10-06) Zit ik met de poot omhoog en scharrel ik hinkepinkend door het huis, de Lady A moet het even zonder mij stellen, maar bovenal ik heb het naar mijn zin gehad en zie al weer naar het vervolg uit.
  • Helaas de Line Honeurs heb ik niet gehaald, maar als derde finishen is niet slecht. Ik ben benieuwd waar ik uit kom in de definitieve uitslagenlijst.
  • Al met al hebben de Luyendijkjes weer een dijk van een race georganiseerd,…………..bedankt !!!!

Frits Brattinga
S/Y Lady A

 

 

200 mijlen 2006 door Joep Homan

200 mijlen 2006
Alweer een verslag met hetzelfde? Ja en nee. Ja, want weer 200 mijlen. Neen, want iedere 200 mijlen heeft zijn eigen bijzonderheden.

Dit keer de vraag of de depressies ja of nee roet in het water zouden gooien. Als het hoogdruksysteem in tact blijft dan weinig wind voornamelijk uit Z tot ZO. De route via de Noordzee van IJmuiden naar Kornwerderzand zou dan absoluut de voorkeur genieten. Het tij bepaalt dan in hoge mate de uitslag. Als de depressies doorbreken dan veel meer wind. De weervoorspellingen veranderden de afgelopen week per dag. Tot woensdagmorgen wist ik niet welke baan ik zou kiezen.

Dinsdagavond 26-9.
Na een bezoek aan de plaatselijke chinees met gelijkgestemden het palaver bij ome Ko. De noodzakelijke attributen worden uitgereikt: Logboek, cap, GPS-GSM apparaatje, en dit keer ook een fraai T-shirt.

 

Woensdagochtend:
Rond half zeven word ik wakker. Een blik naar buiten. Volstrekte rust. Hier en daar verraadt een verlicht raam enige activiteit. In de haven is het windstil. Waarom dan vertrekken? Rustig wachten tot er wat wind is. Ga toch op tijd weg. Buiten blijkt alleen de radar inzicht te geven in de omgeving. Toch beweert Lelystad uur na uur dat het zicht minstens 1 km is. De grens die in het logboek genoemd wordt als vaarverbod. Is Lelystad omgekocht door Jan Luyendijk? Is de km is gedevalueerd, of is Lelystad niet komen kijken. Even voor 9 uur vertrek richting Paard. Af en toe een schim van een medezeiler. Of is het de vliegende hollander? Komt en gaat in stilte. Het eerste rak is plat voor het laken. De spi gaat erop en kan tot aan de sportE blijven staan. Bij Lelystad valt de beslissing. Het wordt baan 3. Na een snelle schutting door naar Den Oever. Daar ga ik voor anker. Een rustige avond en nacht. Een kant en klaar maaltijd en Irish coffee toe. Aantal mijlen: 53

Donderdag: Rond 19.00 uur meer ik af in de haven van Urk. De hele tijd volgt mij een dehler met meer vasthoudendheid dan ik aangenaam kan vinden. Tot mijn niet geringe verrassing kom ik even later Jan L. met zoon Bob tegen op de kade. Dit valt samen met de aankomst van Jacqueline van de Xinia. Zij heeft een niet werkende GSM-GPS unit. Bob heeft een goed werkend exemplaar bij de hand. Even later een bezoek aan de chinees met Jan, Bob en Clemens. Onverwacht en heel gezellig. In de vroege ochtend begint een deining naar binnen te lopen. De wind was gedraaid naar ZO! Onrustig liggen.

Vrijdag: Na het ontbijt meteen maar weg. De dehler in mijn kielzog.
Hij had de genua verwisseld voor een kleinere fok. Bij mij precies
andersom. Na het passeren van de UK14 blijkt het mogelijk de spi
te zetten. Er volgde toen een soort rodeo. De snelheid liep behoor-
lijk op.

Om 7.36 uur bij de UK14 en om 12.28 bij Makkum! De wind
is pal zuid en nogal vlagerig. Ik besluit Makkum binnen te lopen.
Goed uitrusten, een stevige douche en alles gereed maken voor het
kruiswerk naar Muiden. Tot nu toe 145 Nm. Morgenochtend draait de
wind naar WZW. (zegt de windgoeroe).

Zaterdag:
Rond half acht meld ik mij weer bij de VF8. Wind genoeg uit WZW. Heel mooie wolkenluchten boven Friesland.Vlot naar Hindeloopen. Daarna opkruisen naar de VF-B. De wind neemt af en draait naar ZZW. Kom met moeite om het vrouwenzand. Genua erop en nu hoog aan de wind naar het enkhuizerzand en door naar de sport D. Onderweg in gevecht met een J92. Het is een mooie gezicht zoals die door het water gaat.Na de sluis vrolijk op weg naar de sportE. Samen met de Francis bij de OVD3. Onderweg naar de sportE zakt de wind in elkaar en gaat krimpen. Toch zet ik door naar de GZ2. Wordt kruisen met geleidelijk zwakkere wind.( 4 tot 5 knoopjes…)

Ga daarom weer een rustperiode nemen. Ik vaar door naar Marken.
Er is nog net een box vrij bij het Y. Morgen vroeg op.
Nog 9 mijlen te gaan.

Zondag 1 oktober:
De weersvoorspelling geeft aan dat het pas in de middag ZW wordt. Vertrek dus toch maar op tijd. De genua wordt vervangen door de 100%. Ook steek ik een rif. Rond half negen bij de MNGZ. Veel wind en vlagerig. Ben ruim voor 12 uur bij de IJM18.

Afwachten wat de uitslag brengt.

Joep Homan,
S/Y Almare.

 

Dagjournaal door Nico Benink

Dagjournaal
200 myls ‘SOLO’ – 2006,

Gisteravond palaver bij ‘Ome Ko’, dit maal zonder shantykoor, en dat was ook wel gezellig.
De XMARK is weer samen met het logboek uitgedeeld, de vertrouwde pet en polo mochten ook niet ontbreken.
Zoals gewoonlijk wachtte iedereen gespannen op ‘het weerbericht’, maar dat kwam niet, in zoverre, dat er gezegd werd: “Het kan windstil worden, maar de rook kan ook van het water af slaan.” Hoewel het bericht evenveel waarde had, als hetgeen ‘Helga’ ons steeds doet geloven, vonden velen dit geen goed weerbericht.
Na het palaver nog even zitten praten met Jurgen Huizinga van de Scylla. (een ‘Kroes’, maar dan van hout) over bootjes en dus werd het laat.

27 september 2006
Vanmorgen vroeg op (06:00) en ruim op tijd om als een van de eersten te vertrekken, het lijkt wat dampig op ’t water. Na een paar klusjes toch vertrokken en de observatie vanuit de haven blijkt juist. Het zicht schommelt tussen de 100 en 400 mtr. Velen aarzelen om toch te vertrekken en dralen bij de M 1.
Wanneer de verkeerspost IJsselmeer deze 1 tot 4 nm bevestigt, vertrek ik ook (08:24).
De wind is aanvankelijk 2 maar neemt snel toe naar 3 a 4 Bft. Zowel spinakeren als de dagelijkse gang zijn te riskant met dit zicht van 1 tot 4 km, de eerste laten we dan ook achterwege en het tweede verwijnt rechtstreeks achter de hekstoel.

De beslissing om route 1 te nemen was snel & pijnloos. en zo bevonden we ons na een heerlijke zeildag om 19:35
bij de P9.

Na het “nemen” van de Schellingwouder-brug en Oranje-sluizen worden we op het Noordzeekanaal van het water gepakt door een paar muiters in nette pakjes. Aan de strepen op de epouletten is af te lezen, geen hoogwaardigheidsbekleders. (leuk als je dit apart schrijft)
Na een bloemlezing over navigatie-verlichting aangehoord hebbende, en zijn constatering, dat mijn verlichting absoluut niet door de beugel kan, mocht ik doorvaren. Die verlichting zit de afgelopen 30 jaar al zo, en wanneer dat misdadig was, dan is het nu dus verjaard..
Zonder problemen ver in IJmuiden aangelegd. Morgen zee op, lekker !
P.S. Benieuwd, wanneer die ansicht aankomt.
Ben je door Amsterdam gekomen en niet aangehouden, dan is je navigatie-verlichting in orde ……

De oplettende lezer heeft zich op dit punt allang afgevraagd “Geen gezeur of gezever over ‘trackebility’ en stroomvre-tende transponders ?” Neen, het apparaatje deed wat het moest doen. (gezellig piepen, als je erin drukt) Het ding heeft alleen de destructieve gevolgen van het zijn in mijn nabijheid niet kunnen pareren. Het clipje is d’r al af …. sorry !

28 september 2006
05:00 uur uit de kooi, en dat zijn dan 3 riante uren slaap. Want dat Noordzeekanaal neemt toch wel veel tijd en dat is op zijn beurt geen probleem wanneer de vloed niet zo vroeg begon.

We willen bij de Baloeran zijn op HW HvH(0:46) en dat lukt.
Wanneer je het maximale wilt halen, dan kun je voor 2 uur HW HvH al weg. In dat geval pak je niet de max. stroming op de Noordzee, maar heb je voldoende tij(d) op het wad om op Kornwerd te komen.

Leuk, dat we erg veel deelnemers van route 4 tegenkomen op de Boontjes en Doove Balg. Iets minder is dat enkelen dermate ‘Into the game’ zijn, dat ze niet groeten. Nu is dat groeten een gebruik dat snel aan het verdwijnen is en eigenlijk is dat wel jammer, want ik vraag mij af of de gemiddelde Jan Kaas wel weet, dat het ‘groeten’ niets meer is dan bevestigen dat alles goed is aan boord.
Het is dus een gebaar waar geen KNRM tegenop kan, maar dat vlaggetje hangt dan ‘Kijk mij eens maritiem bezig zijn’ ergens in het want.
‘200 mylers’ als solisten zijnde kun je niet typeren als de gemiddelde Jan Kaas, maar waarom je dan niet groet ?

De tocht was geheel bezeild en het feit, dat ik de spinaker niet gezet heb, heeft er toe geleid, dat ik niet het maximum uit route 1 heb gehaald. Meer oefenen in het donker en op zee met dat ding !

29 september 2006
Na een ‘boerennacht’ met dito tijden, dus weer gelukkig vroeg opgestaan. (Het is altijd in meerdere opzichten fijn om op te staan) Bij het startritueel valt de lonthouder, en het vissen naar dit kleinood heeft wat voeten in de aarde. (Is daar geen maritieme term voor ?) De VF 8 rond half 7 gepasseerd en zo beginnen we de lange dag ‘IJsselmeer’. Je sjokt op zo’n dag keurig van boei naar boei, de mijlen aftikkend, waarbij soms een boei niet ligt bij de verwachte plaats, (WV 5) of je moet uitwijken voor 695 meter overstekende pijpleiding. Ze zijn heel aardig, die mannen van Rijkswaterstaat, maar zeilen ?
Al spinakerend wordt ik vriendelijk doch dringend verzocht, met ingang van nu mijn koers met 90° te verleggen om zo’n leiding de vrije doorgang te verlenen. Mijn : “Dan moet je wel NU aan de kant”, was iets minder vriendelijk, dan bedoeld, maar minstens zo dringend als hun verzoek.
Na de WV 5 het dillemma : blijven we hier, of gaan we door ? We gaan door en dat was een erg frisse beslissing, want ter hoogte van Enkhuizen kwam er een onweersbui van formaat naar beneden. De buiskap, die ik ‘s-morgens nog in de Biotex had gezet, is mooi schoon gespoeld.
Bij de sportboeien is het eender als bij de WV 5. Je hebt de C al ‘geklikt’, wanneer je bedenkt: Het moest toch ‘D’ zijn ?
De reden van dit suffige gedrag is mijn manier van omgang met de GPS. Ik weet waar ik zit en dat is dan voldoende. Wanneer je dan even te vluchtig op de kaart kijkt, mis je snel. Het leermoment is dan ook: “Goed op de kaart te kijken”
Vandaag het prototype hoofdlamp gefabriceerd, welke geproduceerd gaat worden door de nu nog geheime alliantie van Tenson en Maclite met Marlow twijngaren, leveranties als alleenrecht.

30 september 2006
Na de Houribsluis voor anker gegaan, nabij de jachthaven.
Het is perfect weer, wanneer ik wakker word, wederom na 3 riante uren slaap. Net als de afgelopen dagen werden de mouwen flink weer opgestroopt, want een beetje nabruinen kan geen kwaad.
Van de OVD 3 naar de Sport E is natuurlijk maar een hupje, maar dan begint de wind langzaam af te nemen, zodat de GZ 2 wel erg ver lijkt.

Weet je wat de oude naam is van de Sport E ? Juist ja V 15 ! Als je nu iets niet wilt, dan zijn dat ‘blinde boeien’, maar als je iets helemaal niet wilt, dan zijn dat ‘blinde boeien’ met een heel klein reflectortje. Waarom vervang je dan die mooie NEK door de Sport E ?

We moeten laveeren (in oude spelling) en na de GZ 2 is het helemaal gedaan met de wind.
Bij het Paard ‘geklikt’ en overstag. Binnen 20 minuten draait de wind, zodat voor mij de IJM 18 bezeild is. Sommigen noemen het geluk
Mijn ‘4e’ uitgevaren 200 myls was weer een feest, met prachtig weer en een goed werkende XMark

Nico Benink
S/Y Brandaen

 

Tweehonderd mijl op zee Leeuwarder Courant, 28 september 2006

Tweehonderd mijl op zee Leeuwarder Courant, 28 september 2006

Woensdag steken ze af, de 87 solo- zeilers die meedoen aan de 200 mijl wed- strijd over Noordzee, Waddenzee en IJsselmeer. Er doen veertien Friese deelnemers mee, onder hen Piet Bakker uit Hindeloopen en Anje Valk uit Harlingen. Maar liefst 297 zeilers blijven teleurgesteld achter, zij staan op de wachtlijstDe zeilers komen op Dinsdag om 20:30 uur bij elkaar in Muiden voor het palaver.
Woensdag gaan ze van start, tussen 7 en 10 uur. Dan moeten ze goed het weer en de wind-verwachting bestuderen, want eenmaal op een van de vier routes, kunnen ze daar niet mee van afwijken.De hele reis zijn ze alleen verantwoor-
delijk, zowel voor de weerkunde als voor de aan- en afvaart in rusthavens. Overleg met het thuisfront, bijvoorbeeld over het weer, is wel handig. ‘Vorig jaar hadden we steeds windkracht 7 a 8, toen was je steeds aan het zeilen en had je geen tijd voor andere dingen’, zegt Bakker.Uiteraard moeten schippers en jacht in goede conditie zijn. ‘Je doet het niet zomaar even’stelt Bakker. Ook zijn de nodige veiligheidsmiddelen vereist.
De organisatoren Jan en zijn zonen Bob en Marco Luyendijk geven iedere deelnemer een zendertje mee. In hun kantoor kunnen ze de positie van de schepen daardoor aflezen. Bij het ronden van een ton, moet de deelnemer op een knop drukken, zodat ook te zien is of hij de ton op de juiste
manier rondt.
Bakker: ‘Geen gesjoemel, dus’. In geval van nood dient de zender als communicatiemiddel.Om ervoor te zorgen, dat de schippers niet kapotzeilen, moeten ze minimaal 27 uren rusten onderweg. In ieder geval drie periodes van zes uur, waarvan een ankerperiode. Bakker verwacht dat de deelnemers tussen zaterdag- en zondagochtend aankomen. Wie zondag na 12 uur arriveert, telt niet meer mee in het klassement.Muiden, haven, zeiltocht start woensdag 7-10 uur, zie ook www.200myls.nl, op deze zijn ook de verrichtingen van de zeilers te volgen tijdens de race.

 

 

Vakantie Helgoland met de Fram, 12 augustus 2006

Vakantie Helgoland met de Fram, 12 augustus 2006

Ik heb zelf ook een prachtige tocht gehad. Ook al was ik alleen. Eigenlijk ben ik wel eens bang dat ik alleen dubbel geniet. Als ik weer terug ben van zo’n tocht heb ik gewoon de blues.
Prachtig vindt ik het, de angst overwinnen om het zeegat te kiezen. Keuzes maken, die goed uitpakken. Fouten opvangen en leren. Bijzondere mensen ontmoeten die ook ooit eens zo’n solozeiler met zo’n vlaggetje ontmoet hadden in Schotland. Hoe heette hij ook weer, die boot, die boot heette Nan geloof ik. Even later heb ik Herman gebeld en hadden Herman en Klaus een warm wederhoren. Prachtig!Ondertussen vaar ik weer alleen rond Helgoland in een zee, die de Middelandse had kunnen zijn, zo mooi is het weer. In elke haven heb ik aanspraak. Hoe kan het ook met zo’n mooie boot, of vinden ze me gewoon een rare snuiter?De tocht om het Noorder haaks zal ik me lang heugen. Plat voor het laken. Lagerwal de haaks en oplopend een groot vrachtschip, terwijl ik mijn roer bijna niet meer over durf te laten aan de windvaan. Toch gedaan en de vaan deed wat het moest. Ondanks een paar bijna gijpen. Het vrachtschip opgeroepen en daar moet een zeiler hebben gezeten. “Vaar maar rustig door ik houd je wel vrij…”Ik was een potje erg dankbaar! Zes uur in de ochtend voer ik voldaan met de Fram de LKMJC binnen. Ik had er 20 uur opzitten en vele ervaringen. Veel in de praktijk gebracht wat ik in de 200 myls ‘SOLO’ heb geleerd. Niet alleen dus zeilen, maar ook de dankbaarheid en het genieten.Ed Megens, S/Y Fram

 

 

Even een waarschuwing door Piet Bakker

Even een waarschuwing uit Hindeloopen.Mail, 03 september 2006.

Ik heb dit hele jaar ál 4 dagen tussendoor kunnen zeilen en het zit dus helemaal fout met mijn eigen vrijetijds planning. De ellende is ook nog eens dat ik zo nu en dan wel van die fanatieke 200 myls collega’s in Hindeloopen tegen kom die druk in de weer zijn om hun oefen mijltjes te maken.(Daarentegen is het leuke van het tegen het lijf lopen van die andere “solo’s” dat je even als oude jongens krentenbrood de verhalen kunt ophalen en zo mogelijk elkaar nog gekker voor de komende solo kunt maken – kan dat eigenlijk wel, nóg gekker?!.)Het kan dan ook niet anders dan dat ik de laatste weken voor de start nog wat inhaalmijltjes moet gaan maken.
Wordt het onderwaterschip ook weer even schoon.In ieder geval kan ik iedereen vertellen dat ik er voor de 27e helemaal klaar voor zal zijn en kunnen de andere solo’s hun borst maar nat maken. Ik kom er aan!!!!!Met vriendelijke groet
Piet Bakker – Hindeloopen – S/Y Jolly S
P.S Oh ja, dat vergat ik nog te vertellen, en dat kun je gerust even aan iedereen doorgeven, volgens welingelichte bronnen gaat iedereen dit jaar voor de Line honours. Ik ben benieuwd…… vrijdagavond is iedereen weer binnen……..

 

 

Buitengaatse aanvulling op de shorthanded agenda.

Zeilen juni 2006 Buitengaatse aanvulling

op de shorthanded agenda.

Een solozeilwedstrijd vanuit Nederland op de Noordzee was er niet. Vanaf dit jaar wel, want op vrijdag 1 en zaterdag 2 september wordt voor het eerst de Solo Northsea Race vanuit Den helder gevaren. Op vrijdag is er ene manche van dertig en op zaterdag een van vijftig mijl, met een dagprijs en een eindklassement. Een van de initiatief nemers is Geert Bosch, die zelf ook meezeilt met zijn Dufour 4800 Swell. “Ik deed al wel eens mee met de Singlehanded en wilde ook meedoen met de 200 mijls van Jan Luyendijk. Die is zo snel overtekend, daar kom je bijna niet tussen. Toen bedacht ik dat er eindelijk helemaal geen solorace is o de Noordzee. Via Jan kwam ik in contact met Frans Hoving en Barend Peters die wilden meehelpen om zoiets te organiseren.”
Het initiatief is, net als de onlangs verzeilde Flevomarina Dualhanded, vanuit particuliere hoek, dus geen verenigingsevenement. Bosch: “Niet elke watersportvereniging is enthousiast te maken voor solozeilen. Ze zouden het niet veilig genoeg vinden. Ik voel me gewoon verbonden met de mensen, waarmee ik shorthanded races vaar. Vandaar dat we het nu op een veilige en verantwoorde manier zelf doen.”
Maar de mens is een kuddedier. Bosch: “We zijn nu samen met organisatoren van andere races bezig met het opzetten van de Vereniging Shorthanded Zeilers (VSZ): Het algemene doel is het behartigen van onze belangen bij autoriteiten als Rijkswaterstaat en de Kustwacht, Daarnaast willen we komen tot richtlijnen of good practices. Een evenement dat georganiseerd onder auspiciën van de VSZ. Daarmee wordt een goede organisatie en zorg voor veiligheid gegarandeerd.
Gezien het gestaag groeiende animo voor shorthanded evenementen, lijkt er sprake van een hernieuwde Nederlands shorthandedhype. Negen van de drieënveertig ingeschreven boten varen onder Nederlandse vlag. Bosch: “ik constateer dat shorthanded zeilen steeds populairder is.
Ik kan wel raden waarom. Ik vaar zelf ook wedstrijden met volledige bemanningen, met een vaste club. Maar ik hoor veel mensen dat ze moeite hebben om steeds genoeg mensen te vinden.
Dat heb je bij duo- of solowedstrijden niet.”
Zie http://www.solonorthsearace.nl

(Tekst: Ernst Steinmeier / Zeilen juni 2006) www.zeilen.nl)
(Foto : Zeilen. Harry Vogel & Geert Bosch tijdens de Flevomarina Dualhanded)

 

 

Jan Luyendijk

Jan Luyendijk
organisator van de 200 myls ‘SOLO’
koninklijk onderscheiden


v.l.n.r. Jan Luyendijk, Martin Selles, Theo Hin, Frits Bartels

Op vrijdagmorgen 28 april jl. ontving ter gelegenheid van Koninginnedag Kustzeiler Jan Luyendijk een koninklijke onderscheiding. Hij werd benoemd tot Lid van de Orde van Oranje Nassau. Jan organiseert sinds 1995 de solo zeilwedstrijd “200 Mijls Solo”. Hij werd voor deze benoeming voorgedragen door deelnemers en sympathisanten van deze wedstrijd. Onze vereniging behoort tot deze sympathisanten en het aantal deelnemende Kustzeilers neemt jaarlijks toe. Daarmee ook ons ledenaantal, want uit dit evenement kwam er al een flink aantal voort. Jan zet zich tevens op veel gebieden in voor de zeilsport. Zo vervult hij aan aantal functies bij de zeilvereniging AVOH uit Huizen en is hij wedstrijdleider voor het KNWV. Alle reden voor de burgemeester van Huizen om Jan de bijbehorende versierselen op te spelden.
Voor de website kijkt u eens naar www.200myls.nl
Jan, van harte!


foto’s: Jaap Verkerk

 

Ponte Delgada

maart 2006

Ha werkend Nederland,

Hier een groet uit de Azoren.
We liggen in de jachthaven van Sao Miguel-Ponta Delgada. Het leven aan boord de Audacious, de JOD 35 van Paul Peggs, bevalt ons goed. Wel hebben we te veel wind om de 160mijl naar Horta over te steken (windkracht 6 en 8)
Ons zeilersleven bestaat nu uit dagtochtjes op de oceaan. (tussen de stormfron- ten door)De golven zijn metershoog, maar dat maakt het surfen op de golven erg leuk.Het leven op Sao-Miguel is goed, veel van het eiland gezien. Op`de top van de vulcaan gelo- pen, dat is erg indrukwekkend.
De heetwater bronnen bestaan inderdaad uit heet water! Dus vooral niet je vingers insteken, weet ik nu uit eigen ervaring.Gegroet koud Nederland.
Wij gaan weer verder met koffiedrinken op een terras aan de boulevard van Ponta Delgada.SAIL NOW, WORK LATER DUDE!Judith & Theo
(Obelix sailing team on board Audacious)

 

 

HISWA nieuwtjes

Nieuwtjes
01-03-06
Kort HISWA nieuws – Namen en coordinaten van boeien op het IJsselmeer totaal veranderd. Op de Hiswa, de Nederlandse bootshow was het even schrikken bij de Dienst der Hydrografie. Iets wat nogal rampzalig is voor elke zeil-race organisator en voor elke zeiler die dit seizoen een zeiltrip op het IJsselmeer heeft gepland.
Het is fijn om te weten, dat deze watersporters alle oude hydrographishe kaarten meteen in de vuilcontainer kunnen gooien, alsmede hun plotter software en waypoints van voor het jaar 2006.
De meeste boeien, namen daarvan en de coordinaten zijn veranderd en/of zelfs totaal verdwenen.
De veranderingen zijn zo drastisch, dat we nog van geluk mogen spreken, dat de havens (hopen we althans) nog op dezelfde plek liggenNieuwtje 2
De zwaarste singlehanded zeilrace in en om de Nederlandse wateren de 200 myls ‘SOLO’ is weer voor de inschrijvings-opening van 01 maart 2006 al totaal volgeboekt met 90 schippers, dus ook vandaag, de 1e. maart officieel gesloten.
Tweehonderdenzevenennegentig (297) schippers kregen geen startbewijs en waren daarover nogal teleurgesteld.Nieuwtje 3
Jan Luyendijk de organisator van de 200 myls ‘SOLO’ is ook trots om te melden, dat voor de 200 myls editie 2006 het Ocean Race Track programma zal worden gebruikt.
Dit programma kan nu voor elke Nederlandse zeilrace en/of zeilers gratis beschikbaar worden gesteld, zodat de zeiler of zeilwedstrijdorganisatie, die van o.a. de x-trace, my-bodyguard of van de tracker van Ocean Race Track gebruik maakt d.m.v. de gps/gprs of sms signalen, visueel door het thuisfront kan worden gevolgd op het internet. Een goed veiligheidsaspect.www.hiswa.nl
www.hydro.nlReacties:
Gerben | ip: 86.81.184.225 06-03-06
Het is inderdaad een punt en er is de totale verwarring onder, jawel binnenschippers, zeilwedstrijd-organisaties en zeilers.Zelfs de vissen zijn totaal van slag en weten niet meer waar zij moeten paaien.

Uitslag 2005 (10)

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
1 2005 1 6 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 98.60
2 2005 2 5 Gerben Bos F & F 95 Frequent Flyer Medemblik 91.00
3 2005 3 4 Egbert v.d. Waal Waarschip 1010 *1.90 Fast Good Workum 92.00
4 2005 4 3 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
5 2005 5 2 John van der Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 88.00
6 2005 6 2 Pamela van der Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
7 2005 7 6 Peter v.d. Schaaf Stern 33 Jager Medemblik 87.00
8 2005 8 1 GertJan Kos First Class 8 Obsession Huizen 95.50
9 2005 9 1 Fred Knitel Dehler 39 Suntiki Blocq v.Kuff. 85.00
10 2005 10 2 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
11 2005 11 8 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
12 2005 12 4 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
13 2005 13 3 Gilles van Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 92.00
14 2005 14 10 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Makkum 93.10
15 2005 15 5 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
16 2005 16 3 Theo Hin X-362 Obelix Hoorn 88.00
17 2005 17 6 Erik Jan Hardonk Etap 30 Nescio Lemmer 102.0
18 2005 18 1 Peter van den Driesche Dufour 35 Vagebond IJmuiden 99.00
19 2005 19 3 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
20 2005 20 6 Clemens Sanders Dehler 31 Maran Huizen 99.50
21 2005 21 1 Harry Vogel Cayenne 42 Tzigane Block.v.Kuff. 87.00
22 2005 22 2 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 100.0
23 2005 23 2 Paul Peggs Feeling 850S Adopo Hamble (UK) 97.10
24 2005 24 9 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
25 2005 25 7 Gert Vink Pion Gambiet Almere-Haven 99.00
26 2005 26 8 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
27 2005 27 6 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.6
28 2005 28 5 Paul Heijmerink F&F 65 Funky Feet Naarden 98.00
29 2005 29 3 Michiel Tasseron Bavaria 32 Passie Huizen 98.00
30 2005 30 1 Age van der Bles Spirit 32 * 1.80 Foddebosk Lemmer 98.00
31 2005 31 2 Riaan van ’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 101.0
32 2005 32 3 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
33 2005 33 4 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 81.00
34 2005 34 6 Kees Riemer Gib’Sea 84 Poespas Huizen 105.0
35 2005 35 6 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Het Y 98.00
36 2005 36 4 JanKees Lampe Puffin 50 Little Sarah Rotterdam 91.30
37 2005 37 4 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
38 2005 38 6 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 102.0
39 2005 39 5 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Monnickendam 90.00
40 2005 40 3 Ids Witteveen Granada 27 Rocinant Makkum 108.0
41 2005 41 4 Piet van der Zwaan Dehler 34 NN Lelystad 93.00
42 2005 42 4 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
43 2005 43 8 Ed Megens Dehler 34 Lupa Maris Den Oever 93.00
44 2005 44 5 Bart Boosman One Off Alca Torda Bergen 117.7
45 2005 45 1 Gert Hoogeveen Bavaria 30 Vire Muiderzand 102.0
46 2005 46 8 Arie Petrus First 285 *1.2 Adventure Almere-Haven 104.9
47 2005 47 3 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Kampen 100.0
48 2005 48 2 Marjan van de Vrie Aquila * 1,60 Mathilde Tilburg 105.2
49 2005 49 10 Cees de Wit Scampi 30 Foetsie Baarn 100.0
50 2005 50 3 Kees Rijniersce Etap 26 Baraka II Ermelo 109.0
51 2005 51 3 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 113.0
52 2005 52 1 Bart Desaunois J-109 J-Action Enkhuizen 83.00
53 2005 53 1 BertJan van Delft Waarschip 1220 Utopia Kats 89.00
54 2005 54 1 Piet Bakker(hn) J-92 Jolly J Hindeloopen 86.50
55 2005 55 2 Bertus Buys Standfast 40 Sea-Beryl Scheveningen 88.00
56 2005 56 3 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
57 2005 57 6 Martin Selles Dehler 36 DB Kim Block.v.Kuff. 87.00
58 2005 58 4 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
59 2005 59 1 Jurgen Huizinga Scyth Scylla Kampen 105.0
60 2005 60 1 Ron Bree First 30 * 1.7 Serenity Den Helder 98.00
61 2005 61 7 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 99.00
62 2005 62 6 Fokke v.d. Valk Dutch Dandy MK IV Douwe Dabbert Amsterdam 116.0
63 2005 RET 5 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
64 2005 RET 9 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
65 2005 RET 4 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 101.0
66 2005 RET 1 Jurrien Baretta Etap 22 *1.45 De Vrijheid Termunterzijl 116.0
67 2005 RET 5 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
68 2005 RET 3 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
69 2005 RET 6 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
70 2005 RET 1 Andre Rijnbeek Etap 22i On-rust Heerenveen 114.0
71 2005 RET 1 Ruud Roos Freedom 35 Samiel Monnickendam 104.0
72 2005 RET 6 Wim Schreurs Cormoran Mon Ami De Kaag 103.0
73 2005 RET 8 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 94.50
74 2005 RET 1 Jan de Bruin X-332 EsXape Scheveningen 88.00
75 2005 RET 6 Henjo Ruiter Meridian Cras factus est Medemblik 115.0
76 2005 RET 4 Nico Benink Kroes platgatkits Brandaan Hasselt 113.0
77 2005 RET 1 Ronald Boontje North Beach 24 Tadorna Teroosterzijl 117.3
78 2005 RET 1 Harry Immink Banner 41 Banzare Durgerdam 86.00
79 2005 RET 2 Rene Pluymert X-332 Libel Lelystad 88.00
80 2005 DNS 10 Piet Bakker Maxi 77 *1.45 Balder Huizen 108.2
81 2005 DNS 7 Jeroen Groenendijk Contessa 32 Swan of Tuonela Warmond 102.0
82 2005 DNS 3 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 100.0
83 2005 DNS 10 Jan Luyendijk Sun Light 30 Tam Tam Huizen 103.0
84 2005 DNS 3 Menko Poen Spirit 28 Laughing Gull IV Naarden 104.0
85 2005 DNS 7 Jaap Verkerk Comet 910 * 1.40 Stella Filante Ketelhaven 104.0

Verslag 2005 (10)

Oude koeien van 2005

  • Er waren dus mensen die onder het werk elk uur keken naar de site tijdens de wedstrijd. Ik kan je zeggen dat er ook waren die onder het kijken elk uur probeerden te werken ;-).
  • De mensen die er aan meedoen zijn (vrijwel?) allemaal reuze aardige mensen (heb je ze daarop geselecteerd?) en je weet dat ook die mensen op het water zijn en je ze straks weer tegen komt. Ook de organisatie, perfect.
    Een race waarvan ik dacht dat ik er niets aan zou vinden, heeft voorgoed een herinnering in mijn geheugen gebrand.
  • Dan komen de tranen en de spanning van de wedstrijd komt eruit. Na 4 dagen ben ik weer gewoon een mens in plaats van een zeilmachine.
  • Knopje drukken, fotootje nemen, tijd noteren, koers verleggen, zeilen bijstellen. Ik vraag me af of ze wel weten welk bouwjaar ik heb.
  • Toen werd het toch weer droog. Tussen de wolken de sterren, voor me de laatste ton. Een laatste zachte bries, druk op het knopje, en Mathilde was weer aangekomen!
  • Tussen GZ 2 en Nek veel zweet en blauwe plekken
  • Dan over het Wagenpad langs de westkant van het vogeleiland. “Geen wonder dat de vogels de griep krijgen, als ze op zo een raar eiland buiten de bebouwde kom moeten overwinteren”
  • Wind kromp gemeen, dwars van Stavoren en werd onaangenaam 6+bft.
  • Zat te snurken bij wind-toename. Had t moeten zien. Kink in de val. ‘Hopies werk’
  • Wat volgt is een rodeorit met 25 kts wind naar Makkum onder vol tuig en de heavy spi met regelmatig een snelheid van 11 kts.
  • De strategie zal dan ook wel weer worden: varen als er wind is en je nog zin hebt en stoppen als van die twee zaken er een ontbreekt.
  • FINISH. Ik vrees, dat het nu echt weer voorbij is.
    Anderhalf uur voor sluitingstijd. Dat is me noch nooit overkomen. Ik moet iets goed gedaan hebben.
  • Als laatste gaat de SOLO wimpel uit het achterstag. Bijna in een ceremonie, want nu moet ik weer een jaar wachten tot de volgende.
  • Op de grote golven kon ik zelfs heel lang surfen met de boot. Gaaf. Heb nog nooit bij zoveel wind met zoveel tuig gevaren.
  • En dan vaar je door terwijl je anderen de haven op ziet zoeken.
  • Platgeslagen nog 2Nm voor ‘paard. Spi weg ! Grootzeil gescheurd onder 1e.rif. Meteen naar zeilmaker, geregeld in Enkhuizen. Vastgelopen op ’t Hop. Stom, vermoeidheid. Joystick gebroken. Scheur in fok bij Breezand. Scheur bij derde rif. Moet met 3e. rif verder zeilen. Iedereen zeilt me voorbij ! In vlagen kom ik nauwelijks door de golven heen. Dikke knie. Maar ik ben wel gefinished !
  • In de sluis was het drukker met de solisten dan op de heenweg !! (de sluis was stuk en heeft de hele vloot in een keer gevangen en weer losgelaten)
  • Teweinig gegeten, teveel gezeild. Lekker !
  • Achteraf kijk je een koe in z’n kont, ik had ook moeten gaan.
  • ” Wat was die 10e Verschrikkelijk Gaaf”
    (dreunt nog steeds na)
  • Murphey zit in ieder geval niet bij mij aan boord ?
  • Finish…..de 200 myls blijft buffelen en beulen !
  • Een perfecte zeildag, mannen met ballen, zon en wind, wat wil je nog meer ?
  • Ik loop vanaf het gangboord de kuip in, maar verlies mijn evenwicht door een onverwachte golf. Daardoor stap ik bovenop de contactsleutel van de motor en breekt het hele slot af.
  • Aan een passerende mountainbiker vraag ik waar de bakker is en hij begint te zuchten. Dat is heel lastig uitleggen en het is een klere eind. In Urk ?! Hoe groot is het hier? Hij biedt aan met me mee te fietsen om de weg te wijzen en inderdaad het was 7 minuten lopen. Voor een Urker waarschijnlijk een hele afstand.
  • Met dank aan mijn lieve echtgenote voor al het kostelijke bootvoer. Nou ja, bootvoer: de eerste avond at ik chili con carne, de tweede avond tagliatelle met huisstijl pastasaus, de derde avond een Indische schotel en gisteravond goulash. Er zullen er best bij zijn, die het met minder hebben moeten doen. Ik zal niet zeggen dat de 200 mijls een eitje is als je maar goed voor jezelf zorgt, maar helpen doet het zeker.
  • Constant sta ik in dubio en heb ik wel zes …. nee zeven keer m’n plannen bijgesteld
  • Het is aarde donker en ik ben alleen op het water
  • Solozeilers ? Die bestaan niet !
  • Ik voelde het 200 myls genot ….
  • Fantastisch. Bij ruim 11 knopen snelheid gaat de boot harder dan de gloven en graaft zichzelf in, in de volgende golf Regelmatig blijft de boot op een golf meesurfen. Niet even maar wel een minuut lang.
  • Goddomme, wat een dag ‘FANTASTISCH’
  • Wie heb r an die knop van de wind gezeten ?
  • Dan komen de tranen en de spanning van de wedstrijd komt eruit. Na 4 dagen ben ik weer gewoon een mens in plaats van een zeilmachine.
  • Nu we weer langs de wal liggen is het me pas echt goed duidelijk wat een geweldige site je hebt gebouwd en hoe goed die werkt. Ik geloof niet dat er iets dergelijks al eerder is vertoond, proficiat.
  • Al met al weer een enerverende 200-myls.
    De weerberichten leidden logischerwijs tot het kiezen voor route nummer 3, dat doen dus de meesten.
    Maar de weerberichten kloppen nooit, dus de meesten kiezen fout!
    Dus was route 2 een uitdagende optie…………..
    Moraal van het verhaal: Weerberichten kloppen wel als het niet uit komt, waarmee bewezen is dat weerberichten onbetrouwbaar zijn.
  • Het is leuk om jullie vorderingen een te volgen via de fantastische site. Vele goede herinneringen komen boven…
  • Je kunt maar beter onderweg zijn voordat de post IJsselmeer zich bedenkt….
  • Vlak achter me kruist de binnenvaarder de OVD3, dat schip had ik dus even niet gezien tegen de achtergrond van de lichten van Lelystad, brrrr…
  • Helaas, met heel veel wind sla ik plat en moet de halfwinder weghalen. Het lukt niet de slurf er omheen te krijgen en na veel geploeter op het voordek heb ik mijn dagelijkse fittness inclusief douchen weer achter de rug. De tijdverlies door het gestunt is goed op de elektronische kaart te zien.
  • Ja Windguru. Dat is een ding. Ineens word het giswerk over de wind heel anders. Nu is er, net al bij een bushalte, de precieze vertrektijd, sterkte en richting bekend. En net zo als bij een echte bus komt die dan ook meestal op het aangekondigde tijdstip op het aangegeven adres en de aangegeven richting.
  • Je ontmoete weer bekende gezichten, schudde handen en haalde gestreden zeeslagen uit afgelopen 200myls naar voren
  • Met deze beslissing – namelijk nu geen beslissing te nemen – ging ik naar bed.
  • Had het knap gevonden om na een paar uur zeilen zonder boei te zien, de eerste die ik tegenkwam, meteen overhoop te zeilen
  • Het water om me heen is groen met een fluwelen oppervlakte van het terug spattende water. Helaas geen tijd om van de verschijning te genieten. Binnen hoor ik heel hard gebonk. De koelbox heeft besloten op pad te gaan en op eigen houtje de binnenkant van de kajuit te verkennen.
  • De nacht was helder (en koel) en het was al goed gestrooid op de kade. Bij ieder zucht wind kwam er weer een lading zand over dek.
  • Want net toen ik klikte, werd ik door een grote golf richting boei gezet. Het ging nog goed maar was wel schrikken …
  • Die poes is kennelijk achter mij aan gehold en aan boord gesprongen. Ik heb haar nog uitgelegd, dat dit een SOLO-wedstrijd is en dat ik al een was, en een tweede dus een teveel en heb haar abrupt van boord gezet.
    Ik vond het wel brut, maar de nacht was al zo kort.
  • Bij het zetten had ik een paar problemen, omdat die niet uit de zak wilde (ook voor een SPI is het vroeg in de ochtend).
  • De lucht is schitterend, de golven hoog en de kleur van het water heel provocatief
  • Magrietforum: ben ook …. ff aan ’t volgen op internet, kan nl op de site van 200 myls solo zeilrace die woensdag begonnen is, precies zien waar die is en op welke plaats die voorlopig staat op de lijst. en waar ie ongeveer uithangt op het ijsselmeer. handig h;e? mannetje is de hort op (hahaha) en je weet bijna precies waar die uithangt.
    De race duurt 5 dagen, dus ik kan lekker overdwars in mn bed liggen.
  • Voor alle andere deelnemers, zet hem op. Iedere mijl is er een, die jullie dichter bij een herinnering brengen, welke jullie nooit zullen vergeten.
  • Het rif steken ging niet helemaal gladjes. Bij het doorsteken van de reefbandjes ben ik met mij vinger in de giek – zeilvoering gekomen, en heb de nagel van mij pink uit het bed getrokken.- erg pijnlijk. Gisteren hetzelfde met de wijsvinger vandaag de pink. Gelukkig heb ik er nog acht, die te gebruiken zijn
  • Ik had waarschijnlijk een bord achter op de spiegel dat zei: “komt u allen maar gezellig bij me langs varen”. Want daar leek het op.
  • Het is inderdaad weer zover, het hele jaar hebben wij uitgekeken naar deze prachtige race.
    De mooiste solorace als afsluiter van het zeilseizoen, dit jaar volgen we alles vanuit het warme zuiden via internet. De online standen en het ‘live’ verslag zijn iedere jaar weer bijzonder spannend.
  • De nachtrust in Urk was uitputtend. Heel lux om 1:00 naar bed en om 6:30 weer eruit. Klinkt weinig maar voor de 200myls is dat uitslapen
  • Al heerst er wel griep, of nog erger, eind september. Ik bestel een ambulance en vaar de 200-myls ‘SOLO’ in 2005 desnoods liggend op een brancard!
  • Durf het haast niet te schrijven maar misschien moeten we terug naar cameraatjes? Dat lijkt de achterdeur uit maar weet jij of de sponsoring van die bigbrotherdoosjes ook in volgende jaren doorgaat? Vond dat geklooi met die wegwerpertjes ook wel wat hebben
  • Ik wil je eigenlijk vooral ook bedanken voor die prachtige onovertroffen 200myls, waar ik hopelijk nog heel lang aan mee zal kunnen doen, waarin ik solo ervaring op kon doen om de stap naar een solo kanaalrace zoals de PB2005 is, te maken
  • Wat een geweldig aanbod! Ik looop te stuiteren door het huis! Ik heb het gevoel dat ik hier nog helemaal niet klaar voor ben en mijn bootje zeker niet… Maar ja, eigenlijk moet ik het gewoon doen! ’t Lijkt me geweldig, én afzien, én een uitdaging. En zeker als ik bedenk hoeveel mensen tandenknarsend hopen op een kans om mee te doen kan ik dit natuurlijk niet laten schieten…
  • Fantastisch dat ik mee kan doen. Al jaren volg ik de wedstrijd op afstand en had bewondering voor jullie organisatie (geen slijmerij!!). Ik kijk er erg naar uit en verdedig met liefde de kleuren van Frits.
  • Het eerste goede nieuws dit jaar: ik mag meedoen!
  • Er werd zelfs gesuggereerd dat die Ostar eigenlijk niet zo veel voorstelde zonder vergelijk met de 200 mijls. Vandaar m’n vraag aan jou, kun je me op de startlijst plaatsen zodat ik in september mee kan doen?
  • Ik lees dat je andere startplaatsen overweegt.En dat vind ik een beetje (erg )jammer. De 200 myls is ,ondanks de 70 a 75 deelnemers,een kleinschalig en intiem gebeuren. Het is ook elitair omdat het voor belangstellende heel moeilijk is om er tussen te komen.
  • Voor al die mensen die (nog) niet aan bod gekomen zijn.Er is hoop.Ik doe nog maar een stuk of 20 keer mee.Dus in 2025 is er weer een plek vrij.
  • The problem in the house makes the best show outside.
  • Heren ik begrijp u probleem maar voor de aspiranten groeit de frustratie.
  • Ook dat is de 200 myls solo. Ik heb iets met die mensen, met de koorts die er heerst. Je zit er middenin en beleeft het met volle teugen
  • Het feit dat hedenmorgen de inschrijf formulieren voor oud deelnemers van de site is gehaald doet vermoeden dat niet alle resterende namen hebben in geschreven. Gister stonden er nog ca. 29 op de lijst.
  • Wat zijn de mogelijkheden voor nieuwkomers al volg je via deze site al meer dan driejaar dagelijks de ontwikkelingen, er is eigelijk geen perspectief.
  • Vakantie dus. Ik hoop dat je toch ook wel genoten hebt. En je moet maar denken dat veel van die sneeuw uiteindelijk toch weer vloeibaar wordt. Dan kun je wraak nemen.
  • Het is flauw: maar helpt het als ik mijn vrouw inschrijf of een rokje aan trek?
  • Nou weet ik dat old sailors niet alleen never died, maar ook zo’n solo niet aan hun neus voorbij laten gaan. Dus deze jongeman met wat ontluikend grijs aan de slapen vraagt zich af of hij, het veteranenplatform beziend, ooit nog wel eens een 200 myls kan varen…
  • Een zeiltocht is pas goed als er meer bier dan diesel wordt verbruikt …
  • Ik zou in Oktober graag weer aan de Solo meedoen! Dat wordt dan mijn vierde. Hoop van je te horen. Neem ik een goede sigaar voor je mee, voor onderweg!
  • 200Myls race singlehanded which I would recommend everyone should have a go at doing, its great fun.(anyone know of a boat I could charter in Holland for the race). ???

Ingeschreven solo-schippers – 2005

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
1 2005 1 6 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 98.60
2 2005 2 5 Gerben Bos F & F 95 Frequent Flyer Medemblik 91.00
3 2005 3 4 Egbert v.d. Waal Waarschip 1010 *1.90 Fast Good Workum 92.00
4 2005 4 3 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
5 2005 5 2 John van der Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 88.00
6 2005 6 2 Pamela van der Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
7 2005 7 6 Peter v.d. Schaaf Stern 33 Jager Medemblik 87.00
8 2005 8 1 GertJan Kos First Class 8 Obsession Huizen 95.50
9 2005 9 1 Fred Knitel Dehler 39 Suntiki Blocq v.Kuff. 85.00
10 2005 10 2 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
11 2005 11 8 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
12 2005 12 4 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
13 2005 13 3 Gilles van Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 92.00
14 2005 14 10 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Makkum 93.10
15 2005 15 5 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
16 2005 16 3 Theo Hin X-362 Obelix Hoorn 88.00
17 2005 17 6 Erik Jan Hardonk Etap 30 Nescio Lemmer 102.0
18 2005 18 1 Peter van den Driesche Dufour 35 Vagebond IJmuiden 99.00
19 2005 19 3 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
20 2005 20 6 Clemens Sanders Dehler 31 Maran Huizen 99.50
21 2005 21 1 Harry Vogel Cayenne 42 Tzigane Block.v.Kuff. 87.00
22 2005 22 2 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 100.0
23 2005 23 2 Paul Peggs Feeling 850S Adopo Hamble (UK) 97.10
24 2005 24 9 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
25 2005 25 7 Gert Vink Pion Gambiet Almere-Haven 99.00
26 2005 26 8 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
27 2005 27 6 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.6
28 2005 28 5 Paul Heijmerink F&F 65 Funky Feet Naarden 98.00
29 2005 29 3 Michiel Tasseron Bavaria 32 Passie Huizen 98.00
30 2005 30 1 Age van der Bles Spirit 32 * 1.80 Foddebosk Lemmer 98.00
31 2005 31 2 Riaan van ’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 101.0
32 2005 32 3 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
33 2005 33 4 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 81.00
34 2005 34 6 Kees Riemer Gib’Sea 84 Poespas Huizen 105.0
35 2005 35 6 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Het Y 98.00
36 2005 36 4 JanKees Lampe Puffin 50 Little Sarah Rotterdam 91.30
37 2005 37 4 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
38 2005 38 6 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 102.0
39 2005 39 5 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Monnickendam 90.00
40 2005 40 3 Ids Witteveen Granada 27 Rocinant Makkum 108.0
41 2005 41 4 Piet van der Zwaan Dehler 34 NN Lelystad 93.00
42 2005 42 4 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
43 2005 43 8 Ed Megens Dehler 34 Lupa Maris Den Oever 93.00
44 2005 44 5 Bart Boosman One Off Alca Torda Bergen 117.7
45 2005 45 1 Gert Hoogeveen Bavaria 30 Vire Muiderzand 102.0
46 2005 46 8 Arie Petrus First 285 *1.2 Adventure Almere-Haven 104.9
47 2005 47 3 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Kampen 100.0
48 2005 48 2 Marjan van de Vrie Aquila * 1,60 Mathilde Tilburg 105.2
49 2005 49 10 Cees de Wit Scampi 30 Foetsie Baarn 100.0
50 2005 50 3 Kees Rijniersce Etap 26 Baraka II Ermelo 109.0
51 2005 51 3 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 113.0
52 2005 52 1 Bart Desaunois J-109 J-Action Enkhuizen 83.00
53 2005 53 1 BertJan van Delft Waarschip 1220 Utopia Kats 89.00
54 2005 54 1 Piet Bakker(hn) J-92 Jolly J Hindeloopen 86.50
55 2005 55 2 Bertus Buys Standfast 40 Sea-Beryl Scheveningen 88.00
56 2005 56 3 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
57 2005 57 6 Martin Selles Dehler 36 DB Kim Block.v.Kuff. 87.00
58 2005 58 4 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
59 2005 59 1 Jurgen Huizinga Scyth Scylla Kampen 105.0
60 2005 60 1 Ron Bree First 30 * 1.7 Serenity Den Helder 98.00
61 2005 61 7 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 99.00
62 2005 62 6 Fokke v.d. Valk Dutch Dandy MK IV Douwe Dabbert Amsterdam 116.0
63 2005 RET 5 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
64 2005 RET 9 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
65 2005 RET 4 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 101.0
66 2005 RET 1 Jurrien Baretta Etap 22 *1.45 De Vrijheid Termunterzijl 116.0
67 2005 RET 5 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
68 2005 RET 3 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
69 2005 RET 6 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
70 2005 RET 1 Andre Rijnbeek Etap 22i On-rust Heerenveen 114.0
71 2005 RET 1 Ruud Roos Freedom 35 Samiel Monnickendam 104.0
72 2005 RET 6 Wim Schreurs Cormoran Mon Ami De Kaag 103.0
73 2005 RET 8 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 94.50
74 2005 RET 1 Jan de Bruin X-332 EsXape Scheveningen 88.00
75 2005 RET 6 Henjo Ruiter Meridian Cras factus est Medemblik 115.0
76 2005 RET 4 Nico Benink Kroes platgatkits Brandaan Hasselt 113.0
77 2005 RET 1 Ronald Boontje North Beach 24 Tadorna Teroosterzijl 117.3
78 2005 RET 1 Harry Immink Banner 41 Banzare Durgerdam 86.00
79 2005 RET 2 Rene Pluymert X-332 Libel Lelystad 88.00
80 2005 DNS 10 Piet Bakker Maxi 77 *1.45 Balder Huizen 108.2
81 2005 DNS 7 Jeroen Groenendijk Contessa 32 Swan of Tuonela Warmond 102.0
82 2005 DNS 3 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 100.0
83 2005 DNS 10 Jan Luyendijk Sun Light 30 Tam Tam Huizen 103.0
84 2005 DNS 3 Menko Poen Spirit 28 Laughing Gull IV Naarden 104.0
85 2005 DNS 7 Jaap Verkerk Comet 910 * 1.40 Stella Filante Ketelhaven 104.0

Banen – 200 myls ‘SOLO’ – 2005

 

Muiden M 1 0 Muiden M 1 0 Muiden M 1 0 Muiden M 1 0
Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10 Volendam GZ 2 10
Hoorn NEK 17 Hoorn NEK 17 Hoorn NEK 17 Hoorn NEK 17
Lelystad-Z OVD3 28 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 29 28 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 29 28 S/Lelystad-Z OVD 3/EZ 29 28
S/N.zeekanaal P 15/B’RAN 43 Hindelopen H 2 53 Den Oever WV14 53 Medemblik WP 8 49
Den Helder MH 4 75 S/Kornwerderz. VF 4/BO 8 59
Oude Schild T 12 80 Harlingen BO 44 65 Enkhuizen KG 2 66 Makkum VF04 64
S/Kornwerderz. BO 3/VF 4 96 Oost Vlieland ZS 13 81 Breezanddijk SPORT B 84 Enkhuizen KG 2 85
Medemblik WP 8 112 Den Helder MH 4 112 Urk UK 16 108 Lemmer SB 10 95
Hindelopen H 2 124 Oude Schild T 12 117 Medemblik WP 8 127 Urk UK 16 105
Breezanddijk SPORT B 130 S/Kornwerderz. BO 4/VF 4 135 Makkum VF04 142 Den Oever WV14 127
Stavoren VZ 1 141 Medemblik WP 8 150 Hindelopen H 2 148 Stavoren VZ 1 135
Den Oever WV14 149 Stavoren VZ 1 156 Stavoren VZ 1 156 Breezanddijk SPORT B 146
S/Lelystad-N HR-B/OVD 3 173 S/Lelystad-N HR-B/OVD 3 173 S/Lelystad-N HR-B/OVD 3 173 S/Lelystad-N HR-B/OVD 3 173
Hoorn NEK 184 Hoorn NEK 184 Hoorn NEK 184 Hoorn NEK 184
Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191 Volendam GZ 2 191
Muiden IJM17 200 Muiden IJM17 200 Muiden IJM17 200 Muiden IJM17 200

Verslag 2005 > DE TIENDE

2e. prijs 2e. prijs Vrouwentrofee 2e. prijs M 1 prijs
 Gerben  Egbert  Pamela  Bauke  Dik
 Bos  v.d. Waal  v.d. Vleuten  IJntema  Geurts

Woensdag, 12 oktober 2005 21:30 uur

Na het welkomswoord tot de deelnemers, die van heinde en verre gekomen, aanwezig waren, veelal met hun partners en het bedanken van de sponsors werd er een overzicht gegeven van de race, het weer, het voordeel in de routekeuzes en passagemeldingen door de gps/gsm-unit de X-Trace .

Er werd gesproken over de weersomstandigheden tijdens de race. Dat het na 4 weken met heel weinig wind, de wedstrijd met een dikke wind tot 7 Bft tot een echt zeilfestijn werd gemaakt.
Opvallend waren de tegengestelde berichten van de Kustwacht en Meldpost IJsselmeer op 29 oktober. Per saldo werd art. 10 in de convocatie, niet varen bij waarschuwing, meldpost in je vaargebied, 7 bft. door iedere schipper nauwkeurig nageleefd.
Door vele schippers werd de top-speed van hun boten gemeld. Iedereen, die zich niet had teruggetrokken of niet was gestart, had eigenlijk de mogelijkheid de race binnen kantoortijden te verzeilen.

Weer werden alle 4 routes verzeild.
6 schippers besloten voor, buitenom, dus route 1, IJmuiden, Oude Schild, Kornwerd.
2 namen de wadden-route 2, via Harlingen, Stortemelk en om de eilanden Vlieland en Texel heen.
56 solisten bleven op de IJsselmeer-route 3, terwijl de route 4, ook IJsselmeer, door
12 schippers, als de meest tactische baan werd gekozen.

Op het laatste ogenblik vlak voor de OVD 3 bij Lelystad werden er nog routekeuzes veranderd. Wat het gevolg was van deze tactische (route)keuzes, blijkt uit de eerste 2 plaatsen en verder, dat in route 4 er geen uitvallers (RET) zaten.

Dan de GPS/GSM-units X-Trace, welke door XMark BV werden geleverd en gesponsord. Razend enthousiast waren de fans en het thuisfront, die nu hun favoriete schippers, life op internet konden volgen, als zij hun merktekenpassages doorklikten.

De te korte termijn voor diverse schippers om gewend te raken aan de units (met sigarenaanstekerplug) en om deze correct aan het boordcircuit aan te sluiten of in een stroom af en stroom aan situatie zaten, veroorzaakte een verschil in reeele wedstrijd uitslagen op de finishdag.

De wedstrijd/passagetijdgegevens van de logboeken werden volgens de convocatie weer toegepast en als bewijslast de meldingen van de X-Trace.

In ieder geval zijn we zo razend enthousiast voor wat de X-Trace met Mark Wilbrink van XMark voor de 200 myls ‘SOLO’ heeft gebracht, dit in verband met de directe verslaggeving en ….. veiligheid, zodat we absoluut naar een mogelijkheid zullen zoeken om deze X-Trace als basis voor alle toekomstige wedstrijden aan te schaffen. 

Veel prachtige digitale fotosessies werden er gemaakt. Ruim 30 vergrotingen in A4 formaat werden grif door de schippers na de prijsuitreiking van het wandbord gehaald.
Graag had ik ook nog de foto’s van andere schippers ontvangen, zodat we daarvan een gezamelijke cd kunnen branden om tegen kostprijs te kunnen verdelen.

Er waren talloze positieve en sportieve reakties vanuit het deelnemersveld en ….. vooral van het ook thuisfront, getuige de vele bezoeken (in 4 weken ruim 160.000) op deze website. Veel van deze bezoekers hielden de wedstrijdstanden, van hun favorieten nauwlettend in de gaten en hadden al snel ontdekt, dat men in de X-Webmap met een ‘request location’ de positie van de schipper van op dat moment kon opvragen.
De opgevraagde positiemeldingen werden ook op de sites van de solo-schippers zelf kenbaar gemaakt, wat af en toe tot wat verwarring leidden.

 

Bauke IJntema met Catootje

Verslag 200 mijls 2005. Bauke IJntema met Catootje

Onderweg naar Muiden op dinsdag 27 september bedenk ik me dat ik dit jaar toch echt een gooi naar de winst moet doen. Na de laatste 3 jaar 2 x 4e en vorig jaar 3e moet het toch een keer mogelijk zijn om te winnen. Nou ja vanavond/ morgen eerst maar eens de juiste route keuze maken en als dat goed uitpakt dan gewoon zo hard mogelijk varen. Ik neem me voor om hard te duwen en geen fouten te maken. Ik heb dit jaar ondersteuning van Menno Sappe die mij op de hoogte gaat houden van de wind voorspelling. Menno blijkt voor mij een belangrijke ondersteunende factor te zijn, zowel op het gebied van weersinfo en mij scherp te houden.

Na het palaver rustig op de boot met de verschillende routes zitten te puzzelen.
Het zou 1 of 3 moeten worden. Maar route 1 is risicovol. Dus waarschijnlijk route 3. Ik zie het morgen nog wel even aan als ik de laatst weersinfo heb.
Om een uur of 1 nachts lig ik nog wakker in bed en denk nog eens over de routes na. Er wordt donderdag NW 5/6 voorspeld. Ik spring uit bed. Toch route 4 nog eens bekijken. Ik kom er achter dat route 4 toch meer bied dan 3 met nw op donderdag.

Woensdag 28 september
Ik vaar vroeg uit de haven om ruimte te maken voor de overige deelnemers.
De wind is nog zwak en ik wacht eerst nog een half uurtje. Om 7.43 uur gestart. Twijfel nog, nog geen wind genoeg eigenlijk, maar de spi staat al en besluit maar te starten in de wetenschap dat de wind zal toenemen en ruimen. Na pampus neemt de wind iets toe.
We lopen al gauw boven de 6 knopen. Als er een bui over komt gaat het even flink waaien. Door tijdens de vlagen af te vallen kan ik de spi er net op houden. veel spinakers van de concurrenten gaan er af. Zo loop ik voor het paard verschillende boten voorbij.
Bij het paard even de spi eraf na de GZ2 gaat hij gelijk weer omhoog. Kan ik hem er tot de nek op houden? De wind zal gauw gaan ruimen. Na 20 minuutjes ruimt de wind snel en haalt ook aan.
Ik kan de spi er niet meer voor houden en besluit deze er halve wind af te halen. Hoe weet nog niet. Na wat mislukte probeersels besluit ik hem maar onder de giek door te halen. Na 10 minuten zweten en ploeteren heb ik hem binnen.

De fok er bij en door!! Ik zit Kees Corts op zijn hielen. Na de nek boei richting Lelystad is het eigelijk weer een spinakerrak. Ik kijk het eens aan, 130 graden schijnbaar, 20 tot 23 knopen schijnbaar. Moet kunnen! Ik had de spi in het vorige rak al klaar gezet en ik besluit hem te zetten! Na 2x om de voorstag en 2x uit het roer te lopen te zijn heb ik hem ondercontrole en spuiten we met 8.5 tot 10 knoppen er door. Ik loop Kees Corts voorbij. Dit betaald uit!
0.8 mijl voor de OVD3 haal ik de spi er af en dat gaat zonder problemen. 11.54 uur de OVD3 geklokt.
Ben inmiddels zeker van route 4 en de wind gaat tegen de avond krimpen naar zw en ik heb reeds besloten dat ik na de sluis het anker er in gooi en rust tot 18.00 / 19.00 uur .
Menno zijn voorspeling komt exact uit. Tussen 18.00 en 19.00 uur krimp de wind weer naar ZW en trek weer aan. Een ideale wind om halve wind naar Medemblik te varen.

18.55 uur de EZ29 gerond en op weg naar Medemblik. Het gaat weer hard. In de vlagen moet ik het grootzeil iets laten vieren om niet uit het roer te lopen. De snelheid zit constant boven de 7 knopen! Ik heb zelf een waypoint in gevoerd om zo dicht mogelijk langs het Enkhuizerzand te kunnen varen. Voorgaande jaren ging ik er ook wel overheen, maar het schijnt al winterpeil te zijn en dan wordt het wel erg krap. Als ik de boeitjes van het Enkhuizerzand passeer loopt de diepte meter snel op naar 1.6 m. Ik zou toch nog net in het 2 meter diep stukje van de uiterste betoning moeteen zitten. De snelheid loopt terug naar ruim 6 mijl door de zuiging. Plotseling geeft de diepte meter nog maar 1.4 m aan. Gelijk voel ik de kiel de grond een paar keer raken.
Shit wat nu? Terug of afvallen? In een seconde neem ik het besluit en trek het grootzeil flink door om meer heling te maken en maar te hopen dat ik er overheen kom. Na zo.n 50 meter zo nu en dan over de grond geschuifeld te hebben loopt de diepte meter weer op en kan ik weer opgelucht adem halen. Als ik later mijn waypoint controleer blijkt dat ik een druk fout in de coordinaten heb zitten waardoor ik 1 mijl zuidelijker zat dan gepland!

In de buurt van de GZ1 kom ik veel collega’s tegen die route 3 doen en onderweg zijn naar Enkhuizen. Het is inmiddels donker en kan niet meer onderscheiden wie ik tegen kom.
Boven het vogeleiland neemt de wind iets af maar het blijft hard gaan. 21.51 uur de WP8. Als ik dat snel bereken is dat een gemiddelde van 7.1 over dit rak! De eerste dag ging in ieder geval al goed. Ik heb naar Bob Hanenberg (havenmeester van haven bij het regatta centrum) gebeld en gemeld dat ik vanavond nog aan kom. Ik mag wel aan de meldsteiger gaan liggen.
Nog contact met Menno gehad en samen besloten om de volgende dag rond 9.00 uur te starten bij de WP 8 en tot Urk door te varen.

Donderdag 29 september
S,ochtens na het ontbijt even bij Bob in het havenkantoor bij gepraat en nog enkele weersites bekeken. De verwachtingen komen overeen met wat Menno al aangaf.
Er ligt een solozeiler voor anker net buiten de haven. Het blijkt Gert Jan Kos te zijn. Ik zie dat hij het anker licht en ik moet ook opschieten, want 9.00 uur starten bij WP 8 haal ik niet meer.
Ik heb tel.contact met Menno. Hij zegt dat ik moet opschieten en moet zorgen dat ik voor 17.00 uur bij UK 16 ben! Nou dat knoop ik in mijn oren en ik zal mijn best doen. 9.21 uur WP 8 gestart. Gert Jan Kos voer eerst voor mij uit naar de boei maar wisselt nog een fok voordat hij start. Het waait weer lekker hard 19 tot 26 knopen. Ik moet toch maar een rif zetten want ik loop te vaak uit het roer. De snelheid blijft goed en zit weer constant ruim boven de 7 knopen. Gert Jan volgt mij en ik zie dat hij me niet echt in loopt. Bij Makkum zie ik enkel scheepjes voor me uit de haven komen en starten bij de VF04. Dat zijn dus deelnemers die ook route 4 doen.

Bij de VF04 aangekomen een storm rondje gemaakt en snel het rif er uit gehaald. De koers is nu ruimer. Ik heb ben moe van het sturen en heb het wel even gehad. Ik stel Tjeerd onze bouwvaan in en laat deze voorlopig sturen. Zo kan ik even rustig plassen, eten en drinken. Even tijd voor mijzelf. Na een uurtje bedank ik Tjeerd voor zijn diensten en ga weer fanatiek zelf sturen. Scheelt toch zo een paar tienden van een knop!
Ik krijg zo nu en dan een bui over met 27 tot 36 knoppen wind. Bij de eerste 2 buien heb ik het rif er net op tijd in zitten en kan ik de wind stoten aardig opvangen. Bij Enkhuizen GZ2 is het even rustig voor de bui en kan ik gijpen. Ik zie dat ik duidelijk ben in gelopen op het groepje boten voor me.

In het rak richting lemmer krijgen we nog 2x een bui over. Bij de eerst bui ben ik te laat met reven en sta te kloten met een vast geslagen smeerreep om de giek. met een half gereefd zeil besluit ik eerst maar in de bui door te varen. Als de wind afneemt lukt het me om de smeer reep los te krijgen. Lemmer komt al in zicht maar er dient zich nog een bui aan. Ik besluit nu niet te reven maar af te vallen tot ruime wind. Dit is cool!!! 35 knopen schijnbare wind en dan er lekker door spuiten! Na de bui loef ik weer op en zie dat ik de eerste van het groepje boten voor mij al aardig ben genaderd. Het is Pamela die ik nog voor Lemmer voorbij schuif.
Door een vlottere boei ronding ga ik Kees Riemer met de Poespas voorbij.
Het blijft heerlijk hard gaan en met die bootjes voor me blijf ik hard duwen om ze nog voor Urk te passeren. ETA UK 16 rond 17.00 uur. Menno, het gaat nog lukken ook!! 17.02 uur UK 16 gefinshd! Het is gezellig druk bij de boei. Er zijn ook veel route 3 deelnemers die nu naar Urk gaan.

In Urk naast Arie Nauta gaan liggen. Ik nodig Arie en Gert Jan uit voor het diner. Als je nu kookt voor één of meerdere personen dat maakt niet uit. En vooral voor Gert Jan die weinig luxe aanboord heeft is dit een welkome uitnodiging. Gezellig met zijn drieen gegeten en daarna lekker gedoucht, nog een borrel en vroeg in de kooi. Dit mijn 6e 200 myls maar ik ben nog nooit zo goed aan mijn nachtrust gekomen. Normaal had ik nog wel eens last van onrustige nachten waar ik slaap maar niet kon vatten. Dit jaar geen enkele last en ben elke ochtend fit om er dan weer fanatiek tegen aan te gaan.

Vrijdag 30 september
Er zijn al verschillende deelnemers die vroeg vertrekken. Een paar deelnemers blijven wachten waaronder ik. Met Menno contact gehad en die adviseerde me pas na 11.00 uur te starten. Vandaag gaan we tot Breezandijk.
Om 10.55 gestart. het waait nog niet echt hard. Weer halve wind naar de …. (zw). Naar de vz wordt hoog adw net aan te lopen? Na 10 minuten komt de voorspelde wind door en het is weer ragen met voltuig. Regelmatig het zeil laten vieren om niet uit het roer te lopen. Weer ruim boven de 7 knopen! Na het ronden van de ??? aan de wind naar de ?? het is net een knik in de schoot. In het vorige rak al 1 rif gestoken maar de 2e kan er ook wel bij. door dat we een knikje kunnen varen blijven we tussen de 6.7 en 7 mijl adw lopen! Het gaat heerlijk!!
Na het ronden van de VZ?? gaan we met een bakstag wind naar de sport B. Het waait nog steeds hard. Windkracht 6 en het water is hier voor het vrouwenzand erg onrustig. Ik besluit de spi niet te zetten. (achteraf spijt van) Ik boom de fok uit en dat gaat in het begin best aardig.
Na een uurtje vind ik toch dat het harder moet. Ik hijs daarom de halfwinder er bij. Dit gaat beter. Finish om ???? bij de sport –b . Benm nog wat onhandig aan het klungelen met de halfwinder voor ik die binnen heb ben ik al erg dicht bij afsluitdijk. Het grootzeil op doeken aan lagerwal met flinke wind en golfslag blijft altijd een hele toer en kost weer flink zweet.
Binnen in Breezandijk is het al aardig druk. De hele route 4 ploeg ligt hier zo’n beetje. We hadden met Arie afgesporken dat we vanavond bij hem zouden eten, maar deze ligt voor anker en ik kan naast Bart Smulders gaan liggen. We liggen 4/ 5 dik aan een werkschip.
Gerben Bos kom nog wat later binnen en gaat weer naast mij. Gerben heeft wel op spi gevaren en heeft erg hard gevaren. Via de zijn thuisfront worden we op de hoogte gehouden van de stand.
Van de route 4 deelnemers liggen de eerste 3 toevallig naast elkaar. Bart 1e Gerben nu 2e en ik 3e van route 4. Gerben stond vanochtend nog achter me en heeft blijkbaar over deze dag toch beter gevaren dan ik. Ik verbaas me ook hoe goed bart Smulders het met zijn Compromis doet. Ik ben niet helemaal tevreden over mijn voorlopige resultaat.

Van Menno krijg ik door dat ik na 3 dagen een gemiddelde snelheid van boven de 7 knopen heb gemaakt! Dat zou toch snel genoeg moeten zijn. Ik leg me er voorlopig bij neer dat er nog anderen zijn die met deze wind het ook erg goed doen, en dat ik het zeker nog niet gewonnen heb. Na een goede maaltijd weer contact met Menno.
De wind ruimd morgen ochtend vanaf 5.00 uur naar het noorwesten en blijft hard 5 tot 6. Menno adviseert om vroeg te vertrekken. Ik wil dan ook tussen 5 en 6 uur vertrekken. Gerben lgt naast me maar heeft geen haast en de ander deelnemers willen om 7??? uur vertrekken. We besluiten om dan gezamenlijk dan morgen maar om 6.30 uur te vetrekken. Achter af heb daar de volgende dag wel spijt van.

Bauke IJntema (Catootje)

2e. prijs
Gerben
Bos
3e. prijs
Egbert
v.d. Waal
Vrouwentrofee
Pamela
v.d. Vleuten
1e. prijs
Bauke
IJntema
M 1 prijs
Dik
Geurts

200 myls ‘SOLO’ 2006 januari 2006 – door: Peter v.d. Schaaf

200 myls ‘SOLO’ 2006 januari 2006 – door: Peter v.d. Schaaf

Dit jaar doe ik voor de vijfde keer mee aan deze solo wedstrijd voor kajuitjachten.
Nou ja solo is wel een groot woord want de sociale saamhorigheid is dermate groot dat je nooit het gevoel hebt dat je alleen bent. Je vaart je boot alleen, maar daarna is het sologevoel wel weg.

De 200 myls ‘SOLO’ is een wedstrijd die 200 mijlen duurt, verder moet je tenminste een drietal rustperiodes aanhouden van minimaal 6 uren, terwijl de minimale rusttijd 27 uren is. Kortom aan rusttijd geen gebrek.Op dinsdag vaar ik de boot van Medemblik naar Muiden. Ja waait hard, tot aan Enkhuizen is dat geen probleem, want dat is bezeild en schiet het lekker op. Op het Markermeer staat de wind pal tegen, ik besluit het stuk maar te motoren om zo nog een beetje op tijd in Muiden te zijn.
Er staat 25 knopen wind en op de korte golfslag maakt de boot geweldige klappen. Ondertussen begint het nog te regenen ook, zodat de stemming behoorlijk daalt.

De boot is een one off naar een ontwerp van Peter Bosgraaf. Het casco is in Estland gebouwd en de verdere afbouw heb ik eigenhandig gedaan. De boot is 10 meter lang, 3,37 meter breed en steekt 2 meter.
De boot is ontworpen als high performance cruiser, in gewoon Nederlands betekent dat de boot akelig snel is. Om dat te bereiken is er alles aan gedaan om het gewicht zo laag mogelijk te houden. Een voorbeeldje het interieur is gemaakt van schuimplaten met een fineerlaagje. Dat gecombineerd met een fors zeiloppervlak resulteert in een boot met een hoog snelheidspotentieel met name op de ruime windse rakken. Wel betekent het dat de rating navenant zwaar is en dus zul je ook snel moeten varen.

Dinsdagavond is er het gebruikelijke palaver bij Ome Ko. Teveel mensen op een te kleine plaats, ik hou er niet van. Dit jaar krijgen we een geavanceerd GSM/GPS apparaat mee die onze posities naar het regattabureau zendt. Eén druk op de knop en de boeipassage wordt doorgegeven.
Handig en van dat geklooi met de wegwerpcamera ben je af. Later zal blijken dat het systeem niet onfeilbaar is. Op moment van schrijven staat Egbert van de Waal op de zesde positie terwijl volgens zijn eigen logboek een derde plaats zijn deel is.Dag 1 woensdag 28 september
Op de woensdagochtend wekt de wekker mij om halfzeven. Het week lijkt rustig, al kun je daar in de haven niet altijd op vertrouwen. Er is nog weinig animo om te vertrekken, rond kwart voor acht gooi ik de meerlijnen los en start onder spinaker om 7.59 uur.
Niet erg slim achteraf, wachten op meer wind werd beloond.
Tot aan het Paard van Marken kan de spinaker blijven staan, daarna tot Volendam is het te hoog voor het rode gevaar en gaat hij in de kajuit. Om het snelheidsverlies te compenseren denk het cardinale boeitje bij het Paard wel af te kunnen snijden. Vorig jaar ging het immers ook. Nou nu niet dus, met een paar verontrustende klappen loop tegen iets erg hards aan. Albert de Brouwer van ’t Waere Hout, die enkele tientallen meters voor me vaart, kijkt verschrikt achterom. Gelukkig blijft de boot niet haken en kan ik mijn weg vervolgen.
Na de MN1GZ2 is het rak naar de NEK boei aan de beurt. Snel staat de spinaker weer, maar er zijn buien op komst waarin de wind en toeneemt en behoorlijk schift, zodat het niet verstandig is de spinaker te laten staan, dus na een kwartier ligt hij weer in de kajuit. Na de Nek is het door naar Lelystad, het waait circa 20 knopen de wind komt schijnbaar 130 graden in, maar ik ben te schijterig om de spinaker te zetten, bovendien het loopt wel lekker; zo’n 8 knopen is niet verkeerd en in de surf loopt de snelheid op naar 10 knopen. Bovendien haal ik Bouke Yntema, die wel spinakerd in, dus waar maak je je druk om.
Fout, dit kost minuten.

De routekeuze dient nu gemaakt te worden; route 1 en 2 vallen af in verband met de windverwachting voor de donderdag. Men verwacht 7 Beaufort en bij deze waarschuwing mag niet worden uitgevaren. Verder lijkt route 2 niet gunstig omdat de wind donderdag uit het zuidwesten zal komen en dan moet je op zee kruisen. Nee volgens Egbert, Albert en mijzelf is route 3 of 4 de keuze dit jaar, helaas geen stroomvoordeel dit jaar. Na de sluispassage besluit ik voor route 3 te kiezen, het rak naar de WP8 (route4) is hoger aan de wind dan de WV14 en daarna kun je mooi halve wind naar Enkhuizen. Het waait nog steeds 20 knopen en met een rifje gaat het naar Den Oever.
Ik start bijna gelijktijdig met Frits Bartels van de Easy Going. Na een tijdje zie ik hem veel hoger varen en begin ik argwaan te krijgen als ik recht op Stavoren lijk aan te sturen. Caramba, de verkeerde boei staat actief in de GPS, nu moet ik veel hoger varen om de WV14 te halen, gelukkig is het nog bezeild. Ik kom een paar minuten voor Frits bij de boei en daarna gaat het rif eruit en is het rak naar Enkhuizen prachtig bezeild. Zo mooi dat ik vergeet op te letten en vast loop op de Kreupel. Het lukt om de boot te laten gijpen en door de ontstane helling komt de boot langzaam los van de plaat.
Bij de EZ1KG2 vind ik het genoeg voor vandaag, er worden veel buien met zeer veel wind verwacht voor de komende nacht, dus ik meer veilig af in de Compagnieshaven. Bart van de J-action helpt me bij het aanmeren en we kletsen nog even na over dit mooie zeildagje.
Allengs loopt de haven vol, het lijkt wel of de hele vloot voor route 3 heeft gekozen, zo druk is het. Albert en Jaap Broer van de Di Vagi liggen naast me en samen met Egbert nemen we de dag nog even door. Egbert is het laatste gestart en heeft veel voordeel gehad van de toenemende wind.
Het loont om te wachten op wind.

Dag 2 donderdag 29 september
De volgende ochtend worden we gewekt met de beloofde windwaarschuwing 7 Beaufort. Wachten dus. In de haven lijkt het alsof het met de wind wel meevalt. Als om kwart over acht kanaal 1 niet meer waarschuwt voor windkracht 7, maakt een ieder aanstalten om los te gooien. Het deert ons blijkbaar niet dat de windverwachting 6 tot 7 is.
Omdat ik aan de steiger lig ben ik laat op het water, de helft van boten voor is weggegaan zonder rif, maar al snel besluiten ze dat deze zeilvoering toch echt teveel is voor een aan-de-winds rak naar Sport B. Zo kan ik de kunst afkijken en in de luwte van de bomen het eerste rifje zetten. Ik start vlak achter Egbert met de Fast Good een waarschip 1010. Ooit was ik de trotse bezitter van een dergelijke boot en weet daarom dat een aan-de-windse koers niet tot favorieten van een 1010 behoort.

Na een aantal mijlen heb de 10 minuten dan ook goedgemaakt, daarna krimpt de wind echter en kan de Sport B met een kleine knik in de schoot worden bezeild. Op deze koers is een 1010 met 25 knopen wind slecht te verslaan. Urk is het volgende doel, tot aan Stavoren is het halve tot ruime wind en Egbert blijft zo’n 2 minuten achter mij hangen. Ik kan dat rooie ding maar niet kwijtraken. Voorbij Stavoren wordt het plat voor het laken, echter door buiige karakter van het weer durf ik de spinaker niet te zetten. Wel als een mijltje of vijf voor Urk de wind iets afneemt besluit ik het rif uit het grootzeil te halen. Op het moment dat de wind iets afneemt loop ik weg bij Egbert, neemt de wind weer toe komt Egbert ook weer dichterbij. Gelukkig voor mij blijft de wind vlakbij de UK16 wat weg en kom ik eerder bij de boei. Omdat het rak naar Medemblik niet bezeild besluit ik maar te blijven liggen, dat denkt ook de halve vloot want het is druk in Urk.

De kade waaraan we liggen is een ramp, de Sahara is er niks bij. Samen met Albert en Egbert willen we visje gaan halen, maar dan blijkt Urk toch niet het vissersdorp van Nederland te zijn; na zeven uur is alles gesloten wat ook maar iets met vis te maken heeft. Toch blijkt Egbert weer op handicap- sneller te zijn dan mijn racemonster en dat knaagt.
Een Waarschip 1010 is zo gek nog niet.

Dag 3 Vrijdag 30 september
Op vrijdag word ik wakker van gestommel op mijn dek. Het is halfacht en er is weinig wind, welke idioot is er nu zo gek om nu al te vertrekken. Wanneer ik mijn hoofd uit het luik steek is Albert al druk bezig om los te gooien. Wel potverdorie. Hij is jarig vandaag en had mij nog een ontbijtje beloofd. Dat loop ik nu mis. Later zal Albert verkondigen dat hij een prachtig relaxed zeiltochtje heeft gehad. Met Egbert, die naast me ligt, bomen we over de juiste vertrektijd. Het thuisfront van Egbert meldt dat later in de ochtend de wind gaat toenemen. Om halfelf waait er een mooi viertje en om elf uur word ik onrustig en besluit te vertrekken.

Achteraf toch weer te snel, want een uur later staat er een nog mooier vijfje. Het rak naar Medemblik is overigens wel heel erg mooi. Halve wind en de snelheid ligt continue zo rond de 8 knopen. De ene na de andere boot wordt ingehaald. Dan plotseling circa 3 mijl voor de WP8 een luide knal, de giek schiet omhoog en weg snelheid. Eerst denk ik dat er iets met de mast is. Gelukkig niet, dan zie ik dat een carbon wartel die de giekneerhouder met de mast verbind compleet doormidden is gescheurd. Met een verschrikkelijke twist in het grootzeil maak ik het rak af en besluit naar Medemblik te varen. Ik denk namelijk nog een wartel in aluminium te hebben liggen, alleen past deze niet goed. Snel op de fiets naar huis en de wartel op maat gezaagd en gevijld. Het spul weer monteren en ik race weer. Nog geen drie uurtjes later ben ik weer bij de WP8. Intussen denk ik dat de wind is afgenomen en besluit de heavy spinaker te zetten, het immers bijna plat voor het laken. Al snel blijkt dat het een tijdelijke winddip is geweest en halverwege neemt de wind toe tot 25 knopen. De boot gaat fantastisch, blijft goed sturen en gaat steeds meer versnellen.
De GPS geeft continue snelheden van 9, 10, 11 knopen aan. Zo nu en dan begraaft de boeg zich in de volgende golf, met als resultaat een spray van water over het dek. Dan gebeurt het een flinke vlaag en een prachtige golf, roerdruk minimaal en de boot blijft maar versnellen. 10, 11, 12, 13……….en dan 14 knopen bootsnelheid. YESSSSSSS. Het lawaai is niet van de lucht, de boot ramt gewoon door het water. De VF4 komt naderbij en dan zit ik toch met kromme tenen aan het roer, de waterdiepte is daar slechts 2,2 meter en de boot steekt 2 meter en met 10 knopen aan de grond lopen lijkt mij niet prettig. Ik besluit de spinaker 3 mijl voor de boei weg te halen. James aan, loef los, lijschoot pakken en rustig de val vieren. Binnen 30 seconden ligt de spinaker in de kajuit. Zo, dat is weer een probleem minder. Oploeven naar de geul en volgens voor de wind naar de boei. Het scheelt wel wat snelheid, maar safety first.

Over het rak doe ik één uur en drie kwartier: 9 knopen gemiddeld. Op de steiger verwonderde blikken waar ik nu weer vandaan kom.
Ik was toch veel eerder vertrokken? Op rating pak ik Egbert eindelijk: 2-1. We vieren Albert’s verjaardag op ’t Waere Hout, samen met Egbert en Fred Knitel. Schade levert soms ook wat op.

Voorlopig lig ik aan de steiger, maar ik moet nog 6 uren ankeren. Ik val in slaap en wordt om één uur wakker. Het waait nog steeds stevig en het miezert. In het Makkumerdiep gaat het anker de plomp in, krabt en de boot loopt vast. Met veel moeite krijg hem weer los. Tenslotte houdt het anker en keert de rust terug.

Dag 4 Zaterdag 1 oktober
Op zaterdag lijkt de wind gunstig om in één keer naar Muiden te varen. Om circa halfnegen vertrek ik weer. Het rak naar Hindeloopen is eerst mooi bezeild maar naarmate de tijd vordert krimpt de wind iets, hierdoor wordt het rak naar Stavoren nog maar net bezeild.
Na Stavoren kan ik afvallen en gaat de spinaker ervoor. Het is wat hoog aan de wind, maar met de heavy spinaker (reacher) gaat het net. Wel moet ik in vlagen flink afvallen. De wind gaat steeds meer toenemen tot 15 knopen en krimpt nog meer, hierdoor is de HR-B niet meer bezeild met de spinaker en besluit ik hem eraf te halen.
Bij de boei zie ik een mededeelnemer worstelen met zijn gennaker. Hij probeert deze aan de wind zeilend eraf te halen, maar dat gaat niet erg vlotjes. Het schutten duurt even omdat er iets met een stroomstoring aan de hand is. Het wordt door het oponthoud ook erg druk met al die japannertjes. Door de krimpende wind is de NEK boei bijna bezeild dus dat is gunstig. Ik de trim de zeilen geheel vlak en loop verschrikkelijk hoog ten opzichte van de overige deelnemers. Uiteindelijk moet ik een slagje van één mijl maken. Daarna is het via Volendam naar Muiden bezeild. Het is een lange dag en hoewel de spinaker er langs de dijk van Marken er waarschijnlijk op had gekund, laat ik deze in de zak zitten. Om 19.25 uur finish ik bij de IJM17. Het zit er (helaas) weer op. In de stichtingshaven krijg ik een leuk plekje. Het is alleen jammer dat de schipper die via mijn achterdek op de kant moest komen, verzuimde te vertellen dat hij de antenne van de weerontvanger heeft gesloopt.
Met Truus en Egbert pak ik op de goede afloop een chinees. En onze strijd, och die bijl hebben we maar begraven.
Je leert je boot steeds beter kennen.

Naschrift.
Uiteindelijk levert een competitie tussen drie boten wel wat op. Albert eindigt uiteindelijk op rating op een 21 ste plaats, ikzelf op een zevende, met maar 50 seconden verschil met nummer 6 en Egbert doet het fantastisch met een derde plaats.
Meer informatie op www.200myls.nl

Peter van der Schaaf
S/Y Jager

’10 jaar 200 myls ‘SOLO”door Ad Beringen

’10 jaar 200 myls ‘SOLO”door Ad Beringen :’de Drietand’, 33e. jaargang, nr 8, december 2005,Nederlandsche Vereeniging van Kustzeilers

Hij heeft het ‘m weer geflikt !Voor de tiende keer een wedstrijd als deze op poten krijgen is een formidabele prestatie. Zeker als men in ogenschouw neemt, dat dit eigenlijk een familieaange-legenheid is. Samen met zijn twee zoons begon Kust- zeiler Jan Luyendijk een wedstrijdje te organiseren
voor een handjevol deelnemers.
En moet je nu eens zien! 85 ingeschrevenen en een veelvoud aan liefhebbers wier gesmeek om deelname steeds luider wordt: “Wanneer komen wij nu eens aan
de beurt, Jan?”
Wat dacht je van de Oosterhaven van Medemblik en
cafe Brakenboer, Jan? Ruimte zat! Maar dit terzijde: Ik heb namelijk makkelijk praten. Ik hoef me niet druk te maken over de organisatie, ofschoon ik best een hand-
je zou willen toesteken.
Als het maar niets met computers heeft te maken.De prijsuitreikingDe ruimte van de gastvrije AVOH in Huizen was weer afgeladen met vele belangstellenden, toen Jan om acht uur de bijeenkomst opende met een praatje dat door-
desemd was met superlatieven, hoe mooi men het gevonden had, maar ook van teleurstellingen. Want vergis u niet, het was dan wel overwegend mooi weer, ook stoof het af en toe behoorlijk, vooral de donderdag. Toevallig was ik ook die dag op het water, dus ik weet waar ik over praat. Gelukkig weerhield dat niemand om toch op pad te gaan, zodat de meesten de finish haalden.Deze tiende aflevering werd gewonnen door Bouke Ynte- ma.
De vrouwenprijs ging naar Pamela v.d. Vleuten. Nee, beide geen Kustzeilers. Hoewel het Kustzeilersgehalte in de 200 myls ‘SOLO’ altijd hoog is, vielen die dit keer niet in de prijzen.Ad Beringen
HuldigingAan het eind van de avond werd Jan verrast met een huldiging, waarvan hij helemaal stil werd. Zonder dat hij daar iets van af wist, had men bij (oud)deelnemers een formidabel bedrag opgehaald, waarvan verschillende cadeaus aangeschaft waren.De belangrijkste daarvan was een Geonav, maar ook een bon voor een etentje met de familie hoorde daarbij. Diep onder de indruk liet Jan alles over zich heen komen. Het was echt een succes en tijdens het slotapplaus begon men prompt te roepen, dat hij ook maar de volgende tien Solo’s voor zijn rekening moest nemen. Daarover hield Jan zich echter wijselijk op de vlakte, maar hij glom wel van alle kanten. En passant werd hij ook nog benoemd tot ‘Commandeur van de 200 myls ‘SOLO’ voor ’t leven.
U begrijpt, daar namen wij er eentje op.Als u meer wilt weten over deze race, bezoek dan Jan’s mooie site: www.200myls.nl
Zeer de moeite waard met links die u zelfs naar de ‘Ostar’ en de ‘Petit Bateau’ kunnen leiden.

Motivatie om mee te doen aan de Schuttevaer race Piet Bakker

http://www.schuttevaerrace.nl/

Motivatie om mee te doen aan de Schuttevaer race – 2006 Overgenomen uit :http://www.schuttevaerrace.nl

Mijn motivatie…… daar moet ik eens goed over nadenken. Met welke sport dan ook doe ik graag in de voorhoede mee, bij de Schuttevaerrace is dit meestal niet het geval dus dat kan het niet zijn. Ook wanneer ik terug kijk op de andere Schuttevaerraces weet ik dat ik niet voortdurend aan het genieten ben. Soms vervloek ik die gekke wedstrijd en zou wat graag de motor willen starten. Dus dat kan het ook niet zijn. Wanneer de fietser in Harlingen zijn traject gefietst heeft en we moeten vertrekken ben ik moe, eigenlijk nog helemaal nog niet geslapen, en door en door koud.

Een slecht gevoel en niet bepaald motiverend. Ook wanneer ik merk dat, wanneer we langs de Pollendam Harlingen weer verlaten, de wind zo is gedraaid dat juist wij nu weer moeten opkruisen word ik niet bepaald vrolijk. En wat te zeggen van het laatste “rakje” naar de kardinaal vlak boven Vlieland, deze ligt altijd veel verder weg dan je ook ooit maar in kunt schatten. Om dan nog maar niet te praten over het rakje daarna wanneer je waarschijnlijk net stroom tegen krijgt. Niet veel maar net genoeg om Vlieland nét niet te halen want uiteraard is in dat latere avonduur de wind ook wat afgezwakt. Dan kun je ook wel nagaan dat de loper al uren klaar zit in zijn maillotje en denkt dat hij “zo” de wal op kan en zijn truckje mag doen. Ook zijn motivatie krijgt dan wel eens een deukje.

Dus wat mag dan wel niet mijn motivatie zijn om voor de 7e keer mee te doen?! Wel weet ik dat ik sta te kicken wanneer ik in het donker met een ruim koersje van Vlieland naar Harlingen zeil, ook al komt de regen met bakken uit de hemel. Mijn jas en capuchon stijf dicht getrokken alleen een spleetje over om het nodige te kunnen zien. En genieten van een kippepootje wanneer de meeste normale mensen allang op één oor liggen. Mijn vrouw zegt ook wel eens dat ik mij na moet laten kijken, want een dergelijke “passie” is niet normaal. Maar ja, nu die motivatie, ik zou het niet weten. Misschien dat we eens moeten informeren naar een groepskorting voor een psychologische check. Misschien zit het wel in ons nieuwe ziektekosten pakket. Ik zal het eens opzoeken.

Met vriendelijke groet Piet Bakker – Hindeloopen – S/Y Jolly S

BAUKE YNTEMA WINT 200 MYLS SOLO

BAUKE YNTEMA WINT 200 MYLS SOLO

Bauke Yntema uit Workum is met zijn jacht  Catootje,  een Winner 950,   winnaar geworden  van de  tiende  200 myls ‘SOLO’. In 2004 won Yntema al het brons.   Gerben Bos  met een F&F 95 won het zilver en Egbert van der Waal met een Waarschip 1010   sleepte het brons in de wacht.   De vrouwentrofee ging dit jaar naar Pamela van der Vleuten. De gouden M 1-prijs werd gewonnen door Dik Geurts.

De weersomstandigheden tijdens de race,  die eind september/be- gin oktober werd gehouden, wa- ren fantastisch.
Na 4 weken met heel weinig wind, kwam  juist  tijdens  de wedstrijd een dikke wind tot 7 beaufort op- zetten.
Opvallend waren de tegengestel de  berichten  van de  Kustwacht en Meldpost IJsselmeer op 29 ok- tober.
Dankzij de  gps/gsm-units de X-Trace, die door XMARK bv werden  geleverd  en gesponsord,  konden fans en familieleden de deelnemers  thuis  op  internet nauwlettend volgen, tenminste als de deelnemers tijdens hun wedstrijd hun merktekenpassages doorklikten.
De te korte termijn voor diverse schippers om  gewend  te raken aan de units en om deze correct aan  het boordcircuit aan te slui- ten,  veroorzaakte  een verschil in  reële  wedstrijduitslagen  op de finishdag.
De volledige  uitslagenslijst  van de tiende 200 myls ‘SOLO’ is te vinden op de website van het evenement: www.200myls.nl

 

Aan de tiende 200 myls op het IJsselmeer en de Wadden namen in totaal 76 boten deel. Daarvan zijn er uiteindelijk 59 gefinisht.

Verdwaald in Petit Bateau door Herman Tieman

door: Herman Tieman
S/Y Nan Verdwaald in Petit Bateau

Pettit Bateau,een Engelse club zeilliefhebbers, die zich inzet voor het shorthanded tour/wedstrijdzeilen op zee.
Goed idee .
Boten vanaf 30ft. Kunnen zich inschrijven maar kleiner is niet per definitie uitgesloten.
Omdat ik mijn 28 footer voldoende zeewaardig acht en het vaargebied een beetje ken, besluit ik in te schrijven.
Mijn inschrijving wordt geaccepteerd en na het overmaken van 150 engelse ponden, definitief.
Tot mijn grote vreugde zijn er nog 2 andere 28 ft’s die hebben ingeschreven. Dat belooft dus een leuk mini competitie veldje te worden
Deze boten, verdwijnen na enige tijd, om wat voor reden dan ook, uit de inschrijvingslijst. Weg competitie…….
Toch heb ik er wel zin in. Ik maak mij echter weinig illusies over het wedstrijd element als ik de overige deelnemers op de lijst bestudeer; Grote “petit bateau’s “,hightech uitgerust .

Op 11 juni verlaat ik mijn thuishaven, de Blocq van Kuffeler, richting Lymington, waar op 19 juni de start van de PB zal plaats vinden.
Mijn vriend Laurens vergezelt mij op de tocht daar naar toe.

Met een N.W’ster wind verloopt de tocht voorspoedig .
De enige minpunten zijn dat; bij een naderende bui, tijdens het wisselen van het voorzeil deze halverwege blijft steken, niet meer te hijsen of te strijken valt, wij het zeil, in heftige wind met het val weten te sjorren, vervolgens in toenemende wind en zeegang uitwijken naar Oostende om daar de boel te klaren, vervolgens in Oostende ook nog een stuk net in de schroef krijgen, maar toch de boot keurig weten af te meren .

Diezelfde avond nog een duiker bestelt die net uit schroef lossnijdt en mij complimenteert met mijn “kloeke“ schroef. Is ook net nieuw, van het klap type, die mij moet doen opstomen in de vaart der volkeren.
Met buitengewoon creatief inzicht van Laurens, die nooit de makkelijkste weg zoekt, maar veel plezier beleeft aan het vinden van ogenschijnlijk ingewikkelde oplossingen, weten we ook de problemen met het voorzeil te klaren .

De volgende dag vertrekken we monter richting Dover.
Veel hoog aan de wind stampen in het Chenal de Four. Al motorzeilend bereiken we de westelijke ingang van de haven van Dover en vragen of we asjeblieft daar naar binnen mogen i.p.v. de gebruikelijke oost-ingang. Gelukkig krijgen we toestemming. Tussen de pieren stopt plotseling de motor .We hijsen een zeil en weten vrij te blijven van in en uitvarende ferry’s.
De havendienst stuurt een bootje die ons naar een veilige plek sleept .

De volgende dag blijkt er een stevige wind uit Z.W 6 tot7 te waaien. We vertrekken toch..
Na een uur op zee, hoog aan de wind, met heftige golven, kijken we elkaar aan; Nee,dit voelt niet goed, terug naar Dover.
Verstandig zeemanschap, niet waar?

Ondertussen begin ik mij af te vragen of ik nog wel op tijd voor de start in Lymington arriveer.

De volgende dag is de wind iets afgenomen en meer naar het zuiden gedraaid.
Dit is onze kans. We besluiten te vertrekken en non stop naar Lymington te zeilen. We komen daar op 17 juni aan en blijken de eerst gearriveerde deelnemer te zijn. Dat is alvast binnen.
De verzamelhaven in Lymington is een sfeerloze en peperdure Marina waar ik mij niet op mijn gemak voel en besluit, na mij aangemeld te hebben, af te meren aan een steiger in de binnenstad, die ik van vorige bezoeken ken.

De volgende dag druipen de overige deelnemers binnen die wel in de Marina gaan liggen
Ik ben een beetje verwend door de 200 myls solo. De start daarvan is in Muiden. Er is een plek gereserveerd voor de deelnemers. Je ontmoet elkaar en groeit naar de wedstrijd toe.
Zoniet hier. Iedereen ligt verspreid en moet elkaar maar zien te vinden.
Uiteindelijk lukt dat, maar een beetje sfeerloos is het wel.

Zaterdagavond palaver met diner .

Zondagochtend dan eindelijk de start. Eerste traject is van Lymington naar Cherbourg. Weinig wind. Voordewinds rak. De spinakers gaan omhoog maar kakken in .
Na het ronden van de Needles is het halfwinds en gaat het met een knik in de schoot richting Cherbourg.
Prachtig weer, heerlijk zeilen.
Dan opeens…………. Een oproep van Paul Peggs aan de Engelse kustwacht; ”Lig naast een boot van een medezeiler, niet bemand, reddingsvlot aan boord, kennelijk over boord gegaan.
Alle deelnemers horen dit bericht en schrikken zich rot. Iedereen strijkt de zeilen, noteert positie van verlaten boot en probeert aan de hand van wind en stroom zoekslagen uit te rekenen om de verloren man op te sporen. Ondertussen doet de Engelse kustwacht hetzelfde en in samenwerking met de Franse kustwacht wordt door laatste besloten een helikopter te lanceren.
De man wordt gevonden. Levend en wel. Het blijkt dat hij overboord gegaan is door dat hij op zijn achterdek probeerde rommel uit zijn schroef te halen. Onaangelijnd, dat wel en ook zonder zwemvest. Hij heeft 3 uur rondgezwommen in water van 14 graden en het overleeft .
Een godswonder.
Zwaar aangeslagen varen de deelnemers op de motor naar Cherbourg. Geen wedstrijd meer . Wederom blijkt het makke/onervarenheid in de organisatie. In het bijna donker scharrelen we de haven van Cherbourg in. De behoefte aan informatie is groot maar niemand weet iemand te vinden. Dus richt iedereen zich maar op de start van de volgende dag.

Maandag.
Start in de haven van Cherbourg. Eindbestemming, Peters Port op Guernsey. Cape La Hague dient gerond te worden om vervolgens in de ziedende stromen van de race koers te zetten naar Peters Port.
Het begint met een kruisrak in pittige wind. Fantastisch zeilen. Ik geniet. Bij het ronde van Cape la Hague ontvangt de Race mij met een spectaculair stroombeeld; golvend, kolkend water.
De stroom is vaak sneller dan mijn bootsnelheid. Soms verlies ik druk op het roer en ben speelbal van de stroom.
Een inderhaast gemaakte berekening leert mij dat als ik zo door ga, ik te laat kom om Peters Port met tij mee aan te lopen. Ik besluit de motor te starten en in rechte lijn op mijn doel af te gaan .
Ik waardeer mijzelf met het gevoel een verstandige, zeewaardige beslissing te hebben genomen.

In Peters Port geen spoor van mijn medezeilers te bekennen. Ik ben een beetje teleurgesteld. Wat een sfeerloos gebeuren.
Dan gaat de telefoon …Henk aan de lijn,of ik in de jachtclub kom genieten van hapjes en drankjes. Op de een of andere manier hebben de deelnemers elkaar gevonden en hebben de verloren zonen opgespoord. Het wordt een buitengewoon gezellige avond en vanaf dat moment verandert er veel in de Petit Bateau. Het gemis aan saamhorigheid blijkt die avond duidelijk en vanaf dat moment wordt er met succes naar verbetering gestreefd .

Dinsdag.
St.Peters Port /Treguier .

Een droomzeildag. Ruime wind. Ik hijs de spinnaker en die gaat er tot aan de finish in Treguier er niet meer vanaf. Het blijkt met mijn 14e plaats mijn beste zeildag te zijn tussen al die racemonsters.
Ik beleef wat angstige momenten bij het opvaren van de rivier. De gegevens op mijn detail kaart kloppen van geen kant, totdat ik erachter kom dat ik sta te turen op de aanloop naar Lezardieux. Das heel wat anders. Eenmaal de goede detailkaart voor mijn neus is het een makkie.
De rivier is oogverblindend mooi en eindigt in een prachtige haven waar de stroom nog flink doorzet. De havenmeester is zeer deskundig. Hij kent zijn haven, is op de hoogte van onze komst en plannen en wijst mij een goede plek aan om af te meren. Treguier is een oase.

Aan de gemeenschappelijke avonddis is ook de overboordgeslagene aanwezig.
Hij heeft die dag weer meegevaren en zowaar de trip gewonnen.
Ik informeer naar zijn drenkelingavontuur maar krijg daar weinig weerwoord op. Wel blijkt dat hij zich schaamt over wat hem, als zeer ervaren zeiler, is overkomen .
Hij toont erg rustig en beheerst.

Mijn conclusie is dat hij binnen het jaar zwetend en gillend uit zijn angstdromen ontwaakt.

Woensdag.
Treguir/Plymouth .

Laat in de middag verlaat het konvooi “Petit Bateau” de haven van Treguier.
In de late middagzon varen we zwaansgewijs de prachtige rivier af richting zee .
Er is totaal geen wind.
Bij gebrek aan deze valt er, op de startplek aangekomen, helemaal niets te starten.
Er wordt besloten dat we gezamenlijk op motorkracht richting Plymouth varen.
Niet sneller dan 5 knots . En dicht bij elkaar blijven.
Het is zowaar een zeer genoeglijke tocht. Twintig boten met stoomlichten over een volstrekt rimpelloze zee moet wel een feeëriek ofwel onwezenlijke aanblik bieden aan schepen die ons tegemoet komen .
Bij tijd en wijle wordt ik overmand door slaap en geef hier aan toe, nadat ik mijn kookwekkertje op 15 minuten heb gezet. Ik dommel meer in dan mij lief is en elke keer dat het alarm afgaat schrik ik mij wezenloos en heb enkele seconden nodig om mij te realiseren waar ik ben.
Zo rond middernacht begint het te waaien .Ik hijs mijn zeilen en constateer dat ik nagenoeg dezelfde snelheid vaar als op de motor. Om mij heen zie ik andere boten hetzelfde doen.
Na marifooncontact met Paul Peggs wordt besloten een start op zee te maken. Paul Peggs manoeuvreert zijn boot in een positie.
Wij dienen achter zijn spiegel langs te varen en zijn vervolgens gestart.
Het wordt een weergaloze zeilnacht. Iedereen zeilt de afgelopen motorfrustratie van zich af .
Opeens is er weer tactiek, opeens is er weer strijd.
Ikzelf ben klaarwakker en tot de tanden toe gewapend.
Ik heb 2 tegenstanders in de strijd waarmee ik mij redelijk kan meten.
Na de start varen we aardig met elkaar op. Dan plotseling zie ik hen oploeven en vraag ik mij af; Waarom? Ik besluit mijn half winds koers te volgen. Ik loop tenslotte zeer geriefelijk mijn rompsnelheid en soms meer. Enige tijd later snap ik waarom de andere twee opgeloefd zijn.
Het is tactiek. Door te loeven lopen zij meer snelheid. Als zij een bepaald punt bereikt hebben zullen zij voorwinds de spinaker hijsen om vervolgens met haviksnelheid op hun doel af te stormen, mij ver achter zich latend. Zo fantaseer ik dat.
Ik zeil uiterst geconcentreerd en probeer de volledige snelheid uit mijn boot te halen.
Dat lukt erg goed.
Ondertussen bereid ik mijn spinnaker voor. Boom erin met op en neerhouder bevestigd, schoten klaar. Spinaker zak op de juiste plek aan de reling. Top en schoothoeken aangeklikt. Ik ben er klaar voor.
En jawel, in de vroege ochtenduren zie ik de twee over stuurboord uit het niets aanstormen.
Onder spinaker zoals ik verwacht had. Ik aarzel geen moment. Hijs de spi en al reachend ga ik de strijd aan.
Het wordt een spectaculaire tocht.
Ik bereik snelheden van soms wel 9 knopen en dat is erg snel voor mijn boot. Het onderlijk van de spinnaker sleurt regelmatig door het water. Maar ik heb het aardig onder controle.
Ik ontmoet de eerste boot. De tweede ligt op forse afstand. Gezamenlijk varen we richting finish. Dan hij voor, dan ik .
En dan gebeurt het onwaarschijnlijke .Vlak voor de finish valt de wind totaal weg. Wat een frustratie.Na meer dan 20 uur en 100 mijl onderweg te zijn geweest blijkt het doel, dat nog nauwelijks 2 mijl verderop ligt, niet haalbaar te zijn .
Ik probeer wat dichter onder de kust te kruipen om daar nog wat landwind op te pikken.
Ik ben echter verder van de kust dan mijn directe tegenstander. Hij haalt het. Tegen de tijd dat ik arriveer is het echt windstil en kom ik geen meter meer vooruit.
Alle deelnemers liggen te dobberen voor de finish. Je zou je er wel naar willen toezuigen.

Ik ga zelfs zover dat ik in de giek ga zitten met gespreide armen en benen om nog enig profiel aan het grootzeil te geven. Dat lijkt soms te helpen. De snelheid loopt op van 0.01 naar 0.03 knopen. Net genoeg om overboord te pissen en je broekspijpen droog te houden maar te weinig om de 2 mijl naar de finish te halen, voor de kentering van het tij .
Dit besef is ook de organisatie toegedaan. Via de marifoon wordt meegedeeld dat de wedstrijd om 16.00 uur eindigt. Ieder wordt verzocht zijn positie op dat moment te noteren en dan naar de haven te gaan .
En zo gaat het ook. Ik heb toch wel bewondering voor mijn directe tegenstander in deze trip die vakkundig en op tijd gebruik wist te maken van de landwind.
Hij is de enige die op zeil gefinisht is. Ik was wel een beetje jaloers op hem.

Iedereen is die avond brak en oververmoeid. Toch een gezellige en hartelijk samenkomen met diner in het clubhuis.

Plymouth-Falmouth.

Uitgeslapen of niet; De tocht gaat verder .
Bij de start is er weinig wind. Iedereen experimenteert met de juiste zeilvoering ; Spi erop, spi eraf, genua uitgeboomd, over bakboord over stuurboord. Dan toch maar de spi. Werkt ook niet .
Dan maar gewoon afwachten .
Ik word lui en besteedt mijn tijd aan het verzenden van sms berichtjes.
De bedoeling is vanuit Plymouth, de Eddy Stone Rock te ronden om van daar uit koers te zetten naar Falmouth. Eddy Stone is een eenzaam baken van fallusachtige afmetingen op een paar vierkante meters rots. Het gebied is tevens militair oefenterrein en ik ben dan ook omgeven door oorlogsvaartuigen waaronder duikboten die hun naam geen eer aan doen. Ik drijf er aangenaam tussendoor.

Na het rondde van Eddy Stone, is er plotseling wind. Ik staak halverwege een zin mijn sms bericht en concentreer mij volledig op het zeilen.
Wat houd ik daar toch van…..Ik, boot en wind
Naar Falmouth is het hoog bezeild. Ik wil snelheid maken en toch niet te hoog varen of teveel afvallen. Ik besluit tot een experiment. Ik laat mij leiden door de eta. van mijn gps.
Dat betekent dat als mijn tijd ten opzichte van mijn waypoint oploopt, ik overstag ga en over de andere boeg verder vaar. De tijd loopt dan terug tot op een bepaald moment. Als de tijd weer oploopt ga ik weer overstag, enz, enz.
Best een goede tactiek. Wel hard werken door veel overstag te gaan.
Maar het betaalt zich uit. Ik vaar op met een Contessa 32 en ik kan hem goed bijhouden en vaak voorblijven. Door mijn voortdurend tacken, wat hij niet doet, loopt hij iets op mij uit .
Uiteindelijk komen we bij de finish met ongeveer 3 minuten verschil .
Ik ben in Falmouth. Bijna het einde van de tocht. Ik ben beretrots, dat ik het gehaald heb en bovenal veel zeilplezier beleefd heb. Ik ben zo langzamerhand ook wel een beetje opgebrand.

Inclusief de overtocht uit Nederland toch ongeveer 500 mijl in 2 weken verzeilt, waarvan 350 mijl solo.
De laatste dag is er nog een wedstrijd voor de kust van Falmouth. Doordat ik mijn boot moet verhalen mis ik het palaver. Aan de start is het mij niet duidelijk hoe en wanneer gestart gaat worden. En eigenlijk vind ik het ook niet zo van belang. Ik ben in Falmouth en daar ging het om.
Ik start dus veel te laat en op de verkeerde manier. Er is weinig wind. De baan is ingekort.
Ik soezel wat dromerig achteraan. Spinnaker op en genietend van de zee en herinneringen oproepend aan de voorbije dagen.

Overmorgen komt mijn vriendin aan boord.
Zij heeft de vakantie bij haar dochter in Italie doorgebracht .
Ik zal haar weer ontmoeten en zal de stap van solo op zee naar zijn twee moeten maken.

We hebben samen een mooie maar beetje gestresste terugtocht omdat ik op tijd wil zijn voor het eindexamenfeest van mijn dochter.
Op de terugtocht voel ik mij moe.
Ik vraag mij af waarom.
Elk jaar op nieuw laat ik mij verleiden door dromen en geef daar een invulling aan. Zo ook deze Petit Bateau.

Weet je wat …..(Denk ik dan). Ik stop ermee en ga volgend jaar lekker met mijn vriendin in Zeeland zeilen. Op de terugweg belanden wij in Vlissingen.
Mijn plan is om buitenom naar IJmuiden te varen .
Mist en gebrek aan wind voorkomen dat. Dus gaan wij noodgedwongen binnendoor. Veerse meer, Oosterschelde, Haringvliet.enz…………Ik voel mij opgesloten…..wat een vaarwater………..tonnetjes, tonnetjes. Mensen die de regels niet kennen. Files van boten…….
Ik stik…..ik wil weg……. Naar ruimte…..de zee……..

Nee, ik wil; geen Petit Bateau meer.
Ik ben moe.
Ik wil gewoon lekker zeilen.

Het is nu ver in de herfst.
Zojuist ontvang ik een uitnodiging van Petit Bateau.
Zal ik……………..?

Verslag door Otto Maitimu

Verslag Otto Maitimu

woensdag 28 september 2005

Vanmorgen om 07.41u voor de 4de maal gestart in de 200 mijls solo race.
De wind is zuidelijk kracht 3 en het wordt een spinnaker start.

De eerste boei is de M3 voor Muiden. Met ingang van dit jaar hebben alle deelnemers een apparaat meegekregen aan boord, waarmee de positie via de satelliet voortdurend wordt doorgegeven aan het regattabureau. Zodra je een boei passeert (moet binnen 5 meter) moet je op een knop op het apparaat drukken, waarmee tijd en positie worden doorgegeven. Deze tijd en positie zijn vervolgens voor het thuisfront te volgen op de website www.200myls.nl. Het apparaat moet wel voortdurend aan de stroom hangen, maar gelukkig is het snoer net lang genoeg om aan de ene kant ingeplugd te zijn op het schakelpaneel en aan de andere kant de drukknop in de kuip te hebben. Ik moet dan wel voor het stuurwiel staan in plaats van erachter en het is even wennen met sturen, omdat je soms geneigd bent de verkeerde kant op te sturen.
Overigens een geweldig hulpmiddel, hoewel ik het fotograferen van de boeien ook altijd wel leuk vond.

Al snel trekt de wind aan tot 4 Bft. Het loopt lekker en in een mum van tijd zijn we bij het Paard van Marken. Mijn spinnaker is eigenlijk een ATS (asymmetrische toer spinnaker) ook wel een gennaker genoemd. Het grote voordeel is dat je die van de boeg kunt varen, zodat je hem tot 60 graden aan de wind kunt laten staan. Bovendien is die wat kleiner dan een volwassen spinnaker en dat maakt dat je hem ook met toenemende wind kunt laten staan.
Dat voordeel buit ik uit, want als we vanaf Marken richting Volendam gaan, varen we ca 60 graden aan de wind en ik zie veel spinnakers opgeborgen worden, maar de mijne dus niet. Helaas is het stuk van Marken tot Volendam slechts een mijl of 2.

Vanaf Volendam gaat het weer omhoog richting Hoorn. Het gaat nu serieus waaien, WZW 5. Het schip dreigt een aantal malen uit het roer te lopen en vlak voor de boei NEK besluit ik om de spinnaker binnen te halen. Dat is echter bij deze wind makkelijker gezegd dan gedaan.
Als ik de schoot losgooi kost het tamelijk veel kracht om de slurf over het wapperende doek te trekken. De slurf alleen vangt echter al zoveel wind dat ik de onderzijde met een lijn vast moet zetten op het dek. Nu komt het volgende probleem: het spinnakerval wordt bediend vanuit de kuip; als ik hem daar laat vieren, valt de slurf in het water. Ik laat het val een klein stukje vieren, maar kan het stukje slurf dat ik nu in het geopende voorluik kan proppen niet op zijn plaats houden. Na 10 keer heen en weer lopen tussen kuip en voordek en door steeds het uit het luik stekende stuk slurf met een lijn vast te zetten, lukt het uiteindelijk. Hier moet ik toch eens iets anders op verzinnen, want dit duurt te lang.

Vanaf de NEK gaat het richting Lelystad. De wind is inmiddels 5 à 6 en op marifoonkanaal 1 wordt een actuele wind Lelystad W 6 gemeld. Ik loop onder vol tuig op een ruimwindse koers en zit bijna voortdurend aan de theoretische rompsnelheid van het schip, ca 7,7 knopen. Alleen als we van een golf afsurfen neemt de snelheid nog toe. Bij Lelystad zitten we aan de lage wal en de golven zijn hier duidelijk hoger dan aan de westkant van het Markermeer. De maximale snelheid die de electronica heeft vastgehouden is 9,5 knoop. Inmiddels ben ik al aardig wat schepen voorbijgelopen (en zelf door weinig schepen ingehaald), zodat ik nu nog 11 schepen voor me tel. Helaas heeft de Content een lage SW-factor en dus zegt het voorbijlopen van andere schepen nog helemaal niks.
Met harde wind wil elk schip wel lopen, dus ik kan verwachten dat bijna iedereen tegen zijn maximale snelheid vaart.

De sluispassage in Lelystad gaat tamelijk snel en vandaar gaan we naar Den Oever. Ik heb daarmee besloten om route 3 te volgen. Vooraf had ik gedacht route 1 te doen, dwz van IJmuiden over de Noordzee naar Den Helder en dan over het wad tot Kornwerderzand. Tijdens het palaver op dinsdagavond is alle deelnemers nog eens op het hart gedrukt om bij windkracht 7 een haven op te zoeken op straffe van diskwalificatie. De verwachtingen voor donderdag zijn dat het mogelijk windkracht 7 of 8 wordt op de Noordzee, dus je loopt het risico dat je 24 uur moet blijven liggen en dan moet je wel erg doorvaren om voor zondagmiddag 12.00u te kunnen finishen.
Het weer is fantastisch! Een stralende zon, een lekker lopend windje en alles is bezeild. Om 17.44u ben ik bij de WV14 bij Den Oever en ik ga nog een stukje doen tot Enkhuizen. Daar moet ik dan net tegen dat het donker wordt aan kunnen komen.
Ik heb nog even overwogen om door te zeilen tot Breezanddijk, maar de weersverwachting voor de komende nacht is buiïge regen, mogelijk met onweer en hagel met windstoten tot 45 knopen (9 Bft). Ik voel er weinig voor om in dergelijke omstandigheden de aan lager wal liggende vluchthaven van Breezanddijk aan te lopen.

Tegen 19.30u zie ik de KG2 bij Enkhuizen voor me liggen. De wind is inmiddels weer ZW 6. Gio Schouten zit vlak voor me en hij heeft pech, want hij moet uitwijken voor een vrachtschip dat ook langs de KG2 wil. Het kost hem tijd en meters, maar hij blijft toch voor me. Ik wil de KG2 aan stuurboord houden, maar als ik er vlakbij ben, komt er een windvlaag en loopt het schip uit zijn roer.
Op het allerlaatste moment besluit ik om de boei dan maar aan bakboord te houden en dat gaat op het nippertje goed. Na het passeren van de boei, wil de rolfok niet goed oprollen en er blijft een stuk zeil staan, waardoor het voorstag er nu uitziet als een zandloper. Ik loop vanaf het gangboord de kuip in, maar verlies mijn evenwicht door een onverwachte golf. Daardoor stap ik bovenop de contactsleutel van de motor en breekt het hele slot af.
Nou, dat is lekker, nu kan ik de motor dus niet starten en de haven ligt precies tegen de wind in. Na inspectie zie ik dat de sleutel in ieder geval niet afgebroken is.
Het deel wat overgebleven is van het contactslot bungelt nu ergens in de bakskist achter het motorpaneel. Het grootzeil laat ik nog maar even staan en ik ga eerst maar op een wat comfortabeler koers liggen. Nu de bakskist openen en op mijn kop hangend met een zaklamp probeer ik de sleutel in de slot te krijgen. Na enig gewurm lukt het zowaar en kan ik de motor starten.
De sleutel valt overigens onmiddellijk weer uit het slot, maar het contact is gemaakt en de motor blijft lopen. Morgenochtend zal ik eerst kijken of in Enkhuizen een ander contactslot te krijgen is en anders laat ik het zoals het is en doe ik het in en uitschakelen van de stroom wel met de hoofdschakelaar van de motor.

donderdag 29 september

Afgelopen nacht zijn er flinke buien gevallen, maar om 07.30u is het heel rustig in de haven van Enkhuizen. Om 07.50u zie ik het licht aangaan bij de Enkhuizer Yacht Service waar ik enkele tientallen meters vandaan lig. Een nieuw contactslot blijkt hier niet op voorraad te zijn, maar het is wel in Andijk: dat kunnen ze morgenochtend hier hebben. Dat schiet natuurlijk niet op. In overleg met de monteur komen we tot de conclusie dat we het contactslot beter kunnen overbruggen met een gewone schakelaar. Om 08.30u zal hij aan boord komen.

Terug aan boord kan ik nog net naar het weerbericht van de Nederlandse Kustwacht op kanaal 83 luisteren. Windwaarschuwing 7 Bft voor IJsselmeer en Markermeer; dat wordt dus binnen blijven.
Om 08.15u is het uurbericht van de Centrale Meldpost IJsselmeer en die geeft een windverwachting van W – NW 6 – 7, een actuele wind Lelystad W 6 en een windwaarschuwing van W – NW 6.
Hier snap ik niks van; ik roep de Centrale Meldpost op en vraag wat ze bedoelen met een windverwachting van 6 – 7 Bft en een waarschuwing van 6 Bft. Dat klinkt alsof je 7 Bft toch niet verwacht.

Ik krijg als uitleg, dat hij ook maar opleest wat ze van het KNMI krijgen en dat hij vermoedt dat de wind mogelijk wel even 7 Bft kan aantippen, maar dat dat onvoldoende is om een waarschuwing van 7 Bft te geven. Verwarring alom op de steiger. We liggen hier met ca. 10 schepen zullen we wel, zullen we niet. De deelnemers die geankerd hadden in de havenkom zien we overigens gewoon vertrekken. Iedereen die ik spreek, is het er eigenlijk wel over eens dat Urk de volgende haven wordt. Als ik tegen 11.00u vertrek, ben ik ruim voor donker binnen en dat lijkt me mooi. Doorgaan tot de volgende ton bij Medemblik is eigenlijk niet handig, omdat de wind in de WNW hoek zit.

Om 10.56u lig ik naast de KG2 en ben ik vertrokken NNW richting de Sport B ton voor Breezanddijk. De wind is WNW, een dikke 6 Bft, en ik heb een dubbel rif gestoken en de high aspect fok opstaan. Tegen de wind in staat er regelmatig meer dan 30 knopen op de windmeter en de hellingshoek is dermate groot dat ik besluit de fok een paar slagen in te draaien en het zeiloppervlak te verminderen. Het IJsselmeer is berucht om zijn korte en steile golfslag en dat is hier te merken. Regelmatig boort de punt van het schip zich in een golf, wordt opgetild en dendert dan met een klap op de volgende golf. Ik zie voortdurend het deksel van de ankerbak omhoog komen in het geweld en de golven spoelen door de gangboorden tot op het achterschip. Op een gegeven moment zie ik dat het deksel van de ankerbak open blijft staan; dat is niet goed. Ik haak de lifeline in en ga aangelijnd naar voren. Een scharnierpen van het deksel van de ankerbak is verdwenen en het deksel zit nu met slechts één scharnier vast. Op dit moment kan ik niets anders doen dan het deksel weer op zijn plaats leggen. Eenmaal terug in de kuip stuur ik met wat meer voorzichtigheid. Ik had wat hoogte gewonnen en als ik nu weer 2 korte hoge golven achter elkaar zie komen, val ik snel af om de golven wat meer dwars te nemen. Het werkt maar even, want al snel zie ik het deksel weer scheef open staan; dat gaat niet goed, nog een paar golven en het deksel is verdwenen. Opnieuw aanlijnen en naar voren, nu met een lijntje dat ik tussen de bakboord en stuurboord toerail over het deksel span: nu kan het in ieder geval niet meer omhoog komen.

5 mijl voor de Sport B lijkt het erop dat ik een extra slag zal moeten maken. Dit is het moment om de fok maar weer helemaal te uit te rollen. Het geeft wel meer helling, maar ik kan ook wat hoger zeilen. Het werkt en ik loop de ton nu zonder problemen aan.

Om 14.05u ben ik bij de Sport B en kan ik omkeren richting Urk. Met enige regelmaat trekken buien over en de windmeter geeft in een bui 27 knopen wind mee aan, terwijl we al zo’n 7 knopen over de grond lopen. Bij het Vrouwezand voor Stavoren lopen de golven altijd wat hoger en op een gegeven moment wordt surfend van een golf 11,0 knopen snelheid geklokt. Ik kan me niet herinneren dat we al eerder zo snel voeren. Voorbij Stavoren zie ik Han Beijersbergen met zijn Anne-Sophie achter elkaar uit het roer lopen. Volgens mij heeft hij gewoon teveel zeil opstaan voor deze wind. Tot mijn verbazing zet hij de fok op de spiboom aan de loefkant. Als je de wind tussen de 140 en 180 graden hebt, kun je dat natuurlijk proberen en daarmee creëert hij een tegenmoment om het oploeven tegen te gaan. Ik vind het riskant en zal het hem niet nadoen. Het effect is overigens wel dat hij nu bij me vandaan loopt, terwijl we voordien redelijk met elkaar opvoeren.

Om 17.31u ben ik bij de UK16 en kan ik de haven van Urk gaan opzoeken. Het is naar schatting 15 jaar geleden dat ik hier binnenliep en ben benieuwd hoe het ernu uitziet.

Tot nu toe 108 mijl van de baan gevaren, dus al over de helft. Morgen van Medemblijk naar Makkum en vervolgens Hindelopen. Gezien de verwachte wind(richtingen) in de komende dagen, denk ik dat ik morgen niet verder ga dan Hindelopen. Alles bij elkaar slechts 40 mijl. Naar verwachting zal het morgenochtend vrij kalm zijn, dus ik denk dat ik morgen maar wat langer in de kooi blijf liggen.

vrijdag 30 september

Om 08.00u vertrekken de eerste schepen al; naar mijn mening veel te vroeg, want het waait nog niet genoeg. De wind zit inmiddels al wel in de zuidhoek en dat is gunstig. Mijn buurman is Paul Peggs, de enige Engelse deelnemer. Het lijkt me een beroepszeiler en hij baalt een beetje van zijn slechte klassering. Al pratend komen we tot de conclusie dat de tussenstanden eigenlijk niets zeggen, omdat ze gebaseerd zijn op gezeilde afstand en niet op gemiddelde snelheid. We weten pas echt wat de klassering is als het zondagmiddag 12.00u is.
Ik loop nog even het dorp in voor een brood. Aan een passerende mountainbiker vraag ik waar de bakker is en hij begint te zuchten. Dat is heel lastig uitleggen en het is een klere eind. In Urk ?!
Hoe groot is het hier? Hij biedt aan met me mee te fietsen om de weg te wijzen en inderdaad het was 7 minuten lopen. Voor een Urker waarschijnlijk een hele afstand.
Om 10.15u ben ik weer aan boord en ga me klaar maken voor vertrek. De wind is inmiddels aangetrokken tot ZZW 5. Ik had vanmorgen nog even twijfels of ik de high aspect fok niet zou moeten vervangen voor de genua, maar met deze wind is de HA prima.

Om 11.12u lig ik weer naast de UK16 en nu is het ruim 18 mijl naar Medemblik. We zeilen halve wind en na ca 10 mijl moet er gereefd worden, want er staat inmiddels weer een dikke 6 Bft. Het schip is nu beter hanteerbaar en het scheelt niets in snelheid. Om 13.41u ben ik bij de WP18 en gaan we richting Makkum. De koers is 027 graden en met ZZW wind is dat bijna voor de wind. Ik zet de spiboom uit om de fok te loevert te houden. Op deze wijze lopen we regelmatig tegen de 8 knopen en van een golf afsurfend is de maximale snelheid vandaag 10,1 kts. De aan het begin van het seizoen vernieuwde stuurautomaat werkt uitstekend en ook bij de achterop lopende golven blijft het schip goed op koers. Toch stuur ik het meeste op de hand om het risico van een klapgijp te beperken en om de accu´s te sparen.
Om 15.51u rond ik de VF04 bij Makkum. Ik heb nu 33,8 mijl gevaren in 4u 39min, dat is een gemiddelde van bijna 7,3 knopen; dat is tenminste opschieten. Nu ben ik in twijfel of ik zal doorgaan naar Hindelopen. De wind is niet echt doorgedraaid naar ZW, maar is ZZW gebleven en Hindelopen ligt in ZZO richting en is net niet bezeild. Dat betekent dus slagen maken en dat is extra af te leggen afstand tegen een lagere snelheid omdat je tegen de wind in moet. Ik besluit door te gaan, maar al snel dreig ik in de ondiepte voor Makkum te verdagen en ik ga overstag. Eenmaal goed onderweg heb ik er spijt van niet naar Makkum te zijn gegaan. De windmeter geeft nu regelmatig boven de 30 knopen wind aan en ik moet de fok weer een stukje wegdraaien om het schip overeind te houden. Het is hakken tegen de golven.

Als ik de H2 boei op 140 graden heb, ga ik weer overstag. Nog ruim 5 mijl te gaan en het is knijpen, want als ik teveel afval heb ik wel snelheid, maar dan haal ik de boei niet en als ik teveel oploef dan haal ik de boei wel, maar heb ik geen snelheid meer. Ik doe van allebei een beetje, eerst een beetje afvallen en snelheid maken en dan weer oploeven om hoogte te winnen tot de snelheid over de grond onder de 5 knopen zakt, dan val ik weer af, enz. Ik troost me met de gedacht dat de wind morgenochtend waarschijnlijk behoorlijk ingezakt is. Hij zal dan wel uit het westen waaien, maar als je vanuit Makkum moet vertrekken, moet je toch bijtijds weg en kun je niet wachten tot het gaat waaien.
Misschien is dit al met al niet eens zo´n slechte keus. Om 17.27u lig ik eindelijk bij de H2 ton en kunnen we de haven van Hindelopen opzoeken. Gemiddelde snelheid over het laatste baanstuk van 6,1 mijl was slechts 3,8 knopen.

In de klassering ben ik nu omhoog geschoten van de 30ste plek naar de 15de. Helaas voor mij zijn er een stuk of 15 deelnemers in Makkum gebleven; die staan dus alleen maar na mij omdat ze tot nu toe minder mijlen gemaakt hebben. Ik was even blij, maar me dit realiserend sta ik weer met 2 benen op de grond.
Morgen via Stavoren en Lelystad naar Hoorn. Daar zal ik voor anker gaan voor de verplichte rusttijd achter het anker. Gezeilde baanafstand tot nu toe is 148 mijl.

zaterdag 1 oktober

Bij het wakker worden realiseer ik me dat ik een tactische blunder heb gemaakt door naar Hindelopen te varen. Het waait nog behoorlijk, zeker 5 Bft, en uit het NW. Om 07.30u loop ik de dijk op om te zien of er al mede 200 mijlers uit Makkum aankomen en ja hoor, ik zie een behoorlijk aantal richting de H2 komen. Die hebben nu een goede wind mee. Dit gaat me waarschijnlijk 10 tot 15 plaatsen schelen in het klassement.

Om 09.16u ben ik weer in de race. Het eerste stuk tot Stavoren is net bezeild, de wind neemt echter steeds verder af. Vanaf Stavoren is het ongeveer halve wind richting de hoek van het Enkhuizer Zand. Ik besluit om de gennaker te hijsen, hoewel de wind inmiddels toch wel weer 5 Bft is. Als de gennaker omhoog is, krijg ik de slurf niet omhoog omdat het bovenin gedraaid zit; alles weer naar beneden en opnieuw proberen. Als alles staat, lopen we toch weer 7,5 knoop.

Vanaf de hoek van het Enkhuizer Zand moeten we nog iets oploeven. De wind komt nu met 20 knopen op ca 60 graden binnen en dat is teveel voor mooi. Maar het is nog maar een mijl of drie en daarna is dit rak klaar, dus ik wil geen tijd verliezen met het binnenhalen van de gennaker en het zetten van de high aspect. De hellingshoek is nu zo groot dat de onderkant van de gennaker door het water sleept en regelmatig loopt het schip uit zijn roer. Het is echt sleuren aan het stuurwiel om koers te houden en ik bedenk me dat ik dit niet verstandig vind van mezelf; maar ja, het is nu nog maar anderhalve mijl. Ik stuur iets hoger op dan nodig is, zodat ik bij het aanlopen van de ton HR-B wat ruimer kan koersen en ik minder druk op het roer heb. Zo kan ik met één hand sturend en in de andere hand het knopje van de Xtrace de boei binnen 5 meter passeren zonder het risico te lopen hem te raken.

In de sluis bij Lelystad duurt het nog al even voordat we eindelijk geschut zijn. Twee uur later hoor ik op de marifoon dat door een stroomstoring de brug van de Houtribsluizen niet meer bediend kan worden. De doorvaarthoogte is beperkt tot 7 meter nog wat. Pfff, voor mij is dat geluk hebben, maar dat is dus heel erg pech voor iedereen die na ons nog door de sluis moet.
Van Lelystad gaat het weer richting de NEK bij Hoorn. Het is niet bezeild en iedereen moet kruisen. Ik zeil zo lang mogelijk door tot de Westfriese kust in de hoop dat door de windschifting onder de kust ik iets hoger kan opsturen en dat er daar wat minder golven zullen staan zodat we meer snelheid kunnen maken. Eenmaal daar zijn er wel minder golven, maar de windschifting is een illusie.
Met nog een extra slag is de NEK vervolgens probleemloos aan te lopen.

Omdat ik nog minimaal 6 uur moet ankeren, heb ik besloten dat bij Hoorn te doen, omdat je daar vrij beschut ligt. Al snel wordt duidelijk dat de meeste andere deelnemers doorzeilen tot Marken. Alleen Herman Tieman van de Nan gaat ook naar Hoorn en we gaan naast elkaar voor anker. Ik nodig Herman uit voor een biertje en hij vertelt van zijn ervaringen in de Petit Bateau race dit jaar in het Engels Kanaal tussen Engeland en Frankrijk. Met zijn Spirit 28 was hij de kleinste deelnemer, maar ik heb in deze race al een aantal keren gezien dat hij zijn mannetje staat en dat hij niet makkelijk voorbij te lopen is; op handicap gaat hij mij voor.

De wekker voor morgenochtend wordt gezet op 06.00u, want na alle ontberingen, sensaties en emoties van de afgelopen dagen wil ik natuurlijk niet na de deadline van 12.00u finishen.

zondag 2 oktober

Terwijl ik dit schrijf, ben ik al weer onderweg naar de thuishaven Lelystad. Vanmorgen om 06.00u opgestaan en het lijkt nauwelijks te waaien. De centrale meldpost IJsselmeer geeft als verwachting NW 4 – 5 Bft, maar dat is dan zeker ergens anders, want hier is het W 3. Herman Tieman en ik varen gelijk op naar de NEK, die nog 3 mijl buiten Hoorn ligt. Tegen half acht zijn we er en Herman start 1 minuut voor mij. Tot mijn verbazing gaat hij direkt overstag. Dat lijkt me niet goed, want als de wind inderdaad nog naar NW draait, kun je beter over bakboord naar het zuiden. Na 200 meter ziet hij zijn vergissing in en gaat hij opnieuw overstag en komt me achterna. De koers in 191 graden, maar we kunnen hooguit 185 graden lopen; dat zal dus een extra slag worden.
Als we bijna bij Volendam zijn, komt er een bui achter ons met een prachtig felle regenboog van Volendam tot Hoorn. Op 1,5 mijl van de GZ2 besluit ik zolang mogelijk over deze boeg door te zeilen in de hoop dat de achteropkomende bui een draaiing van de wind met zich brengt. En inderdaad op het laatste moment draait de wind en kan ik zover oploeven dat ik toch geen extra slag hoef te maken.
Van de GZ2 naar het Paard van Marken is het ruimwindse koers. De wind blijft nu in de NW hoekj zitten en ik zet de gennaker in de hoop dat ik die op kan houden tot de IJM17, de finishboei. Herman heeft zijn spi gezet en loopt nu op me in. Het is ongelooflijk, hij heeft een veel hogere handicap en loopt me voorbij zodra de wind inzakt. Ik ga aan alle lijntjes sjorren om te kijken wat er mis is, maar dat helpt natuurlijk niet en de afstand wordt alleen maar groter. Om 10.31u ben ik gfefinished. Eenmaal binnen hoor ik dat ik voorlopig op de 24ste plaats sta. Vooraf had ik me tot doel gesteld in de bovenste kwart te eindigen van de 84 deelnemers en dat is dus net niet gelukt. Ik ga nog eens uitrekenen wat mijn plaats geweest zou zijn, als ik niet naar Hindelopen was gegaan, maar in Makkum was gebleven. Maar ja, als …Al met al ben ik toch niet ontevreden over mijn klassering.

Op het start- en finishschip van Peter en Tine moeten Xtrace, camera en logboek ingeleverd worden en het is daar altijd gezellig met voor iedere schipper een kop kofiie en een stuk boterkoek. Altijd leuk om naar de belevenissen van de andere deelnemers te luisteren, de sterke verhalen, de opgelopen schades of wat er allemaal misging, etc.

Met dank aan mijn lieve echtgenote voor al het kostelijke bootvoer. Nou ja, bootvoer: de eerste avond at ik chili con carne, de tweede avond tagliatelle met huisstijl pastasaus, de derde avond een Indische schotel en gisteravond goulash. Er zullen er best bij zijn, die het met minder hebben moeten doen. Ik zal niet zeggen dat de 200 mijls een eitje is als je maar goed voor jezelf zorgt, maar helpen doet het zeker.

Helaas kan ik niet bij de prijsuitreiking zijn op 12 oktober in verband met zakelijke verplichtingen, maar volgend jaar doe ik gegarandeerd weer mee.

Otto Maitimu o/b S/Y Content

De 200 myls ‘SOLO’ door: JanKees Lampe

De 200 myls ‘SOLO’ door: JanKees Lampe

28 september 2005
Ik vaar de 200 myls ‘SOLO’ met Little Sarah. Het is mijn weer. Voor woensdag en donderdag staat er 6 bft en meer op het programma. Na de start in Muiden gaan we voor de lap met vol grootzeil en gennaker (145m2!) naar het noorden. Bij het ronden van ‘het paard’ (vuurtoren Marken) krijg ik de gennaker niet omlaag. Ik ga voor anker en klim de mast in maar heb niet de geode klimspullen aan boord. Ik stoom rap naar Volendam en vind daar een stuurman grote vaart die mij in no time naar boven takelt en naar beneden viert. Alles zit vast en dus gaat het mes in de val. Een uur later zit ik weer in de wedstrijd.
Ik kan over stuurboord vooralsnog geen gennaker meer zetten. Maar de wind is doorgekomen en met 27 knopen op de teller gier ik via Hoorn naar Lelystad. Daar wacht ik op de voorspelde windshift en zet dan koers naar Den Oever. Prachtig bezeilt en met een gemiddelde boven 7.3 knopen gaat het hard. Voor Sarah dan. 29 september 2005 Het is Woensdag. Het is Den Oever, Enkhuizen, Breezanddijk en Urk. Dit is een dag uit duizenden, het ultieme Onedin-gevoel! Met een rif, de fok en een 70 procent kluiver loopt zij niet onder zes-en-een-halve knoop, hoog aan de wind. Ik stuur uren aaneen met de hand. Het water staat vast in het gangboord. Volslanke Sarah heft met haar 34 ton maling aan golven en paaltjes! Zware vrouwen zijn niet altijd lelijk! Sport B is zowaar bezeild. Alleen in buien maakt de wind tot 45 graden shifts! Dan weer lig ik voor op Sport B, dan weer op Makkum. Het kan mij niet deren.
Terug naar Urk gaat het zo mogelijk nog harder. Ik ben volop in mijn element. Evenzo Sarah, die mij onverdroten brengt waar ik gaan wil. We ronden Kaap Vrouwezand en zwaaien naar ‘t vrouwtje van Stavoren.
Aan de grijszwarte einder gloort de vuurtoren van Urk. Waarom nog niet wat verder weg. Waarom nog niet wat verder weg. Daar zal ik liggen. Daar zal ik slapen. Medemblik is niet bezeild.
Morgenochtend wel, zo luidt de Guru. Wat zal ik slapen. Wat zal ik slapen. 30 september 2005Onder het moto “als de wind mocht inkakken, dan maken wij die zelf wel” doseert Bart (Boosman) de uien in zijn, voor mij inmiddels, fameuze omeletten. Ik schuif een deel van de ronde vruchten naar de rand van mijn bord omdat twee netjes mij teveel is. Maar het ontbijt is geweldig. Als laatste van vijftig boten verlaten wij Urk. Gewacht op de meeste wind en uit de goede hoek stuif ik op Medemblik aan.
Ineens bezeild en in buien weer dertig knopen op de meter. De centrale meldpost heeft de windmeter binnen staan, zoveel is wel duidelijk. Van Medemblik gaat het op grootzeil, fok en passaatfok met ruim acht knopen op Makkum aan. Daar zal ik ankeren, daar zullen we ankeren! Pasta Bolognese, Rose. Proost!

A/b Little Sarah
mobile +31 6 54 90 89 11
jankees@littlesarah.com
http://www.littlesarah.com

Online Verslag Erik Jan Hardonk (2005)

Online Verslag Erik Jan Hardonk (2005)

Maandagavond ben ik alvast naar de boot gegaan, met de bedoeling dinsdagmorgen vroeg naar Muiden te kunnen vertrekken. Het is altijd een goede opwarmer voor de 200 Myls Solo.

Om 23:00 uur is alles ingeruimd. Het weerbericht voor morgen belooft weinig goeds: zuidwesten wind. Het is nu nog zuidelijke wind. Ik hoef niet lang te twijfelen: ik ga nu nog varen, zolang de wind nog goed is. In het donker langs de onverlichte staken richting Friese Hoek. Gaat allemaal goed. Enkhuizen is in 1 slag te doen. Het is aarde donker en ik ben alleen op het water.

Om 04:00 meer ik af in Enkhuizen.

Dinsdagochtend blijkt de nachtelijke tocht niet echt nodig geweest te zijn. De wind zit nog steeds in de zuid hoek. Maakt niet uit, ik heb lekker in het donker gevaren.

Onderweg naar de sluis valt me op dat er witte damp uit de uitlaat komt. Op een gegeven moment verandert het geluid van de uitlaat: er komt geen koelwater meer uit. Ik ga de oude haven in en controleer de motor. Niets te zien, alles (koelwatersysteem) lijkt in orde. Als ik de motor weer start komt er gewoon weer koelwater uit. Misschien een plastic zak oid om de saildrive?

Uiteindelijk is het pas rond lunchtijd dat ik door de sluis ga. Muiden is niet bezeild, het is kruisen. Hemelsbreed 22 mijl blijkt 34 mijl kruisen te zijn. Om 19:30 ben ik in Muiden. De haven ligt stampvol, allemaal boten met een Japanse vlag in het achterstag.

Het palaver is ouderwets gezellig. Jan krijgt het voor elkaar gezelligheid en professionaliteit op een aardige manier te combineren. Ook dit jaar weer veel aandacht voor de vervanger van de bekende camera. Dit jaar een Xtrace. Een apparaatje om de positie en tijd tijdens het ronden van de boeien door te geven aan het regattabreau.

Van Nita (thuisfront) krijg ik de laatste windverwachting van windguru. Conclusie: route 3 en proberen om woensdag Enkhuizen te bereiken. In de nacht van woensdag op donderdag zal het hard gaan waaien, donderdag elf lijkt ook geen mooie dag te worden (WNW 5 Bf). Ik zet de wekker op 05:00 uur en ga slapen.

Op woensdag word ik rond 06:40 uur ruw uit een hele mooie droom gewekt door gebonk op het schip. Han Beijersbergen wil er tussen uit. Ik ben kennelijk gewoon door de wekker heen geslapen. Als Han er tussenuit is, ga ik weer op zijn plekje liggen. Eerst een goed ontbijt. Dan de spi gereed maken. Het lijkt een rustig windje te zijn. Maar ja, je ligt hier in de luwte.

Rond 0800 start ik, in een lang lint van zeilboten, meest onder spinaker, richting het Paard van Marken. Bij het Paard moet de spi eraf om richting de GZ2 te varen.

Bij de GZ2 aangekomen is de wind zover gedraaid, dat de NEK niet met spi te doen is. Ik ruim de spullen maar weer op. Van de NEK naar de OVD3 is het hetzelfde liedje: net te hoog aan de wind voor de spi. Achter me zie ik Peter van den Driesche zijn halfwinder zetten. Na een paar keer uit het roer gelopen te zijn, heeft hij zijn boot onder controle en loopt me voorbij.

Tegen de tijd dat ik bij de EZ29 ben, belt Peter me op. Hij zit in Lelystad achter een uitsmijter te wachten op meer SW wind.Tevens weet hij te melden dat ik op een 6e plaats lig in het tussen klassemnt. De eerste plaats is voor de schipper die als enige zij spi durfde te zetten tussen de NEK en de OVD3. Peter dus.

Na de EZ29 gaat het om het puntje van het Enkhuizerzand richting de WV14 (Den Oever). Het is nog licht als ik die rond (het waait inmiddle 5 à 6 Bf), ik ga nog naar Enkhuizen. In het donker rond ik de KG2. De wnd is inmiddels weer tot boven de 20 knopen aangetrokken, een halfc uur tje geleden heb ik het zeil nog ontreefd. Na de KG2 vaar ik richting kant om de zeilen te strijken. IN de kom van de Compagnieshaven ga ik voor anker. Er liggen nog meer boten, maar het is te donker om ze te onderscheiden.

Even afwassen, kop kofiie, borrletje erbij, verslagje typen en dan te kooi. Morgen weer vroeg op.

Donderdagmorgen gaat de wekker weer vroeg. De hele nacht heb ik slecht geslapen. Door de harde wind lag ik niet rustig en ben ik elk uur gaan controleren of het anker nog wel hield. Rond 8 uur start ik weer en ga ik onderweg naar de Sport B. Er zijn duidelijk meer mensen die hetzelfde plan hebben, een hele rij zeiltjes begeeft zich naar het noorden.

Van de Psort B met harde wind van achteren richting Urk. Dat gaat lekker. Als ik achterom kijk zie ik dat er één is die zijn spi durft te zetten. Peter van den Driesche misschien weer?

Onderweg heb ik telefonischcontact met het thuisfront. Volgens Windguru draait de wind morgen naar het zuiden en blijft hij vandaag nog in het noord-westen. Ed en ik besluiten door te gaan richting Medemblik (da’s even kruisen) om vervolgens allemaal bezeilde rakken tot aan Lelystad te pakken. Daar rusten en dan het laatste stukje naar Muiden.

En dan vaar je door terwijl je anderen de haven op ziet zoeken. Het plan komt uit, de wind neemt wat af, maar blijft in de westhoek. Rond 05:30 uur meren we naast elkaar af in Lelystad. We nemen nog een borrel en gaan snel te kooi.

Vrijdag gaat om 0930 uur de wekker al weer. Het kost me moeite op te staan, maar uiteindelijk ben ik rond 10:30 helemaal klaar. Ed blijk zijn ankerbak vol met water te hebben als gevolg van een verstopt afvoerpijpje. Als dat verholpen is, vertrekken we richting OVD3. We hebben de indruk dat we vooraan in het veld liggen. Vanaf de OVD3 gaat het in vliegende vaart richting NEK. Met zuidenwind, rond de 5 – 6 Beaufort, onder vol tuig, scheuren we naar Noord Holland. Het lukt me niet Ed in te halen (dat was een paar jaar geleden anders, wat doe ik nu toch niet goed? Of is Ed anders gaan varen?). Van de NEK naar Volendam is niet bezeild. Voor het klassement zou je nu een rust in Hoorn moeten pakken; wij hebben onze zinnen gezet op de line honours en gaan door naar Volendam. Daar pakken we de verplichte 6 uur rust. Vanavond gaan we door naar Muiden.

Als we toch in Volendam zijn, maken we van de gelegenheid gebruik om een visje te eten. Nog even wat slaap pakken, vanavond om 22:00 uur het laatste stukje zeilen. Naast de harde wind, regent het er nu ook bij. Geen fijn vooruitzicht.

Red. in het verslag van de 200 myls ‘SOLO’ Vrijdag, 30 september – 20:00 uurHet schijnt dat het aandewindse rak naar de IJM 17 nog wordt uitgesteld door Ed en Erik Jan , wegens het volmaken van de rusttijd.
Het fanfare orkest wordt dus naar huis gestuurd, de menigte op de wal schreeuwt niet meer en keert teleurgesteld met opgetrokken kragen in de regen naar huis terug, de pers en het vuurwerk worden op non actief gesteld.

Zaterdag, 01 oktober – 03:00 uur
Line honeurs Erik Jan Hardonk met z’n ‘Nescio’

Vrijwel tegelijkertijd passeerden Ed en Erik Jan de IJM 17.
De champagne stond klaar.
Ed Megens had de pech vlak na de start bij de GZ 2, dat z’n grootschoot door het uitstaande grootzeil bij het rakelings passeren van een MN staak daarin bleef hangen met ….. bijna alle gevolgen van dien.
De schoot werd spontaan doorgesne den door het driehoekige MN plaatje boven op de staak !

Eric Jan Hardonk
Nescio

Verslag 200 myls 2004

200 myls ‘SOLO’ – 2005 door John v.d. Starre

200 myls ‘SOLO’ – 2005Overgenomen uit website Happy zeilen van John v.d. Starre
http://www.happyzeilen.nl

John’s eigen verhaal over de 200 myls ‘SOLO’ 2005

Vanaf begin september begint ‘t al weer te broeien, de 200mijls solo komt er aan! Na de deelname van vorig jaar ben ik toch behoorlijk door het 200 mijls virus gegrepen. Op zich is solo varen voor mij een ideale manier van ontspannen, m’n grenzen opzoeken en het verbeteren van de boothandling. Zo heb ik deze zomer dan wel geen OSTAR, Petit Bateau of ander groot solo evenement gevaren, maar als ik de kans had om alleen wat langere trajecten solo te varen , zoals bijvoorbeeld de aanbreng van de SCHUTTEVAERRACE van Scheveningen naar Stavoren via Den Helder en ook na het evenement weer terug, probeerde ik toch om lekker door te pushen. Was het voor mij voor enkele jaren ondenkbaar om bij 25-30 knopen wind in m’n eentje te spi-en, inmiddels lukt dat al aardig en leer je door schade en schande allerlei trucs om alles heelhuids boven te krijgen en vooral heelhuids er weer af te krijgen. Zo had ik terug van de Schuttevaerrace enkele angstige momenten toen ik 20 mijl N. van Scheveningen toch zo’n 30-35 knopen wind over dek had met m’n zwaar weer spi op. Op de automaat (“Harry” genaamd) was ‘t niet meer te doen, ik moest zelf sturen om alles in het spoor te houden. Alles O.K., maar voor Scheveningen moest die spi er toch een keer af. Die 20 mijl sta je dan met het zweet in je handen je af te vragen , hoe pak ik dit aan? Waar is nou m’n bemanning? Nou ja , dan maar plat voor de wind ,risico op ‘n chinees, automaat erop, jump naar de pit,snel loef los, val los en als een waanzinnige die spi naar binnen klauwen, hopende dat “Harry” het ondertussen aankan en het geheel in het spoor houdt. Al deze idioterie onderneem ik met in m’n achterhoofd “straks in de 200 mijls moet ik dit ook kunnen”. Gaat alles goed , niks aan de hand. Gaat het fout dan is het weer een duur leermoment…. Zo heb ik voor deze 200mijls menig ‘peentjes’ moment opgezocht.

De weken voor de wedstrijd zijn bovendien altijd de periode dat de HAPPY weer in topconditie gebracht wordt, zo is weer een nieuwe laag antifouling aangebracht, de tuigage nagekeken samen met Wim onze voordekker en ook een poetsbeurt hoort erbij. Het is net als met een auto, als hij glimt, rijdt hij lekkerder. Ook helpt de rest van het HAPPY team helpt waar ze kunnen, George met de voorbereidingen en delivery, Marcel en Herman met het up to date houden van de site en mij voorzien van extra informatie.

De dagen voor de race kan ik het niet laten om toch regelmatig de sites van o.a. Windguru en Windfinder te bekijken en de voorspellingen te spiegelen op de desbetreffende banen. Na vorig jaar had ik me voorgenomen dit niet steeds opnieuw te doen, je wordt er namelijk helemaal gestoord van ,iedere 6 uur als je internet opgaat, kom je vaak weer op een andere gunstige baan uit. Maar ja, ik kan het toch niet laten om te kijken wat het gaat worden. Een ding is dit jaar zeker, wind gaat er komen. Vrijdag m’n auto in Muiden neergezet,George heeft me daar weer opgepikt. Zondag de boot samen met George naar Muiden gevaren en hem gestald in de Koninklijke ,vorig jaar lag ik op woensdagochtend helemaal klemvast, dat wil ik dit jaar zien te voorkomen, hier kan ik vertrekken wanneer ik wil. Uiteindelijk heb ik woensdagochtend met Gerben Bos om 07.30 nog een bakkie gedaan en zitten bomen over z‘n nieuwe boot, haast was er dit jaar niet, de wind leek later gunstiger.

Woensdag 28 september
Na een slechte nachtrust ,mede omdat ik nog steeds geen vaste keus over de baankeuze heb kunnen maken, kijk ik maar weer eens op internet voor de laatste weersvoorspelling. Baan 1 lijkt me de beste keuze, alleen moet er in het begin 15 mijl gekruist worden van OVD3 naar de P15. Deze investering (nadeel 2,5 knopen/uur) moet wel terugverdiend worden door de 6-7 uur varen over tij (voordeel 1,5-2 knopen /uur). Dit lijkt iets voordeel te geven. Bovendien lijken baan 3 en 4 later in de race ook met kruisen te maken te krijgen.Alleen hoe zit het met windwaarschuwingen? Op het palaver is ons ingepeperd: Als er waarschuwing bft.7 is mogen we niet uitvaren of moeten we zo snel mogelijk een haven opzoeken. Aan de kust zal meer wind staan, echter in de loop van donderdag is de verwachting bft.6. Dus voor mij een voorkeur voor baan 1, ook historisch gezien zijn de banen op stroom meestal de winnende.

Na de start om 09.00 (omdat de wind dan wat sterker is) koers ik naar Marken onder spi.Ik zie bijna het hele veld voor me . Alleen de 2 waarschepen Lightning en Fast Good zie ik achter me evenals mede scheveninger Jan de Bruin met de Escape. Na Marken richting Volendam gaat de spi eraf en de Genua 1 erop. De koers is nu helaas te hoog om te spinakeren. Na passage van de GZ2 richting Nek (Hoorn) trekt de wind aan naar een 16 knopen. Tijdens dit rak probeer ik te kijken of de deelnemers die de Nek gepasseerd zijn de spi opzetten. Ik zie er inderdaad enkele omhoog gaan, waarna ik besluit de spi klaar te maken

In de week voor de race kreeg ik ineens een idee om een nog onder in de kast liggende spi-slurf zo om te bouwen dat ik vanuit de kuip de spi kan ontvouwen en wurgen.Ideaal voor extreme omstandigheden. Na ronding van de Nek besluit ik m’n geheime wapen op te zetten. Piet Bakker van de Jolly J moet in z’n vuistje gelachen hebben toen hij mijn getob aanzag. Spi en slurf gehesen, vanuit de kuip slurf omhoog en…. Alles vast!Net begonnen en nu al vast. Met de spi half ontvouwd en zich ondertussen wikkelend om de bedieningslijnen vaar ik met een vreemd soort 8-vormig gevaarte zwabberend voor de mast mijn eerste mijlen na de Nek. Uiteindelijk weet ik met veel moeite de boel te ontwarren en de spi weer vol te krijgen. Ondertussen is de wind toegenomen tot een 23 knopen. Te veel om te kruisen met m’n Genua 1. Ik moet die dus eraf halen, door t luik proppen,dan Genua 3 aanslaan en omhoog. Veel tijd heb ik niet. Ik besluit dat wanneer ik alles voor de OVD gereed heb , voor baan 1 te gaan,omdat ik dan meteen moet kunnen doorvaren. Krijg ik niet alles gereed dan klok ik OVD3 ,ga links af en ga voor baan 3 of 4 . Met rusttijd om alles te klaren. Precies voor de OVD3 heb ik spinaker en slurf naar beneden, Genua 3 staat inmiddels. Wat een hectiek. Dus:
Te koop: slurf voor spinaker, z.g.a.n. nauwelijks gebruikt,inclusief revolutionair bedieningssysteem .T.e.a.b. tel…….

Tussen het omtuigen door probeer ik nog te kijken hoeveel deelnemers ook voor baan 1 kiezen. Het blijken er bitter weinig te zijn. Ik zie slechts 3 boten voor mij rechtsaf richting P15gaan. Twijfel slaat toe, zie ik het weer anders, mis ik iets??? Niet zeuren ,je tactische keus is gemaakt, het zout roept.. Hoe je uiteindelijk je definitieve baankeuze maakt… Tijdens het schutten komt reeds de waarschuwing ZW bft7 door. Toch wel teleurgesteld. Hierdoor moet ik het eerste tij om 24.00 laten lopen. De windrichting was uitermate gunstig om een toptijd naar de MH4 (Den Helder) te zetten. De verwachting voor morgen is WNW 6bft, waardoor dit rak minder gunstig bezeild is .

Donderdag 29 september
Weer onrustige slaap, om 03.00 het Marifoonbericht van
het KNMI bekeken. Yes!! De waarschuwing is eraf : Ijmuiden en Texel WNW 6bft. Maar:Marken en Ijsselmeer 7bft,! Volgend bericht 14.00 Ik kan dus morgen met het tij vertrekken terwijl de rest nog op slot ligt. Na de wedstrijd wordt gezegd dat dit Marifoonbericht van het KNMI niet door alle marifoonblokken is overgenomen… Volgende keer ga ik ook maar eens een kanaal zoeken waarop misschien geen waarschuwing gegeven wordt, kan veel schelen. Tijdig probeer ik naar buiten te gaan, Gilles van Delft met de Utopia maakt ook aanstalten , de andere 3 IJmuidengangers blijven nog een tij wachten. Voor de pieren is het behoorlijk ruig,golven van 3- 3,5 meter , af en toe brekend,wind WNW 6. Angst voel ik niet, wel wat spanning, in m’n surftijd wel grotere golfjes gehad. Na het passeren van de Baloeran komt de reddingsboot van de KNRM kijken welke idioot daar het zeegat kiest. Na een mijltje mee op gevaren te hebben heb ik blijkbaar hun vertrouwen gewonnen en gaan de duimen omhoog en gaan ze terug richting Ijmuiden.

De boot maakt behoorlijke klappen maar houdt zich goed , speed 7-7,5 knts, rif gezet ,Genua 2 op rol 1/3 verkleind. Voor het Schulpengat ter hoogte van het “Franse Bankje” krijg ik nog een historisch stukje schuim te verwerken. Water tot de kajuitlieren, kuip vol bruin water,verder alles ok. “Harry” krijgt even een stuurverbod, het is echt weer een beetje surfen. Zig zaggen , kijken , snelheid houden en ontwijken. Blauwe lucht , in de verte een bui, wit schuim , dit is zeilen! Bij het passeren van de MH4 blijkt er een probleem met de X-track , z’n knop heeft teveel water gezien vrees ik, wel piepen niet piepen,ik tape hem maar in een plastic zak. Hier gaat het tij echt lopen, 2-3 knopen, en na de T12 Oude Schild gaat de spi er weer op, uiteraard zonder slurf ,want die staat te koop. Wederom kicken, water glad achter de boot, niet eventjes maar minutenlang in plane. Alleen met 7 ton boot. Bootspeed constant 10-11 knopen. Waanzinnig! Na het schutten bij Kornwerd blijkt het gunstig om nog door te varen naar Medemblik en Hindeloopen , daar deze beide rakken nu goed bezeild zijn. Morgen draait de wind naar Z-ZW en is het hier kruisen. Rond 24.00 klok ik af bij de H2 Hindeloopen, en vaar naar de haven. Opeens ben ik gedesorienteerd , ik ben vaak in Hindeloopen geweest, maar dit herken ik niet! Blijk ik de verkeerde geul genomen te hebben en vaar ik in Het Zool. Stikdonker ,onbekend, ondiep ,vastlopen, wegwezen! Uiteindelijk lig ik om 01.30 bij de kraan in de jachthaven van Hindeloopen. Tegenover mij ligt de Escape, maar Jan de Bruin slaapt dus ik doe maar rustig.

Vrijdag 30 september
Mijn plan is zo vroeg mogelijk te starten om de draaiende wind te benutten. Als ik via Breezanddijk Stavoren kan bezeilen voordat de wind in de voorspelde ZZW hoek zit , zou dat mooi zijn. Als ik om 5.30 uit Hindeloopen vertrek slaapt Jan nog steeds. Ik wist toen nog niet dat hij die avond ervoor een genuaschoot in zijn schroef had gekregen en door de reddingsdienst naar binnen was gesleept, waarna hij zich afmelde voor de verdere race. Het traject loopt volgens plan, alleen het laatste stuk naar de VZ1(Stavoren) is net niet meer bezeild, Een slagje van een halve mijl is het gevolg. Later op de dag wordt beduidend meer wind voorspeld,ik besluit hier wederom 6 uur rust te nemen ,wachtend op deze wind, Bovendien kan ik dan deze periode benutten om te ankeren. In de afwateringskom van het gemaal vind ik een mooi ankerplekje. 6 uur later waait het inderdaad 25 knopen ,zoals voorspeld. Het rak van Stavoren naar Den Oever gaat weer zeer snel. Na ronding van de WV14 (Den Oever) iets minder, tot het Enkhuizerzand bezeild, daarna weer een slagje naar de HR-B Lelystad.

Inmiddels is de duisternis ingevallen en is het extra oppassen voor beroepsvaart. Een van de leuke dingen van de 200mijls is dat iedereen zo ontzettend meeleeft. Het is soms alleen jammer dat iedereen die steun kenbaar wil maken door voortdurend mijn mobiel te laten rinkelen. Ik moet Jan Luyendijk eens vragen of een telefoniste aan boord telt als een bemanningslid of als een veiligheidseis. Vorig jaar kan ik me herinneren dat mijn mobiel afging, ik even naar binnen liep om hem op te nemen,kort sprak,weer naar boven kwam en me helemaal kapot schrok van een gigantisch donkere schim welke ik ternauwernood kon ontwijken. (De groeten van “Het Statenjacht” Muiden).
Na schutting besluit ik nog door te varen naar de Nek (Hoorn) gezien de gunstige windrichting. De OVD 3 lijkt wel aan de rand van de wereld te liggen. Door het slechtere weer ,donkere water, weinig boeien/lichten op het Markermeer lijkt het wel of ik een zwart gat inga. Ik zet zelfs de verlichting van mijn meters uit om een beetje zicht te houden. Ondertussen loop ik ook nog een deelnemer voorbij in de nacht. Maar wie? Nog 3 mijl te gaan zie ik het groene isolicht van de Nek. Harry stuurt me strak ernaartoe. De regen komt met bakken naar beneden, Hoorn ziet eruit als een sprookje, onder de scheepsjongens vind ik rust.

Zaterdag 1 oktober
Vannacht goed geslapen,ik kan er weer helemaal tegen. Denk ik. Of ben ik toch niet meer zo fris als een hoentje? Er zijn wat signalen dat ik toch wat minder scherp ben. De voorspelling is WNW 4 ,rond 12.00 het meest NW, daarna wat meer W. Om het rak goed bezeild te hebben besluit ik rond 12.00 te vertrekken,en motor ik daarvoor rustig naar de Nek. Ondertussen kan ik mooi mijn genua2 op het rolsysteem wisselen voor de Genua 1,beter voor deze wind. Dus de 2 naar beneden, door het luik gepropt,de 1 uit de bakskist gepakt, aangeslagen en hijsen maar, shit hij loopt uit de groef, weer naar beneden , weer hijsen ,weer ernaast, pre-feeder zit te hoog, deze verder naar beneden vast geknoopt, weer hijsen, staat. Inderdaad staat top…..die Genua 3! Heb ik de verkeerde zak gepakt en de 3 erop gezet. O.K. de 3 er weer af, ook in het vooronder proppen, de 1 uit de bakskist etc,etc. Gelukkig is dit alles voor de start, maar toch , ik ben al kapot voordat ik moet beginnen. Ondertussen belt mijn broer Dick , die mij gedurende de gehele race overlaad met gemiddelden,feiten, berekeningen etc, met de mededeling dat een aantal boys (en girl) op baan 4 ook wel een erg hoog gemiddelde hebben, en mij waarschijnlijk voor zijn. Nee he, heb ik een top gemiddelde van 7,3 red ik het nog net niet. Nou ja ,dit motiveerd wel om het laatste stukje extra gas te geven.Dus na Volendam gaat de spi voor die paar mijl naar het Paard van Marken nog even omhoog, het laatste rak wordt ingezet , wel wat hoog aan de wind , kost snelheid, de IJM 17 in zicht. Op naar de finish!

Na aankomst is de warme ontvangst op het finishschip altijd weer zeer aangenaam,ervaringen worden uitgewisseld. Het rekenen kan beginnen. Na voorlopige berekening een vierde positie, niet verkeerd,een hoog avontuurgehalte dit jaar, volgend jaar nieuwe race nieuwe kansen! Ik ben er op zeker weer bij!

Online verslag

 

Als maar werken en controleren. Niets wordt aan het toeval overgelaten (zelfgemaakte foto’s).

 

Onderlinge fotowedstrijd en een verlossende kreet na het passeren van de finish(zelfgemaakte foto)

Update 2 oktober; 11:05 (Marcel)
Alweer terug in Scheveningen!
Nadat John gisteren het papierwerk in de haven in orde had gemaakt, begint het alweer te kriebelen. Als ik nu ga, kan ik nog om 24:00 uur in schevingen zijn. Jan de Bruin van de EsXape trok hetzelfde plan en vertrok even voor John naar Scheveningen. Net een sluislichting eerder verkoos de EsXape al het ruime sop, en kort na elkaar kwamen beide “Scheveningers” weer in hun thuishaven aan. John assisteerde Jan nog even bij een ietwat ongelukkig uitgevallen aanlegmanoevre en even later sms-de John het thuisfront dat hij veilig en wel in zijn box lag. Op het voorstel of we morgenochtend nog even zouden gaan trainen reageerde John voor het eerst afwijzend. Nu ging hij slapen.

We blijven in afwachting van de definitieve uitslag. De website geeft nu nog geen goede positie op voor John. Echter wij denken (na enig rekenwerk) dat de uiteindelijke positie toch hoger zou moeten uitkomen. We houden u op de hoogte.

Update 1 oktober; 15:58 (Marcel)
John gefinshed
Om 13:49 finishde John met zijn Happy. In totaal heeft er 27:27 uur over gevaren, wat neerkomt op gemiddeld 7,29 mijl/uur. De website van de 200myls meldt dat John 5e staat in het klassement. Ik denk dat er nog wat berekeningen gemaakt moeten worden, maar voorlopig is zijn strijd gestreden. John voelt zich nog goed en denkt er sterk over na om direct weer los te gooien. Een beetje zeiler als hij is niet te houden, want hij wil alweer naar zee. Als hij nu aan de reis naar scheveningen begint, kan hij morgen weer in zijn box liggen. Een lekker vooruitzicht… Waarschijnlijk geen biertje in Muiden vanavond.

Update 1 oktober; 09:05 (Marcel)
Veel rekenwerk aan boord van de Happy.
George (genuaman a.b. van Happy) belde me zojuist wakker. Nog tijdens dit gesprek wisselgesprek: John. Niemand van het team zit op het water, maar de wedstrijd leeft bij iedereen. John was vanmorgen vroeg al wakker en heeft even naar de posities gekeken. Wie blijkt er ook nog een grote concurrent:Dik Geurts, nota bene onze reserve PIT-man! Dik zit op Vlieland en moet nog ongeveer 120 mijlen en heeft hiervoor 16,24 uur. Dan vaart Dik 7,5 kn gemiddeld en eindigt hij sneller dan John. De wind ruimt voor Dik (en John) de goed kant op. Dik zal nog een beetje last hebben van het tij en moet wellcht nog kruisen naar Hoorn later op de dag….. het bluhft afwachten.
Je ziet maar weer, de 200myls is een bijzondere wedstrijd !

Update 1 oktober; 00:55 (Marcel)
John in Hoorn !!
Om ongeveer 23:06 kwam John aan in Hoorn Hij had een TOP-dag. Hij is er van overtuigd dat hij wederom goede zaken heeft gedaan. Als we even snel rekenen zit de gemiddelde snelheid nu net boven de 7,2 kn. gemiddeld. 184 myl in ca 25,5 uur Wij blijven hoop houden. Wanneer John de resterende mijlen binnen 2:31 uur bezeild, heeft hij een gemiddelde snelheid van 7,2 kn. gevaren!!!
Na het ankerop gaan in stavoren liep het allemaal fantastisch. Voor morgen ziet de wind er redelijk goed uit. Even wachten tot hij uit de goede wind waait en dan: KNALLEN!!

John meldt dat het wachten één van de moeilijkste dingen van deze 200 myls is. In zijn berekeningen moest hij bijvoorbeeld niet gelijk starten, maar pas om ca 11:00 uur. En dan fluitend alle bootjes zien gaan varen, wetende dat je in een wedstrijd zit en NIETS doen…aaaargh zenuwslopend. Vervolgens toen hij achter het veld aanhobbelde en daar totaal niemand voor baan 1 zag kiezen, werd hij wederom wat nerveus. Had hij het dan toch verkeerd berekend wat doe ik verkeerd, het kan toch niet dat ik de enige ben die er zo over nadenkt. Waarom gaat niemand voor baan 1? Op het laatste moment ging nog één andere boot ook voor baan 1 en na John volgden er nog 3. Met zijn vijfen op baan 1… Wachten is en blijft uitermate spannend
Later meer over de finishtijd en gezeilde tijd van John met zijn Happy!

Update 30 september; 14:00 (Marcel)
Strijdbaar na goede “nacht”rust
John belde zojuist vanuit Stavoren. Heerlijk geslape en er helemaal klaar voor. Hij deed nog even verslag over zijn kapriolen gisteren op het wad: “Het was wááánzinnig om gisteren spi-end over het wad te denderen. Conrinue onderspi in plané over een vrijwel vlakke zee. Ik denk dat ik nog nooit zo lang aan één stuk zo hard gevaren heb. Echt Super!” We rekenen zojuist na, dat dit 11 knopen gemiddeld betekend!
Vandaag nog even goed naar de weersvoorspellingen kijken, wat doet de wind?

Update 30 september; 8:50 (Marcel)
Huidige positie 4e plaats!!!
Het gaat goed! Na gisteren optimaal geprfiteerd te hebben van tij en wind staat John 4e in het klassement. Op dit moment plot hij de boei van Stavoren. John meldde zojuist dat hij daar (gezien het weerbericht) een leker uiltje zal knappen, om daarna de strijd weer aan te vangen onder aanzienlijk meer wind.

Gisteren heeft John een enorme tocht gevaren, vanuit IJmuiden, naar Den Helder, Oude Schild, Kornwerderzand, Medemblik en ook nog maar even naar Hindeloopen. John wordt geleefd door weerberichten. Vanmorgen om 05:00 uur vertrok hij alweer omdat de windrichting gunstig was om Breezandijk en Stavoren nog even te pakken. Hier neemt hij 6 uur rust, want vanmiddag staat er veel meer wind.

Het blijft spannend. Het ziet er op zich allemaal gunstig uit, maar de strijd is nog niet gestreden Nog 3 posities omhoog…
We houden u op de hoogte

Update 29 september; 16:50 (Marcel)
Den Helder en Oude schild al voorbij!
John is nu op weg naar Kornwerderzand! In ons korte telefoongesprek wist hij te melden dat het goed gaat. Wel ruig en bakken water binnen, er stond een behoorlijke zee en dat blijkt ook uit de gegevens van actuele waterdata. Er kwam daardoor veel water binnen…
We kunnen aannemen dat het allemaal goed gegaan is, want op dit moment loopt John onder spi met tij mee over het wad met een enorme gang richting Kornwerd.
We keep you informed!.

Update 29 september; 9.45 uur (Herman)
Afgelopen nacht is een behoorlijke storm over Nederland getrokken. John heeft enkele minuten 55 knopen wind over dek gehad. Gelukkig lag hij toen in zijn kooi. Na enkele uren goed slapen is het plan voor vandaag getrokken. De huidige weersituatie is gunstig voor diegenen die in IJmuiden liggen. Inmiddels is de windwaarschuwing ingetrokken voor IJmuiden. Op zijn vroegst wordt de waarschuwing voor het IJsselmeer pas om 12 uur vandaag ingetrokken. Pas dan wordt de nieuwe KNMI weer- en windverwachting bijgesteld voor het IJsselmeer. Zoals John deze situatie zo keurig weet te verwoorden; het wordt vandaag JACKPOT!
Zodra het tij gunstig is zal de Happy IJmuiden verlaten om naar Den Helder te zeilen. Met een goede planning heeft John een aantal knopen stroom mee op de Noordzee, en minimaal 3 op het Marsdiep. Vanuit het Marsdiep wordt langs Texel gezeild naar de sluizen bij Kornwerderzand, om daar weer het zoete water van het IJsselmeer op te gaan. Het uiteindelijke doel is om een aantal rakken op het IJsselmeer te zeilen om in Stavoren te eindigen. Een hele klus, die valt af staat bij een juiste planning en de juiste windveranderingen. Mocht het zeilplan voor vandaag gehaald worden, dan doet John zeer goede zaken. Hij heeft dan ruim 140 mijl van de 200 mijl afgelegd. Dit kunnen alle solo zeilers die op het IJsselmeer zijn gebleven niet zeggen. Vanzelfsprekend is het afwachten wat de concurrentie doet. Er hebben vannacht in totaal vijf zeiljachten overnacht in IJmuiden. We gaan er vooralsnog van uit dat John over voldoende zeilcapaciteiten beschikt om de andere ‘IJmuidengangers’ zijn heklicht te laten zien. Dus alle fans van meneer Van der Starre hopen inderdaad op een jackpot voor hem en een vroege thuiskomst.

Update 29 september; 8:00 uur (Marcel)
Soms ziet het mee en soms zit het tegen (Hé misschien een nieuwe sponsor benaderen?)
Het ziet er naar uit det hat toch meezit. Berichtten we jullie gisteren al over de gok die met de baan genomen is. Het ziet er nu naar uit dat de eerdere keuze toch nog gunstig uitkomt. John mag varen NOg even wachten op de juiste tijstroom en dan met een knallende bloedspoed naar Den Hleder. 200 myls deelnemers beware, de vier route 1 mannen komen er aan!

Update 28 september; 22:00 uur (Marcel)
Het leuke is wanneer je met meerdere mensen aan 1 site werkt je elkaar kunt aanvullen.
Onderstaand plaatje laat zien waar John nu is (bron www.200myls.nl) Net opnieuw met John gesproken. Hij is niet blij. In deze race kun je kiezen uit een 4-tal wedstrijdbanen. John heeft er voor gekozen om de zee route (baan1) te kiezen, omdat er lekker veel zuidenwind zou zijn, waarmee hij dan spi-end naar Den Helder zou kunnen varen. Een logische keuze. Echter op dit moment ligt John met ca 4 andere schepen VAST in IJmuiden. Eén van de wedstrijdbepalingen is dat men niet mag uitvaren bij windkracht 7. Het was een gok of het zou kunnen en zonder geluk vaart niemand wel. We houden hoop. de wind kan nog minderen en over 12 uur loopt eer een nieuw tij de goede kant op…


klik op het plaatje voor de meest actuele gegevens.

Update 28 september; 19.30 uur (Herman)
John zojuist over de telefoon gesproken, terwijl hij net voorbij Amsterdam vaart het Noordzeekanaal op, en direct voor u een update over zijn verrichtingen van vandaag.
Alle solo zeilers hebben hun eerste traject afgelegd met voldoende wind. Hoewel het vanochtend matig was, zwol de wind aan op het zuidelijk IJsselmeer tot wel 25 knopen. John heeft flink wat mijlen met de spi kunnen zeilen. Onderwijl heeft hij de genua-1 verruild voor de genua-3. Ook de lichtweer spi werd na een aandewinds rak ingeruild voor de zwaarweer spi. Vanaf Lelystad heeft John besloten richting Amsterdam te zeilen, het Noordzeekanaal over naar IJmuiden. Het plan is dat hij vannacht rond 24 uur langs de kust zeilt naar Den Helder. Het beloofd een heel zwaar rak te worden. De verwachtingen laten een toename van de wind zien tot ruim 27 knopen uit het zuidwesten, ruimend naar het noordwesten. De golven zullen zich opbouwen tot een hoogte van ruim 2,5 meter. John heeft dus zijn volle concentratie nodig om snel, maar bovenal heelhuids, Den Helder te bereiken.
Zodra Den Helder bereikt is, zal eerst een beetje diesel opgeruimd moeten worden. De reserve jerrycan heeft iets gelekt, net voldoende om een penetrante lucht te veroorzaken. Daarna is het tijd om de kooi op te zoeken voor een welverdiende rust.
Hoewel het op dit moment helemaal niets zegt, toch even de positie van John doorgeven. Bijna de hele dag bezette John de 7e plaats. Als een van de weinigen heeft hij voor de Noordzee route gekozen, terwijl de meesten het noordelijke IJsselmeer op gegaan zijn. Door deze beslissing is John tijdelijk gezakt naar een 68e positie in het tussenklassement.

Via deze website doet John iedereen de hartelijke groeten vanaf de Happy en laat weten dat het goed met hem gaat en uitziet naar een paar uur lekker slapen in Den Helder.

Ook Henk de Velde, Neerlands bekendste solo-zeiler, leeft mee!

John van start in zijn 2e 200 Myls Solo.
We schrijven woensdag 28 september 2005. Voor John is zijn tweede 200 Myls Solo van start gegaan. Hij had zelf een ligplaats gereserveerd bij de Koninklijke om dinsdagavond nog even het water op te kunnen gaan. Tevens was het voordeel dat hij kon starten wanneer hij wilde, er waren namelijk geen andere zeiljachten die de Happy kunnen inbouwen.
Woensdagochtend is John met de Happy in alle vroegte gestart bij het forteneiland Pampus. Rond negen uur viel het startschot en de 200 Myls Solo 2005 heeft zijn aanvang genomen. Al met al wordt het een tactische wedstrijd. Men verwacht wat ruiger weer rond het weekend, en met name aankomende vrijdag. Vanmiddag zal John moeten gaan kiezen welke route hij zal gaan volgen.
Volg de verichtingen dagelijks op de website.

De 2000 myls door Joep Homan

woensdag 28 september 2005, 22.30 uur

Beste Jan, ik heb vernomen dat je opgegeven hebt. Misschien wel heel verstandig. Het weer is nogal wild. Ik zag een paar boten na de OVD3 richting Amsterdam vertrekken. Er is eind van de middag voor de kust een waarschuwing ZW7 afgegeven.
De dag begon zo rustig. ZZW bijna niets. Dus de spi erop en varen maar. X-trace WERKT!!! Eerder vanavond Bob gebeld. Positie en tijd wordt correct doorgegeven. Murphy zit in ieder geval niet bij mij aan boord. Het is tenslotte een Solo race.

Nu even over deze dag: Even na 8 uur vertrokken onder Spi richting paard. Even voor het paard de Spi weg en onder genua 2 verder. Na de MNGZ spi weer op. Duurde misschien 10 minuten. Het begon stevig door te waaien. Vanaf dat moment boord aan boord met de Scheerling. Enig fanatisme was ons niet vreemd. Of zat er toch een stiekem een touwtje tussen ons in. Op weg naar de OVD3 leek het verstandig om uit te bomen. Niemand zag ik dat doen, ik dus ook niet. Even voor half één bij de OVD3.
Na een vlotte schutting op mijn gemak richting EZ29. Ik wissel de genua 2 voor de 100%.Ook zet ik twee riffen. Het lange rak naar de WV14 moet niet overtuigd worden afgelegd. Even na twee andere spirits bij de WV14. Het is nog geen 6 uur, dus door naar Enkhuizen. In ieder geval de Nan en de Foddebosk van mij kunnen afschudden op weg naar de EZKG. Het is inmiddels erg koud geworden. In Enkhuizen wil men de vloot solisten niet hebben. Na het ronden van de boei wordt de deur wijd open gezet met 25 knoopjes wind uit ZW. Ik zoek beschutting in de Buyshaven

Donderdag 29 september 2005, 16.10
Nu op Urk. Met mij veel andere schepen. Allen lijken baan 3 gekozen te hebben. Een onstuimige dag. De wind hield zich niet aan de afspraak met het KNMI. Ruimde in de loop van de dag naar NW 5-6. Dat zou pas zaterdagnacht gebeuren.

Dus op tijd op weg naar de sport B. Was met moeite bezeild. Daarna door naar de UK16.
Vanaf de vrouwenzand plat voor het laken. Vlak voor de UK16 nog een windbui met 36 knopen wind. Ben blij dat ik binnen ben. Vannacht zou de wind naar ZW draaien. Misschien klopt dit wel. Samen met een hoop andere solisten de locale middenstand financieel ondersteund door massaal bij de chinees te gaan eten. Solisten bestaan niet, ze zoeken elkaar altijd weer op. De barometer is de afgelopen 24 uur tijd veranderd van 1020 via 1011 naar 1020!Vrijdag 30 september.
Het begint zo mooi! Met een ZW voldoende voor de volle snelheid op weg naar de WP8. Vlak water en heel relaxed. Na de WP8 door naar de VF4.

Dit rak is plat voor het laken. Ik aarzel om de spi te zetten. Het begint geleidelijk door te waaien. Geen spi dus, wel uitbomen. Denk dat het rak naar Lelystad bezeild is. Ik zet dus kruisend door naar de LCVZ1, om daarna met ruime wind door te zetten naar Lelystad en Hoorn. Is het echter net niet. Ik kom 15 graden te kort voor de HRB, de verkenningston noord van de houtribsluis. Achteraf leek het verstandig een rustpauze in te lassen in Makkum of Hindeloopen. De zeegang was nogal wild. Na Lelystad voor anker in Hoorn. Onderweg daar naar toe ijskoud weer en veel buien. Dus de kachel gestart voor enig comfort.
Tegen 12 uur afgemeerd in de kom. Een tamelijk strakke wind maakt dat ik alert ben voor het krabben van het anker. Pas vrij laat de kooi opgezocht.

Zaterdag 1 oktober.
Om ca. 6 uur gaat het ankeralarm af. Een korte controle geeft aan dat de wind naar WNW gedraaid is. Kom wel erg dicht bij het dammetje te liggen en bij die stokken . Ik ga om 7.15uur van anker af. Rustig richting NEK boei.
Het water is heerlijk vlak. De genua 2 gaat er weer op en om 8.15 uur rond ik de boei. Nog voor de MNGZ word ik voorbijgelopen door de Chill Out. Om 11.12 uur bij de YM16.
In Muiden blijkt dat er maar een paar boten binnen zijn. Het duo Lupa Maris en Nescio hebben onderling een verschrikkelijke strijd gestreden voor de line honours. Ik geloof dat ik als vierde schip binnengekomen ben.
Tot mijn verbazing ben ik eerste in het algemeen klassement. Ik neem het maar aan. Er zijn veel te weinig schepen binnen. Zal vast nog wel ernstig veranderen.

Joep Homan,
S/Y Almare.
WV de Schinkel – 2005

De 200 mijls 2005 van Henk Euverman

De 200 mijls 2005 van Henk EuvermanWat een geweldig spektakel was het weer dit jaar. Maar eigenlijk te kort. Na een paar dagen kom ik pas goed in mijn ritme, stoot me niet meer overal tegen aan en wordt steeds meer gedisciplineerd in het terug leggen van spullen op z’n vaste plek, zodat ik, ‘s nachts niet steeds hoef te zoeken. Volgend jaar een 400 mijls ?

Het zag er dit jaar gunstig uit. Een zware stalen boot heeft veel wind nodig. En wind was er genoeg. Mijn handicap was vorig jaar nog 102 en dit jaar 100. De SW-mensen hebben deze bijstelling vast niet gedaan naar aanleiding van mijn prestatie van vorig jaar. (42 e) Dan was 104 meer op zijn plaats geweest. De bescheiden doelstelling: hoger dan plaats 42! Vanwege de harde wind moest dat toch kunnen lukken. Dag 1 ging heel goed. De eerste klap is een daalder waard. Tot aan Enkhuizen was alles bezeild. Midden in de nacht ben ik toch maar de haven binnen gegaan omdat het anker niet goed hield. (Uiteindelijk brak me dat nog lelijk op omdat ik dus nog een periode moest ankeren).

De volgende ochtend hadden we een uitgebreid dispuut met andere solisten over wel of niet uitvaren. Wat was het geval ? De kustwacht gehad gewaarschuwd voor alle districten windkracht 7. Ook voor het Ijsselmeer. Lelystad berichtte van windkracht 6-7 maar hield de waarschuwing bij 6. Wat nu te doen en wat zegt het reglement hierover? De meningen waren verdeeld. Samen met een aantal anderen heb ik het bericht van 9.15 afgewacht.
Toen door Lelystad nog steeds voor slechts 6 werd gewaarschuwd ben ik uitgevaren. Volgens mij moet je uitgaan van de waarschuwing die door het blokkanaal van jouw gebied wordt gegeven. En als het bericht spreekt van 6-7 maar de waarschuwing blijft bij 6 kun je ook uitvaren.

Van Enkhuizen naar de sport B en vervolgens naar Urk. Ik heb geloof ik nog nooit zo hard gevaren. 9.5 op de gps in een surf. Ongekend voor dit schip. En toch komt dat blauwe waarschip me weer voorbij (’t ware hout , ook sw 100). Dan lijkt het noodlot toch nog toe te slaan. Na de uk16 keurig te hebben geklokt maak ik bij het strijken van het grootzeil een enorme klapgijp. Wat een stommiteit! Hier is het lummelbeslag niet tegen bestand en een van de twee ogen van het giekbeslag breekt af. Einde wedstrijd.

De halve nacht heb ik liggen denken of er een oplossing mogelijk was want opgeven wilde ik niet. Desnoods maar alleen op de voorzeilen verder. Ik kan ook dan nog redelijk hoog aan de wind komen, maar van een wedstrijd is natuurlijk geen sprake meer. Het wordt dan meer en meer een prestatietocht. (was het toch al wel een beetje). Maar…, met een oog ben je dan wel gehandicapt maar je kunt nog steeds zien! Dus met een “lummeloog” moet je ook kunnen zeilen.
Ik heb het ene oog van de giek met een flinke sjorring aan de mast geknoopt en ben gaan zeilen. Eerst met een dubbel rif om niet teveel kracht te zetten op de constructie. Toen dat tot aan Medemblik en Makkum goed ging ben ik weer voluit gegaan. Het zaakje is tot aan Muiden heel gebleven.

Zaterdag was weer een prachtige zeildag. Helaas kon ik na de Nek niet doorgaan naar de ijm 17 omdat er nog moest worden geankerd. Dus naar Hoorn en na 6 uur weer terug naar de Nek. De beloofde “6 uit NW” is niet gekomen. Ik had twee favoriete cd’s voor het nachtzeilen: bach voor windkracht 2 en guns ‘nd roses voor 6. Het werd bach. (totdat de cd er vanwege lage voltage mee ophield, weg bach..) Hoewel ik een aantal slagen moest maken en met deze wind veel te lang deed over de laatste etappe was het een prachtige zeilnacht. Uiteindelijk ben ik gefinisht om 06.15u.

Natuurlijk zul je zien dat de giek niet meer wordt gemaakt en dat ik een compleet nieuwe exemplaar moet aanschaffen. Dus als iemand nog ergens een oude isomat giek heeft liggen, ik houdt me aanbevolen.

Henk Euverman
S/Y Cygnus

De Douwe Dabbert in de 200 myls van 2005 door Fokke

De 10e editie van de 200 myls was voor het DD-team een inkoppertje. De windsterkte is nauwelijks onder de 4 Bft. geweest. Een groot deel van de tijd was er sprake van kracht 5 of meer. Alleen op zaterdagavond en zondagochtend zakte de wind tot een drietje, nog steeds voldoende om vaart te blijven lopen.dinsdagavond, vooravondOp de dag van het palaver werd de boot na een werfperiode van ca. 2 weken te water gelaten. Een klein stukje van het vlak is vervangen en er zijn nu dwarsverbanden over de ballast in de kiel gelast. In geval van doorkenteren blijft de ballast aldus op z’n plaats. Ik hoop zo’n situatie natuurlijk niet mee te maken. Voor het geval de Douwe Dabbert een koprol maakt wordt nu voorkomen dat 900 kg lood en beton als een blok tegen het plafond vallen.
Op weg naar café Ome Ko in Muiden was er net voldoende tijd om bij Albert Heijn proviand in te slaan. Bij Ome Ko de gebruikelijke gezelligheid van het weerzien met oude bekenden. Deelnemers smullen van koffie en appelgebak Er is een chanty-koor voor de muzikale intermezzo’s. Organisator Jan Luyendijk verzorgt de breefing. Zijn secondanten delen aan iedere deelnemer de fotocamera, cap, t-shirt, 200 myls-logboek en gps-module uit. Vanwege werk en studie heb ik een aantal edities van dit evenement moeten missen. Zodoende is laatstgenoemde high tech attribuut nieuw voor mij. Sponsor X-trace heeft voor ieder schip een GPS met een ingebouwd GSM-zendertje beschikbaar gesteld.
Deze apparatuur wordt normaal ter beveiliging tegen diefstal op een verborgen plek ingebouwd in vrachtwagens en dure jachten. Speciaal voor de race is er nu een snoer met een drukknop gemonteerd zodat deelnemers bij het passeren van een boei een signaal naar de computer van de wedstrijdleiding door kunnen geven. Met het fotorolletje uit de wegwerpcamera leverde je voorheen het bewijs dat je de boeien gerond had. Voor de gezeilde tijden was de wedstrijdleiding aangewezen op de gegevens uit de logboeken die deelnemers na afloop van de race inleverden en ’s avonds doorbelde naar Bob Luyendijk. Het nieuwe systeem is exact. Per ongeluk een verkeerde tijd opschrijven of een beetje smokkelen bij het invullen van je logboek heeft nu geen invloed meer op de wedstrijduitslag. Een door Jan ontwikkeld rekenprogramma rekent nu constant de op handicap gecorrigeerde wedstrijdstand door.doelstelling

De Douwe Dabbert is een zwervend kaboutertje dat één keer per jaar aan een wedstrijd meedoet, en dan vooral tegen de Douwe Dabbert vaart. Deelname van het DD-team aan de 200 myls is bedoeld om boot en bemanning te testen, tekortkomingen op te sporen en daar oplossingen voor te realiseren. Bijna iedere 200 mylsdeelname van de DD heeft als deadline gewerkt om bepaalde verbeteringen tot stand te brengen. Zo plaatsten m’n vader (de DD-timmerman) en ik in 1996 (de boot was net gekocht) een windstuurvaan op de dag voor de race begon. Terwijl ik van Monnickendam naar Muiden voer werd het apparaat uitgeprobeerd, letterlijk ter elfder ure. Achteraf denk ik: ‘Had dat niet een week eerder gekund?’ Een hele of halve nacht doorhalen was vaak nodig om op tijd bij de start te zijn.
In de beginjaren van de race, toen het palaver ’s ochtends vlak voor de start was, ontbeet ik tijdens de breefing door een uitsmijter te laten aanrukken. Het eerste doel voor volgend jaar is dan ook ruim op tijd in Muiden te liggen zodat ik de race niet met een slaapachterstand hoef te beginnen. Ook moeten alle
systemen weer werken zodat ik verantwoord naar zee kan en eindelijk eens één van de routes buitenom kan doen.

woensdag, 1e dag

Maar nu de race zélf. Voor de DD is het dus een beetje een toertocht. Om chaos bij de start te voorkomen hoeven de deelnemers niet meer allemaal tegelijk te starten en kan woensdag tussen 700 en 1000 de eerste boei gepasseerd worden.
Terwijl ik enkele vroege vogels onder de deelnemers vanuit Muiden naar buiten zie varen laat ik Noord van het havenhoofd om 700 het anker vallen. Er is dan, zoals vaak ’s ochtends vroeg, weinig wind. Even slapen tot 900, dan rustig ontbijten en vervolgens vlak voor tienen starten lijkt me een goed plan. Om 952 druk ik af bij de M1, een groene ton in de aanloop van Muiden. Voor het eerste rak naar het paard van Marken had ik graag de spinaker gehesen, maar de schoten van de spi waren onvindbaar. Daarmee waren ook de keerschijven die altijd bij de schoten bewaard worden, zoek. Dan maar de genua ervoor. Die trok er lekker aan. Aan de hekgolf te oordelen lag het scheepje, wanneer donkere wolken waar wat meer wind onder zat, overtrokken, op rompsnelheid. Van Marken (MN1GZ2) naar Hoorn (NEK) en vervolgens naar de OVD 3 bij Lelystad is alles goed bezeild. Als de hekkensluiter van het veld kom ik bij de Houtribsluizen (Lelystad). Vanwege de brug die iets voor het eind van de sluis over de kolk loopt vindt de sluiswachter het handig eerst twee binnenschepen binnen te laten varen en dan pas dat ‘jachtje’ (de DD) met die lange mast waarvoor de brug moet draaien. Zo veel mogelijk afstand houdend tot het schroefwater van de binnenmannen meer ik aan stuurboord (i.v.m. linkse schroef, lijzijde van de sluis) met een spring op de middenbolder. De sleper voor me stuwt dermate veel schroefwater weg dat op een gegeven moment de boeg van de DD tegen de sluiswand gedrukt wordt. De RVS-stootrand kan dat wel hebben. Het groene boordlicht niet. Om 1605 ben ik uit de sluis.
Om 1610 staat het grootzeil en zet ik de automaat erop. Rustig doorzeilend is er gelegenheid om ‘ship shape’ te maken: Het boordlichtje wordt gerepareerd en er is gelegenheid tot discreet wildplassen. Daarna haal ik een hinderlijk staalsplintertje uit m’n teen dat vermoelijk afkomstig is van de borstelkop van de haakse slijper. Vervolgens hijs ik de 12-meterfok en zet koers naar de WV14 bij Den Oever, de boei HR-B aan de IJselmeerzijde van Lelystad vergetend. Om een goede eerste dag te maken ga ik vanaf de WV14 (2210) nog naar Enkhuizen. Wanneer ik ’s nachts rond half drie bij de EZ1KG2 ben, is het vlagerig (28-31 kn) en regent het in pittige buien. De boei nu van dichtbij fotograferen terwijl de boot regelmatig uit z’n roer loopt moet om veiligheidsredenen maar wachten tot morgen als ik na m’n rust weer bij dezelfde ton de wedstrijd hervat. Op een wat grotere afstand, met de ton dwars, druk ik af. Een uur later lig ik vast in de Compagnieshaven.

donderdag, 2e dag

De ochtend wordt benut om nog wat aan het want te sleutelen en twee tijdelijke harpen onder aan de beide topwanten te vervangen door passende exemplaren van RVS. Om 1300 gooi ik los en als ik om 1350 opnieuw, maar nu vlak bij EZ1KG2, afdruk zit ik weer in de race. De 9-meterfok staat ervoor en in het grootzeil zitten 2 reven. De sport B passeer ik om 1914. Het haventje van Breezanddijk is vanaf de ton goedzichtbaar en lokt.
Het is regenachtig, winderig en het schemert. Breezanddijk is een schuilhaven van Rijkswaterstaat aan de afsluitdijk. Er zijn geen voorzieningen en er is geen havenmeester. De wat verlaten, desolate sfeer die er tijdens guur najaarsweer kan hangen bevalt me altijd prima. Urk is bezeild en de DD moet ten opzichte van zichzelf, als het kan, een voorsprongetje opbouwen zodat er, als later de wind inzakt, toch nog reglementair gefinisht kan worden. Naar UK16 is een mooi lang rak van 24 mijl. Op het middenstuk van het IJselmeer liggen veel onverlichte tonnen. Met behulp van de GPS worden die secuur misgevaren. Daarna is het tijd om uit te reven en de 9-meterfok te wisselen voor de 12 meter. De zwengel van de mastlieren valt hierbij overboord. ’s Nachts om half twee meer ik in Urk af, vlak voor de watersportwinkel.

vrijdag, 3e dag

Tegen de verwachting in blijkt een nieuwe zwengel uit voorraad te kunnen worden geleverd.De vallen kunnen dus weer strak worden doorgezet. Afgelopen winter heb ik aan stuurboord onder het gangboord een dieselkachel geplaatst. Vanwege eventuele condens en ander vocht heb ik de uitlaat iets aflopend gemonteerd waardoor de uitlaatdoorvoer in de spiegel vrij laag boven de waterlijn zit. In de haven leek dat een prima oplossing want vanwege het relatief lage vrijboord zit alles nu eenmaal laag boven de waterlijn.
Na een ruig dagje zeilen waarbij het water regelmatig door de gangboorden loopt en af en toe de schootlieren raakt denk ik daar anders over. Als ik in Urk de kachel test, doet deze het gelukkig nog. Wél lekt er water uit de inlaat, wat me doet besluiten de spiegeldoorvoer provisorisch af te sluiten. De binnenmaat van het RVS-pijpje stemt aardig overeen met de diameter van de opening van een wijnfles. De schuifmaat geeft ter zake zekerheid dus kan ik een Droë Rooie van m’n favoriete kruidenier opentrekken en tik ik de kurk van buitenaf in de uitlaatdoorvoer. Daarna, het is inmiddels 1015, is het tijd om de tocht te hervatten. Bij de UK16 druk ik de X-trace in om 11:02 en zit ik weer in de race. Met een windje ZZW 5 is het stuk van naar de WP8, nabij Medemblik een halve windsrak. Wanneer ik Zuid van het Enkhuizer Zand beneden kom om koffie te zetten zie ik op de GPS dat we even 6.3 knopen lopen. De zeilvoering is de werkfok (9m2) met een vol grootzeil (10,7m2) Goed zo bootje!
De gemiddelde snelheid op dit rak van 19 mijl bedraagt 5.9 kn. Vanvaf de WP8 naar de VF4 bij Kornwerd gaat het boompje in de fok en doen we voor de wind een gemiddelde van 5.6. Hindelopen ligt (vanaf de VF4) in de wind die volgens de voorspelling later zal ruimen naar West. Tactisch is het verstandig de windschifting af te wachten tijdens een rustperiode in Makkum of Kornwerd. Psychisch is het beter ervoor te zorgen dat de teller na 3 dagen zeilen op 148 mijl staat in plaats van op 142, hetgeen pleit voor doorvaren naar de H2. Bovendien kan een beetje marge geen kwaad om ervoor te zorgen dat wanneer op de laatste dag de wind wegvalt ik toch nog voor 1200 kan finishen. Tijdens de editie van 2000 heb ik zaterdagnacht en zondagochtend liggen dobberen waardoor ik om1200 nog 9 mijl te varen had en dus niet reglementair kon finishen. Herhaling van dit debacle moet voorkomen worden. Het kruisrak naar de H2 wordt ’s avonds in windje 6-7 gezeild met de werkfok en 2 reven. Ter vergelijking trek ik ook nog het 3e rif erin.
Relaxed klieft het scheepje door de golven. In Hindelopen wordt het gezellig met Paul Schrier en Martin Selles.

zaterdag, 4e dag

Zaterdagochtend wordt om 816 opnieuw bij de H2 afgedrukt. Het is licht weer. Vanuit Makkum komt een veld van deelnemers aangezeild die wel in Makkum hebben gerust. Al deze grotere, lichtere boten zullen me voorbijvaren. Na ronding van de VZ1 bij Stavoren hebben we een halvewindsrak naar Lelystad met, aanvankelijk, 4 Bft. Als ik niks doe zal bijna de hele 200 mylsvloot aan me voorbijtrekken. Die spi moet dus omhoog, dan maar zonder keerschijven. Als loefschoot gebruik ik een meerlijn. Een reserveval wordt ingeschoren als lijschoot. Via de (gladde) achterbolders lopen de schoten naar de lieren. Net wanneer ik het boeltje heb staan wordt ik langzaam ingelopen door Cees de Wit met zijn 30-voets Scampi “Foetsie”. Cees is een echte 200 mylsveteraan die er al vanaf ’95 bij is. Hij blijft aan lij bij me hangen zodat we (bijna boord aan boord) een half uur kunnen bijpraten.

De DD weegt ruim 3,5 ton. Onze boten zijn ongeveer even zwaar. De grotere Foetsie voert standaard bijna 2x zo veel zeil, maar door de spinaker van 41,5 m2 kan de Douwe Dabbert hem nu bijhouden. Daar ik aanvankelijk niet van plan was op dit rak te spinakeren heb ik de coördinaten van de HR-B nog niet als waypoint in de GPS ingevoerd.
Nu de wind wat aantrekt kan ik niet lang bij het roer weg en is er geen mogelijkheid dat alsnog te doen. Hierdoor weet ik niet exact of ik voldoende hoogte hou om de boei in één keer aan te varen. Een half uur voor Lelystad gaat de spi daarom naar beneden en zet ik de 12-meterfok. De snelheid op dit rak had dus wat hoger kunnen zijn. Het gemiddelde is nu 5.2 kn. Na de Houtribsluis volgt een rak van de OVD 3 (Oostvaardersdijk, vandaar) naar de NEK. De wind zit in de westhoek en de DD moet een slag maken om bij Hoorn te komen. Op zaterdagavond kom ik om 2301 bij de MN1GZ2. De verplichte 29 rusturen (meer mag ook) heb ik al gemaakt, maar aan de verplichting dat één van de pauzes achter een anker moet worden doorgebracht heb ik nog niet voldaan door het boodschappen doen in Enkhuizen en Urk en de gezelligheid van Hindelopen. Het is nog maar 8 mijl naar de IJ17 waarover ik 13 uur mag doen. Door na het afdrukken even te ankeren voldoe ik aan de eis. Ik heb trouwens best wel zin in een dutje. Traditiegetrouw maak ik een foto van de ankerlijn als bewijs dat ik geankerd heb. Het rolletje van de wegwerpcamera blijkt vol dus gebruik ik m’n eigen digicam. Zekerheidshalve worden 2 wekkers gezet.

zondagochtend, de laatste loodjes

Rond één uur ’s nachts beginnen de wekkers te rinkelen. Na een kop koffie en een ontbijt van kleutertaaien gaat het weer anker op. Om 0124 druk ik nabij de boei de knop in en zit ik weer in de race. Vanaf Het Paard naar de IJM17 loopt de route ter hoogt van Pampushaven langs het eind van de Oostvaardersdijk. Dit stuk heb ik net niet bezeild dus ga ik op 50m van de dijk overstag.
Ik krijg nu een groen knipperende boei voor de boeg (net als de IJM17) waardoor, in het zicht van de finish, een merkwaardig gebrek aan concentratie zich van mij meester maakt. Uren eerder heb ik van de IJM17 zorgvuldig de coördinaten getrokken en die ingevoerd in de GPS waarna de ingevoerde gegevens zijn gecheckt. Nu wordt niet gecontroleerd of de zichtpeiling overeenstemt met de peiling/ afstand die het apparaat aangeeft. De display boven de kaartentafel wordt niet geraadpleegd. Ik ben er bijna.
Ook het lichtkarakter wordt door mij in de vroege ochtend niet uitgeteld en vergeleken met dat wat in de kaart staat. De IJM17 heeft een iso-faselicht van 4 seconden. Vol vertrouwen, op de hand sturend, vaar ik nu door de regen naar een iso 8. Wéér heb ik het niet bezeild en moet ik een slag maken. Terwijl ik daarmee bezig ben ruimt de wind onder een bui 20° en draait daarna nog eens 10° door. Inmiddels vaar ik bijna Noord in plaats van Zuid. Pas nadat ik ongeveer drie kwartier verspeeld heb dringt tot me door dat ik naar de verkeerde boei aan het opkruisen ben. Dit is mijn tonnetje helemaal niet, maar de P1 die in de route van Lelystad naar Amsterdam ligt. Ik moet nu nog 2 mijl naar het zuiden voor ik om 428 bij de IJ17 kan afdrukken.
De DD maakt daarna een slag naar Muiden waar ik om 510 bij de Noordpier het anker laat vallen. Nog even druk ik de X-track in zodat Bob morgenochtend weet waar ik zit. Vanaf dat ik hier vier dagen geleden het anker uit de prut trok heeft de log 259 mijl bijgeschreven. Dit totaal is inclusief extra mijlen op kruisrakken en het varen van en naar sluizen en rusthavens. Na een dutje en een verfrissende duik in het IJmeer gaat om 1100 het anker op en motort de Douwe Dabbert de haven binnen om logboek, camera en X-track in te leveren.

Fokke
DD-team

Wind, zon en regendoor: Jurrien Baretta

Eind augustus werd ik door Jan Luyendijk uitgenodigd om mee te doen aan de 200 mijls. Op een wildcard, zoals hij dat noemt. Een kadootje!! Maar jeetje, wat voor een! Ik schrik me rot, durf ik dat wel, kan ik dat wel? Ik heb daar nog lang niet genoeg ervaring voor, ik begin nét met zelf varen. Solo heb ik zowiezo nog nooit gevaren…
Maar aan de andere kant, varen met twee meiden en een kotsende hond is misschien wel moeilijker dan solo varen…?
Na een nacht heel slecht slapen en peptalk van mijn zusje, Bart en EricJan Wiebenga (die met de doorslaggevende argumenten komt) haal ik diep adem en zeg ik ‘Ja, graag!’

Er volgen nog meer slapeloze nachten, een proeftocht solo naar Borkum – die vlekkeloos verloopt, een op de valreep besteld nieuw grootzeil, mét derde rif en dan moet het maar zo ver zijn. Eerst de lange tocht van mijn thuishaven Termunterzijl naar Muiden. Bart vaart mee, gezellig. Het plan is buiten de eilanden om over de Noordzee maar in het bewuste weekend waait het dat het rookt dus dat plan wordt snel bijgesteld in een tochtje binnendoor.Met Bart erbij is het strijken van de mast gelukkig een fluitje van een cent dus we vorderen rap en zien kans in drie dagen tot in Edam te komen. Het doel was Durgerdam maar op zondagmiddag was zowel het weekend als de wind op.
Het laatste stukje van Edam naar Muiden zeil ik een weekend later, samen met mijn oudste dochter Jiske. Het is stralend weer, de meldpost IJsselmeer rept over een oostelijke wind kracht 4 dus dat moet prima gaan. Waar die meldpost zijn windmetingen vandaan haalt is me na afgelopen week helemaal een raadsel want de wind die wij ter plaatse waarnemen is niet krachtiger dan hoogstens 2 Beaufort.
Langzaam sukkelen we richting Muiden. Uiteindelijk starten we de motor (dat mag nu tenminste nog) en arriveren gelijktijdig met Bart die de Alca Torda vanuit Zaandam heeft gevaren.

In Muiden ligt het mudvol. De vrouw van de havenmeester denkt niet dat we er nog bij kunnen maar zodra de havenmeester hoort dat we aan de 200mijls meedoen grijpt hij in en zegt: “Voor de 200mijls doe ik alles”. We mogen De Vrijheid onder zijn hoede achterlaten tot dinsdagavond.

Dan, dinsdagavond. De boot ligt volgestouwd met warme kleren en voorraden eten en drinken. Ik kan een weeshuis kleden, een dierentuin voeden (heb veel bananen meegenomen, dat blijkt een goede keus) en heb drank genoeg mee om een kroeg te beginnen. Na een gezellig palaver met veel onbekende maar gelukkig ook een paar bekende gezichten rommel ik nog wat op mijn bootje. Ik haal de huik er af, de leuvers van het grootzeil vast op hun plek (lijkt me zo’n rotgezicht als ik dat in de stress vergeet: grootzeil hijsen dat dan als een soort ballonfok aan je mast hangt… geen goede binnenkomer). Ik leg de fokkeschoot uit, maak de motor startklaar. Het wordt route 3. Mijn zusje en zwager vormen het walteam en voorzien me van wind informatie.

Om mijn eigen grenzeloze optimisme wat in realistische banen te leiden – ik denk namelijk altijd dat alles bezeild is, behalve pal tegen de wind in, heb ik van tevoren een ‘tegenwindroos’ gemaakt. Uit een cirkel heb ik een hoek van 90° geknipt. Even nagedacht en er toen nog 15° meer afgeknipt. Midden in de ontbrekende hoek heb ik een pijl gemaakt. Als ik nu deze tegenwindroos op de kaart leg kan ik precies zien wat redelijkerwijs bezeild zou moeten zijn.

Woensdagochtend om 6 uur gaat de wekker. Om kwart over zes luisteren naar het weerbericht. Er wordt windkracht 4 tot 5 voorspeld, ZW, ruimend W. Ik besluit de gewone fok te kiezen. Snel nog een thermoskan thee maken voor onderweg.
Ik lig helemaal achteraan in de haven maar er komt snel ruimte. Voor mij vertrekt Ed Megens met de Lupa Maris. Om 7.40 passeer ik de M1. Later blijkt dat ik het knopje van de X-trace niet lang genoeg heb ingedrukt en SMS ik de starttijd naar het regattabureau. Met tellen heb ik zowiezo een probleem. Bij mij kan een seconde iedere tijdseenheid tussen 0.5 en 3 seconden duren. Dat levert onhandige situaties op bij ISO tonnen. Als ik een beetje doortel is een ISO 4 ton precies hetzelfde als een wat langzamer getelde ISO 2. Toch maar wat mee oefenen nog. Of op mijn horloge kijken..?

Al gauw word ik aan alle kanten gepasseerd door kleurige spinnakers. Daar ga ik dan met mijn kleine fokje, met een wind die eerder 3 dan 4 Beaufort is. Dus, genua er op. Dat scheelt meteen enorm en ik loop 6,5 knoop. Bij de NEK ton neemt de wind toe en moet ik de genua er weer af halen.
Het gaat allemaal lekker vlot tot de sluis. Het is voor het eerst dat ik zonder bemanning een sluis door ga dus ik vind het wel spannend. Mijn lijnen liggen klaar, de stootwillen hangen buiten en ik heb een plekje aan hogerwal op het oog. Dan gaat Wim Schreurs met de Mon Ami ineens dwars in de sluis liggen. Dat gaat helemaal niet goed maar gelukkig kan ik heelhuids langs hem laveren (zonder dat mijn motortje afslaat, wat ie graag doet op kritieke momenten) en langszij een andere deelnemer gaan liggen. Bijna maak ik nog een fatale fout door af te willen meren op een leeg stukje kade verderop, achter de brug. Die nog dicht is. Gelukkig realiseer ik me dat op tijd en wijzig het plan. Poeh.

Achter me is Bart met de Alca Torda komen liggen en na de sluis meren we even af aan een paal om thee te drinken. Jan Kees Lampe voegt zich al snel bij ons met de Little Sarah. Bart denkt dat het stuk tot Den Oever voor hem nog niet bezeild is en wil nog even wachten. Ik check met mijn tegenwindroos of ik niet wat te optimistisch was over de koers maar besluit dat het voor mij toch wel bezeild moet zijn en vaar tegen vieren weer verder. Mijn doel voor vandaag is Den Oever. De voorspelde buien met 45 knoop wind er in boezemen me wat angst in dus ik wil het liefst zo min mogelijk in het donker varen.
De wind is toegenomen tot kracht 6 dus ik steek een dubbel rif. Dat blijkt een goede keus en samen met mijn gewone fok vaar ik hoog aan de wind langs Enkhuizen naar het noordwesten.

Als snel komt Jan Kees mij voorbij. We maken foto’s van elkaar en hij belooft het bier vast koud te zetten. Het kost Bart (godzijdank) iets meer moeite om mij voorbij te lopen (in theorie ben ik sneller maar in de praktijk natuurlijk absoluut niet). De wind neemt verder toe en ik wissel met enige moeite de fok voor de stormfok. De boot loopt nu weer mooi en ik zie kans om een plas te doen en een boterham te smeren. Een mens kan zo tevreden worden van kleine dingen…

Het wordt langzaam donker en een hele meute deelnemers komt op tegenkoers langs, op weg naar Enkhuizen. Die schieten lekker op! De wind kakt wat in en na enig aarzelen haal ik er een rif uit en zet de gewone fok. Dat komt de snelheid zeer ten goede en zoals wel vaker, dat had ik eerder moeten doen. Maar voorlopig ben ik liever wat ondertuigd dan overtuigd. Met overtuiging!

Tegen 22.30 kom ik in Den Oever aan. Moe maar zeer tevreden. Wat een heerlijke zeildag! Jan Kees heeft inderdaad het bier koud staan en we kijken met z’n drieën wat de Windguru in petto heeft. Veel wind! Het zal noordwestelijk worden, wat gunstig is voor het rak naar Enkhuizen maar daarna naar Sport B niet zo prettig. Ik ben te moe om nog te koken en kruip dicht tegen Bart aan, aan boord van de Alca Torda. Hoezo solozeilen?

De volgende ochtend luisteren we naar het weerbericht van 6.15. Windwaarschuwing kracht 7! Verplicht uitslapen dus. Wat vervelend J Een uur later is de waarschuwing weer ingetrokken en staan we snel op. Bart is plots vertrokken. Ik vind de krachtige wind (6 tot 7) erg spannend wat mijn eetlust niet ten goede komt. Met moeite eet ik 1 boterham, maak een kan thee klaar en vertrek. Omdat het voor de wind is lijkt me 1 rif zonder fok wel een aardige zeilvoering. Voor de zekerheid zet ik de bulletalie want een klapgijp is niet heel fijn met deze wind. De golven rollen nogal en mijn stuurautomaat Harriët (Jetje voor intimi) is niet altijd even alert. Ik zet de bulletalie vast op de schootlier zodat ik hem snel los kan gooien als dat nodig is.

Het stuk naar Enkhuizen gaat uitstekend. Af en toe komt er een fikse bui over dus ik moet de luikjes van mijn kajuit dicht maken. Dat is onhandig want dan kan ik niet snel de kaart raadplegen. Maar ik weet dat ik het vogeleiland moet zien te ontwijken en dat er verder op dit stuk niet zoveel aan de hand is.
Regelmatig verschijnen er prachtige regenbogen aan de hemel, afgewisseld door indrukwekkende wolkenluchten. Erg mooi!

Na de EZ1/KG2 moet ik een aandewindse koers gaan varen en heb ik duidelijk veel te veel zeil op. Ik had vlak voor het ronden van de ton de fok gehesen maar ik had beter voor de stormfok kunnen kiezen. Met moeite steek ik een tweede rif en zet alsnog de stormfok. Ik overweeg het derde rif maar besluit het eerst zo te houden. Als snel blijkt dat de boot erg lijgierig is en dat de stuurautomaat het niet houdt.
Dat is vervelend vooral als we vlak daarna een enorme, pikzwarte bui met heel veel wind over ons geen krijgen. Ik kan nog steeds de kaart niet raadplegen maar weet dat het vrouwenzand niet ver weg is, aan lagerwal. Ik moet in ieder geval zien te voorkomen dat ik daar op terecht kom, dan is de ellende niet te overzien.
Als de bui over me heen giert weet ik op een gegeven moment niets beters te doen dan de boot te wenden en met halve wind weg te lopen. Iets verder op zie ik twee schepen aan de grond lopen.

Na de bui draai ik weer en wil de koers weer oppikken richting Sport-B. Als er een kwartier later weer een forse bui over ons heen komt en ik het niet voor elkaar krijg om het derde rif te steken besluit ik terug te keren naar Enkhuizen, daar rust te nemen en dan de tocht weer te vervolgen vanaf de EZ1/KG2.

Met flinke spierpijn en vol blauwe plekken de volgende ochtend om kwart voor vijf op.
Ik maak wat thee (onderweg kan ik niets koken, mijn gasstel is dwarsscheeps en niet cardanisch) en vertrek na het weerbericht van kwart over. Windkracht 4 tot 5, ZW ruimend W. Dat lijkt me een aangename wind. (Maar… waar heb ik dit bericht eerder gehoord? Zou dit een bandje zijn van 2 dagen geleden..?)

Op het moment van vertrek lijkt het eerder windkracht 2 en ik besluit te kiezen voor de genua. Op de tast de haven uit, lastig met al die verblindende lichtjes. Eenmaal buiten blijkt mijn GPS het voor gezien te houden. Gisteren is hij hard gevallen waardoor er een scheurtje in het glas is gekomen. Waarschijnlijk zit er nu vocht in. De KG2 is een iso 2s ton. Dus eenentwintig aan en eenentwintig uit. Ik zie hem al vlakbij. Een snelle blik op de kaart leert dat de koers ook wel ongeveer klopt. Hij blijkt nog verder weg dan gedacht maar om 6.40 klok ik hem dan toch. Toch? Een kwartier later dringt tot me door dat ik de verkeerde had!! Wat ontzettend stom! Dit was een iso 4s! Als je te langzaam eenentwintig doet… Shit! Met de huidige zwakke wind kost het me twee uur om de drie mijl terug en weer heen te varen. En zelfs zonder tegenwindroos is het niet bezeild.

Ik besluit door te gaan, dan maar strafpunten of diskwalificatie. De tijd dringt toch al na de terugtocht van gisteren. In de nacht doorzeilen, wat het plan was, wordt ook moeilijk zonder GPS.

De wind trekt gelukkig wat aan en met een prachtige zonsopgang zeil ik richting Sport-B. Kopje thee erbij, zelfs een uurtje lezen in mijn spannende boek, het leven is goed.

Tijdens het palaver werd al opgemerkt dat je onderweg toch niks te doen hebt dus ik mijmer wat over de dikke eend die over mijn zeil vliegt. Hij kijkt zo trots dat hij met zijn dikke lijf en korte vleugeltjes toch echt kan vliegen. Klaargemaakt als Canard à l’Orange smaakt hij vast ook heel erg goed…

Als later de wind nog wat verder aantrekt en ik het eerste rif gezet heb begin ik luidkeels te zingen. Het is maar goed dat alleen de canard het kan horen want zingen is niet een van mijn talenten. Het voelt wél lekker.

Om 10.10 rond ik Sport-B. Nu op naar Urk! De wind is inmiddels al aangewakkerd tot een stevige ZZW 6. De VZ8 is het eerste doel, om het vrouwenzand te omzeilen, maar is niet bezeild.
Het gaat flink tekeer en ik ploeter om het tweede rif te steken. Er slaan een paar flinke golven naar binnen, recht mijn kajuit in. Gelukkig heb ik de kussens bij de ingang in plastic gestoken maar het water staat wel onder de vloerborden. Ik merk dat ik echt veel te weinig gegeten heb de afgelopen dagen en heb bibberhanden en -benen. Ik word onhandig, moet steeds van voor naar achter omdat er een schoot nog vastzit of een val blijft steken.

Ineens weet ik dat het genoeg is geweest. Qua tijd kan ik het niet meer halen omdat ik niet de nacht wil doorvaren zonder GPS. Ik moet nog 116 mijl…
De wind neemt toe in plaats van af en het is voor mijn beperkte ervaring gewoon te veel. Ik heb het niet meer in de greep.

Bij Hindeloopen keer ik om en vaar terug naar Makkum. Het was een wijs besluit maar ik voel toch ook teleurstelling. Later hoor ik van Jan Kees Lampe dat hij die dag regelmatig 30 knopen wind op zijn windmeter registreerde dus het woei niet alleen om mijn vermoeide hoofd zo hard.

Foto links :Bart Boosman & Jurrien na afloop 200 myls ‘SOLO’ – 2005 en rechts: Jurrien en Eric Jan Wiebenga

Volgend jaar een nieuwe kans! Het komend jaar vooral flink oefenen op bijliggen en onder zware omstandigheden reven, zeilvoering beter inschatten, iets bedenken om met mijn luikjes dicht toch op de kaart te kunnen kijken, mijn GPS deugdelijk bevestigen, mezelf dwingen om beter te eten en vooral véél zeilen!!
Hoe dan ook, ik heb er van genoten. Die boot is echt fantastisch, die geeft geen krimp bij stevige wind. Ik heb de voetrails onder water gezeild en geen moment het gevoel gehad dat het te ver ging.

Dus nogmaals: Jan, bedankt dat ik mee mocht doen!

Jurrien Baretta.

‘Easy Going’ in de tiende 200 mijls solo 2005 door Frits Bartels

‘Easy Going’ in de tiende 200 mijls solo 2005
door Frits Bartels :’de Drietand’, oktober 2005, Nederlandsche Vereeniging van Kustzeilers
De tiende 200 myls solo was onstuimig.28 september tot en met 2 oktober 2005.Dinsdag ’s middags melden de schippers zich met hun schepen in de Stichtingshaven van Muiden bij de havenmeester de heer Derks, die er werkelijk alles aan doet, om alle schepen in de kleine haven een plekje te geven, zodanig, dat ook de Vecht nog bevaarbaar blijft.
Het is een gezellige drukte en er is al enige spanning voelbaar bij de elkaar ontmoetende deelnemers.
‘Easy Going’ krijgt een plekje langszij de motorvlet ‘Capella’ van gastvrije opname-schipper Peter Capel,die er ook dit jaar weer bij is.
Het weer is goed en een ieder lijkt er zin in te hebben. ’s Avonds is er het palaver in het welbekende café ‘Ome Ko’.
Omdat deze 200 mijls race de tiende is, wordt organisator Jan Luyendijk in het zonnetje gezet. Zo is er een shantykoor met een speciaal voor dit evenement geschreven lied.
De logboeken en de herinnerings caps worden uitgedeeld.De wedstrijd kent een noviteit. Iedere schipper krijgt op zijn schip een ‘X-trace’ mee, gebaseerd op GPS/GSM. Zo kan elk schip continu gevolgd worden, ook -zoals bij deze 200 myls- op internet. ‘X-trace’ is eigenlijk ontwikkeld als een mobiel alarmeringssysteem voor de bewaking van mobiele objecten, zoals ook zeilschepen.
Tijdens de race moet bij elke te passeren ton, sluis, rustplaats (haven) de ‘X-trace’ door een druk op de knop geactiveerd worden, waarbij de exacte positie van het schip met de GPS satelliet tijd automatisch mobiel worden doorgebeld naar een centrale. ‘X-trace’ werd ter beschikking gesteld door ‘X Mark B.V.’.
Woensdagochtend kan er tussen 7 en 10 uur gestart worden bij de M1 boei bij Muiden, waarbij de eigen race door een druk op de knop begint..
Gevaren wordt onder de s.w. handicap. De s.w. cijfers zijn via www.sailsupport.nl op te vragen. Hans Colenbrander, ook deelnemer -met een Waarschip kwart tonner- , gaat er over.
De baan, circa 200 mijl, zonder sluis en haven passages, dient geheel ‘solo’ volgens een van de vier te kiezen routes, gevaren te worden, in de beschreven volgorde.
In de achterstag wappert cijferwimpel 1 ten teken, dat er ‘solo’ gevaren wordt.
De omstandigheden met betrekking tot het weer waren goed. Alleen de donderdag was nogal onstuimig met een windwaarschuwing 6 Bf. Onder de vele buien uit kwam steeds veel wind en fikse regen. Met de nodige windschiftingen.
Het zou zo een snelle race kunnen worden voor diegenen, die uit waren op de ‘line honours’.Voorin werd die strijd geleverd door Ed Megens met ‘Lupa Maris’ (Dehler 34), door Eric Jan Hardonk met ‘Nescio’ (Etap 30) en door ondergetekende met ‘Easy Going’ (Contest 40S). Uiteindelijk werd het een heel spannend slot, net beslist in het voordeel van Eric Jan Hardonk, die vlak voor Ed Megens in de nacht van vrijdag op zaterdag rond middernacht de finish boei bij Muiden weer wist te passeren. Helaas moest ‘Easy Going’ de strijd staken, doordat de fokroller bij een fokwissel slechts 27 myl van de finish geheel naar de barrebiezen ging, zodat de fok niet meer gebruikt kon worden. Jammer.
In de voorlopige einduitslag, ook te zien op de voortreffelijke website www.200myls.nl, lijkt Bauke Yntema met ‘Catootje'(Winner 9,50) op s.w. handicap de winnaar.
Al met al was het een mooie race, waarin bij dit over het algemeen nogal onstuimige weer, veel van de deelnemers werd gevraagd.
We kunnen ons nu weer gaan voorbereiden op de 200 myls 2006!

Frits Bartels, ‘Easy Going’.

Verslag 200 mijls 2005 Wachten op het weer? Marjan van de Vrie

Verslag 200 mijls 2005 Wachten op het weer?Dit jaar is het de tweede keer dat ik meedoe aan de 200 mijls. Vorig jaar bewezen dat het bootje en ik het samen wel kunnen, dit keer eens kijken of de schipper iets intelligenter kan varen dan de vorige keer! Zondag komen we aan in de haven en mag Mathilde tussen de andere vroege vogels op de start gaan liggen wachten.
Na een verfrissende avondwandeling naar Weesp de trein terug om thuis nog wat te werken en de tocht voor te bereiden, de gps te programmeren en allerlei andere dingen te doen die ik een half jaar tevoren ook al had kunnen doen. Dinsdagmiddag zijn we, vriend Tiny en ik, weer terug in Muiden. Het stopcontactje voor de X mark wordt nog aangelegd, en ik drentel wat heen en weer aan boord onder het motto dat alles op zijn plaats moet liggen. Tijdens een droog moment worden zelfs de lieren nog een keer gesmeerd, want het oude liervet bleek niet goed bestand tegen het zeewater van het afgelopen seizoen. Ik heb eigenlijk het geduld niet meer om te klussen. Ik wil gewoon op pad.
Bij de chinees ontmoeten we een clubje medesolisten, waaronder een aantal PetitBateau zeilers.
Tijdens een gezellig etentje horen we waarom de een die race nooit meer wil zeilen en de andere beslist weer wil starten.

Aan mijn motivatie verandert het niets, ik wil hem gewoon een keer zeilen.
Afscheid van Tiny, die zich vanaf dan op het weerbericht gaat storten, en nauwelijks nog aan werken toekomt, en op naar het palaver. Bij Ome Ko is het lekker druk. Het shantykoor zingt nautische liedjes, en het is leuk weer bekende gezichten te zien. De waarschuwingen voor het weer zijn dit keer geen onbelangrijk onderdeel van het palaver, want er zou best wat wind kunnen komen. Alles beter dan weer een nacht dobberen naar Urk!
Op tijd vertrekt iedereen weer naar zijn boot. Ik leg alles alvast klaar voor de volgende morgen. De vorige keer was de start zo snel gegaan dat ik bij de M3 nog van alles onderuit de boot moest vissen. Dit jaar gaan we voorbereid op pad.

De wekker gaat vroeg. Het is nog donker wanneer ik het bovenste luik uit de opening pak. Orion staat helder aan de hemel. Rondom zijn al wat schippers met hun boten bezig.
De wind is nog niet zo krachtig als voorspeld, wanneer ik rond half acht de M1 passeer. Toch de spi nog halen? Ik besluit het niet te doen. Tegen de tijd dat die staat waait het vast weer te hard. Beter eerst een kopje thee, en de stuurautomaat klaarleggen. Het kriebelt wel wanneer je de boten voorbij ziet komen, maar bij het Paard van Marken begint het al wat meer te waaien. Vlak voor Hoorn zie ik heel wat gedoe met spinnakers en halfwinders om me heen en ben blij dat ik hem niet heb gezet. Tijd voor een eerste rifje.
Naar de sluis gaat het super. Surfend haal je leuke snelheden!

In de sluis liggen we naast de Bondi. De Vire kwam gevaarlijk aangedreven, die waait erg snel af door zijn hoge opbouw, ik was blij toen hij eenmaal zonder schade langszij lag. In de sluis het overleg welke baan. Wordt het 3 of 4? Voor allebei was wat te zeggen. Uiteindelijk hebben de Bondi en ik van route geruild. Gezien de windverwachtingen leek Makkum me niet echt leuk die avond, zoveel wind aan lagerwal.
Dan maar naar Enkhuizen. De WP 8 was prettig bezeild, en Mathilde had het naar haar zin.

Hogerwal een haven aanlopen is ook niet alles, bleek later die nacht. Ik was blij met de buiskap, want elke golf spetterde over de boeg. In de haven van Enkhuizen was ik nog niet eerder geweest. Op de kaart zag ik een stadshaven, en dat leek me wel wat. Voor me voer Gilles, bleek later. Die zag ik tijdens het strijken van het grootzeil en het voorbereiden van de touwtjes de jachthaven indraaien, en ik besloot ook maar niet verder te zoeken en die kant op te gaan.
De beroepsvaart werd een beetje nerveus van me, met hun zoeklampen. “Kun je het vinden?” riep iemand van een donkere steiger? Nou nee, eigenlijk niet, nergens een bordje ‘passanten’. Het bleek een soloschipper te zijn, die in Enkhuizen een vast ligplaats heeft. Hij riep hoe naar de passantenplek te varen, en daar aangekomen lagen er al wat meer solisten te slapen.

Die nacht heerlijk beschut gelegen tegen alle buien die overkwamen. De wekker stond op 6 uur. Het weerbericht van 6.15 op kanaal 1 gaf een windwaarschuwing windkracht 7, dus ik draaide me nog eens lekker om. 7.15 zat er nog geen verandering in, tijd voor douche en ontbijt. 8.15 was de windwaarschuwing een 6. Mooi, tijd om eens op pad te gaan. Zeilpak aan, zwemvest om, motor gestart, springetje los, Herman Tieman op de steiger om te waarschuwen voor een windwaarschuwing 7 van de kustwacht op kanaal 23. Die had ik dus niet gehoord, maar voor alle zekerheid toch maar even gewacht. Wind zat die dag, het was helemaal niet erg om even wat te praten met andere solisten. 9.15 nog altijd windwaarschuwing 6 op kanaal 1, en we gaan gewoon maar weer van start.

Op naar de sport B. Het was maar net bezeild, met gereefde zeilen loopt Mathilde niet zo hoog. Toch ging het aardig door ondanks de helling, en het lukte zonder een slag te maken bij de ton aan te komen. Er was onderweg nog een verfrissend buitje, met een paar stevige vlagen. Paul Peggs zag ik in de verte worstelen met zijn gecharterde boot. Bij de ton zelf was het droog. Onvoorstelbaar dat ik vorig jaar dacht dat de dijk zo dicht bij de ton zat. In het donker ziet alles er heel anders uit.

Terug naar het zuiden, naar Urk. Een mooie ruime koers, met een gemiddelde snelheid die we niet iedere dag halen. De donkerste wolken probeerde ik te ontwijken door wat hoger te sturen. Het zeilde als een speer.
In de haven van Urk waaide het net zo hard als daar buiten. Je moest snel zijn om de fenders op te hangen en je zeil te strijken. Er lagen onwaarschijnlijk veel ‘japanners’ in de haven. Ook voorin de haven was de wind nog erg krachtig, dus ik besloot weer terug te gaan en langszij te gaan bij Paul. Die was gelukkig buiten bezig, want het was zo goed als onmogelijk om hogerwal aan te leggen zonder boten te beschadigen. Er moest behoorlijk aan touwtjes gesleurd worden om Mathilde op haar plek te krijgen.
Voor de verandering weer even wat gekookt, een boekje gelezen en lekker aan boord gezeten. Wat kan het leven toch vervelend zijn!

De volgende dag weer op het gemakje vertrokken richting Makkum. Weer wind genoeg, wat een luxe. Naar de WV 14 was het een prettige koers. Halve wind. Daarna voor het lapje naar Makkum. Het tweede rif stond in het grootzeil en het voorzeil was nog helemaal uitgerold.

Na een gijpje was de vraag of de buiskap dit of volgend jaar vervangen ging worden voorgoed de wereld uit. De boot liep voor geen meter. Het ging wel goed vooruit, maar geen balans! Toen toch het voorzeil maar wat ingedraaid en met nauwelijks verlies aan snelheid liep het al een stuk beter.

Het ging allemaal erg snel. 142 mijlen gevaren, ongeveer hetzelfde op het log, en tijd zat. Het was nog maar het begin van de middag. Ik weet het, het is tactisch niet slim om een niet bezeilde koers te gaan varen wanneer de verwachtingen voor de dag erna wel goed zijn, maar het zeilde gewoon nog zo fijn. Na zoveel rusturen had ik het idee nog niet echt gewerkt te hebben en dat hoort er wel bij. Halfverwege de middag in een haven gaan liggen, of voor anker in Makkum wat daar waarschijnlijk wel zou kunnen, ik had er gewoon geen zin in. Ik was gekomen om te zeilen, toch? Op het schermpje thuis zag Tiny dus een stipje afdraaien richting Hindelopen…
Lekker een stukje bikkelen, zeilen al wat je geleerd hebt om zo hoog te gaan als kan met deze wind. Een heel klein beetje balen van de lagere snelheid, maar kicken omdat Mathilde het als lichte boot toch maar flikt bij deze puist wind, al is het gereefd niet haar sterkste hoek. De windvaan bakte er niets van, al deed hij het nog net goed genoeg om een handje te helpen bij het aandraaien van de genua na een overstag, dus ik heb niet op hem gemopperd. (Dat had ook niet gemogen, want terug in Muiden werd duidelijk dat de vaan beschadigd was door een aanvaring eerder dat jaar.) Het logboek lag ondertussen al ergens onderin de boot, samen met de kaart, en het aflezen van de gps was een hele kunst omdat die aan een touwtje in de buiskap hing te bungelen. En toch was het gewoon leuk. Dit is waarom je gaat!

Na de passage van de ton toch de kaart maar weer naar boven gehaald, en me verbaasd over de betonning van Hindelopen. Het Ijsselmeer is toch wel wat aparts al zit er uiteindelijk wel een soort logica achter.
De keuze viel op het haventje in het dorp. Daar lagen al wat solisten die ook doorgegaan waren naar Makkum. Ik maakte kennis met Cees de Wit van de Scampi 30, en samen met de schipper van Ellship en Arie Petrus zaten we gezellig even op het dek.
De havenmeester kwam langs, een echte. Pet, jas, snor. Zo zie je ze niet vaak. Grote meevaller was de supermarkt op een paar passen van de haven, die ook ’s avonds open was. Even wat verse dingen gehaald want oud brood ben je snel zat. Er lagen meer solisten die die middag ook nog doorgegaan waren, in de marina.

Het was wachten op de goede windrichting. Voorspeld was dat de volgende dag rond het middaguur de wind weer vanuit het zuiden naar het noordwesten zou gaan, maar toen ik ’s morgens wakker werd, was hij al gedraaid. Ik besloot na het klaarmaken van wat brood en thee maar meteen te vertrekken. Buiten was het prima zeilweer. Naar de VZ1 was het goed bezeild, en een rifje dat ik nog maar had laten staan, ging halfverwege het rak eruit. Fokke was een half uurtje daarvoor gestart, en vaarde met zijn stalen scheepje zijn eigen koers. Ook hij had waarschijnlijk wat zeil te weinig, want toen ik in de buurt kwam zat hij op het voordek te prutsen aan zijn voorzeil.

Het laatste stuk naar de sluis liep een groot aantal boten me weer voorbij. Dat was een van de weinige momenten dat ik toch liever een 150 dan een 135% genua had gehad. Maar goed, de gemiddelde snelheid was uiteindelijk toch niet zo slecht.

Bij de sluis was ik van plan mijn ankertijd te gaan nemen, daar wist ik nog van vorig jaar dat er goede ankerplekken waren. Maar onderweg hoorde ik het weerbericht. Er werden die avond en nacht buien afgegeven met onweer. Een beetje wind of buien is geen ramp, maar onweer, daar heb ik het niet op. Afgelopen zomer nog op het Grevelingen geankerd en ’s nachts in een onweersbui ankerop moeten gaan omdat de wind 180 graden draaide. Ik voelde er niets voor dat nog eens te doen, zeker niet op een water wat ik relatief slecht ken. Soms moet je leren van je leermomenten. Het was prachtig zeilweer, zon, wind, alles wat je wilt. En dan bij de sluis achter je anker gaan wachten op slecht weer of te weinig wind op zondagmorgen? Dat gaat bij mij tegen alles wat logisch is in. Dus ging ik door, al vind ik dat het ankeren er wel bij hoort. Na de sluis maar weer een rifje gezet. De boot helde teveel om aan de wind goed vooruit te komen. Het voorzeil ook maar wat ingerold. Nog een slagje moeten maken om uiteindelijk bij de NEK aan te komen.

Achter me werd het steeds leger op het meer. De Houtribsluizen waren gestremd, dus achtervolgers waren er niet meer. Voor Volendam zag ik de Kim varen, een Dehler 36 met tot mijn verbazing een dubbel gereefd grootzeil. Zat de schipper wat lekkers te koken? Ziek? Iets gebeurd? Ik vertrouwde het niet helemaal, want wie heeft nu zo weinig zeil staan als er zulke zwarte wolken achter je hangen, en stuurde zijn kant op. Er kwam een tegenligger aan, en gelukkig zag ik nu wel iemand aan boord zitten en zijn hand op steken. Niks aan de hand dus. Alleen een kapot zeil, bleek later.
Bij het Paard was er nog aardig wat wind, al was het ondertussen donker. Er kwamen wat sms’jes binnen van ‘supporters’ die thuis de stand volgden. Hardstikke leuk. En toen het laatste stuk. Het begon als halve wind, het ging naar aan de wind, en daarna was er aan de windrichting geen touw vast te knopen. Vreemde kruisrakken heb ik gemaakt, met wat flitsen van onweer die gelukkig in de verte bleven. Het laatste stukje duurde het langst. De regen kwam met bakken en ijskoud naar beneden. Achter me kwam een toplichtje, waar later een groot wit zeil onder zat. De Kim? Het bleek uiteindelijk Paul Peggs te zijn, die verbaasd was dat ik zijn krachttermen wegens de windshifts niet had gehoord. Hoe kon het ook met die regen?

Toen werd het toch weer droog. Tussen de wolken de sterren, voor me de laatste ton. Een laatste zachte bries, druk op het knopje, en Mathilde was weer aangekomen!

Deze 200 mijls was een supermooie tocht, en ik heb hem met veel plezier gezeild.
Mathilde heeft het volgens mij ook prima naar haar zin gehad. Naast het feit dat de wind prima was, de organisatie perfect, de steun van het thuisfront meer dan je mag wensen, vond ik het ook een bijzondere ervaring dat tijdens deze tocht de boten van andere deelnemers niet meer zomaar boten zijn gebleven, maar eigen karakters zijn geworden. Er werd in mijn ervaring erg vriendelijk gevaren. Geen gedoe bij tonnen, een beetje voor elkaar uitkijken als dat kan. Uiteindelijk vaar je deze wedstrijd voornamelijk tegen jezelf, maar je meet je ook een beetje aan anderen. Op deze manier is dat heel erg leuk. De tiende was voor mij één groot feest!

Marjan in Petit Bateau polo en Tiny op de steiger

Marjan van de Vrie,
‘Mathilde’

‘I did it again, at least’ door Eric-Jan Wiebenga

‘I did it again, at least’

Zondagavond, 2 oktober 20.30 uur loop ik half slaapwandelend van Amsterdam CS via het nog drukke Damrak en Rokin tussen struinend toeristen- en uitgaanspubliek naar huis in plaats van tram te nemen. Veel kilometers had ik de laatste paar dagen immers niet gelopen, evenmin overigens als uurtjes slaap gehad.… In mijn gedachten evalueer ik de laatste 4 dagen. Het CS nog maar nauwelijks verlaten, klonken de eerste sirenes me als bijna wereldvreemd in de oren en moest ik zowaar bewust opletten bij het oversteken van de eerste straat; wat een contrast met de laatste paar dagen !

De eerst (woens-)dag begon geweldig met zon en bescheiden ZW windje, zodat onder Spi het eerste rak van alweer de 4e editie van de ‘Indra’ aan de 200 myls solo, ook voor mij om 8.01 uur was begonnen. Een schitterend gezicht al die spin- en genakers groot en klein, op het verder nog erg lege Markermeer te zien varen.
Allemaal solo zeilers enerzijds (in ieder geval voor de komende paar dagen), anderzijds toch ook duidelijk één collectief! Met het passeren van ‘Het Paard’ waarmee de koers richting Volendam hoger aan de wind kwam te liggen, verdwenen niet alleen de spinakers maar ook de meeste genakers. Bovendien nam de wind toen al, al aardig toe…

Op weg naar de ruimbezeilde Nek ton gingen links en rechts weer een aantal de spin- en genakers omhoog, die overigens ook weer niet lang bleven staan; de wind nam nog meer toe… zou het dan toch windkracht 7 worden ? De diverse weersverwachtingen spraken elkaar steeds erg tegen, voor mij (met name) van belang, want ik had nu éénmaal m’n zinnen gezet op route 1!

Met het stuurboord uitgaan bij de OVD3 richting de P15 Amsterdam, was de route keuze definitief gemaakt. Vorig jaar had ik route 1 namelijk als een hele mooie route ervaren. Maar met een stevige ZW 5/6 was de P15 pal tegen en moest dit 15 mijl lange rak, wel erg duur worden betaald met een tijd van 4 uren en 12 minuten. Maakt niet uit !, begon ik mezelf al op de eerste dag moed in te praten, met het ‘uitgerekende’ stroomvoordeel over maar liefst 53 mijl van IJmuiden in één keer door naar Kornwerd, was de afspraak dat ik dit rak naar de P15 als een soort investering daarvoor zou zien.
Zoiets als een belegging, je weet wel met die verplichte waarschuwende teksten als ‘behaalde resultaten in het verleden, bieden geen garanties voor de….’, juist ja, die !!

Op het Noordzeekanaal richting IJmuiden werd in het weerbericht van 19.05 uur op kanaal 83 de gevreesde 7 dan toch genoemd ! De bedoeling rond de klok van 23.30 uur ook al de Baloeran ton te klokken, konden we dus wel vergeten, althans voor deze eerste dag. Ik schrijf inmiddels ‘we’, want ‘we’ waren niet helemaal alleen ( ). Namelijk ook Hans, Ron, Bert Jan en John van respectievelijk de ‘Francis’, ‘Serenity’, ‘Utopia’ en de ‘Happy’, hadden hun kaarten ingezet op route 1.
Na wat mobiel overleg op weg naar IJmuiden, besloten we de altijd bijna statig ‘uitgesproken weersverwachtingen voor de Nederlandse kustwateren’(zou die man thuis ook zo tegen z’n vrouw praten ?) , van 23.05 uur af te wachten.

Rond de klok van 22.00 uur lagen we in de ongezellige en onpersoonlijke ‘Sea Port Marina’, en hielden we (Ron, Hans en ik) ons eigen palaver in de kuip van de Francis.
Toen ook in het weerbericht van 23.05 uur de 7 (uiteraard) nog in de verwachtingen werd genoemd, ontzegelden we ons eerste biertje en deden we elkaar onze eerste sterke verhalen. Nauwelijks een slok genomen, brak de aangekondigde ZW 7 vergezeld met onweer los en verhuisden we van kuip naar kajuit, maar wat blij dat we niet op het water waren !

De eerstvolgende mogelijkheid de Baloeran te klokken was rond de klok van 11.00 uur de volgende (donder-) dagochtend. Maar de uitkomst van ons ochtend palaver was dat we zouden wachten tot ‘s avonds 23.00 uur en wel om reden dat het met een NW6 nog steeds erg hard waait, onze boten met een hoog aan de wind koers richting Den Helder eerder als duikboot dan als zeilboot zouden moeten fungeren en er zeer wel waarschijnlijk ook een slag zou moeten worden gemaakt. Bovendien zou de wind die avond krimpen naar het westen tot een meer bescheiden 4 tot 5. Met een verwachtte ETA van rond de klok van 8.00 uur vrijdagochtend in Kornwerd, zouden we ook dan nog mooi op schema liggen. Vier argumenten dus die we met goed fatsoen als excuus konden gebruiken ook de donderdagochtend niet uit te hoeven varen.

De vrijdag werd ingevuld met uitgebreid ontbijten, douchen, koffiedrinken, ouwehoeren en laatste klusjes aan boord die er altijd weer blijken te zijn. Inmiddels had ook Bert Jan van de ‘Utopia’ zich bij ons aan de steiger gevoegd, terwijl John van de ‘Happy’ er wél voor had gekozen ’s ochtends op weg te gaan naar Den Helder.

Om 22.00 uur (donder-) dagavond negeerden we zo veel als mogelijk onze zenuwen, en gooiden we onze touwtjes los, op weg naar de Baloeran. Nog tussen de pieren hezen we de zeilen waarbij ik meteen al (mijn eerste ?) ‘probleem’ het hoofd moest bieden: bij het doorzetten van het onderlijk en het zetten van het eerste rif, lag in één keer mijn lier hiervoor in onderdelen op het kajuitdak ! Shit !! Snel pakte ik de vette onderdelen bij elkaar en vluchtte naar de kuip. In het schijnsel van de zaklamp kon ik Goden-zij-dank, concluderen dat de 2 kleine palletjes plus bijbehorende veertjes, nog keurig op haar plek zaten en ik daar dus niet hopeloos in het donker naar op zoek hoefde. Vlug pakte ik de imbussleutels uit de gereedschapskist en kon de lier zonder problemen weer terug op de mast gemonteerd worden. Oefff, dat begon lekker!

Eénmaal op zee stond er nog behoorlijk deining van de afgelopen dagen harde wind, terwijl de wind hoe langer hoe minder werd en al snel afzwakte tot een ‘dikke’ W3. Het eerste rif kon er dus al snel weer uit, wat echter niet mocht helpen tegen de nog behoorlijke deining versus de te weinige wind. Een katterig gevoel was hiervan het resultaat, waartegen ook een handvol gemberpillen niet meer mocht baten. Het stuk naar Den Helder was dan ook niet prettig !

Om 5.46 uur inmiddels vrijdagochtend, kon de MH4 worden geklokt. Een mager resultaat waarmee we ons beoogde stroomvoordeel nauwelijks hadden uitgebuit, en het nog maar de vraag was of nog wel de volledige stroom naar Kornwerd mee zouden hebben. Doorgaan ‘moesten’ we echter toch ook wel, want ons tijdsschema begon toch ook te dringen.

Na het ronden van de T12 (Texel) ging de genaker omhoog die er eigenlijk al veel eerder op had gemoeten. Maar met katterig gevoel, een behoorlijke deining en in het donker, waren deze psychologische impacten klaarblijkelijk te groot de lust op te brengen de genaker laat staan de spinaker, eerder te zetten… Met een gemiddelde 5,5 knoop richting Kornwerd, klokten we dan ook teleurstellend de BO3 om 9.54 uur vrijdagochtend…

Moe maar weinig voldaan ging het ankertje Oost van de sluizen bij Kornwerd op het IJsselmeer overboord, voor de verplichte 6 anker uren.
Met een ZW 5/6 lag de ‘Indra’ onbeschut al na de eerste poging stevig achter haar anker. Zelfs zo stevig dat bij het anker op gaan, het anker muurvast bleek ! Aangezien mijn Delta anker dit wel vaker doet, is de oplossing nog altijd geweest er simpelweg overheen te varen, en had ik dat ook deze keer zo bedacht. Ongelofelijk maar helaas toch echt waar, brak mijn 10 millimeter dikke ketting !!! Kun je nagaan met wat voor een enorme (natuur-)krachten je op een boot te maken kunt hebben, en dan is het nog maar krachtje 6 ! Het kan niet anders dan er een zwakke schakel tussen heeft gezeten, maar wat als dit midden in een nacht gebeurt en je veronderstelt veilig achter je anker te liggen ? M.a.w., moet je nog blij zijn ook dat dit gebeurt bij het anker op gaan!? Hoe dan ook, weg duur Delta anker dus…

Goed, dan de zeilen maar omhoog op weg naar Medemblik, waarvoor de heren Luijendijk dit jaar de verlichte (!) WP8 hadden uitgezocht, hiervoor eeuwige dank ! Want donker was het deze nacht! Was het Nieuwe Maan ? Zo donker heb ik werkelijk ’s nachts nog nooit gezeild; ik kon mijn eigen voorzeil niet eens zien ! Géén mist, maar pure nacht !! Met mijn deklicht in het achterstag was ik dan ook erg gelukkig, en kon ik tenminste zien wat ik met al die lijnen in de kuip moest doen. Want werken was het ook dit rak ! Met een vette ZW6 was de WP8 pal tegen, voer ik dubbel rif, kotterfok en de genua een paar slagen weggedraaid.
Dit lijkt wellicht overdreven, maar een collega-concurrent met vergelijkbaar (Koopmans ?) schip, zag ik (toen het nog licht was) met alleen dubbel gereefd grootzeil en kotterfok zeilen, terwijl De Centrale Meldpost doodleuk een actuele wind Lelystad ZW5 durfde te meldden. Wanneer hebben ze die meter voor het laatst geijkt !? Toen ik in ten noorden van me dan ook een schip richting Kornwerd doodleuk onder Spi zag varen, dacht ik dat ik echt gek werd!

Tijdens deze nacht moest ik nog wel een paar keer denken aan de bemoedigende tekst die Bert Jan van de ‘Happy’ boven zijn kaartentafel had opgeplakt, en zich daarmee openlijk afvroeg “of het niet veel goedkoper is wanneer solo zeilers zich vanaf de wal door een psychiater laten redden”…

Onder het mom van binnen zie ik meer dan buiten (bovendien is het er warmer én droog !), zeilden we met neus op GPS en radarscherm geplakt, vervolgens met resp. een backstag- en halve wind met een bloedgang richting de H2 bij Hindeloopen en naar de Sport B bij Breezanddijk.
Het was inmiddels 01.00 uur ’s nachts en met het feit dat Stavoren met ZW niet bezeild was, vond ik het eigenlijk wel welletjes ook. Het oorspronkelijke idee bij Breezandijk een plekje te zoeken, liet ik met dit pikke donker snel voor wat het was, en besloot terug te varen naar daar waar ik eerder deze dag zo onfortuinlijk ankerop was gegaan..

Toen ik 8.00 uur ’s ochtends met veel bombarie door de sluismeester van Kornwerd werd wakker gemaakt omdat ik op een plek lag waar ik in zijn ogen op voorhand bijna ten dode zou zijn opgeschreven, gingen (moesten!) de touwtjes binnen het kwartier weer los, wederom naar de Sport B, richting Stavoren. Ach, lang genoeg geslapen het was weer hoog tijd een stukje te varen…

Het beloofde vandaag (de zaterdag) een schitterende zonnige zeildag te worden, die de donkere, koude en natte nacht van slechts een paar uren geleden, snel zouden vergeten. De wind was West 4 tot 5 en dus Stavoren nu wel bezeild. Met de genaker het eerste stuk er nog op, werd dit 11 mijl lange rak voorspoedig in 1 uur en 3 kwartier afgelegd, 6,2 knoop gemiddeld. Het rak naar Den Oever was hiermee net niet bezeild en moest er uiteindelijk een klein slagje worden gemaakt.

Met het ronden van de WV14 bij Den Oever, lag er een mooi lang rak van 23 mijl naar Lelystad in het vooruitzicht. Hoog tijd om de schade eens in te halen, en dus ging de genaker omhoog ! Met m’n kont tegen de helmstok en één been schrap zettend tegen de kuiprand, had ik 3,5 uur lang bij tijd en wijle mijn volledige gewicht tegen de helmstok nodig om de ‘Indra’ op koers te houden! Dikke hekgolven trekkend, soms minuten lang, meende ik dan ook regelmatig bewonderende blikken van mede watersporters te ontdekken. Dit was schitterend zeilen en maakte dit rak tot mijn absoluut hoogtepunt van deze 200 myls !!

Om 17.11 uur klokten we de HR-B bij Lelystad. Bij de sluizen aangekomen, kreeg ik te maken met een stroomstoring waardoor de brug niet kon worden gedraaid. Tijd genoeg dus voor een welverdiende warme prak en sterke bak koffie !

Om 20.05 uur werd de OVD3 geklokt voor de laatste loodjes richting de NEK ton, die tegen de verwachting in, keurig bezeild bleek. Volledig tegen de melding van de Centrale Meldpost in, nam de wind af in plaats van toe en kromp deze naar ZW in plaats van te ruimen naar NW! Halverwege het rak moest ik dus 20 graden afvallen en was Volendam daarmee maar nauwelijks bezeild ! Draait de Centrale Meldpost wel het juiste bandje af, begin ik me nu toch echt af te vragen !? Niet te geloven, zo vaak als men er naast zit met hun voorspellingen !

Met alsmaar afnemende wind (…), werden de laatste 9 mijlen naar de IJM17 ton afgelegd, die uiteindelijk om 01.40 uur zondag ochtend werd gepasseerd…. Qua klassering dit jaar waarschijnlijk niet een al te fraaie notering, maar goed ‘I did it again, at least’….!

Bob, Marco en Jan Luyendijk, ook dit jaar weer hartelijk dank voor dit geweldige zeilevenement !

Eric-Jan Wiebenga s.y. ‘Indra’

Mijn primeur in de 10e 200myls soloAge van der Bles

Mijn primeur in de 10e 200myls soloAge van der Bles a/b zs FoddeboskWaar begint een verslag? Twee jaar terug met het lezen en uitpluizen van de website?
Het drammen om erbij te komen? De teleurstelling dat het in januari is volgeboekt?
Of het moment, op maandagavond in februari, dat je vrouw roept: “Mailtje van Jan, je mag inschrijven!!”.
Ik denk het laatste. Dus een half jaar voorbereiden, boot klaarmaken, zeiltje erbij gekocht voor alle weersoorten. En na de vakantie alles nogmaals nalopen.
De boot is klaar, nu ik nog!
Helaas dat schiet erbij in. En dat knaagt eigenlijk het meest.

Dan is het zover, uiteraard ben ik al veertien dagen met “wind-guru” en vriend Paulusma in gevecht over het weer. Ik besluit om mijn eerste solomijlen op zaterdag richting Enkhuizen te maken.
Met een noordelijk windje 3 tot 4 Bft. moet dat lukken en slinger ik lekker in. Dat gaat goed en na de stress bij een volle sluis en alleen het zeil zetten zit ik bij de Steilebank met mijn eerste zelf gezette kop koffie met speculaas.
En dat is gelijk de reden waarom deze groot ingekocht wordt als krachtvoer.
Na een galgemaal in Enkuizen ga ik op zondag het echte werk tegemoed, zuid west 4 tot 5 Bft. Er tegen in naar Muiden.
Dat ik een andere Spirit 32 eruit zeil voor Volendam geeft moed. Aankomend in Muiden leg ik aan naast een kleine stalen sloep. Ik lig naast Bart Boosman! Nou en? Je kunt wel zien dat ik nieuw ben!
De haven is al half vol en maandag ligt hij vol.

‘s Avonds kennis gemaakt met de echte kerels die al langer solovaren, zelfs over veel grotere plassen dan het IJsselmeer.
Met een genie als havenmeester worden erop dinsdag nog dertig boten bij gelegd en past zelfs “Little Sarrah” van vijftien meter nog aan de steiger. Nu is het echt vol!

Na een gezellig palaver met de koffie en appeltaart komt een uitleg over de X-trace. Daarmee zend je jou positie door bij passage van de boeien. Dit moet binnen tien meter van de boei en vijf seconden lang. Weet je hoever je vaart in vijf seconden? En hoe dichtbij de boei je moet, in donker op lagerwal?

Woensdagmorgen zes uur is er al rumoer. Het regent en waait amper, eigelijk geen lekker weer.
Maar Bart wil weg want zijn sloep is wat traag dus hij heeft alle tijd nodig. Helaas, dat om 6.30u de motor aangaat maant niemand echt tot haast en dus klok ik pas om 7.56u bij de M1 mijn eerste positie. We zijn begonnen!
Gelijk breek ik met mijn eerste voornemen: “Ik ga niet spinnakeren”. Helaas, hij staat al, want er is heel weinig wind en in een heel veld met gekleurde lappen laat je je niet kennen. Dus naar het Paard van Marken gaat het vlot. Ik loop nog enkele eerder gestarte deelnemers voorbij en voel me een hele kerel. Niks geks doen, van Marken naar Volendam is hoger op, dus spi in de hoes en fok erop. Na de GZ2 weer ruimer, wel, niet, niet, wel dus weer de spi omhoog. Dat duurde nog geen 10 minuten dan gaan er voor mij een paar plat of lopen uit het roer, weg dat ding. En daar begint het te waaien (ik wist nog niet dat dit doorging tot zaterdagavond).

Met een mooie gang naar de Nek alwaar de eerste deelnemers stormrondjes draaien en vallen de mast invliegen. Spoorslags gaat het naar Lelystad. Joelend en gillend komen de deelnemers met planerende schepen langs suizen, of dit van angst is of van plezier is niet geheel duidelijk.
In de sluis gaat het goed, netjes twee aan twee. De eersten gaan voor anker de meesten gaan door. Snel soep en een broodje eten en een reef of twee in het zeil trekken. Het waait 5 en soms iets meer. Bij de EZ 29 op naar het Enkhuizerzand, stiekem een hoekje meenemen en dan onder Enkhuizen een oppertje. Boven het eiland “De Kreupel” langs naar WV 14. Hier rond ik net achter de “Nan”, Spirit 28, van Herman Tieman en vóór Jaap Homan met z’n Spirit 32.
Gezamenlijk varen de drie Spirits terug naar Enkhuizen. Daar heb ik een probleem: we varen met tien schepen in een rij, maar ik ben dwars en wil nog naar Breezand terwijl de rest bakboord uit gaat naar Enkhuizen. Ik vind een gaatje en ga voor de wind de nacht in. Het gaat lekker snel en het waait weer een stuk of zes. Onderweg bereikt mij het bericht dat er een foutmelding op de site is.
Geen probleem, we bellen even met Bob Luijendijk aan de wal. Niets aan de hand, meld Bob: “ik kijk wel even”. Hoezo kijk wel even?
Bob:”Nou als je op de lijst op je “naam” klikt dan kan ik direct zien waar je zit. Klopt, je vaart tussen Medenblik en Stavoren. Dit is ook leuk voor je thuis front die kan ook via de website op de X Trace button drukken en kijken waar je zit”. Age: “Dank je, dat is leuk”. Helaas dit zou nog een staartje krijgen.Met mij vaart nog een deelnemer, wie dat is, is niet te zien (blijkt later Gerrit Schuur te zijn geweest).

Bij de sport B haak ik af naar binnen. Shit, wat waait het hard!!. Met dikke golven het zeil neer en de fok opgerold, op de motor naar de haven. Haven??!! Er is alleen een tankstation met veel verkeerd licht en een velen rotlampen van een militaire oefening of zo! Maar een haven? Alleen grijze massa!
Ik laat de boot tegen de dijk aan drijven en weet dat ik dan recht vooruit een ingang moet vinden.
Een klein wit lichtje schuift voor me langs als dat de strekdam is??

De golfslag vermindert iets, gokken? Langzaam vooruit, de wind giert ondertussen in het wand. Dan ben ik binnen maar waar binnen? Er is geen verschil tussen water, basalt en lucht.
Als ik langs een baggerpontton vaar en deze in de schijnwerper zie, lijkt dit een stevige optie want verder zie ik geen steek.

Stootwillen vast, lijn voorop, aanvaren, voorzichtig het is staal, dan snel afstappen en gelijk je landvast meenemen. Dat gaat goed. Even kijken: ja dit kan, dus trek de kop er bij, shit lijn los!!! Ik kan nog net de preekstoel pakken en met mijn royale gewicht de op drift zijnde boot stoppen. Anders had ik haar van de keien kunnen plukken. Als alles is geklaard schuif ik om tien over twaalf het luik dicht en neem een biertje, dit om de adrenaline te blussen. Dan valt de eerste regen. Ik verbaas mij nog even dat mijn medezeiler niet komt en kruip in mijn slaapzak.
Om half vijf word ik wakker de wind joelt door het want. Hoor ik iets? Nee, kennelijk niet, ik kijk even op de klokken 7,5 Bft gemiddeld. Ik vind het best en kruip er weer in.
Om zeven uur word ik weer wakker een beetje katterig. Van één biertje? Nee, ik lig al zeker een half uur zwaar aan lagerwal.
Na aankleden zie ik dat Frits Bartels lekker in de andere hoek van de haven aan hogerwal heeft gelegen.

Ik maak ontbijt en warm mij op voor de spurt naar Urk. Ondertussen komt Frits langs en roept nog iets maar dat waait weg, een hand, een duim en dan is hij weg. Een half uur later ontworstel ik mij van lagerwal en een ijzeren roestbak, die wel magnetisch lijkt en volg ik Frits. Bij het uitvaren ligt er een waarschip alleen met zijn achter landvast aan een steigertje vast.
Ik herken Hans Colenbrander niet en denk dat die caravanbewoners hun eigen schepen maar moeten klaren. Zo leg je toch je schip niet vast?

Voor de wind gaat het hard vanaf de Sport B. Ik heb mij verkeken, de stuurautomaat trekt het niet. Dus eten en drinken pakken is uit den boze. Ik kom nog net bij de kaart en zie dat ik voor het Vrouwenzand iets om moet varen. Dat kan ook zuiniger en dus even binnendoor.
Maar straks in de wind naar Medenblik?? In buien meet ik weer 7 Bft. Het water slaat plat van de regen. Het lijkt op beelden uit de “Perfect storm”.

Ik zit stuk. Om half twee loop ik Urk binnen. Douchen en even eten en slapen helpen mij er weer bovenop. Bovendien belooft een dame uit Emmeloord mij een gezellig etentje voor twee die avond.De volgende morgen gaan we er weer tegenaan. Het liedje “The long way Home” van de Eagels speelt door m’n kop. Als ik vandaag nou eens via Makkum met een kort slagje naar Hindelopen kan komen en dan om Stavoren heen wip dan ben ik vanavond in Lelystad. Heb ik mijn off-day van gisteren weer goed gemaakt.
Naar Medemblik gaat soepel, dan plat voor het lapje naar VF3, da’s niet lekker.
Spi is bluffen, zelfs de boom in de fok is oorlog als je voor Kornwerd dat ding er weer uit moet halen.

 
 

Nee, krachten sparen en ruime wind via sport A naar de VF3. Het beetje tijdsverlies maak ik aan de wind weer goed. Oeps, bij de VF3 waait het weer als vanouds 6Bft. Geen gelul nu moet het gebeuren. De “Nan” gaat net voor mij uit. Het gaat goed, een slag langs de kust en dan omhoog zee in.
Ik loop tweehonderd meter voor Herman langs. En net als ik denk overstag te gaan: knal! De fok scheurt van achter naar voor finaal in tweeën. Einde verhaal?
Ik zie kans om de stukken om het voorstag op te rollen en zeil nu voor de wind richting Makkum.
Veel dingen spelen door mijn kop. Mag dit, ik was het rak al in gegaan. Kan ik morgen gewoon weer starten bij de VF3? Wat nu, krijg ik de stukken uit de rail? En welke fok nu, de Genua 2 is 10 m² groter als deze maar de storm fok is maar 6 m².
Guru! Help! Wat is morgen de wind? NW4, dan de genua2 maar. Ik kan nu het nuttige met het aangename verenigen. Al is dat wel een doekje voor het bloeden want mijn winst in de kruisrakken kan ik nu wel vergeten.
Voor anker in Makkum: eerst mijn poolankertje, maar na drie keer houdt die nog niet. Dan anker wisselen. Ik haal mijn nieuwe ploegschaaranker uit de bakskist en deze pakt meteen. Naast “Little Sarah” lig ik in Abrahams schoot.
Als slimme jongens hun anker ophalen in het Makkumer zool drijft er plots een waarschip los. Had ik dat al niet eerder gezien? Maar voor ik het weet loopt het vast op de Waard.
Na een stevig kwartier brullen en janken van een buitenboordmotor komt hij los.

Bij het langsvaren vraagt een ietwat verzeild heerschap of ik vast lig? Ja, dat denk ik wel. Of hij aan mag leggen?
Natuurlijk, solisten onder elkaar, toch.
Hans Colenbrander is de naam. Samen nuttigen wij een maaltijd en drinken een kop koffie. Het beetje meer ruimte is toch heel aangenaam.‘s Morgens verslaap ik mij, maar voordat Hans weg gaat klopt hij mij wakker. Als de gesmeerde bliksem ontbijten, brood en koffie klaarmaken (ja er komt enige routine) en dan nog even anker op.
Het lijkt wel of de hele Waard eraan hangt en stinken! Als Bertus dan ook al langs vaart, als laatste, voel ik mij echt hekkensluiter. Ja jongens, ik veeg de steiger wel schoon.

Maar bij de VF4 klokken we af en het weer lijkt niet verkeerd. NW 4/5 Bft en het lijkt op te klaren.

Ik zie Erik-Jan Wiebinga uit Kornwerd vertrekken en waag er een telefoontje aan. Hij blijkt zijn anker verspeelt te hebben, bij het anker op gaan zat het zo vast dat de 10mm schalm van de ketting het niet meer hield en spontaan knapte. Hij moet nog hoog aan de wind naar de Sport B en dan via VZ1 en WV14 naar Lelystad.
Ik ga ondertussen ruimschoots naar Hindelopen en vanaf daar aan de wind naar de VZ1 en ruimschoots naar de HR-B. Onderweg haal ik Bart weer in, hij kwam laat in Makkum tussen “Little Sarah” en mij in liggen. Volgens mij had hij damesgezelschap maar die had het opgegeven, beweerde ze. Wat precies werd opgegeven is echter niet duidelijk

Als ik hard motor kan ik misschien de sluis nog net halen. Helaas net voor Gilles van Delft met zijn 1010 en mij gaat de rechter sluis, met wel dertig solisten, dicht. Wij worden vriendelijk verzocht in de andere sluiskolk te gaan liggen wachten.
Waarop??? Als even later Bart weer binnen stoomt gaan de sluisdeuren dicht en de brug eindelijk open.
Nu doorzetten. Met een dikke 5 en zelfs 6 Bft gaat het los van lagerwal. Eerst nog een paar binnenvaarders voorbij en dan met een grote boog om de OVD 3 aan de wind. Genua 2 is nu toch erg veel. Of leer ik mijn schip beter kennen?

Hoog aan de wind, het gereefde grootzeil staat er voor spek en bonen bij. Ik loop hoog, zo’n 30° aan de schijnbare wind en 5,5 knts. Dit gaat goed! Het hele veld voor me zakt langzaam weg, op een enkeling na. Als ik twee uur later maar een halve mijl van de Nek af ben heb ik een heleboel collega’s achter me gelaten. Vlak achter Pamela van Vleuten ga ik om de boei, de laatste broodjes naar binnen en onder Volendam uit reven. Het blijft een mooi gezicht, een heel veld boten in de ondergaande zon richting Volendam.

Bij de GZ2 duiken er nog verschillende solisten richting Gouwzee. Ik mag door en achter “Little Sarah” aan, ga om het Paard van Marken nog een keer aan de wind richting IJM 17. Daar is het donker als ik om haf negen voor de laatste keer de knop in druk.

De aankomst is geweldig. De sfeer van “we hebben het weer geflikt” is heerlijk.
Jan is net je vader: “heb je het goed gehad, jongen?”.
En een ieder heeft zijn verhaal.
De hardzeilers hebben alleen oog voor tijden en snelheidsrecords, welke verwerkt in laptops, de mooiste resultaten geven. De doeners, zoals ik deze keer, zijn blij dat ze het hebben gehaald en een dag over hebben om het schip weer naar de thuishaven te varen.

Organisatie: het is super zoals jullie het neerzetten. De web-site is een groot succes en maakt het voor de thuisblijvers spannender als voor de deelnemers zelf. Het succes van X-Trace is gebleken ook al zit daar nog een financieel staartje aan zoals Jan zondagmorgen bekend maakte.

Jan Luijendijk, heel hartelijk dank voor het mogen meevaren. Ik heb genoten, verdroten en mezelf gezien. Toch is het mij meegevallen. En eigelijk kwam zaterdag het ritme er pas in. Wel weet ik dat bij een eventuele volgende keer een stage in een krachthonk geen overbodige luxe is. Want stuurautomaten zijn leuke speeltjes maar als het echt waait moeten het mannen met ballen zijn!

Age van der Bles a/b zs Foddebosk

200 myls ‘SOLO’ – 2005 door Pamela van der Vleuten

200 myls ‘SOLO’ – 2005

Maandag 26 september gaan we naar Lelystad. Het weekend daarvoor heb ik met een vriendin de boot naar Lelystad gevaren, omdat de werf (Schaap Shipcare uit Lelystad) een aantal dingen heeft laten liggen na de aanvaring vorig jaar.
Het blijkt echter dat ze nog niets aan de Lady gedaan hebben. Met een hoop moeite weten we te bereiken dat ze diezelfde dag nog actie ondernemen. Ik wil namelijk op tijd in Muiden zijn om zoveel mogelijk van de sfeer vooraf mee te krijgen. Om 4 uur zijn ze klaar en kunnen we weg. We moeten opkruisen tegen een ZW 5-6. Goede gelegenheid dus om alvast wat in te slingeren.

De volgende ochtend ga ik met het openbaar vervoer naar Lelystad om de auto op te halen. Jan heeft dit jaar toch al niet veel gevaren en ik vond dat hij maar mee moest varen. Ook zijn er nog een aantal dingen die aan de boot moeten gebeuren.
Na de aanvaring vorig jaar hebben we telkens problemen met de navigatieverlichting op de preekstoel (agv knullige reparatie werk van de werf). Nu blijkt alleen het lampje kapot te zijn, wat makkelijk te verhelpen is. Ook is de genoarail net iets te kort om de high aspect goed te trimmen en ik heb al een oplossing bedacht, maar deze moet nog gerealiseerd worden.

Ook bel ik nog met Wim Braun (man van Jacqueline van Amstel) die heeft aangeboden om te helpen met de tactische beslissingen. We komen tot de conclusie dat route 3 of 4 onder de gegeven omstandigheden de beste zijn. Dit vanwege de overwegend westelijke wind. De truck is om de route zo te plannen dat alles netjes bezeild is. Ook thuis heb ik al de nodige tijd achter de computer doorgebracht om een en ander voor te bereiden.

Jan doet boodschappen voor me en maakt een lekkere diner (27 september is onze trouwdag).

Die avond het palaver met de inmiddels bekende “toespraken” van de organisatoren. Vanwege het feit dat het de 10e 200 mijls is hebben ze een stel stoere zeebonken overgehaald liedjes te zingen. Dat slaagt wonderwel, maar helaas is het moeilijk te verstaan omdat sommigen menen door te moeten gaan met hun conversatie.
Na het palaver neem ik afscheid van Jan en loop ik naar de boot.

Na een onrustige nacht (een beetje spanning?) wordt ik om half zes wakker van de wekker. Vorig jaar was ik net aan de late kant en het haasten beviel me niet. Bovendien lig ik nu helemaal buitenop.

In het havenkanaal belt manlief me op om de laatste weerinformatie te geven (beetje laat), want ik heb inmiddels gezien dat het nog niet echt waait. Vandaar dat ik nog maar de boot induik om de halfwinder te voorschijn te toveren. Het lukt om deze netjes omhoog te krijgen voor de M1 die ik om 7:13 rond. Met een lekker maar niet spectaculair vaartje lopen we richting Paard van Marken. Heel langzaam wordt ik door de J-action ingehaald. Om dat echt voor elkaar te krijgen moet hij echter wel zijn grootste? spi hijsen. Mijn reden om vroeg te vertrekken was dat de wind zou ruimen. Het rak naar de GZ2 was dan met de halfwinder nog bezeild. Dat bleek ook goed te kloppen. Op het rak naar de NEK liep ik langzaam in op de Sun Dance Kid. Fred heeft een rating die net ietsjes hoger is, dus ik moet hem voorblijven. Vorig jaar hadden we op ditzelfde rak een wedstrijd in een wedstrijd. Terwijl ik hem voorbijliep verontschuldigde ik me daarvoor, en vertelde dat het alleen maar was om een foto van zijn voorkant te maken. Fred heeft een kleinere spinaker dus was op dat moment niet echt een partij. De wind was langzaam aan het ruimen, en ik was me aan het voorbereiden op het volgende rak.
De halfwinder stond op de boom en ik maakte hem op de punt vast om bij de NEK te kunnen gijpen. Aan het loefoog zit een touwtje dat ik hiervoor gebruik. Schijnbaar heb ik het niet goed vastgemaakt want een paar minuten later flapperde mijn halfwinder lekker ik de wind.
Inmiddels was het wat harder gaan waaien en het koste me veel moeite om hem weer terug aan boord te krijgen en de boot aan de gang te krijgen. Toen ik dat voor elkaar had was de wind nog verder toegenomen en kon hij er weer af. In de tussentijd zag Fred zijn kans schoon en ontglipte me weer. Hij heeft het tot de NEK volgehouden met zijn spi wat ik gezien de wind een behoorlijke prestatie vond. Ik hees de Genoa 1 en liep met een snelheid ruim boven de 6 knopen naar Lelystad.
Mogelijk was het echter beter geweest later te vertrekken omdat er dan meer wind was. Dit eerste stuk is altijd wennen. Je moet als het ware in het wedstrijdritme komen. Van vorig jaar weet ik nog dat ik heel gespannen was, en echt tot het uiterste ging om alles eruit te halen wat erin zit. Ook dit jaar was dat zo. Die combinatie kost nogal veel energie.

Na Lelystad moest ik een keuze maken tussen route 3 of route 4. Dat was moeilijk want mijns inziens waren ze wat windrichtingen betreft gelijkwaardig. In route 4 bood echter meer ruimte voor veranderingen ten opzichte van de voorspelde situatie. Als je bij de EZ29 (Lelystad) vertrekt hoef je nog niet echt een keuze te maken omdat de banen vrijwel met elkaar oplopen. Na een uurtje was echter te zien dat de meeste route 3 kozen. Omdat ik niet zo’n massa mens ben leek het me daarom beter voor route 4 te kiezen, ook al was dat deels een onderbuik beslissing.

De baan naar de WP8 was netjes bezeild. Een graad of 10 ruimer als aan de wind, en de Lady loopt dan als een trein. In de loop van de middag nam de wind wat af en ik besloot maar meteen te gaan ankeren. Dan heb je dat vast gehad. De volgende ochtend was meer wind voorspeld, en dan kun je dus meer snelheid maken. WP8 wordt Medemblik genoemd, maar de vluchthaven Oude Zeug is veel dichterbij. Dat scheelt zeker een uurtje slapen dacht ik. Ik besloot buiten de haven van Oude Zeug te ankeren en lag daar een beetje in de beschutting van de strekdam. In het donker kwam ook de Frequent Flyer de Lady gezelschap houden. Omdat het hard zou gaan waaien gaf ik veel ketting uit. In combinatie met een ploegschaaranker gaat dat perfect. In modder is mijn anker nog nooit uitgebroken. Eerst kon ik niet in slaap komen omdat de wedstrijd met al zijn beslissingen door mijn hoofd maalde. Later niet vanwege de golfslag. In de vroege ochtend was het dik 25 knopen wind.
Het weerbericht gaf niet meer dan 6 Bft aan en er was dus geen probleem om uit te varen. Naar de VF4 ging als een speer. Met grootzeil met rif en genoa2 was ik wel wat overtuigd maar kon met af en toe de nodige inspanning de boot toch goed op koers houden. De Lady is altijd goed op ruime rakken, en vandaag zouden er 4 zijn. Bij de VF4 aangekomen werd deze net voor mij gerond door de Bondi, Poespas en Passie.
Een goede gelegenheid om aan te haken en te proberen ze in te halen. Dat koste de nodige moeite.
Onderweg naar de KG2 zag ik een klein bootje met rode streep op de romp aan de wind varen. Ik vroeg me af of het Jurrien was en verlegde mijn koers om naar haar te zwaaien. Ze was het inderdaad en ze riep terug dat ze het naar haar zin had. Zelf heb ik ook in een 22 voeter solo gezeild, en met deze windhoek en golfslag is dat een hele onderneming. Jurrien: petje af!!!
Pas na 21 mijl lukte het me eindelijk om de Poespas in te halen. De Passie kon ik inhalen op het rak naar Urk. Dit lukte me echter alleen maar omdat hij in buien zijn Genua indraaide. In de tussentijd werd ik zelf nog ingehaald door de Cassiopeia, maar aangezien hij een rating van rond de 101 heeft, heeft het geen zin daar achter aan te jagen.

Het weer was ronduit slecht. In buien liep de wind op mijn teller op tot soms wel 34 knopen. Aangezien dat het weerbericht het bij 6 Bft hield, en ik mijn windmeter niet echt vertrouw kon ik netjes doorvaren, en gebruik maken van de gegeven wind. Mijn tactiek was om als het minder hard (21 knopen) woei iets hoger te sturen dan de gegeven koers en iets af te vallen als de wind toenam. Op die manier hoefde ik niet verder te reven. Soms hou je dat niet en loop je uit het roer.
Op zo’n 2e dag zit je in het wedstrijdritme, en stuur je zonder problemen uren achter elkaar. En ben je eigenlijk niet meer als een zeilmachine.

Aangezien het rak naar Den Oever (WV14) niet bezeild was stopte ik in Urk. De volgende dag bood weer gelegenheid om goed bezeild weer
een goede dagafstand te maken. Volgens planning kon je route 4 goed bezeild varen in stukjes van 50 mijl.
In Urk was het druk en gezellig. Zowel route 3 als route 4 komen hier, en ik heb dan ook een groot deel van de avond geborreld op de Nicky Deux.

De volgende ochtend weer weg toen de wind naar het zuiden draaide. Ook nu was het weer flinke wind (5- 6 Bft) en het liep geweldig. Ook nu voer ik weer achter het route 4 rijtje van gister aan. De Poespas kon ik net na het ronden van de WV14 inhalen omdat hij een rif stak, maar het koste me moeite mijn voorsprong te behouden. Vlak voor de VZ1 zat hij nog maar 15 meter achter me. Bijna ging het mis omdat ik net naast de boei uit het roer liep. Maar een echte X Babe kan tegelijkertijd schoten losgooien, sturen, op X track knopjes drukken, en ook nog de passagetijd en routeafstand opnemen en onthouden. (Een X-Babe is eigenlijk een soort verbeterde versie van Barbie!!!) Na de VZ1 in de richting Sport B. De windhoek was 150 graden bakboord, en het was bij deze harde wind en golfslag lastig om op koers te blijven. De truck was om niet teveel op te loeven, omdat je dan nog een extra slag naar de boei nodig hebt.
Op golven surfte de Lady tot 9,5 knoop gedurende
wel 20 seconden. Op dit rak haalde ze een gemiddelde van 6,8 knopen. Dit terwijl ze met normale harde wind niet boven de 6,6 uitkomt!!!
In Breezanddijk bleek het dan ook ruim 6 Bft te waaien.
Uiteindelijk haalde ik Sport B niet direct maar had een crosstrack error van 0,2 mijl naar bakboord. De Poespas zat aan stuurboord achter me.
Met een gijp zou ik zonodig over bakboordsboeg voor hem langs kunnen kruisen, maar dat leek me zo vlak voor de boei niet netjes. Door gebrek aan (korte afstand) wedstrijd ervaring gijpte ik veel te vroeg en moest voor de wind naar de boei, waarbij ik tussendoor ook nog een klapgijp kreeg. Met een flapperende Genua kon ik hoewel niet elegant maar toch wel eerder dan de Poespas de Sport B klokken.

Met ZZW wind was het volgende rak niet bezeild. De volgende ochtend zou de wind echter draaien, en in de loop van de dag op het Markermeer afnemen. Kunst dus om zo vroeg mogelijk te vertrekken. In die zin was route 4 gunstiger als route 3 omdat het rak naar Lelystad veel eerder bezeild was.

In Breezanddijk was het lastig om aan te meren vanwege de harde wind. Ik maakte een tactische vergissing door direct aan de wal te gaan liggen. Naast mij lagen de Poespas en de Obsession. S’middags nog wezen borrelen op de Bondi, en daar gebroederlijk mijn recente informatie over het weer gedeeld.

Het weerbericht beloofde winddraaiing voor 5 uur UTC, en ik stond dus om 4 uur op. De avond van te voren hadden we afgesproken vroeg te vertrekken. Om 5 uur stond er WNW wind van 15 knopen, maar de buren waren nog aan het opstaan. Al snel draaide de wind door zodat hij ons tegen het werkschip duwde. Ook werd hij harder. Uiteindelijk toen de wind afnam toch weg, maar wel bijna 2 uur later als gepland. Een beetje de balen had ik wel dat ik het niet beter geregeld had.
Buiten woei het dik 6 en ik voer weg met grootzeil en genoa 2. Voor me waren twee andere route-4ders maar ik kon niet onderscheiden wie het waren. Na een uurtje nam de wind iets af, en werd het tijd voor de halfwinder. Hiermee liepen we weer een behoorlijk vaartje.

Mijn 1 jaar oude kaart gaf aan dat ik net een stukje af kon snijden van het Vrouwezand, en met een piepende dieptemeter lukte dat ook. Onder de dijk werd de wind wat minder, en kromp hij. Met mijn halfwinder kan ik bijna aan de wind varen, maar haal dan niet meer snelheid als met de genoa 1. Het scheelde echter de tijd van een zeilwissel, en op die manier bereikte ik de HR-B net na de Fast Good.

Inmiddels was ik behoorlijk uitgeput. Vanwege de sluisstoring kon ik even rust nemen. Na het schutten wilde ik niet langer wachten omdat de wind nog minder zou worden. De wind was zo rond de 16 knopen, net zo’n grensgeval voor de high aspect. Maar omdat hij er soms ook onderzat en er redelijke golven stonden koos ik toch voor de genoa 2. Die bovendien al klaar lag.

Door vermoeidheid en concentratieproblemen kostte het me moeite de boot goed aan het lopen te krijgen. Op een gegeven moment leek het er zelfs op dat de Alca Torda me voorbij zou lopen. Achteraf bleek de schade nogal mee te vallen. Na de NEK was er een mooi bezeild rak, waarop ik filosofeerde over de uitdrukking “knik in de schoot”.
Naar de NEK toe was het een heel veld van boten, maar na de NEK werd dat meer een optocht. Bij Volendam werd de wind steeds minder, en daalde zelfs onder de 10 knopen. Ik meende te ver van de dijk af te zitten om daar nog last van te hebben, en haalde daarom de Genua 1 te voorschijn. Na het ronden van het Paard was er echter weer meer wind, en stond de Genua 1 (een hele oude) te klapperen en te flodderen.
Daarom toch maar weer de Genua 2 erop. Werd toen ook voorbij gelopen door Waarschip “’t Ware Hout”. In eerste instantie leek het erop dat de IJM17 niet helemaal bezeild was, maar de wind draaide genoeg om het wel te halen.
Uiteindelijk finish ik net een paar seconden voor de Lightning. Inmiddels was het net donker. Zeilen opruimen en rustig naar binnen tuffen.

Uit een telefoongesprek met Jan bij Volendam heb ik begrepen dat hij met Sandra (een vriendin) komen naar Muiden komt. Als ik in de haven aankom zijn ze er gelukkig nog niet. De kajuit ligt namelijk helemaal vol met 5 zeilen, en er is is maar een klein hoekje vrij om te zitten. Maar voor ik kan beginnen zijn ze er. Sandra is erg geïnteresseerd in hoe dat allemaal gaat. Ze heeft afgelopen voorjaar mijn oude boot gekocht, en is
druk doende het zeilen onder de knie te krijgen. Wie weet over een tijdje een nieuwe 200 mijls deelneemster??
Bij een kopje thee vul ik het logboek verder in, en na een uurtje gaan we naar de Capella om een en ander in te leveren. We blijven een beetje hangen en praten met de andere schippers. Na de nodige borrels en glaasjes wijn vertrekt Sandra naar huis en Jan en ik gaan lekker slapen.
Sandra probeert een weddenschap af te sluiten dat ik de volgende dag de Lady naar huis (Dintelmond) zal varen. Jan denkt van niet.
Jan en ik hebben het er die middag door de telefoon al over gehad; het weer op de Noordzee is goed, maar red ik het??

Als ik de volgende ochtend wakker wordt ben ik weer goed uitgerust, het zonnetje schijnt, en ik besluit om toch maar te gaan varen. Natuurlijk moet er eerst uitgebreid ontbeten worden, nog wat nagekletst. Eigenlijk duurt het me allemaal te lang, ik neem snel afscheid van Jan, gooi de land- vasten los en schakel weer naar X Babe mode. Naar de P15 heb ik lichte wind tegen en ik motor rustig. Ik kijk om me heen en geniet, denk terug aan de wedstrijd…. Maar toch voel ik me niet prettig: zou het weer op de Noordzee echt wel goed zijn?, ben ik toch niet te moe?; Zal ik wel op tijd terug zijn?; moet Jan weer in z’n eentje naar huis….

Ik besluit de Lady toch maar een weekje in Amsterdam neer te leggen, en bel Jan op of hij om wil draaien om me te komen halen. Ik zeg dat ik niet alleen naar Dintelmond wil varen, maar dat met hem wil doen. Dan komen de tranen en de spanning van de wedstrijd komt eruit. Na 4 dagen ben ik weer gewoon een mens in plaats van een zeilmachine.
We spreken af in de Sixhaven. Met een snelle brug- en sluisbediening komen we daar bijna tegelijkertijd aan.

Pamela van der Vleuten

De trofeeën van Wim Schreurs

Wim Schreurs had weer een nieuw idee en ontwierp speciaal voor deze tiende 200 myls ‘SOLO’ een schitterende eenmalige prijs, die zal worden uitgereikt op de prijsuitreiking op 12 oktober 2005 aan diegene die de meeste keren is gefinisht en daarbij de beste prestaties heeft neergezet !

Wim ontwierp verder en zijn vrouw Sonja boetseerde een nieuwe vrouwentrophee de ‘Ellen Mac Arthur Trophee’.
Wim stelt deze in het brons gegoten vrouwentrohee voor elk jaar, zolang de 200 myls ‘SOLO’ zal bestaan, voor een jaar aan de desbetreffende winnares van de 200 myls ‘SOLO’ beschikbaar.
De nieuwe vrouwentrophee zal dus het eigendom blijven van de familie Schreurs.

Clubracer verslag 200 myls ‘SOLO’ 08-10-05 200 myls ‘SOLO’

verslag 200 myls ‘SOLO’ 08-10-05 200 myls ‘SOLO’

De tiende 200 myls ‘SOLO’ was er weer een om van te smullen. Niet alleen voor de solo schippers zelf, maar nu ook voor het thuisfront en belangstellenden, die vanwege de meldingen met de gesponsorde gps/gsm-units, de X-Trace, elke passage van de wedstrijdboeien en de eventuele rusthavens konden volgen op de 200 MYLS website. Op deze website onder de button ‘verslag’ zijn al heel wat enthousiaste verhalen van de deelnemers gepubliceerd.

Ongemeen spannend en goed te volgen was de nachtelijke strijd om de line honeurs, die werd gewonnen door Eric Jan Hardonk met de Nescio. Ed Megens met de Lupa Maris, een Dehler 34 , die deze strijd met Erik Jan aanging had de pech om na de GZ2 passage bij Volendam voor de wind met ruim 6 knopen, rakelings een van de MN staken te passeren. Het ijzeren MN plaatje bleef in zijn grootschoot hangen en sneed deze tegelijkertijd door. De reparatie had tot gevolg, dat de passage van de finishboei de IJM 17op luttele seconden niet genoeg was voor het verdienen van de line honeurs-prijs ‘het bootsmanfluitje’.

De wind varieerde van Zuid tot Noordwest, af en toe zeven Bft met stoten van acht Bft in felle buien. Van de 84 ingeschreven schippers, trokken er zich 17 terug, wegens materiaalpech, gescheurde zeilen, aan barrels gezeilde rolgenua-voorstag profielen, roerproblemen en zelfs 2 jachten met lekkage, vanwegen de klappen op de gemeen steile golven van het IJsselmeer. 5 schippers, waaronder de organisator Jan Luyendijk, meniscus, startten er niet. Het overgrote deel van de vloot verkoos door de windverwachting de zekerheid van een IJsselmeerroute. 2 schippers, die de waddenroute 2 kozen, kwamen van de koude kermis thuis. Zij konden door de harde wind Vlieland niet meer op tijd verlaten.

Schippers met de Noordzeeroute kwamen in diverse kruisrakken terecht, die het voordeel van de getijden met stroom mee, niet meer goed konden maken. Bauke Yntema uit Workum met zijn Catootje, een winner 950 won de tiende editie van deze race. Tweede werd Gerben Bos met een FF 95, de Frequent Flyer en derde Egbert van der Waal met een Waarschip 1010, Fast Good uit Workum. Verleden jaar kwamen de winnaars uit route 1.

Dit jaar blijkt het had route 4 zijn duidelijke voordeel. De nieuwe vrouwentrofee, de Ellen Mac Arthur trophee, gegoten in het brons en ontworpen door Sonja en Wim Schreurs, is met overmacht, 5e plek door Pamela van der Vleuten, ook route 4, met haar jacht de ‘Lady Blanche’ gewonnen. Vanaf palaver tot en met de finish, qua weer, qua zeilen en resultaten van de schippers, qua techniek met de directe sms/gps meldingen naar internet, qua belangstelling en enthousiasme was deze tiende editie van de 200 myls ‘SOLO’ een totaal zeilend feest en een genot om mee te mogen maken.

foto © www.200myls.nl

De derde 200 myls van de Rocinant door Ids Witteveen

De derde 200 myls van de Rocinant.Door: Ids Witteveen

Op weg naar Muiden:Na zondag avond laat uit Brabant gekomen te zijn haalden we (mijn vrouw Renée en ik) maandag ochtend, nog niet geheel uitgerust, een ex collega op, die het wel leuk leek om mee te varen naar Muiden. Nadat Renée ons in Makkum had uitgezwaaid, gingen we op weg naar Enkhuizen. Nog niet zo lang weg, of we hadden water in de boot tot boven de vloer!. Wat was het geval? Het weekend er voor had ik nog een extra accu geplaatst. Om de draden goed te kunnen trekken had ik het opstapje (aanrechtblad) iets opgetild om er goed bij te kunnen. Door die handeling is de afvoer van het wasbakje los geraakt en wat naar beneden gezakt, zodat aan de wind zeilend er regelmatig een klots water door naar binnen liep. Simpel gevalletje maar je bent toch weer even bezig om de boot droog te maken.
Omdat de wind ook de volgende dag tegen zou zitten en ik niet te laat in Muiden wilde zijn, lagen we dinsdag ochtend om 7.30 uur al in de sluis van het naviduct. Voor mijn opstapper was het daarna wel even schrikken! Lagerwal Markermeer bij wind 5-6 is toch wat anders dan de lagerwal van het Snekermeer bij diezelfde wind. Hoewel mijn opstapper normaal gesproken het hoogste woord heeft, was het die overtocht beduidend stiller aan boord dan gisteren. Hij hield zich echter goed (vast aan de lier).Om 15.00 uur liepen we Muiden binnen. Helaas mocht ik niet buitenop de Lady Blanche blijven liggen omdat m/s Capella er nog tussen moest. Dan maar buitenop bij de andere boten voor het Slot. Wel lag ik gelukkig zo dat ik slechts één buurman had die voor mij weg moest zijn. Een zeilvriend van mij, André Rijnbeek deed dit jaar voor het eerst mee. Hij lag met de Onrust helemaal ingebouwd. Ik had er op gerekend met hem te eten, maar omdat zijn vrouw ook op vakantie ging, gingen ze nog even samen uit eten. Ik nam eerst maar een douche, was dat vast maar gebeurt.
Brood had ik maandag al ingeslagen. Oud brood is oud brood, dan maakt een dag ook niet meer uit. Voorlopig voor de laatste keer verse groente gegeten en wat restjes van de chinees uit Enkhuizen opgebakken. Daarna mij even officieel melden bij de Capella. Dit jaar was er, vanwege het lustrum, voor iedere deelnemer die zich melde een fraaie polo.
Daarna met André naar het palaver met het gebruikelijke appelgebak en de uitreiking van het logboek, de fotocamera, de X-trace en de cap. Vanwege de 10e 200myls werd deze bijeenkomst dit jaar opgevrolijkt door de stemmen van een chantykoor. Die avond vroeg te kooi om er morgenvroeg weer fit uit te kunnen. De race.Woensdag
’s Morgens was ik dermate op tijd weg dat ik heel rustig aan moest doen om niet te vroeg te starten. Om 07.03 naar ik meen als vierde schip bij de M 1. Met de geleende halfwinder op liep het lekker maar niet spectaculair. Omdat mijn spinnaker er eentje is van eigenlijk een maatje te groot (van een Dufour arpege) en een leeftijd heeft van meer dan 30 jaar durfde ik die niet te zetten omdat er aan de horizon toch behoorlijke buiige luchten waren. De stuurautomaat aangesloten op het stopcontact van de nieuw geplaatste accu werd meteen al geen succes. Het had geen goed contact. Dus de stuurautomaat op de normale lichtaccu gezet en binnen 3 mijl na de start al weer aan de gang met de striptang e.d. om er een wel werkend stopcontact van te maken. Even later flapperden er in een bui verscheidene spinnakers.
Ik blij met mijn keuze om die niet te zetten! Samen met Easy Going om het paard. Om zijn halfwinder van tig vierkante meter aan te trekken hoeft Frits slechts met geringe kracht een knopje in te drukken, zodat er een electrisch circuit wordt gesloten. De meeste schepen konden hun gekleurde zeiltjes er met wat moeite op houden naar Volendam.
Een mijltje na Volendam, weer een ruim bezeild rak, begon ik toch wel erg te twijfelen. Moest ik echt niet de spinnaker zetten?. Ja dus. Maar niet voor lang. Hij stond nog maar net of de wind nam behoorlijk toe zodat de overbemeten spinnaker Rocinant finaal uit het roer deed lopen. Dus er maar weer af. Dat er meer met voorzeilen hadden geworsteld bleek wel uit het feit dat één van ons met een aantal vallen in de knoop halverwege de mast, na de Nek ton eerst wat te klaren had alvorens richting Lelystad te kunnen koersen.
Met een windje 5 surfde Rocinant regelmatig met 8 knopend richting Lelystad. De vaart zat er goed in. Om 12.20 uur mocht de motor al weer aan na het ronden van de OVD 3. Het schutten in de Houtribsluis ging nu nog vlot. Op het IJsselmeer met één rifje en standaard fok aan de wind naar de met groen/witte staken afgebakende ondiepte. Onderweg nog een tweede rifje gezet zodat de boot goed in balans is.Daarna hoog aan de wind naar Den Oever. Met behulp van twee stukjes shock-koord aan de helmstok stuurt Rocinant zich dan zelf. De eerste SMS-jes met goede wensen komen binnen. Ik ontreef weer eens veel te laat en verlies dus tijd op mijn concurenten. Vlak voor de WV 14 komt Fred Avezaath mij al weer tegemoet. Omdat de Sun Dance Kid bijna dezelfde handicap heeft als Rocinant, denk ik dat hij voor ligt, ook al weet ik niet precies zijn starttijd in Lelystad. Op de terugweg naar Enkhuizen in het donker langs het vogeleiland. Dan opeens een vreemd toplicht, even verwarring en dan zie ik het, het is een vliegtuig. Enkhuizen lijkt mij voor vandaag een prima eindpunt. Gezien de stevige wind die voor vannacht voorspeld wordt, lokte het mij niet om door te gaan naar Brezandijk.
Om 20.58 rond ik de KG 2. Varend naar een ligplaats realiseer ik mij bij het zien van de geankerde schepen voor het museum dat als ik nu ga ankeren dat maar vast achter de rug is. Die eis uit het regelement kan dan geen belemmering meer zijn om later door te zeilen. Ik weet dat de ankergrond bij het museum niet geweldig is, maar de kom ligt redelijk beschut. Ik ga het proberen. Regelmatig peilend durf ik mij om 22.30 uur neer te geven met de wekker op 0.30 uur voor een extra ankerpeiling. Volgens mij lagen we toen in een dikke wind nog steeds op dezelfde plaats. Rond 01.00 was het echter “boem” en zat Rocinant tegen de Luppa Maris aan. Snel de jollenbroek en een jas aan en op blote voeten naar buiten. Motor aan en anker op. Toch maar opnieuw proberen daar de nacht al zo ver gevorderd was dat ik deze rustperiode toch voor anker af wilde maken. Het anker viel 3 meter achter de spiegel van een in zijn box liggende boot. Extra lijn gestoken, motor nog even in zijn achteruit en peilen maar weer.
Na een uur durfde ik mij weer neer te geven. Wel een aantal keren de wekker gezet. Het ging goed, maar een rustige nacht was het niet. Bij daglicht bleek dat ik de jollenbroek binnenste buiten had aangetrokken. Zo hing hij aan het haakje om wat te luchten. De modder van het anker zat zodoende op de voering.Donderdag:
Om 08.05 werd voor het IJsselmeer windkracht 7 voorspeld op VHF 23/83. Daar dit om 08.15 niet werd herhaald op VHF 1, toch maar weer vertrokken. Op dat moment had de wind even rust genomen. Ik haalde het rif uit het grootzeil en verving de kleine fok voor de standaard fok. Toen ik bij de KG 2 aan kwam werd al snelduidelijk dat dit geen goede keuze was. Voor het starten de oude zeilvoering in ere hersteld. Onderweg naar de net bezeilde SPORT B zelfs het 3e rif gezet. Dan waait het 6 a 7!

Een extra grote golf liep zo onder mijn schuifluik en buiskap door (ik heb geen garage) en deed ± 3 liter water op mijn kooi belanden. Als solozeiler heb je gelukkig altijd keuze uit meerdere kooien zodat er toch droog geslapen kan worden. Met geweldige buien, waarin de wind toenam tot kracht 8, op Urk af. Regelmatig 9 knoop op het log en één keer zelfs 10 knoop in een surf geklokt. Kicken, maar wel vereist het opperste stuurconcentratie.
Ik verbaas me er over dat het schip het allemaal goed vindt. In de buien wordt het schuim van de golven weggeslagen zodat er een soort heuvelachtig landschap met een soort nevel er tussen ontstaat. Erg jammer dat je op zulke momenten echt geen tijd hebt om foto’s te maken. Na het ronden van de UK 16 kwam het watervliegtuig nog even laag overscheren. Altijd een leuk gezicht. Om 17.05 In Urk afgemeerd achter de Scarlet van Arie Nauta. Mijn GSM, een vooroorlogse koelkast die ik echter bijna uitsluitend aan boord gebruik, is stuk.
Als iemand belt, hoor ik hem/haar wel, maar hij/zij mij niet. Contact met het thuisfront gaat dan ook via SMS. (Ik dacht dat het aan de antenne lag. Later, na de wedstrijd, bleek dat er slechts een minuscuul schroefje los zat. Even aandraaien en iedereen kan mij weer horen). Via Arie’s GSM heb ik even gesproken met het thuisfront.
Lekker alle tijd. Voorgaande keren liep ik hier rond middernacht binnen. Nu tijd om even lekker te douchen. Dat was wel nodig. Even na het Vrouwezand had ik met veel moeite een plas in de puts gedaan (waarom niet gewoon in de kuip?) die ik vervolgens zou legen. Ik stootte tegen de zeerailingdraad, er kwam een golfje boven de rand van de puts uit en de wind deed het vocht in mijn gezicht belanden. Ik moest er wel om lachen. Spoelen met IJsselmeer water maakte al een hoop goed, maar die douche was dus echt wel nodig.

Vrijdag:
’s morgens tegen zevenen mijn buurman gevraagd of ik zo weg mocht. Die was zo weg zodat ik al om 07.05 weer aan het varen was. Nog in de haven de zeilen omhoog. Buiten was het zo rustig dat ik voor de start bij de UK 16 de halfwinder er op zette en het grootzeil volledig ontreefde. Windje SSW 3/4. Na twee uurtjes begon het door te waaien en werd de halfwinder vervangen door de standaard fok. Na de WP 8 was het bijna pal voor het lapje.

Hoewel de stuurautomaat er veel moeite mee had, moest hij het toch even alleen doen toen ik naar voren moest om de boom in de fok te loevert te zetten. Bijna het hele stuk met de hand gestuurd.
Daar het vanaf Makkum naar Hindelopen niet bezeild was en Rocinant met deze windkracht hoog aan de wind toch twee reefjes nodig had, ging ik die net voor de VF 04 zetten.

Niet er na, daar ik dan hoogte zou verliezen. Beter iets langzamer varen dan hoogte verliezen zo redeneerde ik. Nog net voor een vrachtschip langs kon ik over de zelfde boeg naar de ton toe. Ergens in mij zat een drang om mijlen te maken. Gezien het vroege tijdstip van 13.19 uur kwam het nog niet bij mij op dat het tactisch beter zou zijn om hier te stoppen en morgen met een ruimende wind en dus waarschijnlijk een bezeilde koers op Hindelopen en Lelystad af te gaan. Kruisend naar Hindelopen nog een kleine fok gezet, zodat ik naast de extra mijlen nog wat extra tijd verspilde. Dat Hindelopen voor vandaag het eindstation zou zijn werd snel duidelijk. Bij het strijken van de zeilen ging het nog bijna mis. Aan de wind varend gooi ik de grootschoot los en laat de boot dan koers houden. Als het zeil bij de mast naar beneden is loop ik terug naar de kuip om de schoot door te zetten en vervolgens doek ik de zeilen op, nog steeds op een aandewindse koers.
Terwijl ik naar voren ging om de zeilen bij de mast naar beneden te trekken ging de boot echter overstag. Ik dus om de mast heen naar de nieuwe hoge kant. Omdat de fok bak stond draaide de boot erg snel door naar voor de wind, waarbij de giek dus als gevolg van een losse grootschoot dwarsuit kwam te staan. Door het geklapper is de haak van het voetblok van de grootschoot los geraakt. Omdat de boot verder doordraaide was een gijp onvermijdelijk. De giek met het gestreken maar nog los liggende zeil kwam bijna 180° over. Ik kon nog net op tijd bukken in het gangboord!
De oude haven wordt op dit moment teruggebracht in de ouderwetse staat. Het aanleggen daar gaat met de nu aanwezige palen niet meer zo gemakkelijk. Dan maar de marina in, waar een maat van mij woont en werkt. Op internet daar eens gekeken hoe het er voor staat. In de namiddag een borrel gedronken bij Gert Vink van de Gambiet en bij Herman Tieman van de NAN. Gelukkig zijn er meer die niet al te tactisch varen. Weer op tijd op één oor om morgen bij daglicht, zodra de wind zou zijn geruimd, weer op weg te kunnen gaan.

Zaterdag:
Dit zou een belangrijke dag worden. In het vooruitzicht slechts een niet bezeilde koers van Lelystad naar de Nek. Toen ik om 04.00 uur even wakker was bleek dat de wind nog niet was gedraaid. Lekker verder slapen dus. Om 06.10 liep de wekker af. De wind zat in de goede hoek.
Alles klaargemaakt en tegen daglicht weer op pad. Achter mij aan kwam Gert Vink. Enkele solisten waren al veel eerder in het donker vertrokken. Omdat ik als (te) behouden toerzeiler weer te weinig zeil op had, dat voor de start nog maar even aangepast. Gert ging daardoor vòòr mij om de ton. Even na de start ook het laatste rif er uit.

Tot voorbij de VZ 1 met de halfwinder gevaren. Achterom kijkend zag ik allemaal gekleurde zeiltjes zodat ik vond dat het tijd werd voor de spinnaker. Zo hard woei het niet. Helaas, na een paar minuten waaide die uit de lijken. Gezien de windsterkte moet de spinnaker echt totaal gaar zijn geweest. Na van de spinnaker met gigantische ventilatiegleuf een fotootje geschoten te hebben de zaak geklaard en de halfwinder er weer op. Een gegeven paard (spinnaker) mag je niet in de bek kijken (hij gaf ook wel wat weg!). Het houdt je bezig zulke acties, maar voor het klassement is het niet goed.
Dat ik mijn plaats van vorig jaar niet zou verbeteren was mij ondertussen wel duidelijk geworden. Mijn grootste rivaal; de Sun Dance Kid van Fred Avezaath, welke ik vorig jaar net voor ben gebleven, zou waar maken wat hij mij de woensdag ochtend van vertrek nog toeschreeuwde. “Dit jaar blijf ik je voor” Bij het weer hijsen van de halfwinder viel ik op de stuurautomaat. Het pennetje dat in het busje op het schip moet, brak uit het omhulsel. Niet meer te gebruiken dus (wel thuis te maken denk ik). Gelukkig had ik een tweede bij me. Met de centrale op de achtergrond op de HR-B aan.
Daar ik voer op een min of meer bijgewerkte kaart van 3 jaar oud, moest ik nog iets bijsturen om om 11:54 de laatste groenwitte staak te ronden. Ondertussen werd het gezellig druk om mij heen met meeliggende solisten (Vagebond, Scarlet, Lady Blanche) en andere zeilers op tegenkoers. Na de HR-B op de motor richting sluis. Ondertussen wat opgeruimd en wat warms genuttigd. De sluis was redelijk vol toen ik er in voer. “Doe maar rustig aan” zei Gert Vink waar ik bij langszij ging. “Er is een stroomstoring, de brug wil niet omhoog”. Hij was nauwelijks uitgesproken of de bruglichten vertoonden rood en groen.
Voor degene die als eersten de sluis invoeren was dat misschien enig oponthoud, voor mij nauwelijks. Met een stevige bries op de OVD 3 aan. Ik pakte de noordelijke uitgang waardoor ik naar de ton nog een paar mijl tegen de wind in op ruig water moest varen. Anderen gingen binnendoor naar het zuiden. Het werd heerlijk aan de wind zeilen. Een eindje voor de Nek haalde Gert Vink mij in. We schoten een paar foto’s van elkaar. Ik zat heerlijk op de hoge kant in het gangboord terwijl shockkoord het schip op koers hield.
Het viel erg mee wat we te kort kwamen om de NEK te bezeilen. Het werd al duidelijk dat ik vanavond zou gaan finishen. Had ik mooi de hele zondag om weer in Makkum te komen. Op VHF 1 werd twee uur lang gemeld dat de brug van de Houtribsluis niet werd bedient vanwege een stroomstoring. Pech voor de laatkomers. (was dit een paar jaar geleden ook al niet eens gebeurt met het rondje Noord-Holland? Moet RWS toch eens beter naar kijken!).
Na Volendam zwakt de wind af tot een drietje. Het loopt lekker met de halfwinder op, maar niet spectaculair. Tactisch of niet, ik wil finishen. Zodra het donker wordt blijkt mijn toplicht het niet te doen. Omdat ik daar onlangs eerder mee geconfronteerd was en geen oorzaak had kunnen vinden moest het bovenin wel ergens een slecht contact zijn.
Een trap onder tegen de mast bracht bovenin weer licht in de duisternis. Met vele solisten voor en achter mij finishte ik tenslotte om 20.15 uur bij een windje WSW 3. Het zat er weer op. Dit keer erg weinig in het donker gevaren . Hoge gemiddelden gehaald (5,3 knoop over de race en over de gezeilde afstand 5,5). Records gebroken (op het log 10 mijl geklokt in een surf).
Die avond mijn spullen bij Tine en Peter gebracht en daarvoor als dank een borrel gekregen. Al met al was het weer een fantastische 200 myls. Toen ik zondag in de namiddag in Makkum aankwam bleek dat mijn afstandteller van het log er één mijl na de finish mee op was gehouden. (tandwieltje stuk).

Ids Witteveen
S/Y Rocinant

Kort verslag met aanvullende informatie t.b.v. het logboek. door Peter van der Driesche

Kort verslag met aanvullende informatie t.b.v. het logboek. door Peter van der DriescheEindelijk ben ik in staat om de 200 myls te varen. Tot voor kort was ik met mijn vrije dagen gehouden aan de schoolvakanties.

Palaver heb ik gemist omdat mij echtgenote ( sponsor) jarig is. Zeilvriend Jan Smienk van de Nicky Deux zal voor mij waarnemen. Nadat de verjaardagsvisite weg is brengt mijn zoon me naar Muiden. Met Jan alles wat verteld nog even doorgenomen en hij geeft me mijn logboek en mij x-trace.

’s Morgens om 8 uur maak ik de Vagebond (een Dufour 35 van 1973) klaar. Ik heb geen haast want ik verwacht dat er straks meer wind komt.

Bij het vertrek uit de haven van Muiden wordt de lucht achter ons pik zwart. Ik besluit de kleine spi erop te zetten en ga onder vol tuig langs de M1. De x-trace 3 seconden ingedrukt en mijn positie. Jan Smienk start nagenoeg gelijk met mij. Zijn “nieuwe Dufour heeft een sw faktor van 98. De Vagebond 99. Dat betekend dat ik mijn uiterste best moet doen om bij hem te kunnen blijven. De Vagebond loopt erg goed.

Vele schepen loop ik voorbij. Nico Benink van de Brandaen maakte bovenstaande foto van de Vagebond. Zelf maak ik ook een aantal mooie foto’s.

Ik loop zelfs Bertus Buis voorbij. Zijn Stanfast 40 moet wel veel harder kunnen.
Misschien heeft hij te weinig wind. Bij de GZ2 waait het al aardig. Ik haal mijn spi weg en leg de halfwinder klaar. Naast mij Hijst Harry Immink met de Banzare de spinnaker. Hij krijgt zijn boot niet onder controle en verliest heel veel hoogte. Ik besluit de halfwinder op het voordek te laten. Hij is toch al zeiknat. De wind trekt verder aan. Ik zie dat bij de Nek niemand een spi of halfwinder zet. Het verbaast me. Als ik zelf de Nek passeer begin ik te twijfelen. Waarom de halfwinder niet hijzen.
Waarom doet niemand het. Ik besluit hem te zetten. Hij zit in een slurf en ik kan hem als het te veel is weer eenvoudig weghalen. Als ik hem omhoog heb en de wind zet hem vol loop ik een paar keer uit het roer. Waarschijnlijk een spectaculair gezicht en een reden voor de andere deelnemers er maar niet aan te beginnen. Maar!!!! Ik krijg de Vagebond met de halfwinder onder controle en vaar dwars door het hele veld. Erik Hardonk ziet met lede ogen dat ik hem voorbij vaar.
Aan eten en drinken kom ik niet toe omdat ik continu aan het sturen ben. Soms staat het roer er dwars onder maar ik houd de controle.

De knop van de x-trace ligt op de grond in de kajuit. Het is een beetje tricky om de helmstok even te verlaten maar het lukt toch om de knop bij de OVD 3 paraat te hebben.

Het weghalen van de halfwinder kan ik na de OVD 3 doen. Geeft geen tijdsverlies. Wel kruist er een Bavaria 30 van een andere deelnemer vlak voor me langs zodat ik met een noodgang naar achteren moet om een aanvaring te voorkomen.

We varen naar de Flevomarina en nemen daar uitgebreid de tijd om een uitsmijten te verorberen.
Ook gaan we naar de Heiner zeilacademie om op internet het weer te analiseren. Er zit een bekende en we krijgen alle gelegenheid om de weersites te bekijken en discussieerden over de prognose.
We besluiten nog wat rond te lummelen tot we merken dat de wind ging krimpen. Paul Peggs lag er ook. Hij had ook internet aan boord.

Het werd naar de WV14 een voortreffelijke tocht, goed bezeild maar wel veel blinde boeien. De wind was zo gekrompen dat het naar de KG2 weer goed bezeild was.

We besluiten in de oude haven van Enkhuizen te overnachten. Het is daar erg luuw maar ‘s morgens liggen er toch veel takken en bladeren op het dek. Om 7.05 hoor ik de kustwacht 7 BF voor het IJsselmeer waarschuwen. Dan moet je blijven liggen en dat is niet echt de bedoeling. Gelukkig waarschuwt om 7.15 post IJsselmeer voor 6 BF. Ik trommel Jan Smienk op om onmiddellijk los te gooien. Je kan maar onderweg zijn voordat de post IJsselmeer zich bedenkt. Opweg naar de Sport B. Een rif in het grootzeil en de grote genua er op. Hoog aan de wind maar het is bezeild. Ik vaar de Joly J een J 92 voorbij. Voorwaar een prestatie van de Vagebond. De Joly J heeft maar een rif in het grootzeil zodat hij duidelijk overtuigt aan het Zeilen is.

Ik word voorbijgevaren door de Connector van Rob Jaspers. Hij vaart vlak boven me langs en ik vervloek hem. Als je zo hard kan kan je ook wel wat meer ruimte houden. Wel krijgt hij nu mooie foto’s van me, van heel dichtbij gemaakt.

Na de sport B naar Urk. Het is ruime wind en we varen hard. Ik vaar al een tijdje gelijk op met de Pion van Gert Vink. Hij heeft de zelfde SW factor als ik. Na het Enkhuizer Zand Probeer ik de Harfwinder weer. Ik zie wel een dikke bui achter me maar verwacht dat die naar Friesland wegtrekt. Helaas, met heel veel wind sla ik plat en moet de halfwinder weghalen. Het lukt niet de slurf er omheen te krijgen en na veel geploeter op het voordek heb ik mijn dagelijkse fittness inclusief douchen weer achter de rug. De tijdverlies door het gestunt is goed op de elektronische kaart te zien.

Gert Vink heeft een mooi schouwspel gehad en ligt weer voor me. Gelukkig loop ik weer langzaam in en finish bij de UK 16 een meter voor hem.

In Urk voegt vriend Harry Vogel zich met de Cayenne bij ons. Hij heeft in Lelystad een lange tussenstop gemaakt om op de muziekschool vioolles te geven. Dat is nog eens een manier van je rusttijd besteden.

’s Morgens vertrekken we weer op tijd maar ik activeer de x-track bij de verkeerde boei. Daarna ook nog bij de UK16. Ik hoop maar dat dat niet per ongeluk als starttijd gekozen wordt. Op weg naar de WP8. Niet zo gek veel wind zodat ik de halfwinder weer eens kan zetten. Het gaat goed maar later neemt de wind toe en moet hij weg. Ik vaar samen met de Vire naar de WP8. Daar activeer ik de x-trace maar hij doet het niet.
Ik bel naar de organisatie om dit te vermelden. De passagetijd is 11.32.

De Vire maakt een klapgijp en vaart me bijna aan.
Dat is al de 2 de keer deze trip!
Ik heb het niet zo op Bavaria’s maar dat ze me op deze manier willen elimineren lijkt me ook niet nodig.

Het waait hard en het is plat voor de wind naar VF04 bij Makkum. De spi kan ik niet zetten omdat de bevestiging van de boom aan de mast afgebroken is. Wel zet ik de lichtweergenua tegenover de gewone genua. Ik loop weer als de brandweer. Na de passage van de VF04 overnachten we in Kornwerderzand omdat het naar Hindelopen niet bezeild zal zijn.

Bij de herstart bij de VF04 gaat meteen de halfwinder er op. Tot Hindelopen kan hij blijven staan. De snelle schepen zoals de Cayenne van Harry Vogel en de X362 en de IMX 38 Mango zetten geen bol voorzeil. Ze lopen niet echt uit. De Nicky Deux (Dufour 4800) gaat gelijk rond de boei. Onder halfwinder naar Lelystad. Daar blijkt mijn motor niet te starten. de brandstofmeter is stuk en ik vul bij uit een jerrycan. De sluits geeft nogal wat oponthoud wat niet goed uit komt. De Nek was namelijk bezeild. Tot mijn verbazing zie ik harry Vogel voor anker liggen. Ik bel hem en wijs hem er op dat de Nek nog steeds bijna bezeild is.

Hoog aan de wind met een goede snelheid vaar ik naar de Nek. Ik moest slechts een slag van zo’n 2 mijl maken.
Met Harry Vogel en Jan Smienk spreken we af dat we de nacht voor anker gaan in de Gouwzee. Daarna moeten we nog 9 mijl. Dus als we ’s morgens om 10 uur vertrekken zijn we ruim voor sluitingstijd (12 uur) bij de finish. Na een gezellige avond word ik rond 7 uur wakker in een complete windstilte. Wachten tot de wind aantrekt en dan vertrekken. Bijna een misrekening. Om 9.30 staat er nog steeds bijna geen wind. Snel anker op en dan hebben we 2.5 uur om de 9 mijl te overbruggen. Het lukt en ik houd bij de finish 20 minuten over.

Niet eens zo moe maar wel voldaan en met zeker wetend dat ik volgend jaar weer meedoe vaar ik naar Muiden.

Peter van den Driesche
VAGEBOND

Clubracer verslag 200 myls ‘SOLO’ 08-10-05 200 myls ‘SOLO’

verslag 200 myls ‘SOLO’ 08-10-05 200 myls ‘SOLO’

De 64 jarige Huizer Jan Luyendijk organiseert wederom voor de tiende maal de 200 myls ‘SOLO’, vanaf 28 september t/m 02 oktober 2005. Deze bijzondere, loodzware singlehanded zeilwedstrijd wordt in en om de Nederlandse wateren verzeild.

De 85 uitverkoren schippers (ruim 400 aanmeldingen) dienen geheel solo, in hun kajuitzeiljachten, binnen 5 dagen, in weer en wind, een wedstrijdbaan van 200 mijl vol te maken.

De solisten kunnen zelf hun taktiek bepalen door te kiezen uit een van de 4 routes van elk exact 200 mijl over het Marker-, IJsselmeer, Wad en/of Noordzee.
In elk der 4 banen zijn er 17 boeien die moeten worden gerond. Het deelnemersveld bestaat uit een schakering van vele soorten jachten, mannelijke en vrouwelijke schippers, uit alle delen van het land, waaronder heel wat oceaanveteranen vanuit Ostar, Petit Bateau, Mini Transat, etc. die strijden, volgens het SW handicap-systeem voor de hoogste klassering.

Dienden deze merktekens in vorige wedstrijden nog te worden gefotografeerd en de passages per gsm te worden gemeld aan het Regattabureau van de 200 myls ‘SOLO’ als bewijslast van deze passage, nu krijgen de deelnemers een gps/gsm-unit, de X-Trace gesponsord door XMark BV, mee.

Bij een druk op de meldingsknop van de X-Trace wordt de gps-positie, lengte- en breedtegraden ogenblikkelijk, alsook de wedstrijdstanden , door middel van het door organisator Jan Luyendijk, ook deelnemer, zelf geschreven computerprogramma, aan het Regattabureau doorgezonden en op internet kenbaar gemaakt.

De toch al zo populaire 200 myls ‘SOLO’ www.200myls.nl is weer bijzonder trots op deze nieuwste ontwikkeling en is de enige Nederlandse zeilrace, met de X-Trace, die de spanning en verslaggeving van de 200 myls ‘SOLO’ binnen de huiskamers brengt !

©Copyright Clubracer

Bert | ip: 213.10.71.180 21-09-05
Het is inderdaad weer zover, het hele jaar hebben wij uitgekeken naar deze prachtige race.

De mooiste solorace als afsluiter van het zeilseizoen, dit jaar volgen we alles vanuit het warme zuiden via internet. De online standen en het ‘live’ verslag zijn iedere jaar weer bijzonder spannend.

Bert

85 solozeilers aan de start van 200 myls solo

85 solozeilers aan de start van 200 myls solo

   

Jan Luyendijk organiseert voor de tiende maal de 200 myls ‘SOLO’, vanaf 28 september t/m 02 oktober 2005. Deze bijzondere, zware singlehanded zeilwedstrijd wordt in en om de Nederlandse wateren verzeild. 85 Schippers dienen geheel solo, in hun kajuitzeiljachten, binnen 5 dagen, in weer en wind, een wedstrijdbaan van 200 mijl vol te maken.

De solisten kunnen zelf hun tactiek bepalen door te kiezen uit een van de 4 routes van elk exact 200 mijl over het Marker-, IJsselmeer, Wad en/of Noordzee. In elk van de 4 banen zijn er 17 boeien die moeten worden gerond. Het deelnemersveld bestaat uit een schakering van vele soorten jachten, mannelijke en vrouwelijke schippers, uit alle delen van het land, waaronder heel wat oceaanveteranen vanuit de Ostar, Petit Bateau, Mini Transat en dergelijke.

Ze strijden volgens het SW-handicap-systeem voor de hoogste klassering. Dienden deze merktekens in vorige wedstrijden nog te worden gefotografeerd en de passages per gsm te worden gemeld aan het Regattabureau van de 200 myls ‘SOLO’ als bewijs van passage, nu krijgen de deelnemers een gps/gsm-unit mee, de X-Trace gesponsord door XMark.

Bij een druk op de meldingsknop van de X-Trace wordt de gps-positie, lengte- en breedtegraden, alsook de wedstrijdstanden, door middel van het door de organisator zelf geschreven computerprogramma aan het Regattabureau doorgezonden en op internet kenbaar gemaakt.

Waterkampioen

200 MYLS SOLO RACE 2004 Frans Hoving

VERSLAG VAN DE 200 MYLS SOLO RACE 2004Frans Hoving v/b Zeebeer

Dit jaar hebben we aan boord van de Layam gegeten in plaats van bij Graaf Floris. De Layam is Barends verlangen naar de zee. Barend had een prima Mediterrane pot gekookt, om ons nog even het naderende herfstweer te laten vergeten. Albert de Brouwer van het Waere Hout, een enthousiast verteller, en Hans Pietersma van de Francis aten ook mee.
Dit keer aten we in alle rust en kwamen we mooi op tijd bij Ome Ko.

Behalve de gebruikelijke goede adviezen, het logboek en de pet kregen we dit keer niet alleen een fotocamera mee, maar ook een GSM/GPS-unit met een rood en een groen knopje.
Door op het groene knopje te drukken, zend je tijd en positie door naar een centrale en wordt deze direct op Internet weergegeven. Druk nooooiiit op het rode knopje, maar waarom toch niet? Dat is een van de vragen die mij de komende vijf dagen zal bezig houden. Vele malen heb ik op het punt gestaan het rode knopje toch in te drukken, maar de angst voor diskwalificatie weerhield mij. En als het donker was, pakte ik eerst de zaklantaarn om te controleren of ik wel op de juiste kleur drukte.
Ook mocht je niet zomaar het rode en groene knopje tegelijk indrukken, maar daar kregen we wel een uitleg bij. Dat zou nl. de verkeerspolitie in Driebergen alarmeren. Een beetje onhandig dacht ik nog, je hebt meer aan Den Helder Rescue, maar toen ik weer thuis was, snapte ik de logica. Onze doorgegeven posities werden namelijk getoond op een wegenkaart van Nederland! En daar weten ze in Driebergen alles van.
Ook kregen we een pakket doping mee, bestaande uit poeders en pillen, waarvan ik me direct voornam deze niet tot mij te nemen, voordat ik het wedstrijdreglement opnieuw bestudeerd had. Het zou wel eens een list kunnen zijn van de organisatie om de wankelmoedigen onder ons te verleiden tot diskwalificatie.

Tot slot droeg Jan Luyendijk ons op om vooral weer leuke anekdotes in het logboek te noteren. Daar sloeg de schrik mij om het hart. Ik weet niet hoe dat voor de andere deelnemers ligt, maar ik maak nooit wat mee onder het zeilen! Ik zit vier en een halve dag aan het roer, kijk een beetje naar de zeilen, zwaai naar andere deelnemers, luister naar de radio, lees een boek, overdenk mijn leven en dat is het wel. En als ik wel iets meemaak, is het nooit leuk, dan loopt het schip uit het roer, vaar ik op een onverlichte ton of stoot ik mijn hoofd.

Met een bezwaard gemoed zocht ik die avond mijn kooi op en viel al snel in een onrustige slaap. Ik droomde dat we tijdens de prijsuitreiking om de beurt naar voren werden geroepen om een leuke anekdote te vertellen en dat de zaal stemmen uitbracht met de GSM-units. Woensdag Aan de wind zeilen is een kunst Ik word wakker van de schippers om mij heen, die hun schepen in gereedheid brengen. Ik besluit eerst te douchen en te ontbijten. Onder de douche hoor ik Barend: “Ben jij dat Frans? Ik herkende je schoenen.” We wensen elkaar succes voor de komende dagen. Het loopt al tegen achten als ik mijn ontbijt achter de kiezen heb.
Dit is de tweede keer dat ik mee doe. Vorig jaar met een Waarschip Kwartton, zonder stuurautomaat, dit keer met een Waarschip 900+, mét automaat (en wat voor één, een Autohelm 4000). Ik heb dit schip dus nog maar net, maar lang genoeg om te ontdekken dat het héél anders zeilt dan mijn oude trouwe Iguana Iguana.

Ik maak los en wurm mezelf de box uit. Aan het eind van de Vecht komt Peter van de Schaaf me tegemoet. “Even voorzeil wisselen”, antwoordt hij op mijn verbaasde blik. Ik besluit om ook maar te reven, er komen flinke buien over. Om 8.30 ben ik gestart.
Erg hard gaat het niet, ik heb eigenlijk te weinig zeil op. Ik heb een high aspectfok van 20 m2 en een hoog opgesneden stormfok van 4,5 m2. Dat verschil is te groot.
Bovendien hang ik de theorie aan dat een Waarschip 900+ rechtop gezeild dient te worden. Ik ga in de loop van de wedstrijd steeds meer aan mijn theorie twijfelen, want op deze manier aan de wind zeilen is geen succes. Voor mij uit vaart de Batavus, een zeer zwaar rond schip, maar zelfs die haal ik niet in. Vertwijfeld grijp ik naar mijn ANWB boekje over zeiltrim, dat helpt iets, maar niet voldoende. Mijn gemiddelde snelheid ligt rond de 3,5 knoop. Dat is toch beneden alle peil. Als ik het later vergelijk met de snelheid op hetzelfde traject (M1 – NEK) van het Waere Hout, ook een 900, maar dan zonder +, dringt pas goed tot me door hoeveel beter het moet kunnen. Hij vaart twee knopen sneller!

Enfin, de lucht klaart langzaam op en het wordt een genoeglijke tocht. Jas en zeilbroek gaan uit en ik zit bij een voordewindse koers vanaf NEK heerlijk in het zonnetje. Bij de OVD 3 aangekomen besluit ik route 1 te laten vallen. Hoewel voor morgen de wind uit de goede hoek voorspeld is (ZW) voor een tochtje over de Noordzee, lijkt er zo weinig wind te zullen staan, dat een spi absoluut vereist is. Die heb ik nog niet op dit schip en ik wil niet net als vorig jaar bij Zuiderhaaks moeten ankeren omdat het tij tegenloopt. Dus zeilen omlaag en meteen de motor aan, dat heb ik ook geleerd van vorig jaar, zorg dat je accu’s op peil blijven. Dat is dubbel zo belangrijk nu ik zo een stroomvretende stuurautomaat aan boord heb.
In de sluis praat ik met Henk van de Batavus. Naast mij maakt een Duits jacht vast, met vijf stormvast ingepakte en gezekerde opvarenden, die geïnteresseerd vragen aan welke wedstrijd ik heb meegedaan. Als ik vertel dat die net begonnen is, kijken ze wat bevreemd naar mijn outfit van katoenen broek en lamswollen trui, die in hun ogen geschikter is om te tuinieren dan om mee te zeilen.

Even denk ik dat ik hekkesluiter ben, maar later volgen nog een paar deelnemers. Route 2 laat ik nu ook vallen, het volgende rak is nu niet bezeild en morgenavond boven de eilanden langs naar Texel lijkt me geen optie bij een zwakke ZW. Ik doe als de rest en ga voor anker onder de dijk. Ik kook een heerlijke maaltijd, verse groenten, sla, een stukje thuis gebraden lamsbout en rijst. Vandaag heb ik geen enkele afstand van betekenis afgelegd, maar ik ben zo moe als een hond. Ik hijs de olielamp onder de zaling en kruip in mijn slaapzak. Om acht uur ’s avonds ben ik in diepe slaap. Donderdag I need spi(ed) Om 02.00 ’s nachts steek ik mij hoofd uit het luik, de maan schijnt en het is een prachtige nacht. Helaas is de wind nog steeds NW, dus weer slapen. Om een uur of 7 word ik weer wakker. De zon komt prachtig op, dit wordt een zomerse dag! De wind is inmiddels gedraaid naar ZO, maar wat is ie zwak. Ik sta geamuseerd naar de schipper van de Cygnus te kijken, die onder het ophalen van het anker de ketting schoonborstelt. Hoe ver kan een mens gaan in zijn liefde voor het schip, denk ik. Dan haal ik mijn eigen anker op en zit de kortste keren onder de zwarte pikzwarte smurrie. De schipper van de Cygnus stijgt weer in mijn aanzien…

Direct na de EZ 29 spuit de Magic mij voorbij, een Waarschip Kwartton getooid met een spi en een gennaker, terwijl ik zuur naar mijn slaphangende genua zit te kijken. Dan maar insmeren met zonnebrand en mijn boek gepakt. Ik lees In Europa van Geert Mak, bij uitstek geschikt om te lezen onder het zeilen, omdat het uit allemaal korte stukjes bestaat. De hele dag kijk ik naar de halfwinder van de Cygnus, die een paar mijl voor mij uitvaart.
Urenlang ligt de snelheid rond de 1,5 à 2 knopen. Pas bij de Kreupel trekt het iets aan en als ik keer voor het rak naar Urk gaat de boot zowaar een beetje hellen. Ik stuur maar achter de Cygnus aan en ga een potje koken. Het zomerweer is inmiddels verwaaid en het gaat regenen. Langzaam wordt het donker terwijl ik me voor de variatie op de pasta met gehaktballen stort. Urk is niet bezeild en ik maak in het donker een paar lange slagen. Vlak bij mij zitten twee andere deelnemers, waaronder de Cygnus. Het is lastig oriënteren bij Urk in het donker, er liggen veel te veel tonnen daar. Het valt nog niet mee om de goede boei er tussen uit te halen. Wat ook niet meevalt is dat ik tegenwoordig een leesbril nodig heb, om in het donker kaart te kunnen lezen.
Ik ben al een paar keer in de schijnwerpers gezet door oplopende binnenvaarders, die mij steeds op ruime afstand inhalen. Een ander vaart dwars voor mij langs richting Urk. Plotseling wordt ik weer in een fel licht gezet, maar nu van voren. Die binnenvaarder die voor me langs voer is gedraaid en komt nu recht op me af! Als de hazen val ik 90 graden af en blijf in de wedstrijd. Helaas kost me dit weer een extra slag om bij de boei te komen.
Inmiddels heb ik uitgepuzzeld hoe ik het beste de haven kan binnenlopen zonder op een van de tientallen onverlichte staken te varen. Ik heb het niet op Urker vissers en niet op Urk en mijn vooroordeel wordt hier weer bevestigd. Dit lijkt het verkeerspark in Assen wel! Mijn ligplaats is ook al niet je dat, ik lig te rijen aan de passantenkade in de havenmond. De wind stuwt de golven recht de haven in. Ik zet het roer vast, klem vier stootwillen tussen het schip en de zanderige kade en hoop er het beste van. Ik maak nog een praatje met de schipper van de Cygnus en bel mijn vriendin, die prompt vraagt wanneer ik nou op hou met die onzin. Zij respecteert mijn hobby, maar dit vindt ze zwaar overdreven. Na deze peptalk maak ik maar een biertje open. Ik ben nog steeds niet tevreden over mijn zeilprestaties, na twee dagen heb ik 63 mijl afgelegd. Vrijdag Hoop doet leven Het is een beetje heiig, maar wel droog als ik vertrek. Vlak voor mij uit vaart de Cygnus en deze loopt langzaam van mij weg. Ik baal ervan dat ik geen groter zeil dan mijn genua kan zetten. En er staat wat meer wind dan gisterenochtend. Het hele rak naar de Sport B is voor de wind, dus ik zet de genua ver uit met de spiboom. Erg hard gaat het allemaal niet.
Ik luister naar de radio. Eerst gaat het over de kwalen die je kunt oplopen van pijnstillers. Een vrouw belt op met de mededeling dat zij veel baat heeft bij de bandjes van het RIAGG. De presentatrice heeft geduld en langzaam wordt duidelijk dat het gaat om geluidscassettes met ontspanningsoefeningen. Daar laat ze graag iets van horen over de telefoon, dus ze start het bandje en houdt de hoorn voor de speaker. Ze is blijkbaar vastbesloten ons het hele bandje te laten horen, want ze komt zelf niet meer aan de telefoon. De presentatrice draait een plaatje en probeert het nog eens. Nog steeds die kalme stem die ons tot rust maant. En zo gaat het nog een hele tijd door, totdat het nieuws gelezen wordt en een nieuw programma begint. Nu gaat het over de manifestatie van zaterdag aanstaande tegen het afschaffen van VUT en pre-pensioen.
Vroeger protesteerde men tegen honger en kinderarbeid, nu tegen een jaartje langer doorwerken. Aangezien ik nu al voorzie dat ik tot mijn 75e moet doorwerken om de 55-plussers van vandaag te laten tuinieren, vind ik het allemaal maar flauwekul. Tussendoor doemen steeds schepen op uit mist en lossen dan weer op. Ik bel met Barend en zeg dat ik er mee stop, als het niet wat meer opschiet. Daar houdt Barend niet van, ik moet niet zo snel opgeven vindt hij. En gelijk heeft ie. Maar een mens mag wel eens zeuren.
Na de Sport B doemt er een soort van perspectief. Ik kan in een paar lange slagen tot onder Stavoren komen, het stuk naar Lemmer is exact bezeild en de verwachte draaiing van de wind naar ZW blijft uit. Dat betekent dat Enkhuizen vanaf de SB 10 ook bezeild is!
Onderweg naar de SB10 valt het duister in. Ik zie aldoor een vage vlek voor me uit die ik houdt voor een beginnende staar. De dokter maar eens bellen als ik terug ben. Pas als ik er vlak bij ben, zie ik een platbodem die net ten noorden van de tonnenlijn voor anker ligt. Zijn ankerlicht brandt wel, maar dat is niet te zien vanaf de kant waar ik vandaan kom. Volgens mij hangt zijn wimpel er overheen. Sukkels! Bij de SB 10 doet de GSM-unit het niet, dus ik maak een extra rondje voor een foto en besluit de passagetijd door te bellen. Prompt wordt me gevraagd alle tijden vanaf de M1 door te geven, omdat de units niet goed werken.

Nu vaar ik in het pikkedonker met halve wind naar Enkhuizen. De boot loopt lekker door en ik zit in de opening met mijn benen op het trappetje. Onderweg passeer ik twee zeilschepen, maar kan niet schatten hoe groot ze zijn. Achter mij zie ook nog een zeiljacht, dat langzaam oploopt. Vlakbij de shipping lane Enkhuizen – Urk valt de wind even weg. Gaat ie dan nu draaien, nu ik er bijna ben? Nee, met wat vertraging kom ik toch nog bij de boei. Terwijl ik naar de Compagnieshaven motor, doek ik de zeilen op.
Op een gegeven moment besluit ik toch maar wat op te sturen en 5 seconden later glij ik vlak langs een onverlichte ton. Is dat nu instinct, voorzienigheid of is het gewoon het geluk dat met de dommen is? Ik hou het op het laatste.
Het jacht dat achter me voer, heeft me bij het kruisen van de shipping lane ingehaald.
De volgende ochtend weet ik wie het was, inderdaad, de Cygnus. Dat stemt mij weer tevreden, blijkbaar ben ik bij deze zwakke wind op de aandewindse rakken sneller. In de haven maak ik vast aan een houten kotter en ben tevreden. Ik zie iets dat ik vanmorgen nog niet zag, nl. dat ik binnen de tijd ga finishen. Ik heb nog ruim 24 uur voor 66 mijl, het zou gek zijn als dat niet gaat lukken.

Zaterdag De langste dagHet waait lekker door als ik samen met de Cygnus bij de KG2 vertrek naar de H2. Met een harde ruime wind zijn we in een wip bij Hindeloopen. Als we Stavoren naderen, kom ik er achter dat je wel een rechte lijn kunt trekken tussen de KG2 en de H2, maar dat nog geen vaarbare koers is. Handig zo’n GPS!
Als ik gekeerd ben bij de H2 loopt de Cygnus voorgoed van me weg, hij heeft minder last van de holle golfslag dan ik, bij deze aandewindse koers. Ik vaar met te weinig zeil om hard te gaan, maar voel er niets voor om te ontreven. In de buien is de zeilvoering precies goed, daartussendoor is het duidelijk te weinig. Het is helder weer, ik kan sturen op de Flevocentrale. Onderweg kruis ik een jacht waarvan de driekoppige bemanning lekker achter de genua zit weggedoken. Ik vaar zo dicht onder ze langs dat ik hun koffie kan ruiken en roep dan heel hard BAKBOORD. Dat vinden ze niet grappig. Ik wel.

Naarmate ik Lelystad nader zakt de wind steeds meer in. Nu ontreef ik wel. Bij de Sport wordt ik voorbijgelopen door de Fast Good. Zulke mooie zeilen, daar kan ik alleen maar van dromen. Na de EZ 29 loop ik nog even een jachthaven binnen voor vers drinkwater, ik heb niet veel meer over. Tijdens het schutten kook ik een potje en maak een fraaie foto van Dik Geurts op het voordek van de Bandos.

Nu komen de laatste loodjes. Met een paar lange slagen geraak ik in het invallend duister bij de PH boei. Op de marifoon hoor ik een waarschuwing voor een onverlicht jacht, dat gezien is bij de OVD 3. Ik denk dat het hetzelfde jacht is, dat ik onverlicht heb zien varen bij de BVK. Vlak voor het ronden van de PH kom ik in een heel veld van niet meer zo geconcentreerde solozeilers terecht, die allemaal richting finish zeilen. Eerst wordt ik bijna overvaren door een over stuurboord varende deelnemer, die op het laatste moment uitwijkt. Daarna trekt het gebruis achter me de aandacht van een oploper die van geen wijken weet. Ik sta al achterop met een stootwil in mijn linkerhand en wil net de schipper met de schijnwerper van mijn aanwezigheid op de hoogte stellen, als hij het zelf doorkrijgt. Na het ronden van de PH komt er een derde jacht op me af, maar deze schipper heeft me wel gezien en wil alleen even gedag zeggen.
Ik vaar nu plat voor de wind naar NEK. De maan schijnt, de boot loopt als een tierelier. Wel voel ik steeds vaker een koude windvlaag in mijn nek, wat er op wijst dat de wind weer toeneemt. Als ik dan een keer naar voren reik om de thermoskan te pakken gaat het fout. De boot loopt totaal uit het roer en loeft met een rotgang op. Nu race ik op de kust af. Ik gooi de fok omlaag en breng de boot weer tot rust. Verder naar NEK, nog steeds met ruim 6 knopen. Na de boei zet ik de stormfok er weer op en wil ik eigenlijk eerst een slag maken naar een punt ten zuiden van Hoorn om uit de deining te raken, maar ik verlijer te veel. Dan maar richting Lelystad. Het gaat wel hard, maar ik houd onvoldoende hoogte. Wat ik aan efficiëntie verlies, win ik aan rust. Ik zet de radio aan, kijk naar het maanlicht op de golven, maak soep en vermaak me weer prima.
Dan maar wat later finishen, een wereldtijd zit er toch niet in. Ik ben helemaal alleen op het water, hoe ik ook rondkijk, er is geen andere solozeiler te bekennen.

Van Volendam naar de Blok van Kuffeler gaat weer lekker snel. Wat ze daar aan het doen zijn weet ik niet, maar de hele hemel is oranje gekleurd van het natriumlicht. Over vervuiling gesproken! Dan mag ik eindelijk het laatste rak varen, terwijl het langzaam licht wordt. Het is net niet bezeild met deze zeilvoering en hoewel de wind weer wat is afgenomen, heb ik geen zin meer in een zeilwissel. Ik geloof het wel.

In Muiden aangekomen neemt Al- bert een lijntje aan. Ik ga op zoek maar Barend maar die is gisteren avond al gefinished en slaapt thuis in zijn eigen bed. Na een douche en koffie vertrek ik weer voor het tochtje naar Amsterdam. Voor de Schellingwoude brug geef ik de ruimte aan twee zwervers in een roestige Domp. Met een knallende motor lopen ze op me in en sturen gevaarlijk dicht langs mij. Ze lijken me niet te zien. Staal gaat voor hout!
Bij de sluis wordt ik nog aangesproken door een stel op een Colin Archer. Ik heb de solovlag nog niet gestreken en ze kennen de wedstrijd. Vol trots wijzen ze op hun eigen schip, daar gaan ze volgend jaar een wereldreis mee maken. Tja, baas boven baas!

Na het schutten ga ik naar Aeolus. Ik krijg een box toegewezen en ruim wat op. Als ik ga zitten om een broodje te smeren, zak ik onderuit en wordt een uur later weer wakker van de telefoon. De laatsten zullen de laatsten zijnWelgemoed stap ik 13 oktober in de auto voor een ritje van 20 kilometer. Wat ik gemist heb, is dat er op de rondweg een totale verkeerschaos is ontstaan door een gekantelde tankwagen. Doorijden ho maar. Als ik dan om 21.00 binnenloop, zie ik de toepasselijkheid er wel van in. Als een van de laatsten gefinished, als een van de laatsten in het clubhuis. Gelukkig nog net op tijd voor het officiële gedeelte. En in 2005? Ik denk niet alleen met positieve gevoelens terug aan deze 200 mijls. Ik heb nl. een staatje gemaakt net daarin de prestaties van een aantal deelnemers met dezelfde rating die ook route 4 gezeild heeft. De cijfers spreken voor zich. Mijn gemiddelde snelheid over het gemeenschappelijke traject (M1 – OVD3) bedroeg 3,65 knopen, die van de vergelijkingsgroep hele traject bedroeg 3,52 knoop, die van de controlegroep 5,45. Dat is treurig. Gelukkig deed ik het op route 4 iets beter, mijn gemiddelde snelheid bedroeg daar 3,91, terwijl de controlegroep daar met een gemiddelde van 4,45 iets minder presteerde ten opzichte van het eerste deel.
Mijn voornemen voor 2005 is helder, het gat moet dicht!Frans Hoving
S/Y Zeebeer

Tweehonderd mijl solo door Anjo Veerman

W at drijft een zeiler om in
october 200 mijl wedstrijd
te willen zeilen, solo, singel-

handed, op zijn eentje? Ik weet het
niet, maar ik wilde het.

De inschrijving was het eerste pro-
bleem. Die start op I maart om 00.00.
Dezelfde vrijdagavond is op de website
het inschrijf formulier al weg met de
tekst: “Sorry, het maximum aantal deel-
nemers is bereikt”. Nu had ik het for-
mulier al eerder gedownload en
geprint. Dus fluks electronisch betalen,
en het ingevulde papier en formulier
op de post, en ik mocht zowaar nog
meedoen. Als nummer 61 van de 68.
Aantal aanmeldingen meer dan 120!
Uiteindelijk startten er 62 deelnemers
op woensdag 3 october 2002.
Op de zondag daarvoor was ik al, in
mijn eentje, vertrokken van onze
haven, de Nieuwe Meer. Maandag
ankerdag bij Durgerdam, na een proef-
rondje op het Ijsselmeer. Probleem:
sinds de nachtelijk passage door
Amsterdam bokt de motor, vooral bij
achteruit slaan. Hoewel de motor
tijdens de wedstrijd niet nodig is, toch
maar onder het schip gedoken. Flippers
stuk, dus met tape aan voeten vastgezet.
Zwaar gewicht aan veiligheidsgordel
om te zinken en life-line aan dek
om weer boven te komen. Want ja, er
is verder niemand aan boord. Niet
alleen eng, maar ook koud, het water is
14 graden. Onder water (helaas zonder
duikbril, die ligt al thuis) wordt het
probleem direkt duidelijk: er zit een
stuk landbouwplastic in de klapschroef,
die daardoor niet goed opent, en hele-

maal niet meer sluit. Na drie keer dui-
ken is de troep er uit. Gelukkig schijnt
de zon en na een warme douche voel
ik me weer prima. En het scheelt ruim
een halve knoop in snelheid straks.
Dinsdagavond is in Muiden het palaver.
We krijgen het logboek, een instant
camera en de 200-mijls-solo-cap uitge-
reikt.Keuze uit vier routes
Woensdagochtend mag je starten tus-
sen 07.00 en 10.00 uur. Als je met de
wegwerpcamera de boei MI hebt gefo-
tografeerd en de exacte tijd genoteerd
ben je gestart. Daarna moet je kiezen
tussen vier routes. Nummer 1 gaat
eerst over het IJsselmeer, op de motor
van Durgerdam naar Ijmuiden, over
Noordzee en Waddenzee naar Kornwerd
en zo verder naar de finish in
Muiden. Dat is me te link, dus die
neem ik niet. Route 2: IJsselmeer en
Waddenzee. Ook te gecompliceerd.
Routes 3 en 4 blijven beide op het
Ijsselmeer. Ik kies route 3, want 4 gaat
bij Lemmer de hoek in en dat is een
kwaad stuk water bij harde westenwind.
En dat zit in de weersvoorspelling.
De eerste dag nog geen West 6
maar Oost 1-2. Ik zeil zover ik kan, en
dat is tot Lelystad. Dertig mijl. Zo
komen we er nooit voor sluitingstijd.
De echte slimmeriken zijn al bij Volen-
dam hun rusttijd gaan opmaken. In
totaal moet je namelijk 27 rusturen
nemen, in minstens drie perioden van
elk minstens 6 uur. Zo niet, dan dreigen
strafpunten. Het weerbericht voorspelt
voor de volgende dagen toenemende
wind uit westelijke richting.
Dus bij licht weer loont het om te sla-
pen. Ik deed 5 uur over het stuk van
Hoorn naar Lelystad. Snelheid soms
0,5 kn, alleen op het laatst kwam er
een vlaagje en liep ik 6 knopen. Dege-
nen die op wind wachtten, deden er 3
kwartier over. Tja. Maar de bonus was
dat na 24 uur de Aurum op nummer 4
naar rating staat. Ankeren voor de
Houtribhaven. Het reglement stelt ook
een ankerperiode verplicht. Dus die
hebben we alvast. Huisgemaakte Chili
als diner, glaasje wijn er bij, ankerlicht
aan en slapen.Bijna tegen blinde ton
Donderdag om 02.00 op, met de
bedoeling om om 03.00 te vertrekken.
Maar het zit dicht van de mist. Te link
met onverlichte tonnen en beroepsvaart.
Ik gebruik de tijd goed om de
rits van de grootzeilshuik los te maken.
Dat kost in het donker een uur, hij is
vastgelopen. Intussen is het nat en
koud. Uiteindelijk klaart het een klein
beetje op en om 04.30 haal ik het
anker op. Na een close encounter met,
inderdaad, een blinde ton (de EZI5) en
een tweetal vrachtvaarders ben ik bij de
start van het volgende rak: de EZ 21.
De vrachtvaarders zagen mij geen van
beiden op de radar: reden 1: ik had
alleen de kleine radarreflector op. Zo’n
pijpje van 50 cm hoog. Dat doet dus
echt niks. Daarna de grote reflector
gehesen. Dat hielp aanvankelijk ook
niet vanwege reden 2: ik zat vlak bij
een boei met radarreflector en dan zien
ze maar een blip op het scherm. Even
later ziet de vrachtvaarder me prima,
maar dan ben ik al buiten het vaarwater
van de beroepsvaart. Het waait
intussen SW2, ik loop 6 knopen met
de High Aspect fok. Beetje klein voorzeil
met weinig wind, maar ik wil
onderweg geen gedonder met voorzeil
wisselen. Dat is namelijk erg lastig op je eentje met een voorzeil in een gleuf op voorstag. Leuvers zijn handiger. Maar ja, die zitten niet op mijn snelle zeilen. Op weg naar Den Oever komt de zon op. Wind neemt wat toe. Maar toch, wat een ontzettend eind.Genua vliegend aan loef
Dan naar Enkhuizen en vandaar terug naar de afsluitdijk (Sport B-boei bij Breezanddijk) en dan nog naar Stavoren en verder naar Urk. Al met al 92 mijl. Laatste stuk ruimwinds. Nu ik op mijn gsm hoor dat ik op het internet als vierde sta genoteerd, word ik nog fanatiek: de genua gaat er vliegend aan loef bij op de spi-boom. Dat gaat bijna even hard als met een echte spinnaker. Naar Urk toe worden de golven hoger en de wind harder. Het bergen van de genua
en de spiboom wordt nog een zware en
niet ongevaarlijke klus. Dus aan de life
line. Ik doe er zowat een uur over. Nu
moet ik onder zeil de boei bij Urk nog
fotograferen. Maar ik zie hem niet
meer. En de GPS heeft de route al
gewist (we waren er immers al voorbij).
Dus moet Eduard (de Autohelm stuur-
automaat hoor, dat mag) het stuur
overnemen, terug op westelijke koers
want op de Vormt vastlopen aan lager-
wal, brrr. Ik aan de kaartentafel. OK,
koers naar boei gevonden, foto, Urk.
Naast me komt een zusterschip, de
Dehler 36DB Kim, die ook de solorace
doet. Een racer met Kevlar zeilen, een
kaartcomputer en wat niet al. Hij komt
een glaasje bij me drinken. Hij legt me
ook uit dat die vierde plaats niets zegt,
hooguit dat ik gewoon ben doorgezeild
(inderdaad, ik eindig later als 33e).
Daarna hutspot (home-made, door
mijn lieve echtgenote). Heerlijk. En
nog 8 uur slapen daarna (ook solo, ja,
je moet er wat voor over hebben).Op het enige zandbankje
Vrijdagochtend. Bewolkt. Snel ontbijt
en bij het eerste licht weer op weg. Bui-
ten staat er een stevige 5 Beaufort. Dus
rif er in. Na een half uur zakt de wind
weer in, dus rif er uit. Helaas als je van
Urk naar Medemblik moet (en dat
moet ik), en de wind is WNW, dan
staat die vrijwel recht op kop. Dat
wordt dus opkruisen. Maar daar is de
Aurum erg goed in. Eduard is daar niet
zo goed in want er zit een draadje los
in de windrichtingverbinding. Dus het
hele stuk aan het stuurwiel. Voor
Medemblik voel ik plotseling grond.
Jawel, ik zit op het enige bankje in het
hele IJsselmeer zowat, waar ik niet
overheen kan: De Hop. Normaal 1,60
meter, waar ik met 1,55 m net over
heen zou moeten kunnen, maar op 1
october is het Ijsselmeer winterpeil
ingegaan, en dat is 2dm lager. Gelukkig
kan ik me gewoon terug weer los zei-
len, en daarna op de diepte meter er
omheen. Honderd meter verder is het 6
meter diep. Meer wind. Met ruime
wind van Medemblik naar Stavoren.
Rif in het grootzeil en aan de wind nog
te veel zeil. Maar ja, over een half uur
moet ik ruimwinds terug dus ik ga niet
nog een rif zetten. Dan het grootzeil
maar wat lozen in de vlagen. Kan
gemakkelijk want ik heb speciaal daarvoor
een extra drielopertje op de groot-
schoot gezet.
In de nacht naar Hoorn
Bij Makkum rechtsomkeert. Ik kom een
paar andere solozeilers tegen, te her-
kennen aan de nr. 1 wimpel in de ach-
terstag. Lig dus kennelijk voor. En
inderdaad, ik lig nu tweede volgens de
website. Weer langs Stavoren en voor
de wind kruisend naar Lelystad. Snel-
heid loopt op tot 9,4 kn met kleine fok
en een rif in het grootzeil. Tegen de
avond ben ik dan tenslotte bij Lelystad,
benoorden de Houtribsluizen. Ankeren,
met het zware anker met ketting, want
nu waait het stijf. Tijdens het diner
hoor ik Jan Visser het weerbericht voor
morgen geven. Noordwest 6-7, met
regen. En nu is het droog en de wind is
afgezwakt tot NNW 4. Beter vannacht
maar naar Hoorn: minder wind en
bijna bezeild. Vanaf de lage wal met
7Bf opkruisen in de regen is niet aan-
trekkelijk. Anker op lukt niet op de
hand, dus de Central Winch moet er
aan te pas komen. In het stikkeduister
te middernacht door de sluis, met vlak
achter mij een gigantisch binnenschip.
In het Oostvaardersdiep zeil hijsen,
langs de OVD3 boei, foto, aan de wind
naar Hoorn. Vlak achter me kruist de
binnenvaarder de OVD3, dat schip had
ik dus even niet gezien tegen de achter-
grond van de lichten van Lelystad,
brrrr…Licht van vallende sterren
Daarna prachtige zeiltocht. De Aurum
zeilt zichzelf aan de wind met het roer
vast. Rif er nog in. Nieuwe maan. Ik
kijk naar de sterren, probeer de sterren-
beelden te herkennen. Lekker warm in
mijn nieuwe Ocean zeiljack onder de
buiskap. Geen schip te zien, wel veel
lichtboeien. We varen met 5 a 6 kn aan
de wind. Dan plotseling een vallende
ster. Even later staat de hele kuip in het
licht van nog een vallende ster. Later
lees ik dat de aarde de Tauriden, een
meteoren zwerm, is gepasseerd in die
nacht. De boei bij de Nek is nog best
lastig te vinden. Die heeft maar een
slap groen lichtje. Foto met flits, en
door naar Hoorn voor nachtrust. Om
03.00uur lig ik weer achter anker in de
Buitenhaven.Camera om weg te gooien
Zaterdag. Om 07.15 het anker weer op.
Het regent en het waait een dikke vijf.
Met halve wind kan Eduard het prima
aan, dus ik schuil onder de buiskap,
maak koffie, houd het log bij enzo-
voort.
Meer regen, meer windvlagen.
Bij de een na laatste boei weigert de
camera verdere dienst. Ik overweeg
hem een zeemansgraf te geven, het is
tenslotte een wegwerpcamera, maar laat
hem toch maar blijven. Had te veel
strafpunten gekost. Iedere gemiste boei
telt voor 3 mijl zeilen. Wind neemt toe,
we zeilen magistraal. Om 11.17 uur
passeer ik de finishboei. Inderdaad,
dezelfde MI van de start. Totaal
gezeild 200 mijl, totale afstand 263
mijl, dat is inclusief havens, sluizen en
kruisen. Gezeilde tijd 39 uur en 35
minuten. Totale rusttijd 35 uur en 40
minuten (dat is inclusief haven en sluis-
passage). Mooi op tijd, er zijn nog
maar twee schepen binnen. Van de 68
inschrijvers finishen er slechts 44 regle-
mentair.Wat drijft een zeiler om 200 mijl wed-
strijd te willen zeilen in october, solo?
Ik weet het nog steeds niet, maar het
was een fantastische ervaring.

Anjo Veerman – S/Y Aurum

PS. Voor wie het allemaal in detail wil
nazien is er een hele mooie website: www.200myls.nl, met alle routes, stan-
den, anecdotes, foto’s en wat niet al.


(Er blijkt o.m. uit de website (Deel-
nemers) dat Anjo met het kleine fotoo-
tje hierboven de prijs won voor de bes-
tefoto-zelfopname.
Red.)

Gepubliceerd in
Nieuwe Meer Nieuws, 2005

Zeven AVOH deelnemers in de tiende 200 myls ‘SOLO’

Reünie bij wsv Hoorn

Reüni, 06 februari 2005

Te gast bij de watersportvereniging Hoorn.

Veel solo-schippers, al dan niet met vrienden/partners wilden de reüni bijwonen.
Helaas was Bart Boosman geveld door een zware griep-aanval en kon zijn geplande lezing over zijn rondje IJsland 2004 en z’n aankomende Ostar niet geven. Neem maar aan dat niet alleen wij als schippers waren teleurgesteld, maar zeker ook Bart zelf had er danig de smoor in.

Organisator Theo Hin had vliegensvlug zijn alternatief klaar en vond in Jan Dekker een enthousiast plaatsvervanger. Zijn verhaal en film over de reis op een vrachtboot, visa versa Rouen, ingevroren in het ijs in het koude Noorden met hout en daarna met papier geladen, was indrukwekkend.

Daarna hield Henk Bulthuis van de ChillOut! een betoog over de Petit Bateau 2005, een race die de rechtgeaarde shorthand zeiler eigenlijk niet mag missen.

De erwtensoep, de borrel, de verhalen, de plannen, de kontakten. Echt een heel bijzondere middag ….
Theo nogmaals, namens ons allen, bedankt !

 

Twee brieven van Herman Tieman

De 200 myls ‘SOLO’ – 2004/05

Twee brieven van Herman Tieman

november 2004Ha JanHet is nu de derde week na de 200 myls en ik heb pas sinds gisteren het gevoel dat ik ervan uitgerust ben.
Deze 200 myls vond ik de zwaarste van die ik gedaan heb. Het was de zevende alweer. Maar het was eigenlijk de eerste waar ikzelf het meest tevreden over ben.
Dat had alles met mijn instelling te maken. Ik had mij niet vantevoren gespitst op een goede classering maar als doel het uitvaren van de tocht binnen de bepaalde tijd gesteld.
Mijn tegenstanders betrof dan ook niet mijn medezeilers maar het weer en bovenal mijzelf. Ik heb van beide gewonnen en dat stemt mij tevree.

Naar mijn gevoel zijn er 2 soorten deelnemers in de 200 myls. Degene die gaan voor een classering en degene die hem willen uitvaren. Wat beide kampen delen is de spanning. Vooral voor het vertrek. Met name de ochtend van het vertrek.
Ik was blij dat ik niet in die volle kom lag en mij met ellebogen en schouders er tussen uit hoefde te wringen.

Eigenlijk schandalig dat medezeilers zonder overleg hun bootje losgooien en er als een blinde van door gaan.
Zeilen is niet zo moeilijk. Kwestie van die lappen hijsen en dan ga je wel.
Het manoeuvreren en rekening houden met andere vereist daarentegen nogal wat inzicht. Degene die dat niet beheersen zouden niet eens mee mogen doen of achteraf alsnog gediskwalificeerd moeten worden .

Ook een merkwaardige opvatting vind ik (en dat hoor je steeds meer ),dat je dapper gevonden wordt en zelfs bejubeld als je na een aanvaring alsnog de 200 myls uitvaart . Ik zou weleens willen weten hoe het mogelijk is dat iemand zijn boot tegen een ander zet. Voorrangsregels niet kennen ? Oververmoeid ? Niet goed opgelet ?
Ikzelf moest onderweg wijken voor een medezeiler die geen voorrang had op mij. Er was echter niemand aan dek om mij waar te nemen, terwijl het zicht slecht was.
Ik vind dit alles getuige van slecht zeemanschap.
Of wat te denken als iemand in het holst van de nacht in de fuiken vaart, overboord springt, zich lossnijd en vervolgens doorvaart. Is dit dapper? Bedenk dat je met het doorsnijden van fuiken iemands broodwinning naar de klote helpt. Laat in ieder geval je kaartje achter en vergoed de schade.

Ik ken mensen die de 200 myls een kamikaze noemen.
Ik ben het niet met hen eens. Het is een fantastische tocht waarbij je je grenzen kunt verkennen en verleggen (soms moet je een stap terug doen).

Man\Vrouw, weer en boot. Dat is waar het omgaat. Misschien kun je daar wel nummer 1 in worden of bij de eerste 80 eindigen.

Jan, je organiseert die tocht fantastisch. Waak ervoor dat het geen kamikaze tocht wordt.

Ik groet je,

Herman

februari 2005Ha Jan,Wat een succes die 200 myls van jou.
Nog even en je kan het naar de beurs brengen.
Ik lees dat je andere startplaatsen overweegt en dat vind ik een beetje (erg )jammer.
De 200 myls is, ondanks de 70 a 75 deelnemers, een kleinschalig en intiem gebeuren.
Het is ook elitair omdat het voor belangstellende heel moeilijk is om er tussen te komen.
Maar wat geeft dat.

Het is niet alleen de wedstrijd die de deelnemers zo aantrekt. Ook het hele gedoe eromheen. De dagen voor de start, dat de deelnemers binnendruppelen weer de (h)erkenning van elkaar. De groepjes die zich vormen. Het warme welkom als je Muiden binnenvaart. Het uit eten met deze of gene bij Floris of de Chinees. Het speculeren over de routes.
Denken dat je een geheim plan hebt, en dan afluisterend op je buurtboot, die toevallig een betere zeiler is en die jij zeer bewondert, te horen krijgt, dat dat een heel slecht plan is.
Moet je weer opnieuw beginnen. En het is nog maar 10 uur tot de start.

Ook dat is de 200 myls solo. Ik heb iets met die mensen, met de koorts die er heerst.
Je zit er middenin en beleeft het met volle teugen. Dat hele voorgebeuren is een enorme steun bij de uiteindelijke wedstrijd.

De deelnemers worden je vrienden. Niet altijd persoonlijk, maar je weet dat elke deelnemer in dezelfde sfeer is ondergedompeld als jijzelf.
Dat is waarom ik een verbondenheid voel als ik tijdens de race een boot tegenkom met de solovlag in het achterstag. Ook al heb ik vaak geen idee wie er op die boot zit, dan weet en voel ik; “Daar is een maatje, die is er ook bij”. Als ik dan mijn hand opsteek om hem te begroeten en we foto’s van elkaar nemen, beleef ik het ultieme 200 myls gevoel.
En ook het buitengewone heerlijke elitaire gevoel dat ik tot de weinige behoor die hier aan mee mag doen.
Dat is de kwaliteit van de 200 myls.

Voor al die mensen die (nog) niet aan bod gekomen zijn. Er is hoop. Ik doe nog maar een stuk of 20 keer mee. Dus in 2025 is er weer een plek vrij.

Verder, er zijn nog andere mooie zeilevenementen.
Wat dacht je van Petit Bateau. Ik ben er lid van geworden en als ik het kan organiseren doe ik mee.
Het is een mooie organisatie en ze willen er nog best wat boten bij.

Ik groet je Jan,

Herman.

Mailtje Nico Benink

Mailtje Nico Benink
Hoi Jan,Ik werd in een lichte paniek gebeld door mijn vrouw of ik me maar meteen voor de 200 myls wilde opgeven want anders was er de kans achter het net te vissen (daar moeten ze toch treiler netten mee bedoeld hebben, want er zijn best wel netten waar je heel goed achter kunt vissen).Wat een schat van een mens is het toch, want als ik me straks weer opperbest zit te vermaken in stikdonkere nachten met een fris windje, dan zit ze toch weer thuis met een knoop in haar maag. Ga je toch nog een groot evenement maken van de 200 myls ? ik weet dat je daar al een paar jaar over loopt te denken, en een 10e editie zou een mooie gelegenheid zijn, maar aan de andere kant………Blij dat ik er niet over hoef na te denken. Ik heb vandaag ingeschreven en hoop dat er nog niet meer dan 70 me voor zijn geweest

Hoe het ook zal gaan, we zien elkaar in Hoorn op de 6e februari!

Ik heb nog een paar sfeerbeeldjes bijgevoegd, waarbij het aardig is te weten dat de betonnen poten 24,5 meter hoog zijn
Het beeldscherm toont het KNMI weerstation met “officiele”cijfers. zeetje
stormpje

Nico Benink
Offshore coordinator F3-FB-1
Nederlandse Aardolie Maatschappij B.V.

 

 

 

Uitslag 2004 (9)

Nr Jaar
dln
Plt
wed
Aant.
maal

Schipper
Type
jacht
Naam
jacht
Thuishaven
jacht
Hand.
Factor
1 2004 1 0 Bart Boosman Boosman JB De Franschman Bergen 97.00
2 2004 2 0 Bart van Breeschoten Waarschip 660 Mary Bryant Naarden 108.8
3 2004 3 0 Bauke Yntema Winner 950 * 1.35 Catootje Workum 99.60
4 2004 4 0 Egbert v.d. Waal Waarschip 1010 *1.90 Fast Good Workum 90.00
5 2004 5 0 EricJan Wiebenga Vanwiele 11.10 Indra Zaandam 101.2
6 2004 6 0 John van der Starre Sun Fast 37 Happy Scheveningen 89.00
7 2004 7 0 Gilles van Delft Waarschip 1010 *1.90 Lightning Kats 90.00
8 2004 8 0 Theo Hin X-362 Obelix Hoorn 88.00
9 2004 9 0 Rob Jaspers Impact 37 Connector Schokkerhaven 86.00
10 2004 10 0 Jacquel ine van Amstel X-362 Xinia Dintelsas 88.00
11 2004 11 0 Gio Schouten Freedom 44 Cat Airborne Marken 93.00
12 2004 12 0 Jaap Homan Spirit 32 * 1.80 Almare Het Y 98.00
13 2004 13 0 Erik Jan Hardonk Etap 30 Nescio Lemmer 102.0
14 2004 14 0 Martin Selles Dehler 36 DB Kim Block.v.Kuff. 88.00
15 2004 15 0 Dik Geurts F & F 110 Bandos Herkingen 85.00
16 2004 16 0 Gerben Bos F & F 95 Frequent Flyer Medemblik 91.00
17 2004 17 0 Paul Peggs JOD 35 Audacious Hamble (UK) 81.30
18 2004 18 0 Ed Megens Dehler 34 Lupa Maris Den Oever 93.00
19 2004 19 0 Henjo Ruiter Meridian Cras fuctum est Medemblik 115.0
20 2004 20 0 Gerrit Schuur Etap 30i Myrlette Harderwijk 100.0
21 2004 21 0 Peter v.d. Schaaf Stern 32 Jager Medemblik 91.00
22 2004 22 0 Barend Peters First 35 * 1.9 Layam Muiderzand 91.00
23 2004 23 0 Albert Broshuis Winner 9.50 Scheerling Ketelhaven 96.00
24 2004 24 0 Kees Corts First 305 * 1.4 Jean Dix Huizen 99.00
25 2004 25 0 Hans Pietersma Carena 36 Francis Kampen 99.00
26 2004 26 0 Pamela van der Vleuten Seamaster 925 Lady Blanche Eindhoven 108.0
27 2004 27 0 Frits Brattinga Maxi 999 * 1.45 Lady A Sneek 99.00
28 2004 28 0 Bart Smulders Compromis 888 Bondi II Huizen 107.0
29 2004 29 0 Paul Heijmerink Elan 295 Ami Bai Naarden 97.00
30 2004 30 0 Michel Capel Freedom 35 Cat Tumlare Makkum 104.0
31 2004 31 0 Nico Benink Kroes Brandaan Hasselt 106.0
32 2004 32 0 Henk Bulthuis J-109 ChillOut! Lelystad 83.00
33 2004 33 0 Guus Milani Impala Wigulida II Kampen 95.00
34 2004 34 0 Jan Smink Dufour 4800 Nicky Deux Muiden 98.00
35 2004 35 0 Anjo Veerman Dehler 39 CWS*vk155 Aurum Amstelveen 92.00
36 2004 36 0 Albert de Brouwer Waarschip 900 ’t Waere Hout Naarden 99.00
37 2004 37 0 Ids Witteveen Granada 27 Rocinant Makkum 108.0
38 2004 38 0 Fred Avezaat Dehler Optima 830 Sun Dance Kid Strand Horst 108.6
39 2004 39 0 Herman Tieman Spirit 28 Nan Blocq v.Kuff. 104.0
40 2004 40 0 Jeroen Groenendijk Contessa 32 Swan of Tuonela Warmond 102.0
41 2004 41 0 Peter Mueller Vision 32 Cassiopeia Huizen 101.0
42 2004 42 0 Henk Euverman Vd Stadt 34 Staal Cygnus Ketelhaven 102.0
43 2004 43 0 Michiel Tasseron Bavaria 32, k.mst Passie Huizen 100.0
44 2004 44 0 Bauke Jager Ocean 25 *1.35 Mira Balk 105.9
45 2004 45 0 Riaan van ’t Veer Mini Transat Coco Piccolo Lelystad 96.00
46 2004 46 0 Bertus Buys Standfast 40 S Sea-Beryl Scheveningen 88.00
47 2004 47 0 Kees Rijniersce Etap 26 Baraka II Ermelo 109.0
48 2004 48 0 Anje Valk Vancouver 27 Warber Harlingen 109.2
49 2004 49 0 Wim Schreurs Cormoran Mon Ami De Kaag 103.0
50 2004 50 0 Frans Hoving Waarschip 900 Zeebeer Amsterdam 99.00
51 2004 51 0 Marjan van de Vrie Aquilla *1,60 Mathilde Tilburg 105.2
52 2004 52 0 Onno Benink Koopmans One Off Exuperantia Zutphen 102.0
53 2004 53 0 Jules Banffer Rush 21 Dondersteen Huizen 104.0
54 2004 RET 0 Jan Luyendijk Sun Light 30 Tam Tam Huizen 103.0
55 2004 RET 0 Cees de Wit Scampi 30 Foetsie Baarn 100.0
56 2004 RET 0 Jaap Broer Waarschip 725 Di Vagi Sneek 111.0
56 2004 RET 0 Piet van der Zwaan Dehler 34 Zwaantje Lelystad 93.00
58 2004 RET 0 Jon v.d. Weide Offshore 34 Silent Lucidity Harlingen 97.00
59 2004 RET 0 Harm Veenstra Friendship 28 *1.60 J.Leeuwerik Ketelhaven 103.6
60 2004 RET 0 Eric ten Bos Comfortina 35 Dondersteen Amstelveen 91.00
61 2004 RET 0 Otto Maitimu Contrast 362 Content Lelystad 91.00
62 2004 RET 0 Jos Valkering Waarschip 725 Magic Akersloot 111.0
63 2004 RET 0 Han Beijersbergen Bavaria 37 Anne Sophie Lelystad 93.10
64 2004 RET 0 Frits Bartels Contest 40 S Easy Going Hindeloopen 93.00
64 2004 RET 0 Ruud Kapteyn IMX-38 Mango Muiden 83.00
66 2004 RET 0 Henk Van Breda Van Breda 38 Batavus Naarden 107.3
66 2004 RET 0 Klaas Kreuze Friendship 28 *1.20 Mon ami Huizen 106.0
68 2004 RET 0 Adrie Jansen Contest 33 * 1.65 Jade Ossenzijl 107.5
69 2004 RET 0 Piet Bakker Maxi 77 *1.45 Balder Huizen 108.2
70 2004 RET 0 Paul Schrier Fellowship 33 Ellship Naarden 110.0
71 2004 RET 0 Ad Beringen Ohlson 29 Skua 4 Enkhuizen 106.0
72 2004 DNS 0 Hans Colenbrander Waarschip 1/4T *1.2 Hebbus Huizen 111.0
73 2004 DNS 0 Hinse Koning Marieholm 26 Tawhiri Balk 110.0
74 2004 DNS 0 Arie Nauta Grinde 820 Scarlet Warns 101.0
75 2004 DNS 0 Arie Petrus Eygthene 24 *1.40 Fighter Almere-Haven 108.0
76 2004 DNS 0 Rene Pluymert X 332 Libel Lelystad 87.00
77 2004 DNS 0 Iddo Schenk Contest 30 * 1,72 Blue Ribbon Medemblik 104.2
78 2004 DNS 0 Ernst Steinmeier Mini Transat Pogo Bling Blong Lelystad 92.30
79 2004 DNS 0 Henk Steltenpool First 305 * 1.4 Little One Spakenburg 99.00
80 2004 DNS 0 Gert Vink Pion Gambiet Almere-Haven 99.00